Opis ¿ycia oczami Syriusza
Nie ma wielu nazwisk równie znamienitych,
Ma³o ich zosta³o w¶ród tych pospolitych.
Wiêc na ¶wiat przyszed³em w czystej krwi rodzinie,
A ród mój w¶ród innych jako godny s³ynie.
Nie cieszy³em jednak d³ugo ojca mego,
Wnet krwi naszej zdrajc± sta³em siê dla niego.
Ca³a ma familia nie pojê³a czemu,
Nie zechcia³em s³u¿yæ ich Panu Czarnemu.
Za¶ mój brat Regulus nie sprawi³ zawodu,
By³ im pocieszeniem, lecz zgin±³ za m³odu.
W nim nadzieje wielkie matka pok³ada³a,
Dumna ¿e takiego syna ¶wiatu da³a.
Nigdy jednak prawdy o nim nie pozna³a,
Jak zgin±³ i czemu nie znalaz³a cia³a.
O tej tajemnicy Stworek tylko wiedzia³,
I jak przysi±g³, matce nigdy nie powiedzia³.
Trudniej jeszcze Blackom by³o mi wybaczyæ,
¯e nie chcia³a Tiara ¦lizgonem wyznaczyæ.
Nie zdarzy³o siê to w rodzinie nikomu,
Ja jako jedyny by³em w Gryfa domu.
Jeszcze jako m³odzian ród swój opu¶ci³em
I w siedzibie druha swego zago¶ci³em.
James by³ mi podpor±, wiernym przyjacielem,
£atwiej by³o z wszystkim - ¿alem czy weselem.
Gdy przes³odka Lilly, Harrego powi³a,
I ojca chrzestnego ze mnie uczyni³a,
By³em najszczê¶liwszym cz³owiekiem w¶ród ludzi!
Lecz ju¿ wkrótce los mój czarny siê obudzi...
Tajemnicy Stra¿nik by³ we mnie widziany,
Ale namówi³em Potterów do zmiany.
Miejsce ich ukrycia Glizdogon wyjawi³,
I na progu domu Voldemort siê zjawi³.
Przyp³acili ¿yciem pokaz swej odwagi.
Nie umiem opisaæ mego bólu wagi!
Cudem jakim¶ ch³opiec jednak ocalony,
Przez Hagrida noc± zosta³ odwieziony.
Ja zemst± pa³aj±c szuka³em Petera,
Czuj±c, jak chêæ mordu moc± we mnie wzbiera!
Zdo³a³ uciec wszak¿e, zabijaj±c wielu.
Mnie zbrodni± obci±¿y³, dopi±³ swego celu.
Wtedy to pozna³em Azkabanu mêki,
Nie da siê opisaæ tej strasznej udrêki!
Gdy ju¿ ¿yæ nie chcia³em i zbrak³o nadziei,
W rêce moje wpad³o pismo czarodziei.
Na ramieniu ch³opca szczura zobaczy³em,
I now± nadziej± na zemstê od¿y³em!
Postaæ psa przyj±³em, stra¿ników zmyli³em,
Dementorów w¶ciek³ych w tyle zostawi³em,
Uda³o siê wkrótce odszukaæ Harrego.
Wyt³umaczyæ wszystko, zdobyæ mi³o¶æ jego.
Zemsta na Peterze jednak nie skoñczona,
Choæ wina mu by³a ju¿ udowodniona.
Znów grozi³ mi straszny poca³unek z³ego,
Lecz syn chrzestny przys³a³ Patronusa swego.
Ch³opiec z przyjació³mi ¿ycie mi ratuje,
Gdy na hipogryfie z wie¿y odlatujê.
W W±chacza postaci d³ugo siê tu³a³em,
Po czym w domu Blacków znowu zamieszka³em.
Siedziba rodowa opuszczona by³a,
Wiêc jako kwatera dobrze siê sprawdzi³a.
W Feniksa Zakonie dzia³ali¶my razem,
By nie usz³o znowu ¦miercio¿ercom p³azem.
By³y k³ótnie, swary, by³y te¿ zabawy.
Ka¿dy chcia³ w czym¶ pomóc i s³u¿yæ dla sprawy.
Ch³opiec z blizn± dziwne mia³ mocy przejawy:
Widzia³ Voldemorta nadzieje, obawy.
Nie by³a to jednak rzecz dobra dla niego,
Bo Lord przez uczucia wp³ywa³ na Harrego.
Pokaza³ mu obraz w którym umiera³em,
Le¿±c na pod³odze w mêczarniach kona³em.
Z Hermiony namow± rzecz sprawdziæ uznali,
Przez kominek w kuchni skrzata zawo³ali.
Stworek mi wyjawi³, ¿e ch³opca oszuka³,
Aby w ministerstwie opiekuna szuka³.
Syn mój chrzestny d³ugo siê nie zastanawia³,
I wnet z przyjació³mi na testrale wsiada³.
Nie patrz±c za siebie star³ siê z oprawcami,
Walczy³ z nimi dzielnie swymi zaklêciami.
Jednak ta wyprawa na nic siê nie zda³a,
Przepowiednia bowiem, walki nie przetrwa³a.
I choæ ¦miercio¿ercy ponie¶li strat wiele,
Ucierpieli tak¿e nasi przyjaciele.
Ja obronie ch³opca z Bellatrix walczy³em.
I w ³uku kamiennym ¿ywot zakoñczy³em.
Prorok Niecodzienny
Nicram_93
[P]Louise Lainey
Teodora
Piszesz dobrze dajê W i czekam na wiêcej! 
Nieoryginalna
dobrosia1
Ale ogólnie wiersz mi siê bardzo podoba³ i dlatego dajê W. 
![[off]](../../infusions/shoutbox_panel/sh_offline.png "Offline")
A.
Ogólnie bardzo mi siê podoba, ale nie obejdzie siê bez uwag. Po pierwsze pisze siê "Harry'ego", nie "Harrego". Po drugie:
I jak przysi±g³, matce nigdy nie powiedzia³.
Przecie¿ Syriusz my¶la³, ¿e Regulus zgin±³, bo wymiêk³. Sk±d niby mia³by wiedzieæ, ¿e Stworek wiedzia³ jak naprawdê zgin±³? Skrzat raczej mu o tym nie powiedzia³, a i jego to pewnie nie bardzo interesowa³o.
Niepotrzebny przecinek.
Dajê W.