Pierwszy szlaban

- Dziękuję- odpowiedziała Lorena i usiadła na krześle, które odsunął jej Snape.
Hagrid od razu zaczął rozmowę.
- I jak pirsze wrażenie? Ten Dumbledore to naprawdę równy gość- wziął ze stołu sok dyniowy.- Może troszkę soczku?
- Och, bardzo chętnie, dziękuję, profesorze... Snape, tak?- zapytała dziewczyna stawiając na stole napełniony już puchar.
- Ach nie, nie! Ja jestem Rubeus Hagrid (mów mi Hagrid), strażnik kluczy i gajowy w Hogwarcie- powiedział wyciągając swoją wielką dłoń i serdecznie ściskając rękę profesor Swan.- Profesor Snape siedzi tutaj...
- Doprawdy, jest pani pierwszą osobą, która mnie z kimś pomyliła- wtrącił się do rozmowy Snape.- Ale zapewne pierwszą i pewnie ostatnią...
- A co, jest pan aż tak znany?
- W pewnym sensie...
Usta Snape'a wykrzywił drwiący uśmiech. Chciał coś jeszcze powiedzieć, ale w tej samej chwili Dumbledore ogłosił koniec uczty i poprosił nauczycieli o dopilnowanie, by wszyscy uczniowie trafili do swoich dormitoriów.
Lorena przez chwilę nie wiedziała, gdzie ma się udać. Poczuła delikatne muśnięcie płaszcza profesora eliksirów. Postanowiła pójść tam, gdzie on.
Snape schodził szybko po kamiennych schodach. Jego szata powiewała niczym skrzydła czarnego nietoperza. Lorena przyśpieszyła kroku. Rozejrzała się dookoła. Byli sami w zimnym i ciemnym korytarzu. Sama nie wiedziała, co tu robi.
- Profesorze...
Snape zatrzymał się tak gwałtownie, jakby go poraziło.
- Co pani tutaj robi?
- Ja... Sama nie wiem- odpowiedziała szczerze Lorena.- Nie wiedziałam, dokąd mam się udać i poczułam, jak pan koło mnie przeszedł i...
Nagle urwała. Po co mu się tłumaczy? Przecież nic nie zrobiła, a poza tym, to obcy człowiek.
Snape za to poczuł coś dziwnego, "Poczułam, jak pan koło mnie przeszedł"???!!!
- Może wie pan, gdzie jest mój gabinet?
- Tak- odpowiedział Severus odzyskując swój dawny wyraz twarzy.- Na końcu korytarza, piętro wyżej.
- Dziękuję bardzo. Dobranoc i... przepraszam.
Snape stał w bezruchu jeszcze kilka minut. Najpierw odprowadził dziewczynę wzrokiem do końca schodów, a później wpatrywał się w miejsce, w którym zniknęła...

***

Profesor Swan szybko została zaakceptowana i polubiona przez uczniów. Chłopcy szaleli ze jej urodą i charakterystycznym głosem, dziewczyny przekonała w końcu wielka sympatia, jaka emitowała od nauczycielki. OPCM stała się najbardziej lubianym przedmiotem w szkole. Profesor z jednej strony była miła, a z drugiej, kiedy przechodziła korytarzem, głowę miała uniesiona wysoko- jakby uważała innych za gorszych od siebie. Ale chyba to tak do niej przyciągało. Wielu uczniów coraz bardziej traktowało ją prawie jak koleżankę. Ale pewnego razu Fred z Georgem przesadzili...
Była lekcja OPCM. Profesor Swan siedziała za biurkiem i przeglądała swoje notatki. Ciszę przerwał Fred:
- Lorenko...
- CO powiedziałeś?- Lorena podniosła na niego wzrok.
- ... co byś powiedziała na wypad do Hogsmade?- dokończył zdanie brata George.- Tylko ty i my, w tę...
- Słucham?!
- Tylko ty i my, w tę so...
- MILCZ! WSTAŃ! OBAJ WSTAŃCIE!- krzyknęła Lorena podnosząc się z krzesła.- KIM JA DLA WAS JESTEM?
- Ale pani pro...
- ZAMKNIJ SIĘ!- szybkim krokiem podeszła do Freda.- ZA KOGO SIĘ UWAŻASZ?
PLASK!- spoliczkowała go. Podeszła do George'a- A TY?
PLASK!- policzek.
- ZA KOGO?! JESTEM WASZĄ KOLEŻANKĄ? CO?
Cała klasa zamarła. Bliźniacy stali ze spuszczonymi głowami i czerwonymi śladami na policzkach. Profesor podeszła do biurka, otworzyła swój notes i cos zapisała.
- Gryfindor traci...- spojrzała przez okno na wielką klepsydrę z diamencikami, na której było napisane GRYFONI: 150 punktów- ... 75 punktów za bezczelność jednego i 75 punktów za drugiego...
Wszyscy Gryfoni zebrani w klasie ze strachem spojrzeli na klepsydrę. Liczba diamencików zaczęła się gwałtownie zmniejszać az w końcu zniknął ostatni szkarłatny kamyk. Klepsydra Gryffindoru była pusta...
- Ale pani profesor, to nasze wszystkie...
- POWIEDZIAŁAM! Ale to nie wszystko. Macie u mnie dwutygodniowy szlaban. Jakby coś się zmieniło na pewno was poinformuję. Dziękuje wszystkim za lekcję. Choć trochę nam dziś nie wyszła...

***

Szła pustym korytarzem. Ale bezczelni- myślała- pożałują. Niech ja tylko cos wymyślę...
Na nieszczęście dla bliźniaków w korytarzu pojawił się Malfoy.
- Eee... Draco? Masz chwilkę?
- Oczywiście. Czego sobie pani zyczy?- zapytał Malfoy miłym głosem, którego używał tylko przy rozmowie z profesor OPCM.
- Bo widzisz, jestem tu dopiero kilka tygodni i jeszcze niebardzo się we wszystkim orjentuję. Powiedz mi, kto w tej szkole daje najgorsze szlabany?
- To zależy dle kogo ma być ten szlaban...
- Np dla Gryfona.
- Nauczyciele najczęściej ida do profesor McGonagall. Ale Gryfoni najbardziej nienawidzą szlabanów u profesora Snape'a- powiedział draco z satyswakcją.- A jeśli chodzi o Weasleyów, bo to oni najczęściej z Potterem zarabiają te szlabany, to po napisaniu do ich matki będą mieli w domu piekło.
- Och dziękuję. Bardzo mi pomogłeś.
- Nie ma za co. Zawsze do usług!
Lorena zamiast pójść do Wielkiej Sali na kolację, skręciła w lewo i udała się do gabinetu Snape'a. Profesor Snape... Kto by pomyślał? Nigdy bym nie wpadła na to, że to JEGO szlabanów tak nie lubią...
PUK! PUK! PUK!
- Proszę- warknął Snape.
- Nie preszkadzam?- zapytała Lorena zamykając za sobą drzwi.
- Nie. W czym mogę pomóc?- na jej widok głos Snape'a od razu się zmienił, a on sam nie mógł nic na to poradzić. Nie stał się on milszy, bo Snape nie umiał być milszy, stał się tylko inny.
- Przyszłam po pomoc do mistrza...
- Mistrza?
- Tak- zaśmiała sie Lorena i opowiedziała mu całe zdarzenie.
- Weasleyowie zawsze byli bezczelni, ale teraz osiągnęli chyba szczyt! Chętnie przejmę jeden tydzień ich szlabanu. mam ostatnio duże zaległości w... no... nieważne.
- Ach, wiedziałam, że będę mogła na pana liczyć- powiedziałą z uśmiechem. I widząc jego prawie niedostrzegalny uśmiech dodała- idziemy na kolację?
- Tak.

***

Jak Snape powiedział, tak też się stało. Z przyjemnością dał bliźniakom najgorsze zajęcia, jakie tylko mógł zaoferować uczniom. Lorena napisała do ich matki, że nie szanują nauczycielki i ośmielili się zwracać się do niej, jak do kolezanki i na "ty". Bliźniacy, po awanturze, jaką zrobiła im pani Weasley, nie odzywali się do nikogo przez dwa dni. Profesor McGonagall także dała im od siebie wykład i trzydniowy szlaban. Chłopcy nie chciali też nikomu zdradzić, co robią podczas szlabanów u Snape'a i Swan...

To jest zarazem 2 i 3 rozdział. Na moim blogu są one rozdzielone. No i co o tym myślicie? Dla mnie kolejne są lepsze:D Ale sami niedługo zdecydujecie... Pozdro:*
erica_nena

Moja historia Severusa Snape'e... cz.2 erica_nena 07/10/2007 00:49

Czytano 3210 razy Liczba komentarzy - 35

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.