Czołem, to znowu ja, zabawny i uwielbiany przez tłumy Raven Potter, Gryfon pełna gębą, dziecko cudu... dobra, koniec bałwochwalstwa, czas na wiązankę przeklenstw. Raven Potter, drewno z klasą, małym mózgiem i wielkim ego- to ja. Za co się nie tknę, to sfaflunię na amen, przy okazji wplątując w to osoby trzecie. Zazwyczaj są to Harvey Weasley, mój najlepszy funfel i wspólokator z dormitorium, oraz ślizgońska księżniczka Apocalypso Malfoy. Od niedawna moją współofiarą stała się również moja dziewczyna, Silvie Marlon.

A teraz przejdźmy do właściwej części programu.

-Czasami mam wrażenie, że ty lubisz, jak wszyscy dookoła ostrzą sbie na ciebie noże i kołki.- Harvey westchnął ciężko, polerując jakąś pamiątkową michę w Izbie Pamięci.

-Ta, normalnie podniecam się na myśl, że byc może niedługo będę poznawać walory gleby w nowiutkiej wypolerowanej trumnie.- znęcałem się nad jakimś medalem za zasługi.

-Trumna? Potter, ty nie zasługujesz na chcrześcijański pochówek.- warknęła Calypso, ciskając we mnie tarczą z wyskrobanym naoisem "W podzięce za dokonane czyny". Ale ironia.- Najpierw cię zabiję a potem rzucę zwierzętom na pozarcie.

Mówiąc "zwierzetom" zapewne miała na mysli resztę swojego domu. Przezornie jednak nie wychylilem się z tym tekstem, żeby nie poznać odpowiedzi w ciągu kilku najbliższych minut.

-A ja tam lubię polerować srebra.- odezwała się nagle Silvie, smyrajac szmatką złoty posążek znicza.- Może nie za karę, ale to fajne zajęcie.

-A więc nie jednego, a dwoje samobójców przyszło mi poznać w swoim marnym życiu.- mruknął Harvey.- Na wieńce pogrzebowe sie nie zrzucę, wybaczcie.

Bez słowa objąłem Silvie i cmoknąłem ją słodko w policzek. Calypso zgrzytnęła zębami aż iskry poszły.

-Przestalibyscie? Rozmnażac będziecie się jak skończymy, mamy jeszcze od cholery roboty!- wycedziła. Patrzcie ją, jaka sumienna się znalazła. Jakby tu był ten kafar Ludwig, szybko by zapomniała o szlabanie.

-NIE GADAĆ! PRACOWAĆ!- w drzwiach stanął stary jak Matka Ziemia i podobnie do niej cuchnący woźny Flich. Gdzieś za nim zarzęziła jak w agonii jego kocica, Pani Norris. Chyba kiedyś oddam przysługę temu szczurowi i go po prostu za ogon gdzieś powieszę, no...

-Taa, haruj jak wół, zginaj plecy w kamieniołomach, śmierdź środkiem do czyszczenia sreber.- burknąłem wściekle, odgarniając włosy z twarzy.

-A przez kogo smierdzimy tym świństwem, CO?!- zjeżyła się Calypso.

-Nie moja wina, że mam tendencję do pakowania się w kłopoty.- udałem urazonego księcia.

-Za to ja mam tendencję do podduszania i bezlitosnego kopania moich ofiar.- wycedziła blondie.- Jak tylko będę miała mozliwość, to...- zasztyletowała mnie wzrokiem. Ton jej głosu zapowiadał mi całe wesołe miasteczko z makabrycznymi atrakcjami.

-Przyślij mi pocztówkę, jak już będziesz smażył się w piekle.- Harvey spojrzał na mnie i wyszczerzył zęby.

-Jeszcze czego, za znaczek i posłańca będę płacił!- obruszyłem się, rezygnując z pozy urażonego księcia na rzecz pozy "jak śmiesz naciągać mnie na takie koszta!".- Zabiorę cię ze sobą, będziesz miał co wspominać.

-Sknera.- Weasley pokazał mi ozór.

-Hipokryta.- odparowałem.

-Ćwok.- warknęła Malfoy.

-MILCZEĆ!- ryknął Filch. Głupi dziadyga. Do Domu Starców z nim, a nie między młodzież.

-Stary grzyb.- burknęliśmy wszyscy, po raz pierwszy az tak zgodni w swoich poglądach.

Morał?
A mozna tu wyciągnąć jakiś morał? Czy ja wyglądam na takiego, co morałami trzaska? Stwierdzam jedno: na szlabanach siedź jak najdalej od swojego oprawcy. Pod koniec "imprezy" miałem garść siniaków to-tu to-tam, włosy postawione na pastę do czyszczenia sreber no i ogólnie zostałem skopany i podduszony psychicznie. O ja biedny, nieszczęśliwy i niezrozumiany pępek wszechświata...

-Schowaj ten pamiętnik, głąbie, bo ci samokrytykę ostatecznie w kiblu spuszczę.- Harvey popatrzył na mnie jak Kuba Rozpruwacz na swoją kolejną ofiarę.
Błysnąłem zębami.

-Nie byłbyś w stanie...- zacząłem.

A jakieś trzy minuty później mój zeszycik zwiedzał kanalizację, machając mi łapką na do widzenia.
Ha.
Mam drugi. ^^

*******************************

Okej, koniec z Ravenem. Pomysły mi się całkowicie wyczerpały, muszę się wziąć za coś nowego i świeżego. Mało śmieszne? Wiem, ale tak bardzo nie chciałam was zawieść. Pewnie kiedyś napiszę coś jeszcze o Ravenie, na razie jednak biorę sie za coś innego. Od Ravena Pottera muszę odpocząć.

Absurdalny świat pewnego... Pottera 6 Anika 09/07/2007 12:49

Czytano 13338 razy Liczba komentarzy - 59

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.