Zbrodnia i Kara - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny Świat Harry'ego Pottera

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

Zbrodnia i Kara

Podstawowe informacje:

Autor:

Margaret Black

Gatunek: Poezja

Ograniczenie wiekowe: +13

Przeczytano 3788 razy.

Nie byÂł dobrym czÂłowiekiem. Nie byÂł zÂłym czÂłowiekiem. Chyba nawet nie byÂł czÂłowiekiem. --- Inne spojrzenie na Âżycie Remusa Lupina i pierwszÂą wojnĂŞ

Bohaterowie: Remus Lupin .

Jego dom staÂł daleko na miasta obrzeÂżach
ChowaÂł siĂŞ tam, jak dewotka siĂŞ chowa w pacierzach

Za wszelkÂą cenĂŞ chciaÂł dochowaĂŚ swojej tajemnicy
Nie chciaÂł byĂŚ potworem, nie chciaÂł uciekaĂŚ do dziczy

O jego nieobecnoÂśĂŚ zbyt czĂŞsto pytali
W stronĂŞ ksiĂŞÂżyca szyderczo kiwali

A on chowaÂł siĂŞ zbyt czĂŞsto za framugÂą grubych drzwi
Czasami nie wychodziÂł nawet przez trzy dni

Nad ranem wpatrywaÂł siĂŞ w drÂżenie swojej rĂŞki
Nie miaÂł nawet siÂły, by ruszyĂŚ do Âłazienki

To w sumie sukces, Âże doÂżyÂł lat czterdzieÂści
MaÂło zabrakÂło - w Âśredniej wieku siĂŞ prawie zmieÂściÂł

PamiĂŞtaÂł krew na nogawkach swoich spodni
ByÂł dobrym czÂłowiekiem – czemu dokonywaÂł zbrodni?

Na ÂśmiercioÂżercĂłw spoglÂądaÂł z minÂą pustÂą
Jestem pewien, Âże nie mĂłgÂł patrzeĂŚ pĂłÂźniej w lustro

WykonywaÂł rozkazy. To nie jego wina
Wszyscy zabijali – przyjaciele, rodzina

Zabijali wszyscy, ktĂłrzy byli dzielni
On sam zaczÂąÂł po skoĂączeniu uczelni

A gdy „dobrzy” tracili wiarĂŞ, sam chĂŞtnie pocieszaÂł
Czy mĂłwiÂł im, Âże dwukrotnie siĂŞ juÂż wieszaÂł?

Na strasznÂą wojnĂŞ zmarnowaÂł swe Âżycie
Gdy zabijaÂł bezlitoÂśnie, to pÂłakaÂł ukrycie

Ta wojna zmieniÂła ludzi w straszne zwierzĂŞta
OprĂłcz nich, nikt zbrodni juÂż nie pamiĂŞta

ÂŻe zamordowali bezlitoÂśnie rodzinĂŞ kolegi…
ÂŻe urzÂądzali tortury. Przepraszam, „zabiegi”

Czy BĂłg za takie grzechy przebaczenie daje?
Czy nasz bohater faktycznie jest czÂłowiekiem, czy juÂż tylko udaje?

Patrzcie! To ostatni akt! JuÂż ostatnia scena!
Morderca pada pod spojrzeniem Nieba

Umiera wÂłaÂśnie teraz, gdy wojna siĂŞ skoĂączyÂła
I chociaÂż czyniÂł dobrze, to pozostaÂła wina

Musi odpokutowaĂŚ za bestialskie grzechy
Nie mam czytelniku, Âżadnych sÂłĂłw pociechy

A wiĂŞc siĂŞ opanuj rzÂądny krwi czÂłowieku!
Nie chciaÂłbyÂś mordowaĂŚ w takim mÂłodym wieku.

On nie chciaÂł tego robiĂŚ, zabijaÂł bo „tak trzeba”
Lecz czy mordercy trafiajÂą do nieba?

Komentarze

PaulaSmith dnia 02.03.2017 12:18

AleÂż wiersz! Dawno nic tak dobrego nie czytaÂłam. WbiÂł mnie w fotel. Bardzo dobrze dobrane rymy, takie subtelne. No i podejÂście do tematu Remusa, bitwy. Zgadzam siĂŞ, Âże to wszystko go uksztaÂłtowaÂło, sprawiÂło, Âże jego Âżycie nie byÂło Âłatwe, przeÂżywaÂł to wszystko. Doskonale caÂłoÂśĂŚ uchwyciÂłaÂś! Przeczytam jeszcze wiele razy. DziĂŞkujĂŞ, Wybitny tekst!

Katherine_Pierce dnia 04.03.2017 21:09

Podoba mi siĂŞ wykonanie. PomysÂł sam w sobie teÂż, ale jednak coÂś mi nie pasuje. Nie wiem ale jakoÂś nie wyobraÂżam sobie Remusa zabijajÂącego nawet w czasie wojny, choĂŚ pewnie tak byÂło. Ale i tak wolĂŞ myÂśleĂŚ o nim inaczej.

Barlom dnia 06.03.2017 11:23

Technicznie wiersz naprawdĂŞ godny podziwu. Co do przedstawionego tu Remusa, to mam mieszane uczucia juÂż. Z tego co pamiĂŞtam to byÂł raczej przedstawiany Âże unikaÂł walki i agresji jak tylko mĂłgÂł. Jego zadania skupiaÂły siĂŞ gÂłĂłwnie na przekonaniu innych wilkoÂłakĂłw, Âżeby nie popieraÂły Voldka. Podobnie jak Kath, wolĂŞ myÂśleĂŚ o nim trochĂŞ inaczej. Owszem, bez winy nie byÂł. Ale gÂłĂłwnie tÂą winÂą byÂło odcinanie siĂŞ od swoich przyjaciĂłÂł i skazywanie siĂŞ na izolacjĂŞ myÂślÂąc, Âże tak bĂŞdzie dla wszystkich lepiej.

Niemniej wiersz bardzo dobry.

Wioletta dnia 12.03.2017 22:23

ogĂłlnie rzecz biorÂąc to bardzo lubiĂŞ czytaĂŚ to co piszesz, serio. masz piĂŞkny styl, Âładne sÂłownictwo, i ogĂłlnie Twojej prace sÂą dopracowane. ten wiersz rĂłwnieÂż jest na bardzo wysokim poziomie, chylĂŞ czapki z gÂłĂłw, choĂŚ jakimÂś fachowcem nie jestem. jednak potrafiĂŞ powiedzieĂŚ co mi siĂŞ podoba, a co nie.

jednakÂże nie pasuje mi tutaj fakt jak zostaÂł przedstawiony Lupin. nie darze go jakÂąÂś tam wielkÂą sympatiÂą, ale to mi do niego kompletnie nie pasuje..i nie mogĂŞ tego w swojej gÂłowie uÂłoÂżyĂŚ.

mimo to, wiersz jest Âświetny, i tyle.

Marcus Clinton dnia 19.03.2017 22:18

Bardzo Âładnie piszesz, to prawda. Ten wiersz podoba mi siĂŞ bardziej niÂż poprzedni, a najbardziej przypadÂł mi do gustu ostatni wers.
Dodatkowo - temat. Przedstawienie Lupina jest tutaj bardzo nietypowe i zaskakujÂące, co umacnia jeszcze bardziej pozytywne wraÂżenie o tym wierszu.

AdersYooo dnia 19.03.2017 23:46

Przez caly ten wiersz, czekalem az sie wyjasni o kim w ogole on jest i sie nie doczekalem, tak sobie czytam te komentarze, i piszecie ze to o Lupinie, w sumie ciekawe czemu sie nie domyslilem, ale mnie juz intelekt zawodzi, no i znalazlem blad w tekscie chyba, pisze sie zadny krwi a nie rzadny co nie? No i tez mysle ze rymy co druga linijke byly by tu lepsze, bo tak to troche wyszlo jak dziecieca rymowanka

Talia Filtch dnia 08.07.2017 13:56

Ciekawe, pomysÂł dobry, interesujÂąca perspektywa spojrzenia, gÂłĂŞbokie przesÂłanie i trochĂŞ prawdy o ludziach i wojnie w cudzysÂłowie i bez, jednak... Po trosze moÂżna by za tego dobrego i zÂłego zarazem potwora-niepotwora uznaĂŚ kaÂżdego, kto braÂł udziaÂł w bitwie o wartoÂści... PrzecieÂż wielu zabijaÂło. A Lupin byÂł jednÂą z pozytywniejszych postaci- przedstawiano go jako stroniÂącego od dobrowolnej przemocy. W koĂącu zaÂłoÂżyÂł rodzinĂŞ i miaÂł kochajÂącÂą ÂżonĂŞ- trudno by byÂło pogodziĂŚ to z mordowaniem.
Nie przemĂłwi ten wiersz do tych, ktĂłrzy nie wierzÂą w Âżycie po Âśmierci i nie wyznajÂą religii lub wyznajÂą, ale innÂą z innymi zaÂłoÂżeniami. (Tutaj proszĂŞ, Âżeby nie braĂŚ tego jako wyzwanie, obrazĂŞ czy coÂś podobnego). Nie bojĂŞ siĂŞ przyznaĂŚ, Âże jestem ateistkÂą- tolerancyjnÂą, Âżeby nie byÂło. To, co minĂŞÂło, to minĂŞÂło i juÂż- moÂżna tylko ponosiĂŚ do koĂąca Âżycia za to odpowiedzialnoÂśĂŚ, ale po Âśmierci konsekwencji nie ma- niczego nie ma. A wiĂŞc tak... UniwersalnoÂśĂŚ :/ ZdarzyÂł siĂŞ chyba jakiÂś bÂłÂąd i rytm rymĂłw trochĂŞ banalny, zgadzam siĂŞ tu z przedmĂłwcÂą. JednakÂże ogĂłlnie intrygujÂący utwĂłr i obiecujÂący pisarz, wiĂŞc stawiam PO.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	67%	[2 głosy]
Powyżej oczekiwań	33%	[1 głos]
Zadowalający	0%	[0 głosów]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie