Kolejne durne ff o walce ostatecznej. Tyle tylko, że nie do końca wyjaśniłam, kto zginął XD
------------------------------------------------------------

Harry pozostawił Saffy w ramionach Draco a sam zerwał się z ziemi i co sił w nogach pognał do grobowca. Załomotał w ścianę, licząc na to, że dyrektor wyjdzie. Wiedział, że Dumbledore na razie jeszcze nie chce się ujawniać, więc wszyscy, którzy go widzieli, musieli przysiąc, że nie zdradzą, co się naprawdę stało z dyrektorem Hogwartu.
Dumbledore jednak nie odpowiedział i Harry, przerażony czarnymi wizjami, które owionęły jego umysł, wrócił do przyjaciół. Saffy już siedziała, oddychała spokojnie, ale łzy toczyły jej się po policzkach.
-Zaprowadźcie ją do szkoły! Do pani Pomfrey!- zakomenderował i piątka przyjaciół dźwignęła dziewczynę z ziemi.
-A ty gdzie?- zdenerwowała się Ruda.
-Do Hagrida! McGonagall! KOGOKOLWIEK!- Harry zdesperowany poleciał w stronę chaty gajowego. Załomotał w drzwi akurat w tym samym momencie, co przyjaciele weszli do zamku.- Hagrid! HAGRID!- walił desperacko w drzwi, ale słyszał tylko basowy szczek Kła. Dopiero teraz sobie przypomniał, że Hagrid wyruszył do Londynu jakimś cudem zdobyć medykamenty dla chorych zwierząt.- Cholera by to wzięła!- wrzasnął chłopak i rzucił się pędem do zamku, żeby jak najszybciej dostać się do profesor McGonagall. Nie wiedział jak zareaguje na wieść o rychłej wizycie Voldemorta i to bynajmniej nie w celu wypicia popołudniowej herbatki, ale tylko ją miał w odwodzie. Nauczyciela OPCM`u już nie mógł się poradzić, bo sam był nauczycielem tego przedmiotu. Kolejna rzecz, za którą się przeklął.
Ledwie wpadł do Sali Wejściowej, usłyszał krzyk.
Nie, nie krzyk. Wrzask. Wrzask tak przerażający, że aż mu włosy dęba stanęły.
Rozpoznał ten rozpaczliwy krzyk.
Saphira.
-O NIE!- Harry jak długi dopadł schodów wiodących do Wielkiej Sali i z łomotem wpadł do środka.
To, co zobaczył, zmroziło go do reszty. W Wielkiej Sali grasował tłum śmierciożerców, a wśród nichr30;
-Patrzcie, kto przyszedł!- ku niemu rzucił się Amycus.
-HARRY!- Saphira uciekała przed zaklęciami rzucanymi przez Greybacka. Anika, Ron, Hermiona, Ruda i Draco puścili się w wir walki. Odciągali śmierciożerców w korytarze, wrzeszcząc i miotając zaklęciami. Harry wyszarpnął różdżkę, gdy nagle poczuł na ramieniu czyjąś silną dłoń.
-No, Potter, teraz się policzymy...
Harry wyszarpnął się.
-IMPEDIMENTO!- ryknął Harry. Snape uchylił się przed zaklęciem dosłownie o centymetr.- SAFFY!!!
-Nie!!!!- Saphira wczuła się w rytm walki i blokowała wszystkie zaklęcia.
-Crucio!- usłyszał wrzask kobiety i nagle poraził go potężny ból. Wrzasnął przeciągle, ale szybko zdołał się opanować. Rzuciło się na niego z tuzin śmierciożerców.
Wśród nich była Bellatriks Lestrange.
Harry, który czuł potworny ból nie dał się słabości.
Zawrzał gniewem. Potężnym. Cieszył się, że wreszcie ma sposobność zadać jej bólu.
-Crucio!- wrzasnął ostro.
Zdumiona Bellatriks oberwała z całej siły zaklęciem. Wizg, jaki wydarł się z jej gardła był nieludzki.
-ZABIJCIE GO!- udało się wykrzyczeć kobiecie.
Harry padł na podłogę, gdy wszyscy się na niego rzucili. Nagle ugrzązł w stalowym uścisku.
-I co teraz, Potter?- Snape.
-Puszczaj, obmierzły tchórzu!- krzyknął niekontrolowanie, zapominając o tym, co mu mówił Dumbledore. Poczuł szarpnięcie, gdy Snape nim trząchnął i jęknął z bólu, gdy wyłamał mu ramiona.
-Zamilcz, Potter. Jak powiesz za dużo, to ci nie pomogę...- wycedził mu do ucha. Harry ponownie jęknął nie wiedząc o co chodzi.
-Wykończę go...- Lestrange z trudem podniosła się z podłogi, dyszała, wyglądała okropnie. Wycelowała różdżką w Harry`ego....- Wykończę cię, śmieciu szlamowatej matki.....
To, co stało się w chwilę później, nie do końca trafiło do chłopaka. Snape szarpnął nim jak szmacianą kukłą i Harry zdążył zobaczyć zbliżającą się w szybkim tempie posadzkę.
-AVADA KEDAVRA!- wrzask Snape`a przedarł się, przez krzyki walczących przyjaciół i śmierciożerców. Draco walczył ze.... swoim ojcem, Ruda z Alecto, Saphira miała starcie z Greybackiem i Nottem, Ron rzucał się w ucieczce przed Mucliberem, a Hermiona walczyła z Averym.
Harry zerwał się, zataczając na bok, na ziemi zobaczył ciało...
.... Bellatriks Lestrange.
-ZDRAJCA!!! wrzasnął nagle Amycus.
Snape skoczył ku Harry`emu.
-Do lochów, Potter!- szarpnął go za kołnierz i obaj pognali do wyjścia.
-Ale...
-NIE KWESTIONUJ MOJEGO ZDANIA, IDIOTO!- wrzasnął mistrz eliksirów, czarna szata wzdymała mu się na wietrze, czarne włosy zmierzwiły się nieco.- Tam czeka na ciebie Czarny Pan! Musisz go zabić!
Pchnął Harry`ego do jakiegoś lochu i zatrzasnął za nimi drzwi.
-Dawaj.- chwycił go brutalnie, ponownie wyłamując ramiona do tyłu. Harry wierzgnął.- Chociaż udawaj, że nie chcesz iść!- warknął na niego.
-Bo nie chcę....- zaskomlał Harry, gdy nauczyciel pchnął go z kolana, zadając bolesny cios w kręgosłup.
-Tam. Ja ci nie pomogę, ty musisz go wykończyć.- wycedził Snape, "wkopując" chłopaka do najdalszego lochu.- Mam go, panie.
Harry omal nie upadł na podłogę. Dyszał, bolało go wszystko.
Z cienia wyłonił się wysoki postawny mężczyzna. Kandelabr oświetlił jego twarz. Białą jak naga czaszka, z czerwonymi oczami i płaskim nosem jak u węża.
-Witaj, Harry.- zagadnął niemalże wesoło.- Jakże miło, że się znowu widzimy.... Snape, możesz wyjść...
Snape skłonił się i wyszedł. Harry drżał, różdżka telepała mu się w ręku.
-I co, teraz, Harry?- Voldemort patrzył bezlitośnie na chłopaka.- Wreszcie stajemy naprawdę twarzą w twarz. Masz pecha.... nauczyciel Obrony....- zaśmiał się zimno.- Kolejny do mojej kolekcji?- zadrwił.- Szesnaście lat temu nie przypuszczałem, że będę się z kimś takim jak ty użerał. Niestety.... przepowiednia....
-Której nie znasz....- wtrącił nagle Harry.- Nie znasz całej przepowiedni. I nie poznasz. A jesteś głupcem, Riddle.- Harry zdobył się na zimny ton.- Głupcem.
-CO?!
-Nie słyszałeś dalszej części. Sam naznaczyłeś mnie swoim wrogiem. Nie musiałeś tego robić. Byłbyś dziś potęgą. A tak.... ja stanąłem na twojej drodze i nie pozwolę ci iść dalej. W przepowiedni powiedziane było, że to z twojego wyboru, będę miał moc pokonania ciebie. I teraz faktycznie dokonamy ostatecznego starcia, Riddle.- cedził Harry, a Voldemort coraz bardziej się wściekał.- Przepowiednia mówiła, że żaden z nas nie może życ póki drugi żyje. I teraz ja wykończę ciebie!
Voldemort wybuchnął śmiechem, śmiechem przerażającym, zimnym i.... rozbawionym.
-Ty? Mnie? Potter, ja jestem nieśmiertelny.- powiedział to niemal łagodnie.- Nie uśmiercisz mnie, ponieważ.... ja nie mogę umrzeć.
Harry wybuchnął szaleńczym śmiechem. Voldemort popatrzył na niego jak na wariata.
-Możesz. Już możesz. Twoje horkruksy już nie istnieją, jesteś..... śmiertelnikiem. Jak ja.- Harry patrzył z satysfakcją jak Voldemort blednie.
-To.... niemożliwe....- szeptał gorączkowo.- Nie, Potter! Znam twoje sztuczki!- ryknął.- AVADA KEDAVRA!
Harry rzucił się pod stoliki, rozpętało się piekło.
-IMPEDIMENTO!- wrzasnął, gdy wszystkie meble zaczeły rozbijać się po lochu. Czarny Pan rzucił się na niego i przygwoździł go do podłogi. Zacisnął palce na jego szyi.... mocnej....
-Zabiję cię gołymi rękami, parszywy dzieciaku....- cedził jak oszalały Czarny Pan. Harry krztusił się, przed oczami mu wirowało.... Szarpał się.
-Avad....ha... KEDAVRA!
Już po chwili nie wiedział co się dzieje, nie mógł oddychać.
Lepka czerń odebrała mu wzrok i czucie.
Coś ciężkiego uderzyło w niego, potęgując wszystko.
----------------------------------------------------

Wiem, psychodeliczne i dziwne.... ale takie to ma być. I tak to odbierajcie :)

Początek końca czy koniec początku? Anika 16/05/2007 14:41

Czytano 3983 razy Liczba komentarzy - 48

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.