Rozdział II
Porwanie

Wyciągnął różdżkę i szepnął - Homenum Rebelio. W domu nie znajdował się żaden człowiek. Schował różdżkę i krzyknął - Stworek- skrzat się nie pojawił, Harry już wiedział, że Stworkowi coś się stało, bo skrzat musiał się pojawić na jego wezwanie. Pobiegł na górę do sypialni którą zajmował razem z Ginny. Chwycił za klamkę i w tym momencie przebiegł po nim lodowaty dreszcz, pchnął drzwi. To co tam zastał spowodowało, że pociemniało mu w oczach. Pościel na łóżku leżała w strzępach, wszystkie szafki były poprzewracane, a na dodatek na ziemi gdzie jeszcze rano znajdowała się szafka nocna, leżała różdżka Ginny. Załamał ręce i usiadł na łóżku. Przed oczami pojawiały mu się najgorsze scenariusze wydarzeń które miały tu miejsce. Martwe ciało Stworka, martwe ciało. Nie! - krzyknął. Nie dopuszczał do siebie myśli by Ginny mogłaby być martwa. Wstał gwałtownie z łóżka. - Muszę wiedzieć co tu się stało, trzeba wziąć się w garść i zacząć działać - powiedział sam do siebie. Widocznie jego własny głos dodał mu odwagi. Zaczął trzeźwo myśleć. - najpierw - pomyślał - muszę przeszukać cały dom, może ten kto tu był zostawił po sobie jeszcze jakieś ślady. Wyszedł szybko z sypialni i zaczął wchodzić do każdego pokoju po kolei ale zastał je w takim stanie jakim były przed jego wyjściem do ministerstwa. Zastanowił się chwilę gdzie jeszcze nie był i po chwili udał się szybkim krokiem w kierunku drzwi wyjściowych. Gdy mijał wieszak na płaszcze w kształcie nogi trolla wyjął różdżkę. Zwolnił kroku - trzeba zachować ostrożność, ktokolwiek tu był może wrócić - pomyślał. Przeszedł tak jeszcze trzy metry, a to co zobaczył wstrząsnęło nim do głębi. Na wycieraczce pod drzwiami leżał Stworek nie poruszał się. Harry szybko ukląkł przy skrzacie, sprawdził puls i odetchnął z ulgą. Stworek żył i był prawdopodobnie tylko ogłuszony. Enervate - szepnął Harry - podziałało, Stworek otworzył oczy, spojrzał na Harry'ego i zaczął płakać.
- To wszystko wina Stworka, Stworek nie dał rady zatrzymać złego pana - wyjęczał skrzat
- Ale co się stało Stworku - spytał Harry cały blady. Ale Stworek płakał nie był wstanie Harry'emu odpowiedzieć na pytanie. Harry zamknął drzwi zaklęciem, wziął skrzata na ręce, zaniósł do kuchni i posadził na krześle. Próbował go uspokoić, ale minął kwadrans nim Harry'emu udało się uspokoić Stworka na tyle, by móc z nim porozmawiać.
- Stworku - powiedział spokojnie - co tutaj się wydarzyło opowiedz mi wszystko od początku.
- Gdy pan poszedł do pana Kingsleya - ciągnął roztrzęsionym głosem - Stworek zaczął sprzątać, gdy drzwi się otworzyły . Stworek szybko pobiegł zobaczyć kto to. Był to zły pan.
- Ale jak się nazywał - przerwał mu Harry - wiesz kto to był?
- To był zły pan Meadows - wykrztusił skrzat. Harry wciągnął ze świstem powietrze, kazał Stworkowi mówić dalej. Musiał wiedzieć co tutaj się wydarzyło.
- Zły pan - opowiadał dalej Stworek - wszedł do środka. Stworek próbował go zatrzymać ale zły pan był szybszy. Machnął różdżką i Stworek zawisł w powietrzu. Stworek nie mógł się ruszyć ani nawet odezwać by ostrzec panią Ginny. Zły pan uśmiechnął się szyderczo do Stworka i poszedł schodami na górę. Stworek usłyszał krzyk i okrutny śmiech - Harry nie mógł już znieść tego, ale wiedział że musi wysłuchać skrzata do końca, żeby działać dalej musi poznać jak najwięcej szczegółów - chwile później pojawił się zły pan, a pani Ginny - skrzat znowu się rozpłakał, a Harry biały jak kreda uspokajał go przez kolejne dwadzieścia minut.
- Stworku, Stworku czy... - nie mogło mu to przejść przez gardło - co się stało z Ginny.
- Stworek nie wie, szybowała w powietrzu za złym panem. Zły pan spojrzał na Stworka, włożył Stworkowi list do kieszeni, machnął różdżką i... pan Harry obudził Stworka.
- Stworku daj mi szybko ten list - powiedział z roztrzęsionym głosem Harry. Stworek drżącą ręką wyjął list z kieszeni. Harry natychmiast wyrwał list Stworkowi i zaczął czytać.

Ostrzegałem Cię żebyś pilnował rodziny.
Mam już Twoją żonę, ona żyje. Twoje dzieci też dostanę.

Harry dwa razy przeczytał list. Odetchnął z ulgą, Ginny żyje. Musi się szybko dowiedzieć co z Jamesem, Albusem i Lilly. Jednak najpierw zwrócił się do Stworka
- Stworku Ginny żyje, to nie twoja wina, nie miałeś szans z Meadowsem. Stworku stanąłeś w obronie rodziny dziękuję ci. - Stworek znowu się rozpłakał, tym razem ze wzruszenia , ale Harry nie zwracał już na niego uwagi.
- Ron, Ronaldzie Weasley potrzebuję cię - powiedział na głos. Wziął list do ręki i zaczął go ponownie czytać, szukał w nim jakiś ukrytych informacji, ale nie znalazł. Ktoś zastukał do drzwi . Harry machnięciem ręki kazał się Stworkowi uspokoić. Podszedł do drzwi wyciągając różdżkę.
- Kto tam - krzyknął Harry
- To ja Ron
- Udowodnij
- Wezwałeś mnie, wiem to, bo usłyszałem twój głos w iluminatorze który dostałem od Dumbledora.
Harry był pewny że to prawdziwy Ron, Bo tylko trzy osoby wiedziały jakie ukryte zastosowanie ma iluminator. Otworzył drzwi a w nich zastał Rona.
- Wejdź szybko - mruknął Harry, po czym zamknął drzwi i ruszył za Ronem do kuchni. Ron spojrzał na Stworka.
- Co się stało? - spytał Harryr'ego z zatroskaną miną.
- Tom Meadows uciekł z Azkabanu
- Wiem czytałem w proroku i sądzę...
- Ron on porwał Ginny, porwał ją kiedy byłem w ministerstwie.
Ron pobladł śmiertelnie.
- Wiesz coś więcej? - powiedział Ron roztrzęsionym głosem.
- Ginny żyje tego jestem pewien, reszty mogę się tylko domyślać. Ale co z moimi dziećmi.
- Są bezpieczne - odrzekł Ron który jeszcze nie doszedł do siebie - gdy tylko dowiedzieliśmy się o ucieczce z Proroka Codziennego, Hermiona zmusiła mnie do rzucenia zaklęcia Fidelisusa, ja jestem strażnikiem tajemnicy.
Harry pierwszy raz się dzisiaj uśmiechnął, jego dzieci, jego ukochane dzieci były bezpieczne.

Harry Potter i Popiół Feniksa rozdział II Imperius 28/07/2008 20:28

Czytano 7836 razy Liczba komentarzy - 46

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.