Filtruj
Szukaj w:
Szukana fraza:


Opcjonalnie:
Gatunek:
Dozwolone:
Zakończone:
Parring:
Bohaterowie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ostatnie
Artykuły Fan Fiction

Quiz o Złotym Zniczu

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Tekst jest tłumaczeniem quizu zamieszczonego w serwisie Wizarding World.
>> Czytaj Więcej

Prorok Niecodzienny ...

Kategoria: Prorok Niecodzienny
Autor: PaulaSmith

Wydanie stworzyli: SamQuest, EmilyWright, Krnabrny, CoSieDzieje, Syriusz32, Takoizu, Aneta02, los...
>> Czytaj Więcej

Harry Potter i Więzi...

Kategoria: Recenzje
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Zapraszam Was na moją prywatną listę 10 powodów, dla których "Więzień Azkabanu" jest najlepszą ek...
>> Czytaj Więcej

Lista przyborów szko...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Artykuł jest tłumaczeniem quizu zamieszczonego na pottermore.
>> Czytaj Więcej

Istoty

Kategoria: Stworzenia
Autor: Prefix użytkownikaania919

Artykuł na temat istot - jednej z trzech grup magicznych stworzeń
>> Czytaj Więcej

Śmierciotula

Kategoria: Stworzenia
Autor: Prefix użytkownikaania919

Artykuł zawiera informacje o śmierciotulach - jednych z najgroźniejszych stworzeń w czarodziejski...
>> Czytaj Więcej

Baśnie Barda Beedle'a

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Wszystko, co musisz wiedzieć o Baśniach Barda Beedle'a. Tłumaczenie z Pottermore.
>> Czytaj Więcej

>> Więcej artykułów! <<

Spóźnione zapro...

Tytuł: Spóźnione zaproszenie
Gatunek: Romans
Autor: Prefix użytkownikaNicram_93

Krótkie opowiadanie napisane na WWFF opowiadające o próbie zaproszenia na Bal Bożonarodzeniowy wy...
>> Czytaj Więcej

Ja nie mam serc...

Tytuł: Ja nie mam serca do istnień
Gatunek: Miniaturka
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

I moje prawdy laickie// Ja nie mam serca do istnień,// Co to się karmią dramatem,// A popijają cu...
>> Czytaj Więcej

[Z]2 - Klaudia, Al...

Tytuł: 2 - Klaudia, Alastor i Nimfadora
Seria: Zemsta i pojedynek
Gatunek: Kryminał
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Podróż do Anglii przybywa!
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 5 - Ti...

Tytuł: Rozdział 5 - Tiara Przydziału i pokój wspólny
Seria: Opowieści z Hogwartu
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Gdzie zostanie umieszczona główna bohaterka?
>> Czytaj Więcej

[Z] 1 - Cisza prze...

Tytuł: 1 - Cisza przed burzą
Seria: Zemsta i pojedynek
Gatunek: Kryminał
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Zuzanna dostaje akta nowej sprawy
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 4 - Pr...

Tytuł: Rozdział 4 - Przygody w pociągu
Seria: Opowieści z Hogwartu
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Pora na wycieczkę do Hogwartu :)
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 3 - Cz...

Tytuł: Rozdział 3 - Czwarta władza.
Seria: Opowieści z Hogwartu
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Dlaczego wiadomość o czarach Rachel przyniosła jej taki rozgłos?
>> Czytaj Więcej

>> Więcej fan fiction! <<
Statystyki
Online Statystyki
Goście online: 39
Administratorzy online: 0
Aktualnie online: 2 osoby
Prefix użytkownikaSam Quest (Znawca magicznego towaru)
Prefix użytkownikafuerte (Zapełniacz Azkabanu)
Łącznie na portalu jest
45,035 osób
Ostatnio zarejestrowany:

Rekord osób online:
Najwięcej userów: 250
Było: 16.01.2020 20:17:01
Napisanych artykułów: 1,074
Dodanych newsów: 10,251
Zdjęć w galerii: 21,329
Tematów na forum: 3,764
Postów na forum: 316,836
Komentarzy do materiałów: 220,822
Rozdanych pochwał: 3,252
Wlepionych ostrzeżeń: 4,156
Puchar Domów
Aktualnym mistrzem domów jest  GRYFFINDOR!

Gryffindor
Punktów: 3178
uczniów: 3419
Hufflepuff
Punktów: 2213
uczniów: 3372
Ravenclaw
Punktów: 3156
uczniów: 4114
Slytherin
Punktów: 295
uczniów: 3494

Ankieta
Dumbledore zakazał opuszczania Hogwartu z powodu zarazy. Jak sobie radzisz?

idę do biblioteki i wertuję wszystkie książki. Muszę wiedzieć wszystko o tej zarazie!
18% [44 głosy]

nic sobie nie robię z kwarantanny i tajnym przejściem wymykam się do Trzech Mioteł. Kremowe piwo to świetne antidotum!
11% [26 głosów]

zamykam się w lochach i próbuję uwarzyć Eliksir Odpornościowy, zanim wszyscy padniemy jak bahanki
19% [45 głosów]

szwendam się po korytarzach, liczę obrazy i segreguję je na te w złotych i srebrnych ramach. Ta wiedza na pewno mi się przyda
8% [20 głosów]

kradnę zapas mydła i papieru toaletowego z Łazienki Prefektów. Żaden wirus mi niestraszny, kiedy mogę wytapetować dormitorium papierem!
5% [13 głosy]

ustawiam się w kolejce pod kuchnią, żeby zrobić zapasy. Wpuszczają po jednej osobie
10% [24 głosy]

proszę opiekuna domu, żeby przydzielił mi jednoosobowy pokój. Jakoś niewyraźnie się czuję
4% [9 głosów]

zastanawiam się, kogo w szkole nie lubię najbardziej, żeby móc na niego nakaszleć. O, idzie Malfoy
26% [62 głosy]

Ogółem głosów: 243
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 25.03.20

Archiwum ankiet
Ostatnio w Hogwarcie
GryffindorJeff Craven ostatnio widziano 03.08.2020 o godzinie 20:26 w Hogsmeade
RavenclawSam Cooper ostatnio widziano 03.08.2020 o godzinie 19:24 w Gospoda pod świńskim łbem
RavenclawSam Cooper ostatnio widziano 03.08.2020 o godzinie 17:43 w Ulica Dolna
RavenclawSam Cooper ostatnio widziano 03.08.2020 o godzinie 16:15 w Pub pod Trzema Miotłami
RavenclawSam Cooper ostatnio widziano 03.08.2020 o godzinie 11:20 w Hogsmeade
HufflepuffElizabeth Cooper ostatnio widziano 03.08.2020 o godzinie 09:10 w Hogsmeade
[NZ] Zemsta jest najgorszym napędem
Cały świat magii ma powód do radości. No prawie...
Autor: Prefix użytkownikaKrnabrny
Gatunek: Obyczajowe
Ograniczenie wiekowe: b/o
Przeczytano 294 razy.
Rozdziały: [1].
Ostatnia Wieczerza Hovertów
Ostatni wieczór szanowanej rodziny Hovertów. I nie tylko ich.
Rodzina Hovertów zasiadła przy długim, mogącym spokojnie pomieścić dwanaście grubych osób, mahoniowym stole, aby zjeść ostatni tego dnia posiłek. Na ten wieczór Alie Hovert przygotowała złocistą pieczeń z kaczki. Kobieta sama gotowała od siedmiu lat, kiedy to matka Roberta próbując rzucić proste zaklęcie Incendio, żeby podpalić palenisko pod garnkiem, omal nie puściła z dymem własnej posiadłości. Staruszka musiała się zająknąć albo zadrżała jej ręka wskutek czego krok dzielił ją od zostania pożartą językami niszczącego ognia, który sama sprowadziła na swoje cztery ściany. Sąsiedzi natychmiast zareagowali, a po wszystkim zgodnie opowiadali, że gdy ją wynosili była półprzytomna i chyba nawet nie próbowała opanować sytuacji. Wobec stanowczych protestów posuniętej w latach czarownicy, która za góry złotych galeonów nie chciała opuszczać swojego gniazda, Hovertowie postanowili oddać jej Mniszkę. Alie żal było wiernego stworzenia, które wytrwale służyło im przez lata, ale cieszyła się, że nie musi przygarniać zołzowatej teściowej pod dach. Poza tym obawiała się, że bez skrzatki nie sprosta codziennym obowiązkom. Nigdy nie była dobra w czarach gospodarskich, a po prawdzie wcześniej nawet za bardzo nie próbowała ich używać. Czystość i pyszne zapachy z jadalni Hovertowie długo zawdzięczali tylko Mniszce. Kiedy jednak nadszedł czas pożegnania z oddaną służącą gospodyni sama musiała dbać, aby dom nie utonął w brudzie, a mąż miał co na siebie włożyć – w Esach i Floresach zaopatrzyła się w kilka egzemplarzy Perfekcyjnej Wiedźmy Domu, na które wcześniej nie zwracała uwagi. Z nowymi zadaniami zaczęła sobie nadzwyczaj dobrze radzić, a nawet czerpać z nich pewną przyjemność. Właśnie dzięki temu dziś mogli podziwiać te smakołyki, które w innych czasach zaraz zostałyby spałaszowane. To jest kolejna zaleta samodzielnego mieszania w garach – zajęty człowiek nie myśli o kolejnych zgonach, ofiarach, zaginięciach, zabójstwach, torturach. O tym koszmarze, który próbuje atakować z każdy strony nie chcąc pozwolić na oddech. Właśnie dlatego Hovertowie przestali prenumerować „Proroka Codziennego”, głównej tuby propagandowej obecnej władzy. Władzy, za którą stał Lord Voldemort. Alie mogła chociaż udawać, że jej to nie dotyczy. Gotowała już głównie dla własnego komfortu psychicznego, żeby udawać, że może być jak zawsze. Od dłuższego czasu jej małżonek próbował dociec, o co tak naprawdę chodzi Voldemortowi i jak się przed nim zabezpieczyć. W tajemnicy udawało mu się czytywać magiczną prasę. Pragnął wszystko wiedzieć i na wszystko być przygotowanym bardziej od reszty społeczeństwa. Po części mogło to wynikać z jego dawnego zajęcia, bowiem Robert Hovert długo był czynnym aurorem. Zrezygnował, kiedy ministerstwo stało się jedynie lalkami sterowanymi przez ciemną stronę, lecz nadal miał w rządowym gmachu kilka życzliwych osób i ludzi, którzy wiele mu zawdzięczali... Przez lata był dobrym łowcą czarnoksiężników, ale wiedział, że życie nie jest zerojedynkowe. Czasem trzeba ukręcić łeb niektórym sprawom, żeby kolejnych akt już na samym początku nie ładować do szafy. Innym razem należy wykazać nieco...ludzkiego podejścia – przecież u licha Azkaban to nie miejsce dla dzieciaka, który pod wpływem flaszki eliksiru rozweselającego i kolegów napadł na jakąś samotną staruchę mieszkającą we wsi, gdzie diabeł mówi dobranoc. Taak, od dawna twierdził, że nie każda pierdoła powinna zajmować tęgie głowy członków Wizengamotu. A jeśli przy okazji do jego kieszeni wpadnie trochę galeonów od ojca chłopaka to cóż strasznego? Co innego zabójcy, czarnomagiczne praktyki i psychopaci, a co innego głupi chłystek! Liczył jedynie na to, że przyjaciele przypomną sobie o nim szybciej, niż wrogowie, których oczywiście w ciągu kariery zdążył sobie narobić niemało.
- Gdzie u licha znowu jest Alice? - zapytał Robert, łapiąc za półmisek z kaczką i nakładając sobie spory kawałek. Następnie podsunął naczynie żonie. Dziś będzie choć trochę normalnie, żywność jest dla ludzi. Nawet w czasach tak mrocznych, że żyć się odechciewa!
- U Michela – odpowiedziała Alie i spojrzała zaskoczona na partnera. Widząc jego nalegające spojrzenie także odkroiła na swój talerz odrobinę pieczeni.
- Wiecznie się gdzieś... – zaczął gospodarz, ale przerwał, słysząc trzask towarzyszący teleportacji. Robert poruszył się nerwowo, ale po chwili dostrzegł swoją córkę i jej narzeczonego trzymających się za ręce. Nie musiał ich sprawdzać – posiadłość była chroniona przez zaklęcie Fideliusa, a on ustanowił samego siebie jedynym Strażnikiem Tajemnicy. Pierwsza reakcja była w zasadzie bardziej wyuczonym odruchem niż świadomym działaniem.
- Dzień dobry państwu – przywitał się uprzejmie Michael.
- Dzień dobry – odburknął Robert.
- Siadajcie, siadajcie – mruknęła pokornie i jakby machinalnie Alie.
- Mama Michaela dostała wezwanie do świętego Mu… - próbowała tłumaczyć Alice, ale jej ojciec machnął jedynie ręką.
- Przywiało go, to jest. Magicznego brudzia już z nim piłem, może tu przyłazić – odburknął i wziął się za mięso. Przełknął z zadowoleniem pierwszy kąsek. Zaraz jednak błogi wyraz jego twarzy został zastąpiony zdziwieniem, skóra mężczyzny pobladła, a po chwili jego ciało z łoskotem i krzesłem osunęło się na posadzkę. Robert leżał na boku i się nie ruszał, a z jego ust sączyła się gęsta piana. Pozostali szybko do niego przyskoczyli. Michael, któremu matka przekazała co nieco z tajników magii leczniczej, natychmiast pochylił się nad nieprzytomnym. Wpatrywał się w wytrzeszczone oczy ojca swojej partnerki i machał delikatnie różdżką. Trwało to dłuższą chwilę, mugolskie badanie pulsu zajęłoby znacznie mniej czasu. Chłopak jednak miał niewielkie pojęcie o osobach niemagicznych, a do ich medycyny podchodził wręcz z pogardą. Takim podejściem zarazili go rodzice.
- Jest marny puls – mruknął. – Trzeba jak najszybciej sprowadzić uzdrowicieli!
Alie Hovert natychmiast chwyciła za stojący na gzymsie kominka, brudny słoik, który omal nie wypadł jej z rąk. Nerwowym ruchem odkręciła nakrętkę wysypując na posadzkę sporo błyszczącego proszku.
- Na pewno sobie pani poradzi? – zapytał szybko Michael. Jego wątpliwości były zasadne, sytuacja dla nikogo nie była łatwa i każdy się bał. Jednak to Alie wyglądała na najbardziej zrozpaczoną, jakby się miała zaraz rozpaść na kawałki. W takim stanie z pewnością nietrudno o niewyraźne wymówienie adresu czy pomylenie rusztów. Czarownica jednak jakby nie słyszała co się do niej mówi, szybko rzuciła resztki proszku w kominek i wskoczyła w płomienie:
- Szpital świętego Munga!

Po dłuższej chwili w domu zmaterializował się postawny, łysy mężczyzna w zielono – żółtej szacie charakterystycznej dla każdego uzdrowiciela. Natychmiast zajął się pacjentem. Delikatnie wymachiwał nad ofiarą różdżką wyśpiewując coś po cichu. Obecni nie rozumieli wymawianych przez niego inkantacji, jednak sprawiał niepasujące do sytuacji wrażenie wesołego, a przynajmniej zadowolonego. Nie było widać po tym człowieku specjalnej powagi czy skupienia. Wtedy wszyscy tłumaczyli to sobie rutyną, tym bardziej, że po chwili twarz Roberta zaczęła nabierać zdrowszych kolorów, a jego oczy wyglądały niemal normalnie. Michael pierwszy zapytał:
- Gdzie jest pani Alie?
- W szpitalu, trzeba było ją uspokoić – odwarknął uzdrowiciel. – Proszę nie przeszkadzać!
Mówiąc to wlewał do ust swojego podopiecznego jakąś gęstą, ciemną miksturę. Lek zadziałał nadzwyczaj szybko – Robert uniósł głowę, jego spojrzenie stało się przytomne. I przerażone, kiedy tylko dostrzegł swojego „wybawiciela”
- Wiesz za co – powiedział tajemniczy medyk z pełnym satysfakcji, nieco oblazłym uśmiechem. Następnie wymierzył różdżką w zszokowanego Michaela:
- Pertificus Totalus – ryknął do zaskoczonego chłopaka, który dopiero niepewnie wyszarpywał różdżkę. Skutek był natychmiastowy – ręce młodzieńca przylgnęły do boków, nogi się sztywno złączyły, a całe ciało po chwili padło bezwładnie na posadzkę. Napastnik spojrzał na Roberta, któremu nie dane było wykorzystać pojawiającej się szansy. Normalnie już rzuciłby jakąś klątwą, broniąc rodziny i przyszłego zięcia. Teraz jednak był na straconej pozycji – po tym co ten łachudra wlał mu do ust mężczyzna odzyskał świadomość, ale nie był w stanie skupić się na tyle, by użyć choć najprostszej magii. Mógł tylko patrzeć, i zawsze myślał, że ta bezradność jest najgorsza. Teraz wiedział, że się mylił – potworniejsze jest to, co się stanie z jego córką, gdy to uczucie go opuści. Zginie? Będzie torturowana?
- Dość tego dobrego – powiedział tajemniczy oprawca. – Avada Kedavra!
Powtórzył to dwa razy. I dwa razy rozbłysło zielone światło. Sprawiedliwość dosięgła najpierw dziewczynę, by Hovert patrzył na odejście najbliższej osoby. Potem musiał sam zginąć.
- Cóż, wygląda, że była to...ostatnia wieczerza szlachetnej rodziny Hovertów – zaśmiał się morderca. – Mam nadzieję, że smakowało.

Nad domem Hovertów pojawił się podpis bezlitosnego mordercy i jego straszliwego pana. Jaśniejące gwiazdy utworzyły sporą czaszkę z której wysnuwał się długi wąż. Mroczny znak. U mieszkających w pobliżu czarodziejów, którzy dobrze znali ten symbol, wzbudził on panikę i przerażenie. Mugole wyczuwali, że święci się coś bardzo złego. Zresztą oni także wiedzieli, że kolejne osoby giną albo znikają bez śladu – w kilku krajach policja poszukiwała nawet jakiegoś nieznanego, seryjnego, psychopatycznego sprawcy. Jednak dla części społeczeństwa władającej zdolnościami magicznymi także nie wszystko było jasne. Właśnie to stało się tematem ożywionej dyskusji, która rozwinęła się w jednej z chat.
- Ale Seamusie, dlaczego? – zapytała rudowłosa kobieta o zmęczonej twarzy, która już od dawna nie przypominała młodej dziewczyny, za którą oglądali się wszyscy koledzy. To była część jej natury, zawsze chciała wnikać głębiej i szukać przyczyn. Między innymi dlatego wybrała profesję taką, a nie inną.
- Wiesz przecież, że Sama Wiesz Kto nie potrzebuje pretekstu i jakbyś nie zauważyła nie ogłasza publicznie swoich motywów! Dziękować, że oszczędził Michaela. Nie rozumiem, przecież mógł poczekać...dlaczego od razu chciał składać zeznanie? Zwłaszcza teraz, gdy samo Ministerstwo nie jest ani trochę bezpieczne.
- Ale po co ten pokaz? Fikcyjny uzdrowiciel? – zastanawiała się kobieta, która nie chciała dać za wygraną.
- Nie wiem, może nie potrafili przełamać Fideliusa, może to miało być zrozumiałe tylko dla Hovertów! – wykrzyknął zniecierpliwiony i zmęczony tym wszystkim Seamus. Kiedyś uwielbiał tą dociekliwość Wandy, po latach zaczęło go to drażnić. Zresztą prawie cały charakter jego drugiej połówki obecnie mu przeszkadzał.
- Jeszcze jedno – burknęła zeźlona na męża Wanda. – Gdyby ktoś przed nim zjadł, nie przełamaliby Fideliusa. Może jakiś alergen? – myślała na głos, ale jej rozważania zostały przerwane przez grubą sowę stukającą w szybę. Puchacz trzymał w dziobie gazetę. Małżonkowie spojrzeli na siebie zdziwieni, prenumerowali Proroka, ale przecież to nie ta pora...Seamus szybko otworzył okno wpuszczając wielkie ptaszysko, które natychmiast zrzuciło na stolik specjalne wydanie Proroka Codziennego. Tytuł, który grzmiał z okładki wydawał się po tych wszystkich latach tak abstrakcyjny, że w pierwszej chwili nie uwierzyli. Pomyśleli, że to jakiś dziwny żart albo prowokacja. Nagłówek brzmiał następująco: Niemowlę przeżyło klątwę Voldemorta! Czarnoksiężnik zniknął!

I nie on jeden. Nikt nie wiedział, co się stało z Alie Hovert.
Komentarze
avatar
Prefix użytkownikaNieoryginalna  dnia 22.04.2020 12:27
Zacznę od tego, że uśmiechnęłam się przez Perfekcyjną Wiedźmę Domu :D

Bardzo dobry wstęp do historii - podoba mi się, że oprócz wstępnego wprowadzenia opisu bohaterów i realiów ich świata od razu skupiłeś się na akcji. Udało Ci się też mnie już zaskoczyć kilka razy (nie myślałam, że ta ostatnia wieczerza to tak dosłownie...), do końca z jakiegoś powodu byłam również przekonana, że akcja rozgrywa się w realiach drugiej wojny czarodziejów. Ale to pokazuje tylko, jak dobrze udało Ci się przedstawić terror i zamęt magicznego świata.

Dość nienaturalnie wypadła jednak scena zatrucia Roberta - brakowało mi opisu uczuć innych domowników i jakiekolwiek dynamiki, przez chwilę miałam wręcz wrażenie, że to oni go świadomie otruli. Pisałeś potem o ich przerażeniu, kiedy wzywali pomoc z Munga, jednak po samym opisie nie było tego widać.

Jestem bardzo ciekawa, jaka tajemnica kryje się za postacią Alie Hovert i morderstwem rodziny, także czekam na kontynuację!
avatar
Prefix użytkownikaNquus  dnia 23.04.2020 05:11
Oj coś Ci ten wirus służy, tak praca za pracą, nakręcasz się i naprawdę świetnie Ci to idzie ;) w zasadzie wystarczyłoby, żebym przytaknął Nieor.. bo zgadzam się z prawie całym jej komentarzem, ale ..

Ta część o braku opisu reakcji pozostałych na otrucie tu mi coś nie leży, ale może to dlatego, że ja odebrałem to jako takie zamurowanie z ich strony, bo spotkali się z taką sytuacją pierwszy raz, nie wiedzieli jak zareagować, jak się czuć.. takie chwilowe zawieszenie i brak jakiejkolwiek reakcji..
avatar
Prefix użytkownikaAlette  dnia 25.04.2020 16:54
Niestety, ja nie podzielam odczuć poprzedników i uważam, że to nie był dobry wstęp do historii. Nie zrozum mnie źle - później może wyjść super, sam pomysł też wydaje się ciekawy, ale chciałabym ci zwrócić uwagę na kilka kwestii, które weźmiesz pod rozwagę lub nie.

Moim zdaniem to bardzo zły pomysł, by historię zaczynać od takiego klocka opisu. Tym bardziej, że opowiadasz z góry o bohaterach, którzy przecież na etapie wstępu do historii czytelnika nie obchodzą - w tym sensie, że nie jest z nimi emocjonalnie zżyty ani zaciekawiony ich losem. Od razu wyskoczyłeś z ekspozycją i to dla mnie było trudne. Wiadomo - wiele autorów ją stosuje, bo tak jest łatwiej (a przecież jesteśmy amatorami). Jednak ty od ekspozycji zacząłeś i to może po prostu zniechęcić potencjalnego czytelnika. Swoją drogą, kiedyś ktoś napisał mi dokładnie to samo i ja tego nie potrafiłam zrozumieć (dla mnie to był piękny opis haha). No ale już rozumiem i mam nadzieję, że też spojrzysz na to z innej perspektywy (albo nie, bo to twoja historia i piszesz zawsze tak, jak uważasz).

Kolejna sprawa to narrator. W FF oczywiście często się trochę przeplata ten klasyczny z perspektywą, ale ja uważam, że mimo wszystko trzeba zdecydować się na jedno i ewentualnie to trochę uelastycznić. W tym rozdziale narrator niby opisuje wszystkich, ale jednak bardziej bohatera i... no do mnie to nie przemawia.

Tak czy inaczej dla mnie te dwa problemy sprawiły, że nie do końca "poczułam" tę historię. Mam nadzieję, że w kolejnych rozdziałach te problemy częściowo zlikwidujesz, bo jednak sam motyw historii wydaje się zachęcający do dalszego czytania. Tym bardziej, że opisujesz nietypowe wydarzenia i zajmujesz się znanymi, ale jednak nie "oczywistymi postaciami.

Tak czy inaczej, powodzenia w pisaniu kolejnej części :: )
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Instagram
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Znawca magicznego towaru
03.08.2020 20:30
monciakund, Wstydniś

jestem głodna, ale nie chce mi się iść robić jedzenie xD

Wyrodniaczek
03.08.2020 20:20
Sam Quest, oh to udawane zaskoczenie xD

Auror
03.08.2020 20:20
oho, drudzy goście odmówili przyjścia na ślub, zaczyna się :D

Auror
03.08.2020 20:20
nie ogarnęłam nawet, że była butelka

Znawca magicznego towaru
03.08.2020 20:17
wysłałam moje turniejowe ff dzisiaj no i była butelka, więc jakieś punkty jeszcze będą xD

Współpraca
Najaktywniejsi

1) Prefix użytkownikaAlette

Avatar

Posiada 59562 punktów.

2) Prefix użytkownikafuerte

Avatar

Posiada 55722 punktów.

3) Prefix użytkownikaKatherine_Pierce

Avatar

Posiada 44322 punktów.

4) Prefix użytkownikaShanti Black

Avatar

Posiada 42244 punktów.

5) Prefix użytkownikaania919

Avatar

Posiada 37158 punktów.

6) Prefix użytkownikaulka_black_potter

Avatar

Posiada 36427 punktów.

7) Prefix użytkownikaSam Quest

Avatar

Posiada 36390 punktów.

8) Prefix użytkownikalosiek13

Avatar

Posiada 33335 punktów.

9) Prefix użytkownikabatalion_88

Avatar

Posiada 31890 punktów.

10) Prefix użytkownikaMarcus Clinton

Avatar

Posiada 30892 punktów.

Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2020 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.
Theme by Andrzejster
Copyright © 2006-2015 by Harry-Potter.net.pl
All rights reserved.
Wygenerowano w sekund: 2.07