W ekskluzywnym wywiadzie opublikowanym przez Associated Press, J.K. Rowling omawia swoje własne doświadczenia związane z zakończeniem książki Harry Potter and the Deathly Hallows , o tym jak śmierć jej matki wpłynęła na serię, i o stresie bycia twórcą Harry`ego Pottera. Artykuł w całości, w j. angielskim znajdziecie tutaj lub tutaj, a jego przetłumaczone fragmenty pod czytaj więcej.


J.K. Rowling "czułam się okropnie przez tydzień" po ukończeniu ostatniej książki.

Przez pierwsze dwa dni w szczególności, to było jak bolesna strata, chociaż jestem zadowolona z książki. A następny tydzień, który przykryła ta ciemna chmura rozjaśnił się i poczułam lekkość serca, całkiem się wyzwoliłam.

Kończenie jest emocjonalne, ponieważ książki były związane z moim życiem. To jest prawie niemożliwe jej nie skończyć i nie spojrzeć wstecz gdzie byłam gdy ją zaczęłam.

Ostatnia książka jest tym czego już z założenia można się było spodziewać, zatem czuję się bardzo pogodzona z tym faktem.

Historia Harry'ego dochodzi do określonego końca w książce siódmej, ponieważ świat jest tak wielki, znalazłoby się tam miejsce na zrobienie czegoś innego, nie planuję tego robić, ale nie powiem, że nigdy nie zrobię.

Nigdy nie będę mogła napisać niczego tak popularnego raz jeszcze, piorun nie uderza w to samo miejsca dwa razy. Zrobię dokładnie to, co zrobiłam z Harry`m., napiszę co naprawdę potrzebuję napisać, a jeśli to będzie coś podobnego, będzie OK, a jeśli to będzie coś innego, też będzie OK. I chciałabym się naprawdę zakochać w jakimś pomyśle raz jeszcze, i podążać z tym.

Jo również mówiła trochę o swojej matce, która umarła w wieku 45 lat, chorując na stwardnienie rozsiane, 17 lat temu.

Moja mama umarła sześć miesięcy przed napisaniem książki, i myślę, że to ustaliło główny temat - ten chłopiec muszący uporać się ze stratą.

Sądzę, że dzieci są bardzo przerażone czymś takim, nawet jeżeli nie doświadczyły tego, i sądzę, że właściwym na to sposobem jest stawienie temu czoła, całkowicie wierzę, jako pisarz i jako rodzic, że rozwiązaniem nie jest udawanie, że takie rzeczy się nie zdarzają, ale aby badać je w pełnej miłości, bezpiecznej drodze.

Jo również dotknął ekstremalny stres związany z byciem twórcą Harry`ego.

Byłam z tym bardzo samotna. To nie jest jak bycie w zespole popowym, gdzie przynajmniej byłoby trzech albo czterech innych ludzi, którzy wiedzieliby co to znaczy być we wnętrzu tego wszystkiego. Jedyne wiedziałam, że to jest jak jak wytworzyć świat, który stawał się większy i większy i większy i coraz więcej ludzi zostało w to wciągniętych.