Autor: zwyciĂŞÂżczyni walentynkowego konkursu literackiego - LadyofLake.

Lord Voldemort siedziaÂł w samotnoÂści w swoim ciemnym lochu. W kominku wesoÂło trzaskaÂł ogieĂą, Nagini leÂżaÂła u jego stĂłp. Czarny Pan byÂł caÂłkowicie pochÂłoniĂŞty rozmyÂślaniem - wcale nie na temat: "jak-zabiĂŚ-ChÂłopca-KtĂłry-JakimÂś-Cudem-PrzeÂżyÂł". Od kilku tygodni wypeÂłniaÂło go dziwne uczucie, ktĂłrego nie potrafiÂł nazwaĂŚ. Powoli mĂŞczyÂło go bycie najpotĂŞÂżniejszym czarnoksiĂŞÂżnikiem w czarodziejskim Âświecie. Ze zgrozÂą obserwowaÂł, jak przestaje ÂśmieszyĂŚ go nabijanie mugoli na pale czy zakupowe szaleĂąstwo na Ulicy ÂŚmiertelnego Nokturnu wraz z Greybackiem. PotrzebowaÂł czegoÂś, co nie do koĂąca potrafiÂł nazwaĂŚ.
- Lucjuszu! - zawoÂłaÂł Voldemort. Po chwili ÂŚmiercioÂżerca zjawiÂł siĂŞ w pokoju. Lucjuszu, powiedz, jaki dzieĂą dziÂś mamy?
- 13 luty, Panie.
- 13-ty? Ta data coÂś mi mĂłwi. Czy to znaczy, Âże jutro jest jakiÂś specjalny dzieĂą? ÂŚwiĂŞto Dementora, byĂŚ moÂże?
- Ekhm, nie, panie. Jutro jest DzieĂą... ÂŚwiĂŞtego Walentego.
Lucjusz spodziewa³ siê Cruciatusa po wypowiedzeniu tych obraŸliwych s³ów do Czarnego Pana (a w najgorszym wypadku, zavadowania samym spojrzeniem). Ju¿ mia³ b³agaÌ o litoœÌ, kiedy jego Mistrz przemówi³:
- ÂŚwiĂŞto Zakochanych? Czas, w ktĂłrym Âśpiewa siĂŞ serenady pod oknami ukochanych? - Malfoy skrzywiÂł siĂŞ. Gdyby Czarny Pan prĂłbowaÂł ÂśpiewaĂŚ, wszystkie psy by wyÂły. - Czy nie uwaÂżasz, Âże to doskonaÂła okazja, abym... byĂŚ moÂże... wybraÂł siĂŞ na randkĂŞ?
- Na... r-randkĂŞ, Panie?... - Lucjusz zaniemĂłwiÂł. UÂżywajÂąc kolokwialnego, lecz bardzo powszechnego wyraÂżenia: dostaÂł "zonka".
- Tak, dobrze s³ysza³eœ. Du¿o o tym myœla³em i mam pewien pomys³. Chcia³bym umówiÌ siê z kimœ za poœrednictwem Czarodziejskiego Biura Amorków, a ty umieœcisz za mnie og³oszenie. Wiesz przecie¿, ¿e nigdy nie mia³em g³owy do formalnoœci. - Lucjusz milcza³, nadal wpatruj¹c siê w Czarnego Pana z niedowierzaniem. - Nie stój tak, tylko notuj. "Z a b ó j c z o przystojny, oczy w kolorze szkar³atu, hobby: zabijanie, G³ówny Organizator corocznego Polowania na Mugoli, mistrz w rzucaniu ZaklêÌ Niewybaczalnych (specjalizacja: Avada Kedavra)". Nie chcia³bym zbytnio odstraszyÌ potencjalnej partnerki, wiêc dorzucê coœ... ³agodnego - Czarny Pan skrzywi³ swe Oblicze. "Uwielbia futerkowe zwierz¹tka, nie znosi okazywania uczuÌ. Poszukiwana partnerka, która fascynuje siê Ciemn¹ Stron¹ Mocy, Z³em i ca³¹ zabaw¹ zwi¹zan¹ z wyrz¹dzaniem krzywdy innym istotom oraz taka, która uwa¿a, ¿e bladzi mê¿czyŸni przypominaj¹cy wê¿e s¹ niezwykle seksowni". To by by³o na tyle, Lucjuszu. A teraz idŸ i zamieœÌ og³oszenie w CBA.
***
Có¿ mog³am powiedzieÌ? Uwielbia³am czarne charaktery. Od dawna by³y dla mnie strasznie poci¹gaj¹ce. Nie mogê wiêc opisaÌ, jak bardzo siê napali³am, widz¹c og³oszenie zamieszczone przez niejakiego Voldiego_Killera89 na g³ównej stronie CBA - FindYourPerfectWizard.com. W przeci¹gu 15 minut skontaktowa³am siê z jego agentem, Luciusem14, który umówi³ nas na randkê na nastêpny dzieù (godzina 19). 14 lutego. Idealna data na romantyczne spotkanie z uosobieniem z³a. Za³o¿y³am czarn¹ mini sukienkê, usta poci¹gnê³am czerwon¹ szmink¹, w³osy wygl¹da³y œwietnie; w koùcu przygotowywa³am siê do spotkania ca³y dzieù. Umówiliœmy siê w uroczej knajpce "Pod Szczurzym Ogonem" na ulicy Œmiertelnego Nokturnu. Kiedy wesz³am do œrodka, ogarnê³a mnie ciemnoœÌ. Oœwietlony by³ tylko jeden stolik, przy którym siedzia³ samotny mê¿czyzna o ³ysej g³owie. Nawiedzi³a mnie niedorzeczna myœl, ¿e jakimœ cudem umówi³am siê z dementorem, ale w og³oszeniu nie by³o nic o "dodaj¹cych uroku osobistego liszajach", zatem odrzuci³am j¹ od siebie. Mê¿czyzna by³ bardzo blady. W lokalu nie by³o nikogo innego, wiêc uzna³am, ¿e znalaz³am swój idea³. Poprosi³, abym usiad³a (mia³ nienaturalnie wysoki g³os - jakby podda³ siê bolesnej operacji swoich cennych partii cia³a). Po minucie stwierdzi³am, ¿e nie k³ama³ w opisywaniu swej... có¿, z braku lepszego okreœlenia - urody. Na stoliku sta³y œwiece, w kieliszkach by³o wytworne, na pierwszy rzut oka, wino. Wymarzona randka. Czarny Pan przygl¹da³ mi siê z zachwytem. Nie na darmo spêdzi³am ca³y dzieù przed lustrem. Uœmiechnê³am siê, widz¹c swoje odbicie w jego szkar³atnych oczach. Zdecydowanie mia³ coœ w sobie. Rozpoczêliœmy konwersacjê; opowiedzia³ mi o swoim ¿yciu uczuciowym. To nieprawda, co mówili o nim na mieœcie. Kiedyœ, dawno temu, dozna³ prawdziwej mi³oœci. By³ naprawdê zakochany w pewnej dziewczynie o imieniu Abraxas. Niestety, z³ama³a mu serce, wybieraj¹c odmienn¹ karierê. Po jakimœ czasie okaza³o siê zreszt¹, ¿e Abraxas wcale nie by³a kobiet¹. Widzia³am cierpienie na twarzy Czarnego Pana, gdy mi o niej opowiada³. Nadal stara³am siê nie rozeœmiaÌ na dŸwiêk jego g³osu, ale musia³am przyznaÌ, ¿e kolacja bardzo mi siê podoba³a. Powiedzia³am mu, ¿e uwielbiam coroczny Festiwal Pogoni za Mugolami i ¿e zawsze œwietnie siê na nim bawiê. By³ wyraŸnie uradowany, s³ysz¹c komplementy na swój temat. Sam opowiedzia³ mi o zami³owaniu do zwierz¹t futerkowych i innych specyficznych upodobaniach, jak zaplatanie swoim Œmiercio¿ercom w³osów w warkoczyki (to go odprê¿a³o po niew¹tpliwie mêcz¹cej pracy), odgrywanie z nimi scen z "Gwiezdnych Wojen" (wciela³ siê wtedy w postaÌ Lorda Vadera) i latanie nad Londynem testralami, a tak¿e zakradanie siê do domów niewinnych ludzi i budzenie ich w œrodku nocy, a nastêpnie patrzenie, jak o ma³o nie dostaj¹ zawa³u ze strachu na jego widok. Opowiada³ o swoich zainteresowaniach z du¿¹ doz¹ polotu i bardzo zabawnie. Potrafi³ mnie rozœmieszyÌ, przyjemnie mi siê go s³ucha³o. W pewnym momencie zasugerowa³, ¿ebyœmy poszli "zaszaleÌ" do klubu znajduj¹cego siê pod sklepem Borgina & Burkesa. Jednak niestety, kilka godzin minê³o jak jedna minuta i wkrótce musia³am iœÌ do domu. Czarny Pan zmartwi³ siê, ¿e ju¿ nigdy siê nie spotkamy. Wtedy zapewni³am go, ¿e z chêci¹ umówiê siê na kolejn¹ randkê.
To by³ naprawdê... magiczny wieczór. Kiedy póŸnym wieczorem k³ad³am siê do ³ó¿ka, ci¹gle widzia³am szkar³atne oczy przepe³nione po¿¹daniem do mojej osoby... Nie mog³am zasn¹Ì, wyobra¿aj¹c sobie nasze kolejne spotkanie.

Od Autorki: b³agam, niech d³ugoœÌ powy¿szego tekstu Was nie przera¿a. Nie mog³am siê oprzeÌ. ;) Randki z Lordem Voldemortem to temat, na który mog³abym napisaÌ ksi¹¿kê. Mia³ tu byÌ powa¿ny, literacki tekst, a wysz³a parodia. Naprawdê trudno by³o mi siê zmieœciÌ w limicie. Odrobina œmiechu w ten wyj¹tkowy dzieù chyba nie zaszkodzi (zak³adaj¹c, ¿e moje specyficzne poczucie humoru zostanie odebrane tak, jak chcia³am). No i ten... Hepi Valentajns Dej!