Dochodziło pół do trzeciej.W pokoju wspólnym bli tylko piąto klasiści ,oraz "owutemiacy". Był czerwiec więc dla V klasistów nadchodziły sumy, a dla VII roczniaków owutemy. Wśród tych drugich byli James Potter,Syriusz Black,Peter Pettigrew,Remus Lupin i Lily Evans. Remus czytał właśnie książkę. Peter zakreślał mapy nieba, Lily robiła notatki z historii magii, a Syriusz i James co było zaskoczeniem, studiowali jakieś mapy.

- Nie no ja już nie mogę!!! - krzyknął Syriusz wstając z fotela i ciskając mapą w stolik, tak, że ten zachybotał się niebezpiecznie - Cyfry, cyferki, zaklęcia przywołujące, zaklęcia znikania,zamienianie swojej własnej głowy w głowę puchacza!!! Ja nie wytrzymam.
- Ciicho Syriusz - syknęła Lily. - Rozpraszasz mnie. Ja też nie lubię historii magii, ale ją też musimy zaliczyć!
- Sorki Lily. Ale ja już nie mogę.
- Och nieee... - jęknął Glizdogon - Ja się nigdy tego nie nauczę.
- A mówiłam! - żachnęła się Lily - Mówiłam, żeby zacząć wcześniej, a wy: "Nie,nie mamy jeszcze czas!!!". A teraz co wynikło z waszego "mamy jeszcze czas"??? To, że nic nie umiemy.
- Nie wściekaj się Lily - James potargał sobie włosy - I tak, bez ciebie nic byśmy nie umieli. A jest jeszcze quidditch.
- Tak - rzekł Lunatyk, przerywając lekturę - James ma rację. Bez Ciebie nic byśmy nie umieli. James jest szukającym, więc musi trenować.
- Tak,tak, wiem.Istnieje coś takiego jak Puchar Quidditcha.
- Koniec. - powiedział Peter - Idę spać. I tak już się niczego nie nauczę.


**
Wszyscy Huncwoci zdali gładko egzaminy. A Puchar Quidditcha dostał się w ręce Gryfonów. Jeśli James kiedyś był sławny, to teraz wiedział o nim każdy zakątek Hogwartu. Przyszedł czas powrotu do domu. Huncwoci wraz z Lily znosili właśnie kufry i byli w pokoju wspólnym.

- Jesteśmy tu po raz ostatni - szepnęła Lily. W jej oczach zalśniły łzy. Nigdy tego nie zapomnę. Nie zawsze razem, ale zawsze tutaj. - po jej policzkach spłynęły łzy.
- Nie martw się Lily. Będzie tutaj nas syn i córka, i będziemy z nich dumni. - James przytulił Lily.
- Och James... - Lily uśmiechnęła się przez drzwi. Gdyby teraz wiedzieli jaki straszny spotka ich los.. Ale teraz byli szczęśliwi.
- Trzeba wracać do domu.... - rzekł Syriusz. W jego oczach nie tańczyły jak dawniej figlarne iskierki. Przeciwnie. Jego oczy były smutne i jakby... Puste.
- Tak Łapo. To był nasz prawdziwy dom. Kto by nie pamiętał Jamesa Pottera, Petera Pettigrew, Syriusza Blacka i Remusa Lupina. - powiedział Remus.
- Ale zauważcie, że w Hogwarcie zawsze będzie po nas ślad. - odezwała się Lily.
- A jaki??? - zapytali jednocześnie chłopcy
- Ale z was tumany.. A te w kartotece Filcha??? A imię i nazwisko Jamesa na Pucharze Quidditcha??
- No!!! I oto chodzi. Piękna, zdolna, bystra, utalentowana, no i.... - dodał James - Oczywiście moja. - wchodzili już do Expresu Hogwart-Londyn. Zajęli wolne przedziały. Większość podróży spędzili na wspominaniu swoich wybryków.

- No to trzeba ubrać mugolskie ubrania - westchnął Glizdogon
- Oj tak Ogonku. Teraz będziemy je nosić dość długo.

Wyszli na zatłoczony peron nr. 9 i 3/4. Gdy dochodzili do zaczarowanej barierki Lily i James szepnęli:

- Witaj świecie niebezpieczeństw i strachu. Żegnaj świecie beztroski szczęści i miłości - przeszli na dworzec. Rodzice pary stali razem kilka metrów od nich. Marcus i Olive Evans, oraz Vanessa i Joe Potter uśmiechali się do swoich dzieci. A oni nie wiedząc co robią pocałowali się. Tłum "hogwarckich" uczniów zaczął bić brawo. Oprócz Ślizgonów. Natomiast mugole patrzyli na to z niesmakiem. Rogaś i Lily chwycili się za ręce i pomaszerowali w stronę rodziców. Syriusz, Remus i Ogonek za nimi.



I żyli krótko, ale szczęśliwie.

Pożegnanie z "prawdziwym" domem (cz.IV ost.) Lily Evans-Potter 24/02/2007 22:00

Czytano 1024 razy Liczba komentarzy - 14

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.