NiektĂłrzy mĂłwiÂą, Âże kiedy decydujesz siĂŞ uwieczniĂŚ coÂś na swoim ciele to musisz byĂŚ tego w stu procentach pewny. Zostanie to z tobÂą na zawsze i zarĂłwno teraz, jak i za 50 lat bĂŞdziesz zawsze widziaÂł atrament uÂłoÂżony tuÂż pod twojÂą skĂłrÂą w ten sam sposĂłb. Nawet jeÂśli siĂŞ go pozbĂŞdziesz, to zostanÂą z tobÂą blizny, ktĂłre przypomnÂą ci o dawnej decyzji.

Inni s¹dz¹, ¿e to nic takiego. Cia³o to tabula rasa, p³ótno, które mo¿na dowolnie wype³niÌ. Czasem uwieczniaj¹ rysunki, które maj¹ dla nich g³êbsze znaczenie lub napisy, które kieruj¹ ich w ¿yciu. Zdarza siê te¿, ¿e czêœÌ cia³a pokrywaj¹ tuszem pod wp³ywem chwili i jakichœ g³êbokich emocji, a potem decyduj¹ siê niczego nie ¿a³owaÌ.

Ka¿dy tatua¿ niesie ze sob¹ jak¹œ historiê. Nawet jeœli by³a to spontaniczna decyzja to musia³ byÌ jakikolwiek powód, przez który powsta³. Smutek, radoœÌ, przywi¹zanie. To ostatnie czêsto jest pod³o¿em do powstania tatua¿y fanowskich zwi¹zanych z Harrym Potterem. No bo czy ktoœ nie bêd¹cy fanem serii i nie czuj¹cy do niej przywi¹zania chcia³by mieÌ na zawsze pod skór¹ coœ symbolizuj¹cego magiê?

Choroba

Rêkaw to tatua¿, który ogl¹da siê najczêœciej. Mo¿na go ukryÌ, owszem, ale wystarczy nieco podwin¹Ì ubranie i ju¿ wszyscy widz¹ rysunki ukryte pod skór¹. Z osob¹, która je nosi, s¹ zawsze, niezale¿nie od pory dnia, nastroju czy wykonywanych czynnoœci. Te rysunki s¹ z ni¹ ci¹gle, tak, jak choroba.
Nat ma chorobê afektywn¹ dwubiegunow¹, z któr¹ walczy od 14 roku ¿ycia. To sk³oni³o j¹ do uwiecznienia na swoim ramieniu dementora i feniksa. Ten pierwszy symbolizuje dla niej depresjê, ale te¿ toksyczne osoby z przesz³oœci. I to z nimi walczy feniks. Jest on walk¹, terapi¹, jest wszystkimi bliskimi, którzy j¹ wspieraj¹. To trudna i nie³atwa droga, która nie ma koùca. Wci¹¿ zwyciê¿a w niej dementor, choÌ odciê³a siê od tych, którzy œci¹gali j¹ w dó³. Nie by³o to proste, jednak wysz³a ju¿ z oddzia³u zamkniêtego, chodzi na terapiê grupow¹ i planuje pójœÌ na indywidualn¹. Wci¹¿ nawiedzaj¹ j¹ bolesne wspomnienia, ale feniks na ramieniu przypomina o tym, ¿eby siê nie poddawaÌ, a jej walka ma sens.




Utrata bliskich zawsze wi¹¿e siê z bólem i niezrozumieniem. Pomimo œwiadomoœci, ¿e ka¿dy kiedyœ umrze, nie jesteœmy w stanie sobie z tym ³atwo poradziÌ. ŒmierÌ zostawia rodzinê i przyjació³ z tyloma niedokoùczonymi planami, nieprzeprowadzonymi rozmowami i niespêdzonymi razem chwilami, ¿e w ich miejscu niemal naturalnie pojawia siê pustka. Z czasem przestajemy odczuwaÌ j¹ tak silnie, jak na pocz¹tku, jednak to poczucie zostaje z nami ju¿ na zawsze.

Zawsze. Always. Jedno sÂłowo, a zawiera w sobie kontekst, ktĂłrego nie trzeba tÂłumaczyĂŚ Âżadnemu fanowi Harry'ego Pottera. Jednak nie tylko w ustach Snape'a to sÂłowo miaÂło wielkÂą moc. Lily wypowiedziaÂła je, gdy Harry zapytaÂł przed konfrontacjÂą z Voldemortem czy z nim zostanÂą. Always. Duchy jego najbliÂższych bĂŞdÂą z nim do koĂąca.

Dla Kamili to s³owo równie¿ symbolizuje mi³oœÌ rodzicielsk¹. Jej tata umar³ w paŸdzierniku 2020, ale obopólne uczucia bêd¹ w niej ¿y³y na zawsze. Insygnia Œmierci oznaczaj¹ dla niej pokonanie nieuchronnego koùca i stania siê jego panem. Patrz¹c na tatua¿ czuje bliskoœÌ taty i przenosi siê we wspomnieniach do lepszych czasów. Do czasów z nim.



Testrale widzieli tylko ci, którzy zobaczyli czyj¹œ œmierÌ. ChoÌ zwierzêta te by³y delikatne, ¿yczliwe i niegroŸne to uwa¿ano je za mroczne, tajemnicze i niepokoj¹ce. Nikt nie chcia³ mieÌ nic wspólnego ze zwierzêciem, które kojarzy³o siê jedynie z koùcem ¿ycia.
Natalia testrala ma zawsze przy sobie. Przypomina jej o Âśmierci prababci, ktĂłrÂą bardzo kochaÂła. RobiÂąc tatuaÂż byÂła pewna, Âże chce mieĂŚ na ciele symbol ich wiĂŞzi. Sama zresztÂą utoÂżsamia siĂŞ z testralem. Ze wzglĂŞdu na odmienny wyglÂąd byÂła przez wiele lat nĂŞkana i odepchniĂŞta przez innych. A pod fasadÂą kryÂła siĂŞ postaĂŚ delikatna i Âżyczliwa. Wizerunek testrala uwieczniony jest na tle ksiĂŞÂżyca w peÂłni. Lupin, jedna z jej ulubionych postaci, baÂł siĂŞ nocy, bo raz w miesiÂącu przestawaÂł nad sobÂą panowaĂŚ. Nie miaÂł na to wpÂływu i mĂłgÂł jedynie czekaĂŚ aÂż wszystko minie. NataliĂŞ nocami dotykajÂą ataki paniki. To ona jest tym testralem w ksiĂŞÂżycowÂą noc. Niezrozumianym, odtrÂąconym, choĂŚ spokojnym i delikatnym.





Chyba ka¿dy fan Pottera wie, czym jest b³¹dzenie po Hogwarcie. Zamykasz oczy i widzisz siebie na miotle. Pod tob¹ lœni tafla jeziora, a za plecami masz piêkny, okaza³y zamek. Na b³oniach s³yszysz œmiech - to ktoœ z pierwszoroczniaków próbuje siê popisywaÌ puszczaj¹c z ró¿d¿ki kolorowe iskry. Ty patrzysz na to wszystko z góry i marzysz, wrêcz desperacko pragniesz, by to by³a prawda. Ile razy jesteœ gotów przeczytaÌ ukochan¹ seriê, byle poczuÌ w swym ¿yciu odrobinê magii?



Klaudia zrobi³a to dziesiêciokrotnie. Gdy czyta, œwiat dooko³a niej nie istnieje. W gorszych momentach ¿ycia to mentalna podró¿ do Hogwartu pomaga³a jej odci¹Ì siê od tego, co w rzeczywistoœci zdawa³o siê nie do zniesienia. Na nodze wytatuowa³a ju¿ historie trzech braci, mroczny znak, Azkaban i dementorów. Ostatnio do³¹czyli do nich Bellatrix i Syriusz, a w planach jest jeszcze patronus Harry'ego, Hogwart, Nora, testrale i Bank Gringotta.



Dominuj¹ wzory kojarz¹ce siê ze Slytherinem, gdy¿ Klaudia sama uwa¿a siê za Œlizgonkê. Mimo to, nie uwieczni³a tylko tych "z³ych". W koùcu patronus jest czystym dobrem, a jej przypomina o szczêœliwych chwilach w ¿yciu. Jest tego du¿o, ale przecie¿ wszystkie motywy odegra³y niesamowit¹ rolê w ca³ej serii. Có¿ mo¿na by³oby pomin¹Ì?




Mi³oœnicy zwierz¹t czêsto traktuj¹ je jak cz³onków rodziny. Czworono¿ni domownicy maj¹ nierzadko przywileje, o których ludzie mogliby pomarzyÌ. Specjalnie dobrana dieta, odpowiednia iloœÌ ruchu dziennie, zabawki, wygodne miejsce do spania, a ci najbardziej zakrêceni na punkcie swoich zwierzaków potrafi¹ przygotowaÌ specjalnie dla nich ca³y pokój.

Nie ka¿dy pupil ma cztery ³apy. Czasem jest ich trochê wiêcej. Frankie uwielbia te, które maj¹ a¿ osiem odnó¿y. Terrarystyka to jego ogromne hobby, ciê¿ko wiêc siê dziwiÌ, ¿e jedn¹ z postaci, które z serii o m³odym czarodzieju najbardziej polubi³, by³ Aragog. Sam tatua¿ nie mia³ dla niego wiêkszego znaczenia, a jednak chcia³ mieÌ coœ, co by mu siê dobrze kojarzy³o i by³o estetyczne. Baby Aragog, jak Frankie pieszczotliwie nazywa skakuna na swojej rêce, uwieczniony zosta³ wraz z herbem Slytherinu zdobi¹cym fili¿ankê. Przewrotny motyw. Kto by siê spodziewa³ znaleŸÌ tam uroczego paj¹ka zamiast pysznej kawki?



S¹ te¿ takie zwierzaki, które zamiast jednej pary ³ap maj¹ skrzyd³a. Zazwyczaj to kanarki, papu¿ki, niektórzy hoduj¹ go³êbie. Po premierze pierwszego filmu o Harrym Potterze ponoÌ dzieci w Wielkiej Brytanii oszala³y na punkcie sów i policja musia³a karaÌ co zaradniejszych rodziców, którzy próbowali kupowaÌ swoim pociechom te znajduj¹ce siê pod ochron¹ ptaki. Adrian nikomu nie kupi³ sowy ani te¿ nigdy nie próbowa³by tego zrobiÌ. Kocha te ptaki, ale uwa¿a, ¿e powinny ¿yÌ na wolnoœci. Na jego ramieniu pojawi³a siê wiêc Hedwiga, która po³¹czy³a mi³oœÌ do zwierz¹t i do serii o m³odym czarodzieju. Swoiste dwa w jednym.



Tatua¿e to nie takie zwyk³e rysunki. Czasem estetyka jest wa¿niejsza ni¿ symbolika, czasem uwiecznienie czegoœ jest wynikiem spontanicznej decyzji. A jednak bardzo czêsto za tym, co wyryte tuszem pod skór¹, kryje siê jakaœ historia. Raz b³aha, innym razem bardzo powa¿na, ale zawsze wa¿na dla tego, kto zdecydowa³ siê na tatua¿. Istotna choÌby dlatego, ¿e na sta³e zostanie z tym, kto go sobie zrobi³. Przechodnie na ulicy, znajomi, a czasem nawet i rodzina mog¹ nie wiedzieÌ jakie jest prawdziwe znaczenie tatua¿u. Nastêpnym razem przygl¹daj¹c siê tuszowi pod czyj¹œ skór¹ zamyœl siê na chwilê. ByÌ mo¿e kryje siê w nim historia, która zas³ugiwa³aby na w³asn¹ ksi¹¿kê.