-Syriusz! Natychmiast na dół - głos pani Black rozległ się w całym domu przy Grimmauld Place 12.
- Idę! -odkrzyknął Syriusz. Odłożył książkę na szafkę, zeskoczył z łóżka i zszedł do salonu, gdzie siedzieli już jego rodzice.
- Mamy ze sobą do pogadania, młody człowieku - powiedział zza rozłożonego Proroka Codziennego jego ojciec. Syriusz nie pamiętał już, kiedy ostatnio tata powiedział do niego per synu, lub po prostu po imieniu.
- Na jaki temat? - spytał obojetnym tonem.
- Choćby na temat twojego zachowania! - wybuchła jego matka. - Otrzymaliśmy chyba ze sto notek od Dumbledora!
- Profesora Dumbledora. - poprawił ją Syriusz, akcentujac wyraźnie słowo profesor.
- Nie przerywaj mi! - krzyknęła pani Black. - Nie było dnia, żeby nie przyszdł do nas list z Hogwartu. O, proszę. - powiedziała biorąc kawałek pergaminu ze stołu.- Droga pani Black. Wczoraj, w godzinach wieczornych, pani syn wraz z Jamesem Potterem powiekszyli dwukrotnie głowę Bertrama Aubreya.- przeczytała.
- Daj spokój kochanie, na pewno był szlamowatej krwi, nie pamiętasz już co my...
- Nie był szlamowatej krwi - wycedził Syriusz przez zęby - bo ten pajac jest ze Slytherinu.

W domu na chwilę zaległa cisza. Syriusz spodziewał się takiej rozmowy. Każde wakacje zaczynały się od dyskusji na temat jego zachowania, które potem przeradzały się w ogromne kłótnie dotyczące czystości krwi i, jak to mawiała pani Black, godności starych i szanowanych rodów. Teraz jednak zapowiadała się awantura, która miała przebic wszystkie pozostałe. Syriusz nie wrócił bowiem do domu na Boże Narodzenie, jak to zawsze czynił, lecz spędził święta w domu Jamesa. Wiedział, ze kwestia nagannego zachowania to tylko przygrywka. Prawdziwe piekło miało zaraz się zacząć.
- A czy możesz mi powiedzieć chłopcze - zapytał nagle pan Black - dlaczego postanowiłeś nie zaszczycać nas swoją obecnością przy bożonarodzeniowym stole?
- Właśnie. - syknęła pani Black, a na jej twarzy malował się dziwny głód. - Możesz nam na to pytanie odpowiedzieć?
- Oczywiście. - powiedział Syriusz spokojnym tonem, choć wszystko się w nim gotowało - Ponieważ Boże Narodzenie to święto rodzinne i chciałem je spędzić z jakąś normalną rodziną.
- Sugerujesz, że my nie jesteśmy normalną rodziną? - spytał pan Black podniesionym tonem rzucając Proroka na podłogę.
- Tak, dokładnie to chcę powiedzieć! - krzyknął Syriusz - Nie jesteście rodziną! Jesteście zblazowanymi arystokratami, opętanymi rasistowskimi teoriami, niezdolnymi do żadnych uczuć poza nienawiścią!
- Jak śmiesz!!! - wrzasnęła pani Black z żądzą mordu wypisaną na twarzy - Powinieneś być wdzięczny losowi za to, że urodziłeś się w jednym z niewielu rodów czystej krwi, w rodzinie nie splamionej szlamowatą krwią, rodzinie z tradycjami!!! Och, co za wstyd. Gdzie popełniliśmy błąd? Z Regulusem nigdy nie było takich problemów. Nigdy nie musieliśmy się za niego wstydzić. Przeklinam dzień, w którym trafiłeś do Gryffindoru...całkowicie ci tam wyprali mózg!
- Mam tego dosyć. - powiedział Syriusz. Każdy mięsień jego ciała był napiety, cały dygotał, a przed oczami latały mu mroczki.
- Ty masz dosyć??? - spytała pani Black.
- Tak!!! - krzyknął Syriusz. - Nie zniosę tego ani minuty dłużej!!!
- Won do swojego pokoju niewdzięczny chłopaku! - krzyknął pan Black. - I zostaniesz tam do końca wakacji!
- Nie zostanę ani dzień dłużej, przysięgam - wycedził Syriusz i pognał do swojego pokoju.
Dobrze, że szesnastolatkom pozwalaja uzywać magii poza szkołą, to bardzo ułatwi sprawę...no i dobrze, ze zdałem egzamin na teleportację...nie będę się musiał tłuc Błędnym Rycerzem- myślał Syriusz wchodząc po schodach. W ciągu pięciu minut był spakowany i gotowy do drogi. Czuł się strasznie pewnie, jakby planował to od dawna...ani przez sekunde nie pomyslał o wszystkich miłych chwilach, które w tym domu przeżył. Pewnie dlatego, że takich chwil było jak na lekarstwo.

Gdy był już spakowany i odwrócił się z kufrem w strone drzwi od pokoju zobaczył, że stał tam oparty o framugę Stworek.
- Plugawy zdrajca krwi - wymamrotał skrzat.
Błysnęło czerwonę światło i Stworek uderzył z nieprzyjemnym plasnięciem o ściane za nim.
- Z drogi, ty nędzna namiastko skrzata - powiedział Syriusz i zszedł z kufrem na dół.
- Gdzie ty się niby wybierasz, co? - spytała pani Black na jego widok.
- Nie twój interes. - odpowiedział Syriusz. - Ale nie martw się. Więcej już mnie nie zobaczysz.
- Wrócisz tu jeszcze skamląc o przebaczenie. - powiedziała matka Syriusza z nienawiścią w oczach.
- W twoich snach - rzucił Syriusz i wyszedł trzaskając drzwiami.

Ucieczka Syriusza z domu 5yriusz Black 19/05/2007 02:48

Czytano 4602 razy Liczba komentarzy - 54

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.