Filtruj
Szukaj w:
Szukana fraza:


Opcjonalnie:
Gatunek:
Dozwolone:
Zakończone:
Parring:
Bohaterowie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ostatnie
Artykuły Fan Fiction

Test wiedzy o Rubeus...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaNatka Potter

Jak wiele pamiętacie o naszym ukochanym hogwarckim gajowym? Rozwiążcie ten test, aby się przekonać!
>> Czytaj Więcej

Test wiedzy o Remusi...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Nieoryginalna

Każdy ma swojego ulubionego Huncwota. Jeśli Twoim jest Remus, sprawdź swoją wiedzę o Lupinie w ty...
>> Czytaj Więcej

Noworoczne postanowi...

Kategoria: Inne
Autor: Prefix użytkownikafuerte

Tłumaczenie artykułu zamieszczonego na Wizarding World.
>> Czytaj Więcej

Ranking eliksirów i ...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Ranking eliksirów; artykuł jest tłumaczeniem tekstu zamieszczonego na Pottermore.
>> Czytaj Więcej

W świetle życia Dean...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Tłumaczenie tekstu o Deanie Thomasie.
>> Czytaj Więcej

Prorok Niecodzienny ...

Kategoria: Prorok Niecodzienny
Autor: PaulaSmith

Numer Magiczne rodziny stworzyli: CoSieDzieje, Angelina Johnson, ulka_black_potter, Nieoryginalna...
>> Czytaj Więcej

To J.K.Rowling ustal...

Kategoria: Teorie, przemyślenia...
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Artykuł jest tłumaczeniem tekstu zamieszczonego w serwisie Mugglenet.
>> Czytaj Więcej

>> Więcej artykułów! <<

[NZ]4. Rita pisze p...

Tytuł: 4. Rita pisze ponownie
Seria: Rozkwit odwagi (Courage Rising)
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaNicram_93

Harry spędza wakacje, wynajmując pokój w Dziurawym Kotle. Pewnego dnia spotyka Hermionę i jej rod...
>> Czytaj Więcej

[NZ]Prawdziwy ojciec

Tytuł: Prawdziwy ojciec
Seria: Dziewczyna z porcelany
Gatunek: Kryminał
Autor: Prefix użytkownikaAlette

Gdyby wcześniej był bardziej wnikliwy, bardziej dokładny, zauważyłby. Zaślepiły go własne przekon...
>> Czytaj Więcej

[NZ]Andrew Rogers

Tytuł: Andrew Rogers
Seria: Dziewczyna z porcelany
Gatunek: Kryminał
Autor: Prefix użytkownikaAlette

To pochmurne niebo, ta biedna roślinność nosiła w sobie nutę nostalgii, chociaż nie miał pewności...
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział I

Tytuł: Rozdział I
Seria: Niewolnik własnych myśli
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Życie pełne jest wyborów człowieka i wyrzeczeń, jakie musi ponieść, by ich dokonać. Jednak dla n...
>> Czytaj Więcej

[NZ]Ten świat jest...

Tytuł: Ten świat jest...
Seria: Dziewczyna z porcelany
Gatunek: Kryminał
Autor: Prefix użytkownikaAlette

Nie patrz wstecz, nie myśl o przeszłości. Ona nie ma znaczenia. Ona nie istnieje. Przyszłość, tyl...
>> Czytaj Więcej

[NZ]Nad rzeką dla ś...

Tytuł: Nad rzeką dla świata
Seria: Dla większego dobra
Gatunek: Pierwsze Fan Fiction
Autor: Prefix użytkownikaMikasa

Jak mógł wyglądać typowy dzień dwumiesięcznej przyjaźni Dumbledore'a i Grindelwalda?
>> Czytaj Więcej

[NZ]Przynęta

Tytuł: Przynęta
Seria: Potter musi umrzeć
Gatunek: Kryminał
Autor: Prefix użytkownikaBluecube

Potter musi umrzeć - rozdział 3
>> Czytaj Więcej

>> Więcej fan fiction! <<
Statystyki
Online Statystyki
Goście online: 44
Administratorzy online: 0
Aktualnie online: 0 osób
Łącznie na portalu jest
44,109 osób
Ostatnio zarejestrowany:

Rekord osób online:
Najwięcej userów: 250
Było: 16.01.2020 20:17:01
Napisanych artykułów: 1,061
Dodanych newsów: 10,025
Zdjęć w galerii: 21,282
Tematów na forum: 3,669
Postów na forum: 311,153
Komentarzy do materiałów: 218,794
Rozdanych pochwał: 3,209
Wlepionych ostrzeżeń: 4,144
Puchar Domów
Aktualnym mistrzem domów jest  RAVENCLAW!

Gryffindor
Punktów: 1599
uczniów: 3266
Hufflepuff
Punktów: 1765
uczniów: 3197
Ravenclaw
Punktów: 2686
uczniów: 3956
Slytherin
Punktów: 541
uczniów: 3279

Ankieta
W hogwarckim zamku wysiada piec i na dwa dni odwołane są lekcje. Co robisz?

zakładam najgrubszą szatę i lecę na błonia ulepić całą rodzinę bałwanów w szalikach mojego hogwarckiego domu
10% [7 głosów]

korzystam z jednego z tajnych przejść i uciekam do Trzech Mioteł, gdzie rozgrzeje mnie miód pitny
39% [28 głosów]

kradnę sanki ze składzika Filcha i lecę z kolegami na górkę do Hogsmeade. Aberforth dostanie szału!
10% [7 głosów]

zakładam na siebie cztery warstwy ubrań i idę do biblioteki czytać książkę o gościu, który utknął samotnie na tropikalnej wyspie
11% [8 głosów]

biorę Lunę pod ramię i lecimy pojeździć na łyżwach na zamarzniętym jeziorze. Wielka Kałamarnica będzie nas gonić!
17% [12 głosy]

zwołuję drużynę na trening Quidittcha - przerzucanie kafla przez oblodzone obręcze - to jest dopiero widok!
10% [7 głosów]

pakuję różdżkę oraz śrubokręt i idę pomóc skrzatom w naprawie pieca - lekcje są zbyt ważne, żeby je opuszczać
4% [3 głosy]

Ogółem głosów: 72
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 17.12.19

Archiwum ankiet
Ostatnio w Hogwarcie
RavenclawRuby Anderson ostatnio widziano 25.01.2020 o godzinie 02:09 w VII piętro
HufflepuffElizabeth Cooper ostatnio widziano 25.01.2020 o godzinie 01:32 w VII piętro
RavenclawRuby Anderson ostatnio widziano 25.01.2020 o godzinie 01:19 w VII piętro
HufflepuffElizabeth Cooper ostatnio widziano 25.01.2020 o godzinie 01:10 w VII piętro
RavenclawRuby Anderson ostatnio widziano 25.01.2020 o godzinie 01:03 w VII piętro
HufflepuffElizabeth Cooper ostatnio widziano 25.01.2020 o godzinie 00:45 w VII piętro
[NZ] Niewolnik własnych myśli
Historia o cierpieniu, miłości, walce z samym sobą oraz nauce życia w całkowicie odmiennym świecie - świecie magii..
Autor: Prefix użytkownikaAneta02
Gatunek: Dramat
Ograniczenie wiekowe: +16
Przeczytano 83 razy.
Rozdziały: [1].
Rozdział I
Życie pełne jest wyborów człowieka i wyrzeczeń, jakie musi ponieść, by ich dokonać. Jednak dla niektórych ten czas nadchodzi niespodziewanie szybko...
Życie pełne jest wyborów człowieka i wyrzeczeń, jakie musi ponieść, by ich dokonać. Jednak dla niektórych ten czas nadchodzi niespodziewanie szybko...

Słońce już dawno zaszło za budynki miasteczka i w pokoju panował półmrok. Jedyne źródło światła, nikłe i niepewne drżało, rzucając przerywane cienie na puste ściany pomieszczenia. Szczupła ciemnowłosa kobieta kuliła się niedaleko połamanego łóżka, nie zważając na to, że drzazgi wystające z drewna wbijają się w jej delikatną skórę, raniąc do krwi. Świeca w dłoniach Allie drżała, podobnie jak i ona sama, a wspomnienia atakowały z każdej strony. Dziewczyna uniosła ranną dłoń na wysokość oczu i otarła łzy z policzków, przy okazji zostawiając brudną smugę na twarzy. Miała wybór; uciec lub pozostać. Sytuacja się powtórzyła, nie była spontanicznym wydarzeniem. O czym mowa? Wszystko zaczęło się już dawno temu, lecz ostatnimi czasy było tylko coraz gorzej…

Kilka godzin wcześniej Allie wyszła z biura, w którym pracowała jako asystentka szefa. Z beznamiętnym wyrazem twarzy poprawiła spódnicę, która zupełnie nie przypadkiem podwinęła się nieco zbyt wysoko, odsłaniając szczupłe uda kobiety. Jej szef nie był przystojnym mężczyzną, lecz posiadał wszystkie cechy, których kobiecie brakowało w jej narzeczonym. Cyrus był męski, romantyczny, pewny siebie i zorganizowany. I choć należało również dodać, że żonaty, obojgu nie przeszkadzało, że mają partnerów. Ich relacje wyszły poza dopuszczalny poziom szef-pracownica już jakiś czas temu, pewnej ciemnej nocy podczas spotkania integracyjnego. Poprzedniego dnia, przed obecnymi wydarzeniami, Allie poinformowała narzeczonego, że wróci późnym wieczorem, bo pewne dokumenty wymagały uporządkowania. Kochanic nie musiał wiedzieć, że owa dokumentacja nie istniała.

Kobieta poczuła dotkliwy chłód, który spowodował gęsią skórkę na jej ciele, więc wepchnęła ręce głębiej do kieszeni czarnego płaszcza i przyspieszyła kroku. Mieszkała całkiem niedaleko, a wizja ciepłej kolacji tylko pogłębiła uczucie zimna i zmęczenia. Na myśl przyszedł jej irracjonalny pomysł, że gdyby była czarodziejką albo wróżką to wyczarowałaby sobie jakiś cieplejszy płaszczyk. Jednak ze smutną rzeczywistością musiała wędrować dalej. Gdy kilkanaście minut później dotarła do mieszkania w dość obskurnej kamienicy, szczelnie zamknęła za sobą drzwi. Nigdy nie zawadzi być ostrożnym. Okręciła się od drzwi i oparła o nie na chwilę. Głęboki oddech pozwolił jej na uspokojenie nerwów.

— Kochanie, wróciłam! — krzyknęła kobieta z wąskiego korytarza, zsuwając buty z obolałych nóg. Zmarszczyła brwi, kiedy odpowiedziała jej cisza. Czyżby coś się stało? Zaniepokojona kobieta chwyciła torebkę w rękę i przeszła do salonu, w którym spodziewała się ujrzeć narzeczonego, jednak nie zastała go tam. Światła były zapalone w całym mieszkaniu, więc chwilę później przeszła do kuchni, niepewnie stawiając kroki na podłodze. Już dawno nie czuła się tak nieswojo we własnym domu. Ostatni raz działo się tak dwa tygodnie temu, kiedy obawiała się reakcji chłopaka na późniejszy powrót, o którym go nie poinformowała.
— Ivan? — spytała w przestrzeń. Kiedy chwilę później weszła do kuchni, odetchnęła z ulgą, lecz nie na długo; jej narzeczony siedział na krześle i wsparty łokciami o pusty stół, wpatrywał się w drzwi, w których Allie przystanęła. — Kochanie?
Mężczyzna nie miał na twarzy uśmiechu, a jego ciemne oczy błyszczały złowrogo w nikłym świetle. Dziewczyna wstrzymała oddech. Jakim cudem się dowiedział? A może chodziło o coś innego?
— Dobry wieczór, kochanie — powiedział nagle, niemal sycząc ostatnie słowo, a Allie głośno przełknęła ślinę; a jednak wiedział. Skąd? Niepewna oparła się o futrynę, mnąc w dłoni torebkę wyszywaną tandetnymi koralikami. Nie wiedziała, czy ma zaprzeczać, czy przyznać się do wszystkiego - była w kropce. — Jak wieczór? Przyjemny? — spytał niby neutralnie, a kobietę przeszył nagły dreszcz i wspomnienie rąk Cyrusa błądzących po jej ciele. Mimo całej tej sytuacji poczuła, że robi się jej gorąco. — Tak właśnie myślałem — powiedział, gdy cisza ze strony Allie przedłużała się z każdą chwilą. Wstał gwałtownie od stołu, a krzesło odskoczyło do tyłu, z hukiem wpadając w szafkę. Szklanki i kieliszki zabrzęczały z protestem, a kobieta skrzywiła się na ten dźwięk. Wciąż milcząc, odepchnęła się od futryny i podeszła do kranu, chcąc nalać wody do kubka. Nie chciała, by jej narzeczony widział, jak trzęsą się jej nogi, więc podparła się jedną ręką o blat, by dać im jakąś podporę. Wiedziała, że nie powinna była zrywać kontaktu wzrokowego, ale było za późno. Mężczyzna szybko pojawił się za nią i gwałtownie chwycił za włosy. Szklanka rozbiła się pod ich stopami, a małe odłamki szkła zraniły odsłonięte nogi dziewczyny. Syknęła z bólu, odruchowo łapiąc za ręce Ivana, lecz nie miała na tyle sił, by wyplątać z nich swoje włosy. Włosy, które tak delikatnie głaskał Cyrus kilka godzin wcześniej. O czym ona do cholery myślała? Powoli, pod naporem cierpienia i siły narzeczonego, opadła na kolana i przekrzywiła głowę.
— Puść mnie — wysyczała, a jej oczy zaszły łzami bólu. — Nie dotykaj — dodała. Te dwa słowa zostały jakimś sposobem na trwałe wpisane w jej pamięć i kobieta często powtarzała jej jak mantrę. Bo niestety często miała ku temu okazję. Twarz mężczyzny wykrzywiła się w okropnym grymasie i chwilę później przybliżyła się do ucha Allie. Ivan za włosy podniósł ją na swoją wysokość, by wbić obrzydzone spojrzenie ciemnych oczu w jej szyję.
— Sądziłaś, że nie dowiem się, że puszczasz się na prawo i lewo? — spytał, a jego głos zabrzmiał od nadmiaru tłumionych emocji, na co kobieta zadrżała; domyślała się, czego może się spodziewać. Jednak nie wiedziała, czy ma odpowiedzieć na zadane przez chłopaka pytanie, czy je przemilczeć. To były zapytania bez wyjścia, gdzie każda odpowiedzieć prowadziła człowieka do klęski. W jej przypadku upadek był nieunikniony, bo nie miała jak wyplątać się z sytuacji. Zresztą, czy chciała kłamać? Czas najwyższy powiedzieć mu prawdę, niech wie, że nie jest wart jej uwagi. Nie słysząc odpowiedzi Ivan potrząsnął ją niczym szmacianą lalką. — Odpowiedz!
Allie głośno przełknęła ślinę, modląc się, żeby nie było po niej widać, jak bardzo jest przestraszona. Żeby chłopak nie dostrzegł, jak bardzo nienawidzi jego dotyku… Dłonie Cyrusa przysuwające jej biodra do siebie…
— Nie — rzuciła cicho, starając się zabrzmieć przekonywująco. Na usta cisnęło się jej wiele innych, prowokujących odpowiedzi, lecz powstrzymała potok słów, bo po co miała stawiać siebie w jeszczego gorszym położeniu? Z gardła mężczyzny wydobył się wściekły krzyk, a on sam gwałtownie puścił włosy Allie i pchnął ją na podłogę. Kobieta upadła na nią z cichym jękiem, bo kolejne odłamki szkła wbiły się w jej skórę. Lekko otumaniona wytarła lepką krew płynącą z jej najbardziej poranionych kolan. Powinna się wstydzić, mieć jakiekolwiek wyrzuty sumienia z powodu zdrady, lecz już dawno pozbyła się nich zupełnie. W jej oczach Ivan był nikim, zwykłym mężczyzną łatwo poddającym się gniewu. Tyranem. Jej oprawcą.
Wspierając się na rękach i ignorując kawałki rozbitego szkła wbijające się w wewnętrzną stronę dłoni, z powodzeniem spróbowała wstać i kilka chwil później chwiała się na nogach, patrząc na podłogę. Nie musiała podnosić wzroku, by wiedzieć, że narzeczony wpatruje się w nią mocnym spojrzeniem tych ciemnych oczu, które kiedyś ją urzekły, a teraz tylko przerażały…
— Przepraszam — mruknęła, bo w jej mniemaniu właśnie tego oczekiwał mężczyzna. Ludzie lubią jak się ich przeprasza, wpływa to na ich ego i poczucie wartości, w tym przypadku tak zawyżonej.
— Masz za co — warknął facet, a jego wzrok prześlizgnął się po ciele kobiety, która niegdyś mogła być nazywana “jego”. Ten czas przeminął. Allie zadrżała, gdy jego spojrzenie zatrzymało się na podwiniętej spódnicy i odkrytym udzie. Ivan momentalnie ruszył w jej stronę, chyba nawet nie próbując kryć się ze swoimi zamiarami. Jedną ręką odepchnął zagubione krzesło, a drugą sięgnął paska swoich spodni.
— Nie, nie, nie, przepraszam! Nie zbliżaj się, błagam — zapłakała histerycznie kobieta, wystawiając przed siebie zakrwawione ręce i niepewnie cofając się do tyłu. Jakby ten gest miał pomóc w jakikolwiek sposób. Z góry wiedziała, że jest przegrana, że nikt jej nie pomoże. Już dawno dostrzegła to w swoim umyśle jak i twardym i bezlitosnym spojrzeniu narzeczonego. Mężczyzna szybko do niej dopadł, a siła pędu przycisnęła kobietę mocno do ściany. Przerażenie momentalnie zaparło jej dech w piersiach, a chwilę później łzy zaczęły płynąć po jej zaczerwienionych policzkach. Na nic były jej błagania czy krzyki, nie miała siły, by wydostać się z miażdżącego uścisku, nie mogła pozbyć się nagle ogromnego ciała mężczyzny, które napierało na nią jakby z każdej strony. Nienawidziła jego dotyku, nienawidziła jego spojrzenia. Była w pułapce. Twarde przyrodzenie narzeczonego, które dobrze wyczuwała przez materiał jego spodni nie pozostawiało złudzeń, że ból tej nocy jeszcze się nie skończył, a cierpienie za popełnione czyny przyjdzie jej odczuć za chwilę.
Mężczyzna mocno chwycił ją za nadgarstek i przycisnął jej bok do swojej piersi, a ona nie miała innego wyboru poza tym, by niemal niesiona podążać za nim.
— Twój kochanek również lubił sprawiać ci ból? — szepnął jej na ucho, gdy zaciągnął ją szarpiącą się na ich wspólne, wyścielone czarną pościelą łóżko i chwilę później pchnął na nie dziewczynę. Z gardła Allie wydobył się krótki okrzyk, który został jednak szybko stłumiony przez dłoń Ivana zakrywającą jej usta. Ślina prędko wydostała się z ich ust, a ręka mężczyzny tylko rozprowadziła ją po twarzy. Ciągłe szamotanie kobiety chyba w końcu zirytowało chłopaka, który wziął zamach i mocno uderzył ją w twarz. Ból oślepiający Allie na chwilę odebrał jej zdolność oporu, co pozwoliło narzeczonemu na ostateczne zdjęcie paska i rozpięcie rozporka. Spodnie opadły do kolan, a on bez większego wysiłku szarpnął kobietę za włosy i przekręcił ją na brzuch.

Ivan często krzywdził narzeczoną, zadając jej umyślny ból, ale jeszcze nigdy nie posunął się do gwałtu. Upokorzenie, ból, nienawiść a następnie zrezygnowanie, które wtedy czuła długo nie dało o sobie zapomnieć. Za każdym razem, gdy brała prysznic, a strumienie wody otulały jej brudne wewnątrz ciało, tarła swoją skórę niemal do krwi, by tylko zetrzeć brud, który w sobie nosiła, lecz on się nie znikał. Na nic były krzyki i panika czy słowa wypowiedziane w błagalnej modlitwie. Zatarł się dopiero po tygodniach, lecz wciąż obecny w jej umyśle. Niektóre myśli można nazwać cichymi mordercami. Nawet jeśli już je odsuniesz, one i tak zabijają w każdym aspekcie, każdej podejmowanej decyzji. Powrócą, by dać o sobie znać w odpowiednim momencie.

Gdy płomień świecy przygasł całkowicie, pogrążając pomieszczenie w półmroku, kobieta ocknęła się z letargu i spojrzała na swoje zalane woskiem dłonie. Krew już dawno zakrzepła na jej ciele, powodując swędzenie. Ale może to uczucie było czymś więcej niż tylko reakcją fizyczną na ów strupy? Allie w miarę szybko jak na swój stan zrozumiała, co oznacza to coś skręcające ją od środka. Nie mogła pozostać tu ani sekundy dłużej.
Komentarze
avatar
Prefix użytkownikaAlette  dnia 05.01.2020 14:09
Dopiero co przeczytałam tekst i naprawdę mi się podobał. Nie mogę nic napisać o samej fabule, bo to jest seria i wszystko może się jeszcze rozwinąć na milion sposobów. Może być bardzo oryginalnie i bardzo typowo. Może być ciekawie i nudno. Może być prawdziwie i irracjonalnie. Na razie jednak - uwierzyłam w tę historię. I jestem ciekawa dalszego ciągu.

Z opisu wnioskuję, że sama magia dotyczyć będzie głównej bohaterki. Bo przez chwilę sądziłam, że to jej szef albo ten narzeczony... chociaż w sumie. To nie jest przesądzone, prawda? Być może ona właśnie będzie mugolką wrzuconą do świata magicznego lub też szukającą w nim ratunku. Bez względu na to, chętnie przeczytam kolejną część, jeśli tylko takowa się pojawi ; )

Podoba mi się to, że bohaterka już na wstępie nie jest idealna. Z jednej strony zdecydowanie wzbudza współczucie, ale ta zdrada dodaje jej koloru. Poza tym więcej nie mogę o niej napisać, bo właśnie - to pierwsza część.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Wielki mag
25.01.2020 05:58
Wrozka

Niezwyciężony mag
25.01.2020 05:19
Wrozka

Pan Śmierci
25.01.2020 01:29
Rue Riddle, tak, takie gdy nie lubię świata i takie gdy Tęcza

Śmierciożerca
25.01.2020 01:20
To są inne etapy? :<

Pan Śmierci
25.01.2020 01:19
Jestem na etapie, w którym Was kocham, więc piszę Wam o tym Love

Współpraca
Najaktywniejsi

1) Prefix użytkownikaAlette

Avatar

Posiada 58851 punktów.

2) Prefix użytkownikafuerte

Avatar

Posiada 54373 punktów.

3) Prefix użytkownikaKatherine_Pierce

Avatar

Posiada 42079 punktów.

4) Prefix użytkownikaShanti Black

Avatar

Posiada 41857 punktów.

5) Prefix użytkownikaania919

Avatar

Posiada 35246 punktów.

6) Prefix użytkownikaulka_black_potter

Avatar

Posiada 34785 punktów.

7) Prefix użytkownikalosiek13

Avatar

Posiada 32842 punktów.

8) Prefix użytkownikabatalion_88

Avatar

Posiada 31890 punktów.

9) Prefix użytkownikaMarcus Clinton

Avatar

Posiada 30623 punktów.

10) Prefix użytkownikaSam Quest

Avatar

Posiada 30471 punktów.

Losowe zdjęcie
Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2020 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.
Theme by Andrzejster
Copyright © 2006-2015 by Harry-Potter.net.pl
All rights reserved.
Wygenerowano w sekund: 0.97