Filtruj
Szukaj w:
Szukana fraza:


Opcjonalnie:
Gatunek:
Dozwolone:
Zakończone:
Parring:
Bohaterowie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ostatnie
Artykuły Fan Fiction

Podziemne przygody H...

Kategoria: Teorie, przemyślenia...
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Wciąż powtarzający się schemat podziemia.
>> Czytaj Więcej

Pamela Ferris

Kategoria: Aktorzy
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Pamela Ferris wcielająca się w postać Marjorie Dursley.
>> Czytaj Więcej

Imiona pochodzące od...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Centaury z Hogwartu nie są jedynymi, którzy lubią patrzeć w gwiazdy w celu uzyskania porad i wska...
>> Czytaj Więcej

[WYWIAD] Fiona Shaw ...

Kategoria: Aktorzy
Autor: Prefix użytkownikafuerte

Tłumaczenie wywiadu z Fioną Shaw dla VULTURE o Killing Eve i Fleabag - serialach, które ostatnio ...
>> Czytaj Więcej

Harry Potter i Insyg...

Kategoria: Streszczenia
Autor: PaulaSmith

Streszczenie siódmej części przygód Harry'ego Pottera.
>> Czytaj Więcej

[RECENZJA] Zabójcza ...

Kategoria: Recenzje
Autor: Prefix użytkownikafuerte

Recenzja czwartego tomu o Cormoranie Strike'u.
>> Czytaj Więcej

Prorok Niecodzienny ...

Kategoria: Prorok Niecodzienny
Autor: Prefix użytkownikaProrok Niecodzienny

Praca w magicznym świecie
>> Czytaj Więcej

>> Więcej artykułów! <<

Zniewolenie

Tytuł: Zniewolenie
Gatunek: Inne
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Od początku zniewolony
>> Czytaj Więcej

Zazdrość

Tytuł: Zazdrość
Gatunek: Drabble
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Gdy zazdrość bierze górę nad emocjami
>> Czytaj Więcej

Głos

Tytuł: Głos
Gatunek: Drabble
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Gdy głos zmąci ciszę
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 8.

Tytuł: Rozdział 8.
Seria: Zgniłe jabłka panny Weasley
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaCanisPL

Kontynuacja rozdziału siódmego; pierwsze chwile w nowym domu.
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 7.

Tytuł: Rozdział 7.
Seria: Zgniłe jabłka panny Weasley
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaCanisPL

Ginny trafia do Hogwartu.
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 6.

Tytuł: Rozdział 6.
Seria: Zgniłe jabłka panny Weasley
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaCanisPL

Ginny prosi Lunę o pomoc w związku z przeklętym naszyjnikiem.
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 5.

Tytuł: Rozdział 5.
Seria: Zgniłe jabłka panny Weasley
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaCanisPL

Kradzież i wielka ucieczka Ginny.
>> Czytaj Więcej

>> Więcej fan fiction! <<
Statystyki
Online Statystyki
Goście online: 43
Administratorzy online: 0
Aktualnie online: 4 osoby
Prefix użytkownika-lavender- (Wielki mag)
Prefix użytkownikaRue Riddle (Śmierciożerca)
Suzanne Loxon (Mugol)
Prefix użytkownikaMorfinGaunt (Mistrz Agent)
Łącznie na portalu jest
43,595 osób
Ostatnio zarejestrowany:

Rekord osób online:
Najwięcej userów: 231
Było: 07.07.2019 17:46:33
Napisanych artykułów: 1,037
Dodanych newsów: 9,799
Zdjęć w galerii: 20,648
Tematów na forum: 3,584
Postów na forum: 308,543
Komentarzy do materiałów: 217,930
Rozdanych pochwał: 3,181
Wlepionych ostrzeżeń: 4,144
Puchar Domów
Aktualnym mistrzem domów jest  GRYFFINDOR!

Gryffindor
Punktów: 2952
uczniów: 3172
Hufflepuff
Punktów: 928
uczniów: 3067
Ravenclaw
Punktów: 1718
uczniów: 3867
Slytherin
Punktów: 1056
uczniów: 3151

Ankieta
Jaką formę aktywności wybierzesz w to magiczne lato?

Codzienny trening na miotle to podstawa! Chcę utrzymać miejsce w drużynie
13% [9 głosów]

Z przyjaciółmi założymy klub pojedynków - to połączenie przyjemnego z pożytycznym
12% [8 głosów]

Bieganie oczywiście - w Hogwarcie przyda się kondycja, kiedy trzeba uciekać przed woźnym, trzygłowym psem czy ogromnym pająkiem
10% [7 głosów]

Wyczynowe jedzenie to to, na co stawiam. W Hogwarcie dobrze karmią, ale nie ma to jak u mamy
7% [5 głosów]

Wybieram aktywność mózgu. Książki, książki i jeszcze raz książki
19% [13 głosy]

Akty... cooo? Planuję się wyspać na zapas
37% [25 głosów]

Ogółem głosów: 67
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 25.06.19

Archiwum ankiet
Ostatnio w Hogwarcie
RavenclawRuby Anderson ostatnio widziano 18.07.2019 o godzinie 00:51 w Ulica Pokątna
HufflepuffWarren Samuel Wilson ostatnio widziano 18.07.2019 o godzinie 00:40 w Ulica Pokątna
HufflepuffElizabeth Cooper ostatnio widziano 18.07.2019 o godzinie 00:29 w Ulica Pokątna
RavenclawRuby Anderson ostatnio widziano 18.07.2019 o godzinie 00:23 w Ulica Pokątna
HufflepuffWarren Samuel Wilson ostatnio widziano 18.07.2019 o godzinie 00:14 w Ulica Pokątna
HufflepuffElizabeth Cooper ostatnio widziano 18.07.2019 o godzinie 00:01 w Ulica Pokątna
[NZ] HGSS Dwa Słowa
Rok po Drugiej Wojnie Hermiona wpada na trop spisku w samym sercu Ministerstwa Magii. Spiskowcy chcą wprowadzić supremację czystej krwi i wyeliminować inne grupy społeczne. Ich pierwszymi celami są Hermiona Granger i Severus Snape.
Autor: Prefix użytkownikaAnni1111
Gatunek: Dramat
Ograniczenie wiekowe: +18
Przeczytano 52322 razy.
Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9], [10], [11], [12], [13], [14], [15], [16], [17], [18], [19], [20], [21], [22], [23], [24], [25], [26], [27], [28], [29], [30], [31], [32], [33], [34], [35], [36], [37], [38], [39], [40], [41], [42], [43], [44], [45], [46], [47], [48], [49], [50], [51], [52], [53], [54], [55], [56], [57], [58], [59], [60], [61], [62], [63], [64], [65], [66], [67], [68], [69], [70], [71], [72], [73], [74], [75], [76], [77], [78], [79], [80], [81], [82], [83], [84], [85], [86], [87], [88], [89], [90], [91], [92], [93], [94], [95], [96], [97], [98], [99], [100], [101], [102], [103], [104], [105], [106], [107], [108], [109], [110], [111], [112], [113], [114], [115], [116], [117], [118], [119], [120], [121], [122], [123], [124], [125], [126], [127], [128], [129], [130], [131], [132], [133].
HGSS Dwa Słowa Rozdział III - 15
Rok po Drugiej Wojnie Hermiona wpada na trop spisku w samym sercu Ministerstwa Magii. Spiskowcy chcą wprowadzić supremację czystej krwi i wyeliminować inne grupy społeczne. Ich pierwszymi celami są Hermiona Granger i Severus Snape. Czy Hermionie i Snape&#
Niedziela

Po śniadaniu Severus zastukał do pokoju Hermiony. Po nieskończenie długiej chwili otworzyła drzwi.
Cholera, zaraz okaże się, że przeszkadzasz...
– Dzień dobry – powiedział nie ruszając się z miejsca. – Gotowa?
Hermiona uśmiechnęła się promiennie na jego widok i wykonała zapraszający gest.
– Dzień dobry, Severusie. Wejdź, proszę.
Wszedł i rozejrzał się po dużym pokoju. Wyglądał podobnie do jego, tylko widok przez okno był inny. On widział czarodziejski świat, a tu za oknami jeździły samochody i autobusy.
– Jak podobał ci się Paryż? – zagadnął, siadając w fotelu przy stoliku i biorąc do ręki szklaną kulkę podobną do przypominajki, z zatopioną w nim smukłą wieżą.
Hermiona poszła odłożyć szczoteczkę do zębów, która trzymała w ręku.
– Nie byłam w Paryżu – zawołała do niego z otwartej łazienki. – Skończyliśmy rozmawiać zaraz po tym jak odszedłeś i wróciłam do pokoju.
– Przecież chciałaś iść?
Hermiona podeszła i spojrzała troskliwie?? na niego.
– Chciałam iść z tobą. Myślałam, że po całym dniu z Francuzami będzie... miło jak zjemy gdzieś jakąś kolację i porozmawiamy – przygryzła lekko usta.
Severus odłożył szklaną kulkę na stół i spojrzał na nią zaskoczony.
– Sądziłem, że chcesz po prostu pozwiedzać miasto...
Hermiona przysiadła na oparciu sąsiedniego fotela.
– Znam Paryż niemal na pamięć. Chciałam... – zawahała się. – Myślałam, że będziesz chciał tak po prostu... porozmawiać.
Skończony idioto!
– Przepraszam. Wczoraj byłem trochę... zmęczony – odparł.
– Już się lepiej czujesz? – teraz zabrzmiało to naprawdę bardzo troskliwie.
Przesunął wzrokiem po jej pięknej twarzy.
– O wiele lepiej – uśmiechnął się lekko. – To jak, idziemy? Nie mam zwyczaju się spóźniać.
Wstała, więc również się podniósł i poszli do gabinetu Jean Jacquesa.
Francuz już był. Podszedł przywitać się z Hermioną dokładnie tak samo, jak wczoraj, a potem podał rękę Severusowi. Ten uścisnął ją mocno, typowym, męskim gestem. Poczuł piknięcie w sercu, ale przecież wczoraj wszystko przemyślał...
– Dobrze się spało? – zapytał Francuz.
Severus skinął głową, a Hermiona uśmiechnęła się.
– Znakomicie. A tobie?
– Nie bardzo. Moja mała kazała mi czytać bajki przez całe następne dwie godziny, aż zachrypłem – odchrząknął. – Ona bardzo nie lubi, jak ją zostawiam na cały dzień z nianią. Chodźmy od razu do Skrzydła Północnego. Albert Lejeune napisał mi wczoraj, że przyjdzie przed dziesiątą.
– Wy też używacie sów? – zainteresowała się Hermiona.
– Jakiś czas temu przeszliśmy z sów na... – chwilę szukał słowa – remportery. Działają o wiele szybciej. Dla niektórych sów dystans z północy na południe był zbyt duży i potrzebowaliśmy sów przestankowych.
– Co to takiego jest? – Severus ubiegł Hermionę, która już otwierała usta.
Jean Jacques wziął leżące na biurku niewielkie, płaskie pudełeczko. Kiedy je otworzył i położył na płasko, zupełnie jak szachownicę, w jednej chwili dwie połówki zlały się w jedną.
– Ci, co używają remporterów, mają ich kilka. W pracy, w domu, czasem nawet mają jeden zawsze ze sobą. Kiedy chcemy coś do kogoś wysłać – cokolwiek, po prostu kładziemy to po środku, podajemy adres odbiorcy i stukamy w remporter różdżką. I przedmiot znika. Dopóki nie zostanie odebrany, znajduje się w... nie wiem jak to powiedzieć... nazwijmy to przechowalnią. Remporter odbiorcy rozświetla się i wtedy wiemy, że mamy przesyłkę do odebrania.
Spojrzał na Hermionę , która wyraźnie była bardzo zainteresowana i Severusa, który uniósł do góry brew i pokręcił przecząco głową.
– Wiem, że to by wam się przydało, ale remporter działa tylko we Francji. Zajęło nam parę lat wynalezienie go i kolejne parę wpisanie wszystkich istniejących w kraju adresów. Nie działa na zasadzie znajdywania osoby, ale adresu. Albert napisał do mnie do domu, ale gdyby napisał do biura, znalazłbym jego wiadomość dopiero dziś rano.
– Szkoda – mruknęła Hermiona. – Męczymy się strasznie głównie z przesyłaniem sobie przedmiotów. Nie możemy tego robić przez sowy, bo mieszkam w mugolskim Londynie i to zwróciłoby uwagę. No i dlatego, że boimy się, że przesyłka może zostać przechwycona.
Severus popatrzył jeszcze raz na remporter.
– Jak to jest z przedmiotami, które zostały wysłane, ale nie odebrane? Można je jakoś zlokalizować?
Jean Jacques potaknął.
– Oczywiście. Chodźmy już, wyjaśnię wam po drodze – ruszył ku drzwiom. – To była jedna z pierwszych rzeczy, o których pomyśleliśmy. Przechowalnia może być kontrolowana i jest kontrolowana, przez urzędników, których my nazywamy „remployés”. Na dzień dzisiejszy jest ich prawie trzy tysiące. W ten sposób nikt nie może niczego ukryć.
Kiedy wyszli zza zakrętu na parterze, natknęli się na parę kobiet w jednakowych uniformach, które popychały wózki ze samoczyszczącymi się ścierkami i magiczny odkurzacz. Jean Jacques pokazał im gestem, żeby się zatrzymali, a sam podszedł do kobiet i każdą z nich ucałował dokładnie tak, jak Hermionę.
Dziewczyna spojrzała na Severusa i zobaczyła coś, co określiłaby jako cień zaskoczenia.
– To nie to, co myślisz – powiedziała z nieśmiałym uśmiechem.
– Skąd możesz wiedzieć co myślę?
– Bo wiem, jak ludzie na to reagują. To jest francuski sposób witania się. Mężczyźni między sobą podają sobie ręce. Kobietom podadzą rękę przy pierwszym, drugim powitaniu albo w przypadku oficjalnych relacji. Czy też jeśli niezbyt się lubią. Poza tymi przypadkami po prostu całują w policzki. Choć w zasadzie to nie jest całowanie. Jeśli się lepiej przyjrzysz, to zobaczysz, że w zasadzie stukają się policzkami i przy tym cmokają.
Severus popatrzył na nią uważnie.
– I kobiety im na to pozwalają?
– Tak, bo to dla nich całkowicie naturalne. Tak samo, jak dla ciebie podawanie ręki.
Mimo wczorajszych rozmyślań poczuł nagle szybsze bicie serca i zamiast zimna, zalało go przyjemne ciepło.
Czyżby...? Postanowił nie kończyć myśli i ruszył za Francuzem
Jean Jacques stuknął różdżką i wymówił zaklęcie tworzące przejście, które tego ranka było zupełnie ciemne. Nagle zapłonęły pochodnie i z mroku wyłonił się długi korytarz. Przeszli nim na drugą stronę i przejście zamknęło się samo.
Skrzydło Północne było zupełnie puste tego ranka. Mijali pozamykane drzwi i odchodzące na boki korytarze i dopiero niemal na końcu Jean Jacques skręcił w jeden, dość ciasny i z niskim stropem.
– Severus, uważaj na głowę – powiedział ostrzegawczo.
Severus pochylił się przechodząc i stanęli przed półotwartymi drzwiami.
– C’est comme ça que tu respectes les consignes de sécurité?! (To tak przestrzegasz zasad bezpieczeństwa?!) – zawołał Jean Jacques, popychając energicznie drzwi i gestem zaprosił ich oboje do środka.
Drzwi delikatnie stuknęły o ścianę, a Hermiona wybuchnęła śmiechem.
– Mógłbyś go uczyć!
Istotnie, brakuje mu wprawy.
Przy biurku siedział starszy czarodziej w srebrzystej szacie i tiarze na głowie. Na widok kolegi zaśmiał się i wstał, żeby się przywitać. Ku zdumieniu Severusa nie uściskali sobie dłoni, ale ucałowali się dwa razy. Zapanował nad sobą, ale Hermiona spojrzała szybko na niego, po czym odwróciła lekko głowę, kryjąc uśmiech.
Jean Jacques i Albert chwilę rozmawiali; Jean Jacques tłumaczył coś, aż Albert kiwnął głową i powiedziawszy coś wyciągnął do nich rękę.
– Prosi nas o różdżki – przetłumaczyła Hermiona, podając natychmiast swoją.
Albert wziął ją i zaczął się jej z uwagą przyglądać. Severus położył swoją przed Albertem.
– Albert nie mówi niestety po angielsku – pospieszył z wyjaśnieniami Jean Jacques. – To jest nasz wytwórca różdżek. Ma ich tu tysiące!
Oboje rozejrzeli się po pomieszczeniu szukając półek i półeczek, jak u Olivandera, ale zobaczyli tylko jedna dużą szafę z szufladkami. Poza tym na ścianie było trochę półek z książkami, duża biblioteczka z identycznie wyglądającymi dużymi księgami i coś na kształt komody, na której stało parę dziwnych przedmiotów, których przeznaczenia nie można się było nawet domyśleć. W zasadzie tylko waza z wybitymi na spodzie dziurami wyglądała znajomo.
Albert zmierzył i zważył różdżkę Hermiony, zupełnie jak czarodziej w punkcie kontrolnym. Potem wezwał ją gestem.
– Mówię po francusku – powiedziała cicho Hermiona, podchodząc do niego.
– Wspaniale. Podaj mi rękę od różdżki – starszy pan wyciągnął do niej rękę.
Przez długą chwilę po prostu przyglądał sie wewnętrznej stronie jej wyprostowanej dłoni, potem zaś zaczął śledzić linie przesuwając po nich palcem z zaskakującą łagodnością. W końcu podał jej swoją różdżkę i poprosił o rzucenie jakiegoś zaklęcia.
Nie zastanawiając się Hermiona wyczarowała patronusa. Niewielka srebrzysta wydra zaczęła skakać dookoła niej, by w końcu podbiec do niego. Czarodziej wyciągnął do niej rękę i złapał srebrzysty ślad w dłoń.
– Ma chérie, masz niesamowitą moc – powiedział oniemiały, patrząc na nią poważnie. – Czegoś takiego jeszcze nigdy nie widziałem!
Jean Jacques podszedł do Severusa i przetłumaczył mu słowa Alberta. I, pomny na swoje wczorajsze spostrzeżenia, dodał.
– Masz szczęście mogąc pracować właśnie z nią.
Severus popatrzył na niego, a potem na dziewczynę.
– Wiem.
Albert podprowadził Hermionę do szafki z szufladami i otworzył trzecią od dołu, po lewej stronie. Pochylił się nad nią, jakby była bardzo głęboka, szperał w niej jakiś czas i w końcu wyciągnął pudełko z różdżką.
– Ta powinna ci pasować. Machnij ręką.
Hermiona wzięła do ręki różdżkę i poczuła dokładnie to samo ciepło, co osiem lat temu, rozchodzące się po jej dłoni i wędrujące wyżej, po całej ręce, aż dotarło ono do serca. Ze świstem machnęła różdżką i dookoła posypały się złote gwiazdy.
– Impecable (Wspaniale, cudownie)! – klasnął w dłonie Albert. – To jest twoja nowa różdżka. Włókno ze smoczego serca i wiąz.
– Chyba winorośl – poprawiła go Hermiona.
– Właśnie, że nie. Winorośl jest w twojej pierwszej różdżce, którą pewnie kupiłaś idąc do szkoły, tak? Od tego czasu trochę się zmieniłaś – wyjaśnił. – I nie mówię o zdolnościach czarodziejskich. Zmieniłaś się wewnętrznie, masz teraz inne przekonania, priorytety, sposób patrzenia na świat... Zmienił się twój umysł i twoje serce. Ja po prostu dobrałem ci odpowiednią różdżkę.
Hermiona spojrzała na nią i przeniosła wzrok na starszego pana.
– Dziękuję bardzo...
– Korzystaj z niej dobrze. Teraz ty, młody człowieku – zwrócił się Albert do Severusa.

CDN...
Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Śmierciożerca
18.07.2019 19:06
blad logiczny, Papa

Sklepikarz na Pokątnej
18.07.2019 19:05
Tymczasem muszę znikać. Papa

Śmierciożerca
18.07.2019 19:04
blad logiczny, no, uwielbiam ten filmik xD

Sklepikarz na Pokątnej
18.07.2019 19:04
Rue Riddle, Nie znoszę motywu podróży w czasie, chyba, że w jedną stronę, bez możliwości powrotu. Tak jak to pokazane w "Harry Potter jak powinien się skończyć" :D

Śmierciożerca
18.07.2019 18:57
Racja xD
Znaczy samo w sobie jest okej, ale nie powala

Współpraca
Najaktywniejsi

1) Prefix użytkownikaAlette

Avatar

Posiada 58237 punktów.

2) Prefix użytkownikafuerte

Avatar

Posiada 50258 punktów.

3) Prefix użytkownikaShanti Black

Avatar

Posiada 41857 punktów.

4) Prefix użytkownikaKatherine_Pierce

Avatar

Posiada 39849 punktów.

5) Prefix użytkownikaania919

Avatar

Posiada 34426 punktów.

6) Prefix użytkownikaulka_black_potter

Avatar

Posiada 34071 punktów.

7) Prefix użytkownikalosiek13

Avatar

Posiada 32263 punktów.

8) Prefix użytkownikabatalion_88

Avatar

Posiada 31890 punktów.

9) Prefix użytkownikaMarcus Clinton

Avatar

Posiada 30495 punktów.

10) Prefix użytkownikaYourSmile

Avatar

Posiada 29744 punktów.

Losowe zdjęcie
Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2019 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.
Theme by Andrzejster
Copyright © 2006-2015 by Harry-Potter.net.pl
All rights reserved.
Wygenerowano w sekund: 2.06