Harry z szoku gapił się w list jeszcze przez pewien czas. W głowie kłębiło sie mnóstwo myśli, a każda jedna wykluczała drugą. Nie mógł uwierzyć, że w domu jego mugolskiej, nienawidzącej magii rodziny, znalazł coś co należało do świata magii. I to "coś" nie było byle czym.
Harry po lekkim otrzeźwieniu zaczął intensywnie myśleć co to jest za pozytywka...kto ją przysłał i dlaczego właśnie do ciotki Petunii..
domyślił się, że adresat wysłał to do niej gdyż Evans to było jej panieńskie nazwisko (nazwisko jego matki, siostry Petunii). Ten ktoś musiał bardzo dobrze znać rodzinę Harrego, zwłaszcza matkę i ojca(a nawet siostrę mugolkę Lily.
Niewiele myśląc, wziął do ręki przedmiot, który według listu miał w przyszłości trafić do niego. Zastanawiał się co ma z nią zrobić. Nie mógł jej otworzyć, nawet sam poprzedni właściciel stwierdził, że skutków otworzenia pozytywki nie jest w stanie przewidzieć.
Zszokowany odkryciem zapomniał zupełnie o posprzątaniu piwnicy. Pierwszą jego reakcją była wściekłość na ciotkę za ukrywanie przed nim czegoś, co miała mu przekazać. Lecz po przemyśleniu doszedł do wniosku, że dokończy sprzątanie a pozytywką zajmie się wieczorem.
Całe popołudnie zajęło mu dokończenie porządków. Cały czas zastanawiał się kim jest tajemniczy R.A.B. Te inicjały spotkał już w fałszywym horkruksie Voldemorta. Okazało się, że horkruks, który udało się Dumbledore'owi i Harremu wynieść z jaskini był podróbą. Prawdziwy został już odnaleziony i zniszczony przez R.A.B'a. Harremu wpadła do głowy myśl , że pozytywka może być kolejnym horkruksem, lecz czemu R.A.B go nie zniszczył skoro uczynił to z medalionem. Harry pogubił się we własnych myślach. Postanowił, że wieczorem napisze do Hermiony i do Rona. Może oni mu pomogą rozwiązać zagadkę pozytywki i R.A.B'a.
Już wyobrażał sobie ich reakcje:
-Och Harry...to jest napewno coś niebezpiecznego..lepiej będzie gdy oddasz to komuś z zakonu feniksa.
-No nie wiem Harry...to mi wygląda na jakiś czarnomagiczny przedmiot..lepiej to wyrzuć.
Ron napewno się wystraszy a Hermiona będzie doradzała mu oddać pozytywkę. Postanowił, że wysłycha ich opinii ale rozwiąże ten problem sam. R.A.B nie przekazywałby tego właśnie jemu gdyby sądził, że Harry nie jest odpowiednim posiadaczem pozytywki.Od razu oddałby ją komuś z przeciwników Voldemorta.
Co do ciotki, to nie miał zamiaru jej nic mówić, wolał zachować wszystko w tajemnicy.
Koło godziny szóstej poszedł zmęczony do kuchni aby zjeść gotowane jajko i bułkę, które rano naszykowała mu ciotka. Z wrażenia i zmęczenia nawet głód mu nie dokuczał. Leniwie zabrał się do jedzenia, myśląc dalej o pozytywce.
Nagle usłyszał ciche pyknięcie. Obejrzał się gwałtownie za siebie lecz niczego nie zobaczył. Wewnątrz poczuł lekki strach... owe pyknięcie przypominało teleportację czarodzieja. Po chwili stwierdził, że musiało mu się przesłyszeć gdyż nikogo nie zobaczył.
Nie minęło kilka minut gdy usłyszał odgłos podjeżdżającego samochodu na podwórko. To było wujostwo wraz z synem Dudleym, którzy wrócili z imprezy.
-Ach..cóż to był za dzień. Wuj Vernon otworzył gwałtownie drzwi i promiennie, nie zwracając uwagi na Harrego, zaczął zdejmować przepoconą marynarkę
-W życiu się tak nie ubawiłem. Widziałaś Petunio jak Tom Green śmiał się z moich kawałów a potem poprosił mnie abym mu je napisał na kartce?
- Tak.. widziałam Vernonie.
Dziwny ton ciotki zbudził Harrego z zamyśleń o pozytywce i spojrzał w jej stronę. Miała bladą twarz, oczy podkrążone i o dziwo wciąż wpatrywała się w Harrego. Speszyło go jej spojrzenie i szybko odwrócił wzrok udając zainteresowanie nowym kwiatkiem na parapecie w kuchni.
- Ech...teraz to gorąca herbata i gazeta...Petunio, wstaw wodę w czajniku. Ach..zapomniałem, synu... ty tez byłeś wspaniały. Wszyscy młodzieńcy wpatrywali się w ciebie jak w bohatera. Podziw na ich twarzach nie miał granic.
Harry uśmiechnął się złośliwie w stronę kwiatka... Podziw to ich brał z powodu myśli "jak można być tak grubym, wielkim i mieścić się w drzwi". Harry ukradkiem spojrzał w stronę ciotki, która teraz zajęła się parzeniem herbaty. Znów napotkał jej przeszywający wzrok. To już na pewno nie było normalne. Harry nigdy nie zaszczycał się spojrzeniem ciotki Petunii gdyż ona uznawała go za brudasa a jego widok przyprawiał ją o mdłości.
Harry miał dość... postanowił, że pójdzie do swojego pokoju i obejrzy tajemniczą pozytywkę. Wstał z krzesła.
- A ty dokąd. Posprzątałeś piwnicę? Udało ci się nic nie zniszczyć ani nie podpalić? - Wuj ryknął na niego a jego mina mówiła sama za siebie.
-Tak.
-No..nie myśl, że dostaniesz nagrodę. To i tak mało za wychowywanie tak niewdzięcznego i "dziwnego" chłopaka jak ty.
Harry mało zrozumiał ze słów wuja. Jego uwagę przykuła ciotka, która na słowa męża przeszyła go niemal gniewnym spojrzeniem. Harry myślał, że to złudzenie. Ciotka zawsze potwierdzała zdanie Vernona. W tym przypadku wydawało się inaczej.
-Dobrze...idź na górę bo psujesz mi chwałę dzisiejszego dnia.
Wuj zaczął dalej czytać gazetę nie zwracając na dziwne zachowanie żony.
Harry szedł na górę powoli i otępiale. Nie dość, że odnalazł dziwny przedmiot w domu Dursleyow, to jeszcze ciotka zachowuje się jakoś nienaturalnie.
Teraz na spokojnie mógł jednak poświecić się rozmyślaniom nad pozytywką. Schował ją w pokoju pod starą deską. Wiedział, że tam będzie bezpieczna. Dochodząc do pokoju usłyszał głuchy dźwięk zza drzwi..potem następny.
Szybko otworzył drzwi i ujrzał postać odwróconą do niego, która trzymała w ręku pozytywkę. Postać odwróciła się... był to Snape.
-Ty złodziee...
PYK. Harry nie zdąrzył już złapać Snape'a. Teleportował się z jego pokoju zostawiając go w wielkim nieładzie. Widać sporo czasu zajęło mu szukanie tego po co przyszedł. Harry był wściekły. Skąd on wiedział, że odnalazł pozytywkę. Po co ona mu była i dlaczego wcześniej jej nie wykradł. Harry wpadł niemal w histerię gdy nagle weszła do pokoju ciotka.
-Znalazłeś?
-Co miałem znaleść?
-Pozytywkę. Ciotka wyglądała na wystraszoną. Patrzyła na Herrego z przejęciem i niepokojem.
-Tak...czemu mi tego wcześniej nie dałaś..czemu kazałaś mi przewracać całą piwnicę ?
- On mi dał dziś rano znak.
-Co? Kto ci dał znak.
-Ten co wysłał pozytywkę....
__________________________________________
C.D.N (kolejna część będzie ostatnia z powodów ode mnie niezależnych)
pozdrawiam ;)

Tajemnica Pani Dursley cz.2 Aniatka 04/05/2007 19:29

Czytano 3082 razy Liczba komentarzy - 83

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.