„Harry Potter i Komnata Tajemnic” to gra międzygatunkowa. Co prawda głównym zadaniem gracza jest bieganie, skakanie i klikanie myszką w celu rzucenia odpowiedniego zaklęcia, lecz czynności te przerywane są przez scenki ukazujące zgrabnie skonstruowaną fabułę, co pozwala na stwierdzenie, iż gra należy do gatunku zręcznościowo-przygodowych.
Oprócz zadań, które wynikają z opowiedzianej w grze historii (takich, jak choćby zbieranie składników do eliksiru), trzeba będzie przejść przez cztery "wyzwania". Jest to szereg zadań, które należy wykonać na czas, tuż po poznaniu odpowiedniego zaklęcia. W zależności od tego, jak szybko wykona się poszczególne wyzwania, otrzyma się za nie odpowiednią ilość punktów. Na najlepszych (o najwyższy wynik walczą niezależnie cztery domy) czeka wizyta w wypełnionej nagrodami komnacie.

Najczęściej spotykanymi przedmiotami w grze są fasolki wszystkich smaków Bertiego Botta. Są one specyficzną walutą, dzięki której można nabyć niemal wszystko. Warto dodać, że fasolki znaleźć można dosłownie na każdym kroku, nawet tam, gdzie byśmy się ich raczej nie spodziewali - w tajemniczych wazach, dzbankach, skrzyniach, lecz także w zbrojach czy pomnikach czarodziejów. Oprócz fasolek na terenie Hogwartu znajdziemy również kilkadziesiąt brązowych i srebrnych kart. Każde dziesięć brązowych dodaje Harry’emu na stałe jeszcze jeden wskaźnik energii, zaś zebranie wszystkich srebrnych kart pozwoli mu na otwarcie sekretnej komnaty.

Oczywiście, jak to zwykle w grach zręcznościowych bywa, również tu znajdzie się wiele niechętnych Harry`emu stworzeń. Ogniste kraby, wielkie ślimaki, gnomy, trujące grzyby i chochliki - to tylko niektóre z nich. Każda z tych istot ma inny sposób na pozbawienie naszego bohatera energii i przed każdą bronimy się innym zaklęciem. Dla przykładu - by skutecznie pozbyć się kraba, trzeba go ogłuszyć, a następnie zepchnąć w oznaczone jego symbolem miejsca, zaś latające chochliki wystarczy uważnie strącać. Fakt jest jeden – ilość wrogów w grze jest ogromna. Na pocieszenie należy powiedzieć, że Harry posiada jednak odpowiednie umiejętności, aby wygrać każdą potyczkę. Przez całą grę uczy się czterech niezwykle pomocnych zaklęć. W produkcie zastosowano ciekawą metodę nauki magicznych zaklęć. Aby opanować daną formułę, należy kolejno wciskać zaznaczone na symbolu kursory (strzałki). Po trzeciej turze chłopiec opanowuje nową umiejętność i może się nią posługiwać zawsze wtedy, gdy będzie jej potrzebował.

Ważnym jest, że nie ma najmniejszego problemu ze stosowaniem poznanych zaklęć. Gdy stoimy naprzeciw wroga, nie trzeba gorączkowo wybierać z listy odpowiedniego czaru, wystarczy jedynie pomachać różdżką - odpowiednie słowa same zostaną wypowiedziane. Nie ma obaw - na zamknięty zamek Harry na pewno rzuci czar otwierający, a na wroga ogłuszający. Nie odwrotnie i nigdy inaczej.

Oprócz zaklęć, Harry zdobędzie jeszcze dwie umiejętności - prowadzenia magicznych pojedynków oraz gry w Quidditcha. Przypuszczam, że gracze z żadną z tych czynności nie będą mieli żadnych problemów.

Trzeba przyznać, że od strony audiowizualnej tytuł przedstawia się bardzo ciekawie i - co ważniejsze - dobrze. Grafika jest mocną stroną gry. Lokacje, postaci, a także wszelkiego rodzaju stworzenia wykonano z dużą starannością, choć (pomimo dobrych chęci twórców) z czasem krajobraz staje się nieco monotonny. Jednak w rozdzielczości 1024x768 „Harry Potter i Komnata Tajemnic” mile zaskakiwał.

Udźwiękowienie również można opisać w samych superlatywach. Bez wątpienia muzyka nadaje klimat i wzbogaca grę. Inne dźwięki dobywające się z głośników również zostały idealnie dobrane i wpasowane. Odgłosy przesuwania kolumn, czy otwierania skrzyń sprawiają, że gracz z każdą chwilą coraz bardziej zagłębia się w świat Hogwartu.

Sterowanie nie przysparza żadnych problemów. Do kierowania Harrym służy mysz i klawiatura. Moim zdaniem standardowe zdefiniowanie klawiszy było optymalne, ale jeśli komuś nie będzie odpowiadało, zawsze można je przedefiniować.

Ostatnią cechą techniczną jest lokalizacja. Jestem niezwykle wyczulona na jej punkcie i zwracam na spolszczenie sporą uwagę. Harry Potter sprawił, że kiwnęłam z uznaniem głową. Grę zlokalizowano w sposób pełny (postacie wypowiadają kwestie, na dole zaś ukazują się napisy) i bardzo profesjonalny. Głosy są charakterystyczne, a aktorzy wspaniale oddają emocje zawarte w wypowiedziach.

„Harry Potter i Komnata Tajemnic” to gra bardzo dobra, ciekawa i niezwykle wciągająca. Jej głównymi atutami są spójna fabuła, ciekawe zadania oraz bogata oprawa audiowizualna. Przypuszczam, że tytuł w oczach graczy, podobnie jak w moich, znajdzie uznanie.

Źródło: Gry.wp.pl