- Podsumowując: nawrzesczałeś na swoich starszych, wyprowadziłeś się z domu, a w drodze tutaj przysmażyłeś parszywą łapę Bellatriks i stratowałeś pomidory mojej mamy? - spytał James Potter Syriusza wchodząc po schodach.

- Mniej więcej - odparł Syriusz wchodząc do pokoju przyjaciela.

W pomieszczeniu panował jak zwykle niesamowity wręcz bałagan. James parsknął śmiechem.

- Chyba nigdy nie przestaniesz mnie zadziwiać Łapo - powiedział rzucając się na łóżko i zwalając przy tym z niego parę butów.

- To samo mógłbym powiedzieć o tobie - powiedział Syriusz opierając sie o regał z książkami. - Co to za wyprawa na ryby?

James potargał sobie włosy i zachichotał.

- To stara rodzinna tradycja Potterów - odpowiedział. - Ojciec z synem biorą wędki...

- Co biorą? - przerwał mu Syriusz.

- Wędki, takie mugolskie narzędzia do połowu ryb. No więc bierzemy to, idziemy nad jezioro, wypływamy łódką daleko od brzegu, jemy drugie śniadanie, po czym wypatrujemy ryb. Jeśli wypatrzymy dostatecznie dużą, traktujemy ją zaklęciem porażenia ciała i zaklęciem przywołującym ściągamy do łodzi. Potem wracamy do domu i wmawiamy matce, że złowiliśmy ją metodą mugoli. Ot, cała historia. Od pokoleń Potterowie integrują się w ten sposób ze swoimi synami - wyjaśnił James.

- Skoro już jesteśmy przy rodzinie i dzieciach - zagadał Syriusz z chytrym uśmieszkiem na twarzy. - to jak ci idzie z Evans?

James wyglądał na zmieszanego, ale tylko przez chwilę.

- No...pisujemy do siebie... - powiedział. - Ale nie mów moim rodzicom...strasznie są wścibscy, kiedy chodzi o te sprawy.

- Ok, ale pod jednym warunkiem - powiedział Syriusz.

- Jakim?

- Będę świadkiem na waszym ślubie - powiedział Syriusz.

- Phi - parsknął James - i tak byś był.

- No to chcę być jeszcze ojcem chrzestnym waszego pierworodnego - powiedział Syriusz ze złośliwym uśmieszkiem. - i twoja mama nigdy się nie dowie o twoich sercowych rozterkach.

James błyskawicznych ruchem sięgnął po różdżkę leżącą na biurku.

- Drętwota - krzyknął James.

- Protego - ryknął Syriusz i machnął płynnie różdżką. Zaklęcie odbite od tarczy Syriusza trafiło w stos ksiąg leżących na biurku, a te spadły za straszliwym łoskotem na podłogę.

- Co wy tam wyrabiacie na górze?!? - dobiegł ich głos pana Pottera. Obaj leżeli na ziemi i skręcali się ze śmiechu.

- Widzę, że refleks ciągle masz niczego sobie Łapo - powiedział James ocierając sobie oczy z łez.

- Mając taką rodzinkę to nic dziwnego - odpowiedział Syriusz rozkładając śpiwór na podłodze.

- Wykończyliby mnie, gdyby tylko mogli - dodał wchodząc do śpiwora i machnięciem różdżki gasząc świece.

Następnego ranka, tuz po śniadaniu, do pokoju Jamesa wleciała sowa z listem przyczepionym do nóżki. James złapał ją zgrabnie i odrzucił kopertę do Syriusza.

-To do ciebie - powiedział. - od Glizdogona.

Syriusz rozerwał kopertę i zaczął czytać na głos.


"Drogi Łapo. Słyszałem już, że uciekłeś z domu. Ty to jesteś dzielny. Mnie moja mama chyba by zabiła, gdybym spróbował tez coś takiego wywinąć. Jak chcesz resztę wakacji możesz spędzić u mnie. Nie wiem, czy moi rodzice się zgodza, ale razem ich chyba przekonamy.
Peter"


- Wakacje z rodzicami Glizdogona? - mruknął Syriusz pisząc odpowiedź -Chyba jednak nie skorzystam z tej fantastycznej okazji.

Po chwili kolejna sowa przyniosła list od Remusa Lupina.

- Trzy rolki pergaminu rozprawki na temat "Czy Syriusz Black powinien pogodzić się ze swoimi rodzicami" - jęknął Syriusz po przeczytaniu listu. - Nasz kochany zmiennokształtny prefekt chyba myśli, że to kolejny wybryk...ale pisze też, że pod koniec lata wpadnie nas odwiedzić... z Glizdogonem, jeśli uda mu się przekonać jego matkę.

Przez resztę dnia latali po lesie z największą prędkością, na jaką było stać ich miotły, i starając się nie uderzyć w żadne drzewo. Syriusz nie zdziwił się, że pod wieczór James miał o wiele mniej siniaków niż on.

- Pozabijacie się kiedyś na tych miotłach - biadoliła pani Potter nakładając im kolację.

- Mamo - wymamrotał James z pełnymi ustami. - Gdzie jak gdzie, ale na miotle na pewno nie zginę.

Reszta wieczoru minęła im leniwie, nie licząc wyjca od pani Black. Syriusz kładąc się spać nie myślał o tym, co się z nim stanie, gdy skończy Hogwart. Nie martwił się gdzie będzie mieszkał. Nie tęsknił za rodziną. Żałował tylko, że wakacje są takie krótkie...

Ucieczka Syriusza z domu cz.3 5yriusz Black 02/06/2007 15:15

Czytano 6178 razy Liczba komentarzy - 81

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.