Ciąg dalszy:

Chłopak ruszył w stronę drzwi. Nacisnął klamkę i wszedł do środka. W pokoju było ciepło i przytulnie. Rozejrzał się po wnętrzu. Przy kominku siedzieli wszyscy członkowie Gwardii. Tuż obok byłych Hogwartczyków stały również dwie dziewczyny. Musiały dopiero co się aportować, bo wcześniej ich tu nie widział. Co prawda skądś je kojarzył, ale nie miał pojęcia skąd. Uśmiechnął się do towarzyszy.
- Cześć. - jedna z dziewczyn wyciągnęła do niego rękę - Nazywam się Elladora Bolingbroke. Uczyłam się w Beauxbatons. Przybyłam tu z moją przyjaciółką - wskazała na drugą dziewczynę która stała przy kominku
-Hey, ja jestem Lysandra Collins. Dostałyśmy twój list i przybyłyśmy, aby ci pomóc. Jak nazywa się wasza grupa? - zapytała potrząsając dłonią Harry'ego.
-Yyy jeszcze nie wiemy. Mamy do wyboru dwie opcje.
- Jakie? - wcięła się Ella
-Eee, Gawradia Dumbledore'a i ... Zakon Feniksa - spojrzał na członków GD którzy pokiwali głowami ze zrozumieniem.
- Ja jestem za Gwardią! - krzyknął Neville - z pamięci o dyrektorze!
- Wolę Zakon Feniksa - dodała pospiesznie Hermiona - lepiej nie rozdrapywać starych ran.
- Hermiono, do Zakonu należał Syriusz i Dumbledore. - powiedział Harry i spojrzał na brunetkę.
- Ach rozumiem - odrzekła i spuściła głowę tak, że kręcone, orzechowe włosy całkowicie zakryły jej twarz.
- Harry, może wymyślimy coś innego. No wiesz... - zaczął Ron
- Rozumiem. - powiedział Harry i usiadł obok Hermiony. - tylko, że ja dziś nie mam do tego głowy. Idę na górę, się przespać. Dobrze? - zapytał i rozejrzał się po pokoju. Było w nim bardzo ciepło, w kominku palił się wesoło ogień. Chłopak na chwile zapomniał gdzie się znajduje i gdzie jest. Poczuł się dobrze, bezpiecznie. Miał wrażenie, że za chwilę z kuchni wyjdzie roześmiany Syriusz i zawoła wszystkich na kolację, że znów znajdzie się w gabinecie Dumbledore'a, że ten zabierze go znów w podróż do Myślodsiewni.
- Harry? Harry!? - miał ochotę zabić tego kto go tak brutalnie przywrócił do rzeczywistości. Zamrugał nerwowo. Spojrzał na Harmione która przypatrywała się mu z zatroskaną miną.
- Hermi nic mi nie jest. Przepraszam, ale musze iść i porządnie się wyspać. - odwrócił się i skierował swoje kroki ku schodom. Wchodząc po nich czuł nieodpartą chęć rozmowy z Syriuszem, albo chociaż z Dumbledore'm. Gdy znalazł się w, rzekomo swoim, pokoju usiadł na łóżku i zaczął nerwowo wygładzać pościel. Czuł, że za chwile nie wytrzyma, że zacznie wrzeszczeć, że sobie coś zrobi. Dzisiaj odzyskał jedną nadzieję, ale też jedną stracił. Pierwszą, odzyskaną, było spotkanie Dumbledore'a. Drugą, straconą niepowrotnie, było to co powiedział mu Dumbledore, że Syriusz nie żyje, Harry był naiwny wierząc, że Łapa przeżył, chociaż ciągle jeszcze się łudził, miał nadzieję i tyko nią się kierował, trzymał się jej jak koła ratunkowego. Często w nocy śnił o tym, że spotyka Syriusza, całego i zdrowego, że Łapa opowiada mu historię o tym jak wydostał się z łuku śmierci, jak pokonał śmierciożerców, o tym, że już na zawsze będą razem, że Harry zamieszka z nim. Zmęczony opadł na poduszki i po chwili zasnął. Śnił, że jest mistrzem świata w Quidditchu. Nie wiedział, że takie czasy mogą już nigdy nie nadejść...

DZIEKI ZA UWAGĘ ;-)

Odcinek drugi Lenusia15 12/04/2007 11:17

Czytano 822 razy Liczba komentarzy - 33

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.