Pożegnanie - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny Świat Harry'ego Pottera

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

Pożegnanie

Podstawowe informacje:

Autor:

Roksolana Delakur

Gatunek: Poezja

Ograniczenie wiekowe: b/o

Przeczytano 2574 razy.

Wrócą

Bohaterowie: Nimfadora Tonks , Remus Lupin , Teddy Lupin.

Chociaż taki mały jesteś dziś mój skarbie,
Muszę Cię opuścić na dzień jeden lub dwa.
Będę, nim magiczny ptaszek z zegara wyfrunie,
Wrócę tak szybko, jak tylko się da.

Tatuś też idzie, nie martw się, wrócimy,
A tobą zajmie się ktoś, kogo znasz.
Tak dziwnie mi zostawić Cię w tym czasie...
Przecież wokół tyle niebezpieczeństw masz.

Czego ja się lękam? Przecież będzie dobrze,
Czy to już nie hipokryzji znak...
Wszystkich upominam, aby nie krakali,
A sama z tych nerwów wyglądam jak wrak.

Nic się nie stanie, na pewno, przysięgam na Merlina,
Lecz gdybyśmy jednak nie wrócili za kilka chwil,
Czekaj na nas, my na pewno dojdziemy...
Po prostu mamy do przejścia wiele mil.

A jeśli jednak nie doczekasz naszego powrotu
Przypomną ci inni, którzy będą z tobą w doli,
Że zawsze będziemy razem iść przez życie,
Tak jakbyś kamień wskrzeszenia trzymał ciągle w dłoni.

Komentarze

Lilyatte dnia 08.04.2019 13:56

Coś mi nie gra w tym wierszu, ale nie potrafię powiedzieć co dokładnie.
On sam jest jednak naprawdę ładny i o dziwo rzadko spotykam tematykę Dory i Remusa. Duży plus za to. No i podoba mi się, że nie wszystkie wersy się rymują, bo to też jest rzadko spotykane ;D

BumSzakalaka dnia 09.04.2019 10:29

Mam mieszane uczucia. Bardzo lubię twoje wiersze Roks, ponieważ mimo Twojego wieku zawsze mają w sobie coś dziecinnego.
Tutaj jakbyś znalazła się w innym świecie i klimacie. Piszesz o pożegnaniu i śmierci.
W gruncie rzeczy to bardzo smutna chwila, która zmieni życie Teddy'ego na zawsze. Nie rozumiem tylko czemu Dora tak brzydko kłamie swojemu synkowi. Szli na wojnę i liczyli się z tym, że mogą nie wrócić. Ale walczyli w słusznej sprawie, o lepsze jutro dla swojego dziecka. Zostawię po sobie PO i czekam na kolejne wiersze

ania919 dnia 05.04.2021 19:03

hmm, rymy są ok, wszędzie druga z czwartą linijką się rymuje. Smutna tematyka, nawet dobrze mi się czytało mimo, że rytmu zbytnio nie ma. Udało ci się jednak całkiem dobrze zbudować atmosferę i przedstawić ostatnie chwile Tonks z synem.

CoSieDzieje dnia 05.04.2021 19:26

Kawa na stół, czy jak to tam - nie podoba mi się ten wiersz. Zupełnie nie ma charakteru, ciężko się w nim zatopić. Czytanie to było takie zeskakiwanie schodek po schodku, w zależności od tego jak się akurat linijka kończyła. Rymy? Ciężko je wyczuć, tak samo jak ciężko się czytało całość.

Klaudia Lind dnia 06.04.2021 08:14

Moim zdaniem wiersz jest na prawdę piękny. Wzruszyłam się, czytając czuję się dużą nostalgię, obawę i smutek. Co do samej konstrukcji, to rymy są fajne, wersy rytmiczne, chociaż w ostatniej zwrotce jest chyba za dużo sylab, nie liczyłam, ale mam takie wrażenie czytając. Najbardziej podoba mi się początek i zdanie o ptaszku, bardzo ładnie to brzmi

Sam Quest dnia 06.04.2021 16:55

Te wiersz ma bardzo smutny klimat, głównie przez to, że wiemy co będzie dalej. I ja myślę, że zapewniając syna, że będzie dobrze, dawała nadzieję samej sobie, że jeszcze się zobaczą. Smutny wiersz, ale mi się nawet podoba, pomimo niedociągnięć w technice.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.