Media Rodzina podało zdjęcie pierwszej strony siódmego tomu HP, ale w małej rozdzielczości. Większość osób w komentarzach pisało, że nie może rozczytać, a więc postanowiłem to przepisać.

Rozdział pierwszy: Triumf Czarnego Pana

  Na wąskiej, skąpanej w blasku księżyca drodze pojawili się znikąd dwaj męszczyźni.Przez chwilę stali nieruchomo celując w siebie różdżkami, a potem, kiedy się rozpoznali, pochowali różdżki pod peleryny i żwawym krokiem ruszyli w jednym kierunku.
  - Dobre wieści? - zapytał wyższy z nich.
  - Trudno o lepsze - odrzekł Severus Snape
Z lewej strony drogę obrastały niskie krzaki jeżyn, z prawej wysoki, starannie przystrzyżony żywopłot. Mężczyźni szli szybko, ich długie, sięgające kostek peleryny łopotały jak skrzydła wielkich czarnych ptaków.
  - Już myślałem, że się spóźnię - powiedział Yaxley, którego (słowo, którego nie rozczytałem) twarz raz po raz pojawiała się w świetle księżyca, przedzierającym się przez gałęzie drzew. - Kosztowało to trochę więcej wysiłku, niż się spodziewałem, ale mam nadzieję, że będzie zadowolony. A ty? Jesteś pewny, że dobrze cię przyjmie?
  Snape tylko kiwnął głową. Skręcili w prawo, w szeroką alejkę, również otoczoną żywopłotem, biegnącym dalej, poza wykute z żelaza pręty imponującej bramy, która zagrodziła im drogę. Nie zatrzymali się przed nią; obaj unieśli lewe ręce w geście pozdrowienia i przeszli przez bramę, jakby poczerniały metal był dymem.
  Cisowy żywopłot tłumił ich kroki. Gdzieś na prawo coś zaszeleściło. Yaxley szybko wyciągnął różdżkę i skierował ją w ciemność ponad głową swojego towarzysza, ale okazało się, że to tylko biały paw, przechadzający się majestatycznie po szczycie żywopłotu.
  - Ach ten Lucjusz... lubi sobie dogadzać. Białe pawie... - mruknął Yaxley, chowając różdżkę.
  Z ciemności wyłonił się ładny wiejski dworek; przez romboidalne kratki szyb dolnych okien sączyło się światło. Gdzieś z boku, spoza żywopłotu, z pogrążonego w mroku ogrodu dobiegał cichy plusk fontanny. Snape i Yaxley ruszyli spiesznym krokiem prostą aleją pokrytą żwirem, chrzęszczącym pod ich stopami. Kiedy dotarli do frontowych drzwi, same rozwarły się przed nimi.

Pierwsza strona pierwszego rozdziału siódmego tomu pol 26/10/2007 19:13

Czytano 5712 razy Liczba komentarzy - 12

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.