SOBOTA
(rano)

Dziś nas mama zbudziła bardzo wcześnie. Mimo że ceremonia zaczyna się po południu, rano trzeba powiesić balony i takie tam. Ah, wcale mi się robota nie widzi, ale cóż trzeba pomóc. Poszedłem z Harrym (który dziwnie szybko po mnie przyszedł), Charliem i Ginny (która stwierdziła, że "nie ma zamiaru pomagać tej Flegmie") do ogrodu, bo tam będzie wesele. Wróciliśmy na wczesny, mały obiad i wtedy się zaczęło... Babcia była bardzo zła, choć przy parze młodej udawała uśmiechniętą, aby "nie psuć im najważniejszego dnia w życiu". George opowiedział nam o "rozmowie" mamy z babcią. Okazało się, że mama nie zgodziła się, aby dziewczyny ubrały się w sukienki babci roboty (różowe, z wielkimi pomarańczowymi kwiatami na ramionach, z golfem "bo nie można ciała pokazywać w tak młodym wieku". Mama próbowała jej wytłumaczyć, że już mają dla nich suknie, ale babcia się uparła, po czym stwierdziła, że rodzina jej nie docenia. Gdy weszliśmy i zobaczyła, że Harry i Ginny trzymają się za ręce, znów ogarnął ją szał, bo zaczęła twierdzić, że także nie zwracamy uwagi na to, co mówi. Odtąd Ginny i Harry uciekali przed nią, Fred i George udawali, że babcia nadchodzi (za każdym razem jak próbowali się pocałować, lub przytulić).

(popołudnie)
Nareszcie koniec przygotowań. Zaraz jedziemy na ceremonię. Wszyscy poszli się stroić i czekamy jeszcze w aucie na parę osób.

Ja cię kręcę! Przypomina mi się Bal Bożonarodzeniowy! Wygląda pięknie jak wtedy. Ba! Lepiej! Zupełnie inna Hermiona...

(wieczór)
No ogólnie ślub był ładny i takie tam, ale najważniejsze będzie teraz. Wesele to chyba najlepsze z całego ślubu. Ogród ładnie wygląda, stoły uginają się od jedzenia. Orkiestra już jest, więc Bill i Fleur od razu tańczą. Harry wziął Ginny i także tańczą. Nawet mama z ojcem Fleur. Fred znalazł jakąś kuzynkę Fleur, ale ja to nie tańczę. Bez przesady...

Hermiona mnie namówiła, ja sam to bym nie chciał się zmuszać, ale nie wiem, ona ma chyba dar przekonywania. Tak delikatna jest jej suknia, włosy powiewają jej przy obrotach. Tak ładnie się do mnie uśmiecha...
Cały czas bawimy się razem. Jemy, tańczymy, śmiejemy się z babci, która czasem goni Harry'ego i Ginny. Jest bardzo zabawnie, cudowna impreza. Robi się zimno, widzę to po Hermionie, która zaczyna się trochę trząść, więc daję jej moją szatę na ramiona. Dziękuje mi tak cudownym uśmiechem, wiec nie wytrzymuję i delikatnie całuję ją. Ona nie protestuje, wręcz przeciwnie. Nawet potem przytula się do mnie.

Jest super. W życiu się tak dobrze nie bawiłem. No, to chyba zasługa Hermiony. Ale było warto się wystroić, pomagać. Tyle dobroci z tego ślubu! Jedzenie, no i ona...
Chyba to będzie takie niezapomniane przeżycie. No zobaczymy jak będzie jutro. Bo jak wracaliśmy , to nie chcieliśmy zwracać uwagi z Hermioną na siebie, ale co będzie to będzie...

Pamiętnik Rona cz.3 WampirkaMilva 12/04/2007 01:08

Czytano 2355 razy Liczba komentarzy - 40

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.