-Nocnik za nocnikiem, za nocnikiem nocnik, a za tym nocnikiem jeszcze jeden nocnik, a za tym nocnikiem jeszcze jeden nocnik....

-Panie, daj mi cierpliwość i sprężynowiec...- Harvey podłamany psychicznie siedział po turecku na podłodze, patrząc z rozpaczą na śliczny zielony kibelek stojący tuż przed nim.

-Lecz wkrótce poszedłem po rozum do głowy, kupiłem na targu nóż sprężynowy...- zawyłem tęsknie, patrząc rozmodlonym wzrokiem w sufit.- AU, HARVEY, TO PORCELANA!

Witam. Z wielkim siniorem na seksownym ramionku wita się z wami Raven Potter, recydywista Gryfon, po raz któryś odsiadujący słuszny wyrok na szlabanie. Czyszczę nocniki w Skrzydle Szpitalnym ^^ Jestem stałym klientem i entuzjastą Robót Społecznych, mam Złota Kartę Naczelnego Szlabaniarza, u McGonagall mam zapewnione firmowe ciasteczka, u Lupina czekoladę, a u Snape`a psychiczne baty.
Jestem masochistą. I sadystą. Harvey Weasley, mój kumpel nieszczęśnik odsiaduje ze mną. Za co? Uuuu, aż strach się bać.

Jakiś tam dzień, godzina koło 14:00, miejsce-Wielka Sala.

-Raven, muszę dokończyć referat z historii magii.- Silvie, moja dziewczyna od całkiem niedawna, zamknęła z rozmachem książkę i schowała ją do torby.- Zobaczymy się później?- zapytała jeszcze nieśmiało.

-Spróbowalibyśmy nie.- cmoknąłem ją w ucho aż zachichotała i zarumieniła się ślicznie.

-Zakochani są wśród nas.- burknął niezadowolony Harvey, odgarniając rude włosy z twarzy.- Ślepi i głusi na wszystko.

-Coś mówiłeś?- zapytałem głosem a`la podejrzliwy Snape.

-Skądże, tak się plułem sam do siebie.- odparował funfel.

-A wiesz, że to pierwszy krok do paranoi urojeniowej i manii przesladowczej?- zapytałem zgoła niewinnie.

-A wiesz, że chorzy psychicznie mają uścisk szczęk tysiąca kilogramów?

I gadaj no tu z takim.

-Soczku?- wyszczerzyłem krzywego zgryza i wystawiłem łapkę z pucharek.

CHLUST!

-Och, PRZEPRASZAM, Potter...- puchar skończył dnem do góry a jego orzeźwiająco ZIMNA i MOKRA zawartość znalazła się na mojej szacie. Ten głos dobił mnie totalnie. Czy na sali jest cmentarz?- Tak zupełnie niechcący potrąciłam twój łokieć! Baaardzo się gniewaaasz?

Apocalypso Malfoy. Witamy w świecie żywych inaczej. Kuba Rozpruwacz, Freddy Kruger i laleczka Chucky przy niej to Dolina Muminków śpiewająca kolędy w Boże Narodzenie.

-Didudidu...- zanucił mało optymistycznie Harvey.

Spojrzałem na Malfoy i ugryzłem się w ozór.

Ślizgońskie blondie z zaskakująco wysokim jak na ten kolor ilorazem inteligencji patrzyło na mnie z paskudnym uśmiechem na ustach.
Wielka Sala zamilkła.

-Wcale się nie gniewam, uwielbiam być oblewany lodowatym sokiem z dyni na oczach całej Wielkiej Sali.- powiedzialem sarkastycznie, czując gęsią skórkę na ciele.

-Doprawdy?- Malfoy stała nade mną jak Krzywa Wieża w Pizie nad turystą.

-Uprzedzając twój kolejny atak-lubię kąpiele z soku, ale raz do roku.- sypnąłem tekstem i okruchami z tostów, wstając na nogi.

-Hamletem to ty nie będziesz.

-Dzień Chama Dla Każdego?- odparowałem.- Może jeszcze cukierkami z trucizną zaczniesz mnie częstować? Słyszałem, że arszenik staniał!

Przeczesałem palcami zbuntowane kłaki. Malfoy chyba zatkało, ale radość trwała równie krótko co reklama środków do WC.

-Za chwilę eliksiry. Może się przebierzesz?- zaironizowała słodziutko.- Tylko nie tutaj, striptiz dla ubogich odstawiaj siedem pięter wyżej w swoim gryfońskim chlewie.

-Od kiedy to ty o mój IMAGE się tak troszczysz?- uprzejma wymiana nieuprzejmości trwała, machając różowymi łapkami ze wszystkich kątów.

-Raven, weź głęboki oddech...- powiedział Harvey.-... a potem zgnieć ją jak karalucha!- wypalił.

Harv, zawsze wiedziałem, że jesteś dobrym i bezkonfliktowym facetem ^^

-Odezwało się, dziecko Czarnobyla.- dowaliła mu Malfoy.
Już-już otwierałem usta, żeby powalić ją jakimś mało wyrafinowanym wyzwiskiem, gdy nagle...

BZDZIONG!

Dzwon na lekcję urwał naszą dżanteligentną rozmowę. Malfoy odwróciła się i kręcą zalotnie zderzakami i bagażnikiem poszła do lochów. Krowa w majonezie. Zemszczę się. A tfu tfu, kwak twoja mać, świąt nie będzie, krew poleje się zamiast wina... :/

No dobra, żeby tego nie rozwlekać jak gumy z majtek, przejdę do telegraficznego skrótu.

Na eliksiry spóźniliśmy się dziesięć minut. Ja, bo odstawiałem striptiz dla ubogich, Harvey tak dla towarzystwa. Niestety, wujcio Snape już osiągał depresje humanitarnego zachowania (żeby nie powiedzieć KANIONY i ROWY MARIAŃSKIE), a wyżyny chamstwa, sarkazmy, ironii i daleko posuniętego sadyzmu.

Słowem-na dzień dobry zabrał nam po dwadzieścia punktów, bezczel jeden.

Calypso nawet na nas nie spojrzała. Przygotowywała Eliksir Osłabienia.

-Zemścimy się na tej małpie!- rzuciłem z oburzeniem.

-Pewnie! Nie damy się!

Nie daliśmy się.

Caly wylądowała w kotle (uroczy ten szary szlam na blond fryzie), ale sprawców odnaleziono natychmiast (mam dodać, że Snape stał akurat za nami?) no i wyrok był iażdżący. Minus sześćdziesiąt punktów oraz zadośćuczynienie Panu Bogu i nocnikom.

************
-Nienawidzę nocników.- burknął Harv.

-Uważaj, od nienawiści do miłości jeden krok.- zachichotałem złośliwie.- Do zakochania jeden krok, jeden jedyny krok, nic więcej...
AU, HARVEY, TO PORCELANA!

Morał, morał...
Hm... nocniki są okrutne. Nie, to nie morał, to stwierdzenie faktu *myśli* Dziś morału nie ma, czujcie się zdemoralizowani ^^ oglądajcie Teletubisie oraz Żwirka i Muchomorka! ^^

*******************************************

A jednak! A jednak! Dałam się naciągnąć i totalnie zbałamucić! XD podziękujcie mojemu kumplowi Arturowi Z., bo to on mnie natchnął i przycisnął do napisania kolejnej części ravenowych przygód ^^ Jutro idziemy razem na kawę, może znowu mi coś podpowie? XD

Absurdalny świat pewnego... Pottera 7 Anika 23/07/2007 17:06

Czytano 6269 razy Liczba komentarzy - 25

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.