31.lipca.1980.9:00 rano.
Na świat przychodzi Harry James Potter.Jego rodzice-Lily i James cieszą się.Słyszą pierwszy płacz swojego dziecka.Są szczęśliwi.Ale nie wiedzą,że już niedługo pożegnają się na zawsze z tym płaczem, z tym dzieckiem,ze szczęściem,a co najgorsze-z życiem.

31.października.1981r.
- Och James.... - powiedziała cicho Lily.Leżała na łóżku,a jej mąż właśnie się ubierał.Ich syn-Harry bawił się misiem w łóżeczku. - Mam złe przeczucia.
- Lily...Przecież wiesz,że wszystko jest pod kontrolą. Glizdogon strzeże Tajemnicy. - Lily uśmiechnęła się słabo. Tak,James zawsze potrafił ją pocieszyć.
- Aha pamiętaj.O 16:00 przychodzi Syriusz. Ja muszę lecieć do Kwatery.
- Dobrze kochanie - Lily wstała i ucałowała Jamesa w policzek. James podszedł do łóżeczka i przytulił Harry'ego. - Narazie mały - szepnął - I masz być grzeczny. - Ojciec Harry'ego teleportował się.
Lily zaczęła się ubierać. Musiała ubrać Harry'ego, zrobić śniadanie,potem ugotować obiad. No i przychodzi Syriusz.

11:50 w nocy.Ten sam dzień.
Do domu wpadł zdyszany James.
- James, Syriusz nie przyszedł - poinformowała go żona.
- Wiem!!! -wydyszał James - Był w Kwaterze, żeby mnie powiadomić! - głos mu się załamał - Glizdogon nas zdradził!!!!!! Lily ON WIE!!!!! ON ZARAZ TU BĘDZIE!!!!!!! - zerknął na zegarek. Lily skamieniała.
- Nie - szepnęła - To niemożliwe.. Harry, James on może zginąć!!!
Lecz James jej nie słuchał.
- LILY ON TU IDZIE!!!!! - ryknął - BIERZ HARRY'EGO I UCIEKAJ JA GO ZATRZYMAM!!!!
Lily chwyciła Harry'ego w objęcia. Mały zaczął płakać. Jego matka wyjrzała przez okno. Ciemna postać sunęła przez trawnik prosto do ich domu.
- Ciiicho... - próbowała uspokoić Harry'ego - Nic nam się nie stanie... - Lord Voldemort stał w przedpokoju. Jams stał naprzeciw niego dumny i wyprostowany. Na jego twarzy nir było strachu. Była tylko miłość. Błysnęło. James nie żył. Teraz Czarny Pan zmierzał w stronę Lily i Harry'ego, którzy byli w sypialni. Maluch przestał płakać. Przytknął swój ciepły policzek do policzka matki.
- Och Harry... - jęknęła.
- Ach Evans, jakie to sentymentalne - usta Voldemorta wykrzywił kpiący uśmiech.
- Odejdź.. błagam... zlituj się! - jęczała Lily. Ucałowała Harry'ego w czoło, położyłą go na przewijaku i zakryła własnym ciałem.
- Zabij mnie - szepneła - Zostaw Harry'ego weź mnie!
- Och Lily chyba nie chcesz żebym zrobił ci krzywdę co??? Daj mi Harry'ego, a nic ci się nie stanie.
- TY KŁAMCO!!!! - krzyknęła - Myślisz, że jestem taka głupia?-po jej policzkach pociekły łzy - Myślisz,że nie wiem ile rodzin pozbawiłeś sensu życia? Ile rodziców zostało bez swych dzieci?? Nie jestem taka głupia!!!!!!
- Odsuń się głupia, odsuń się szlamo - warknął Voldemort.
- Nigdy!!Zabij mnie, ale Harry'ego nie dam!
- No cóż.. Nie to nie - Czarny Pan wybuchnął bezlitosnym śmiechem. - AVADA KEDAVRA!!!!!!
Liyl zdążyła krzyknąć tylko:"Nieee!!!!!", zanim wyleciała w powietrze. Jej niegdyś wesołe zielone oczy, w kształcie migdałów,nie zyrażały niczego,oprócz pustki. Były szeroko otwarte.
- No,no,no - Voldemort powoli zbliżał się do Harry'ego. Ale ten..!! O dziwo!!!! Uśmiechał się. Nie był świadomy, że stracił swój najprawdziwszy skarb. Miłość.
- Avada Kedavra - Voldemort wycelował różdżką w młodego Pottera. Wystrzelił z niej zielony promień. Wybiła dwunasta. Ale... Zaklęcie odbija się od Harry'ego i trafia w samego Lorda Voldemorta. Czarny Pan teleportuje się ostatkami sił, oraz ukrywa gdzieś w puszczy.

Tak oto zaczyna się i kończy nowe życie dla całego świata czarodziejów. Harry Potter nadal siedzi na przewijaku i się uśmiecha. Na czole ma bliznę w kształcie błyskawicy. Nie wie,że jest sławny. Już niedługo będzie znosić udręki na Privet Drive nr4.Właśnie stracił rodziców i najprawdziwszą miłość. Ale ona dalej jest w nim.

Koniec Potterów Lily Evans-Potter 24/02/2007 13:12

Czytano 1427 razy Liczba komentarzy - 33

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.