Wkroczywszy w XX wiek, mugole zaczęli intensywnie myśleć i kombinować, jak by tu wypełnić swój czas wolny. Z tego myślenia i kombinowania powstał telewizor, radio, internet.
Czarodzieje zawsze twierdzili, że mugole mają dziwne rozrywki (siedzenie przed pudłem z ciekłokrystalicznym ekranem wydawało im się co najmniej nienormalne), ale sami ukradkiem przyswoili sobie część ich wynalazków. Czym więc zajmują się w chwilach wolnych od obowiązków?

Najwcześniejszą, bo już średniowieczną formą rozrywki stał się sport zwany quidditchem. Z początku była to tylko zabawa, z czasem jednak przerodziła się w sportową rywalizację. Czarodzieje z chęcią chodzili na mecze, co w jakis sposób zapewniało im dobrą zabawę i relaks. Po jakimś czasie jednak same mecze przestały im wystarczać i trzeba było rozejrzeć się za czymś świeżym i nowym.

Padło na szachy. Mugole stworzyli planszę szachowniczą i pionki oraz ustalili zasady gry, czarodzieje zaś "podkardli" tą planszę, pionki i zasady i dopasowali to wszystko do swoich potrzeb, zaczarowywując piony tak, by same się poruszały. Szachy do dziś są popularne, zwłaszcza wśród uczniów Hogwartu.

Stosunkowo niewiele później zaczęto grać w gargulki. Ta "zabawa" tak dobrze się przyjęła, że dziś w Ministerstwie Magii istnieje Zarząd Klubu Gargulkowego, mieszczący się na siódmym piętrze w Departamencie Magicznych Gier i Sportow. Gargulki to czarodziejska gra, która przypomina mugolskie kulki. Jednak w czarodziejskiej wersji kamyki do gry opluwają gracza śmierdzącym płynem, gdy ten traci punkt.

Mniej więcej w tym samym czasie czarodzieje postanowili ulepszyc mugolskie karty do gry i w ten sposób powstała gra nazwana ekslodującym durniem. Przypominała mugolską grę w durnia, tyle, że gdy gracz przegrywał, karty wybuchały.

W XX wieku, kiedy mugole zaczęli rozwijać się technicznie, czarodzieje "pożyczyli" sobie radio, tworząc jedyną w swoim rodzaju stację radiową. Statystyczne badania CUSu (Czarodziejski Urząd Statystyczny) dowiodły, że co drugi dorosły czarodziej codziennie słucha audycji "Godzina Czarów", a jego ulubioną piosenkarką jest Celestyna Warbeck. Nastolatki słuchają najchetniej Fatalnych Jędz.

Prasa. Oprócz powszechnie znanego "Proroka Codziennego" drukowanego od 1455 roku (czyli od momentu, gdy Gutenberg wynalazł prasę drukarską)dziś mamy również pisma czysto rozrywkowe, takie jak "Żongler" czy tygodnik "Czarownica", będący lekturą obowiązkową każdej szanującej się gospodyni domowej.

Jak więc widać, czarodzieje więcej do szczęścia nie potrzebują. Uczniowie Hogwartu oprócz szachów, gargulków, quidditcha i eksplodującego durnia z chęcią też uczęszczają na szkolne zajęcia dodatkowe- Klub Zaklęć, Klub Pojedynków, czy Koło Samopomocy :)

Bardzo dziękuję za uwagę!! Autorka doda jeszcze osobistą refleksję- najlepszą rozrywką dla hogwartczyka jest jednak drażnienie Filcha, męczenie Pani Norris, jedzenie czekolady w bibliotece, czy chorowanie na umbrydżycę w obecnosci Wielkiego Inkwizytora Hogwartu. :)

Rozrywka czarodzieja - bez TV, PC Anix 20/04/2007 19:47

Czytano 5701 razy Liczba komentarzy - 13

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.