Kiedyś, będąc w Banku Gringotta i mając wiele wolnego czasu postanowiłem przeczytać "Historię Gringotta". Była to opasła księga, która leżała na solidnym, dębowym stoliku po prawej stronie od wejścia.

Otworzyłem na pierwszej stronie i z wielkim zapałem zacząłem czytać:

"Historia Banku Gringotta sięga czasów pierwszego pokolenia krasnolódów brytyjskich. To właśnie one zgromadziły pierwsze skarby należące dziś do muzeum w zachodniej części Banku Gringotta. Krasnoludy, początkowo przetrzymywały zdobyte w różny sposób dobra w niewielkich tunelach pod ziemią. Z czasem, gdy złota przybywało, korytarze podziemne stawały się coraz bardziej rozległe. Przypadek chciał, że akurat w momencie kiedy krasnoludy taszczyły kolejne porcje złota i srebra do swych podziemnych skrytek przechodziła przez te tereny 6 Dywizja Pomocnicza Goblinów, na której czele stał sam gen. John Gringott. Natura goblinów nie pozwoliła przejść im obojętnie patrząc na majątek tubylców. Generał nakazał uwięzić wszystkie krasnoludy w jednym korytarzu podziemnych tuneli. Zaczęto budować początkowo nie wielki Bank w gdzie znajduje się on obecnie. Od tej pory całe złoto należało już zawsze do goblinów. Tunele zostały rozbudowane a złoto przybywało. Krążą plotki, że krasnoludy więzione w tunelach uciekły i kiedyś ich potomkowie zemszczą się na goblinach. Plotka głosi także, że złoto zagarnięte przez gobliny to tylko cząstka tego co krasnoludy zgromadziły. Gdzie jest reszta owego skarbu? Choć wielu go szukało nigdy go nie znaleziono."

W tym momencie pewien stary i pomarszczony już mocno goblin krzyknął do mnie z za biórka:

- Proszę, teraz pan. Proszę tu podejść...

Zaczytałem się strasznie i nawet nie wiem kiedy zniknęła kolejka w tym ogromnym i tak pełnym tajemnic budynku...

Legenda Gringotta Tom 27/03/2007 22:31

Czytano 4905 razy Liczba komentarzy - 9

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.