--- Rozdział pierwszy---
Spotkanie


W Barze pod Wyrwanym Sercem, jak zawszę o tej porze nie było nikogo...
Dziś, w pochmurną noc, barman zdziwił się, widząc w oddali pojawiającą się sylwetkę dobrze zbudowanego (jak sam ocenił), mężczyzny w płaszczu. Nie miał wątpliwości, że ów zamaskowana postać zmierza do jego knajpy. Udając, że poleruje brudną szklankę ścierka, wpatrywał się kątem oka w postać, stojącą już tuż przed wejściem do baru.
Po chwili słychać było zgrzyt otwieranych nawiasów.

- Czym mogę służyć? - ochryple powiedział barman. Nie dostrzegł twarzy swojego gościa, jednak poczuł dziwny chłód bijący od niego.

- Avada Kedavra - odpowiedziała sucho postać. Błysnęło zielone światło. Barman upadł głucho na brudną posadzkę swojego baru, w którym jeszcze wczoraj podawał gościom piwo..

Po trzech kwadransach mężczyźnie znudziło się bezmyślne rzucanie o ściany knajpy zakrwawionego ciała martwego barmana, czekał na kogoś. Ta osoba ciągle się spóźnia, co bardzo go irytowało.
Wiedział już co zrobi:

- Expecto Patronum! - krzyknął.

Po chwili wyłonił się niedźwiedź, rycząc głośno.

- Zamknij się. - rzucił krótko twórca patronusa.

Jego chuda, koścista ręka wysunęła się z długiego rękawa, mierząc różdżka na niedźwiedzia.

- Tyrusie, pośpiesz się! Jeśli zaraz nie zjawisz się w Wyrwanym Sercu, znów będziemy mieli niezłą zwłokę!

Przez ciebie!!! - dodał wściekły, po czym machnął różdżką w kierunku swojego patronusa, który w ułamku sekundy zniknął.

- Teraz gnojku, jeśli nie przyjdziesz, będziemy mieli poważne kłopoty... - mruknął i usiadł z powrotem na stare, spróchniałe krzesło. Wpatrywał się bezmyślnie w lustro, które po chwili rozprysło się na kilka kawałków.

- Za jasno tutaj... - powiedział cicho i w tym momencie ostatnia świeca zgasła, pogrążając mężczyznę w ciemnościach.



***



- Twój śliczny misiek mnie odwiedził, Claver. - powiedział Tyrus ze śmiechem.

Był to mężczyzna bardzo chudym jednak wysoki, z widocznymi oznakami zmęczenia. Ubrany był w długą, czarną szatę lecz nie miał na głowię
kaptura, w przeciwieństwie do swojego kompana.

- Zamknij pysk i mnie słuchaj - odpowiedział ze złością.

- Tak, mój mistrzu... - mruknął rozbawiony, usadawiając się wygodnie na krześle.

- A więc wiesz jak się sprawy mają? - kontynuował Claver, udając że nie słyszał ostatich słów Tyrusa. Wiedział, że ich misja nie może zwlekać, a po tym, co wydarzyło się kilka dni temu, muszą być jeszcze bardziej ostrożni. Gdyby wtedy nie teleportowali się na czas, raczej nie wyszli by z tego cało.

- Oczywiścię, trzeba zlikwidować parę osób, wziąć to co do nas należy i się zmywać - odpowiedział udając że wylicza te sprawy na palcach.

- Przestań robić z siebie idiotę!

Nastała cisza.

- Dobrze, to ja chyba mogę już sobię iść? - zapytal z nutą niepewności w głosie.

Claver niezbyt przepadał za Tyrusem, jego nonszalanckie podejście do ważnych spraw napawało go odrazą i chęcią zabicia go jak najszybciej.

Jednak wiedział, że jego współtowarzysz nie może zostać teraz zlikwidowany, był zbyt cenną osobą dla organizacji.

- Hmm... raczej tak, pamiętaj... kontaktuj się ze mną przez patronusy, sowy są pod obserwacją ministerstwa od czasu kiedy zabiliśmy
Revinę. - odpowiedział Tyrusowi uśmiechając się sztucznie.

- Tak, tak. To ja lecę... trzymaj się mój wierny przyjacielu! - powiedział śmiejąc się Tyrus i chwilę później słychać było trzask, oznaczający deportację.

- Nie pozwalaj sobie... - powiedział głucho w przestrzeń Claver.

Wstał, chcąc się deportować tak jak jego towarzysz, jednak przypomniała mu się pewna rzecz.
Popatrzył na martwego barmana. Wycelował w niego różdżką i krzyknął:

- Scpetralia Novutem!

Ciało barmana skurczyło się, po chwili zwiększając rozmiary. W pewnym momencie skóra martwego właściciela knajpy zabarwiła się na wściekłą czerwień. Zwłoki eksplodowały, brudząc ściany i mężczyznę krwią.

- Cholera! Zapomniałem żeby tego nie robić w zamkniętym pomieszczeniu. - Zaklął wściekle Claver.

- Cleanero! - mruknął.

Po chwili bar wyglądał czyściej, niż przed nieoczekiwaną wizytą. Ściany były czyste, podłoga wyglądała jakby przed chwilą została
wypolerowana.
Chwilę później i on się deportował. Deszcz bębnił cicho w szyby opuszczonej knajpy...

Meritas Expante - Rozdział 1 DragonWings 26/08/2007 12:45

Czytano 6011 razy Liczba komentarzy - 54

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.