-Buuu! Buhuuuhuuu! Świat jest niesprawieedliwyyyy! Dlaczego jaaa?!

-A ona znowu swoje. Anika przestaniesz wreszcie udawać, że przejmuje cię to, że ktoś ci dał kosza?!
Podniosłam głowę znad biurka, nad którym właśnie udawałam, że wypłakuję sobie oczy.

-Dlaczego ty zawsze musisz psuć mi radość z tej małej przyjemności, jaką jest użalanie się nad sobą?- zapytałam rzeczowo.

-Użalanie się nad sobą jest żałosne.- fuknęła Betty, moja przyjaciółka i zarazem lokatorka z dormitorium.

-A więc jestem żałosna. Obrażaj mnie dalej, lejesz miód na moje serduszko.- uśmiechnęłam się cynicznie.

-To głupie udawać, że się przejmuje czymś, co wydarzyło się po raz setny w twoim życiu.

-No bo Draaaco znowu dał mi koooosza!- zawyłam żałośnie.- Znowu mnie puścił kantem!

-Nie dziwię się chłopakowi. On na twój widok nieomal sobie ostrzy noże.- stwierdziła spokojnie Betty, malując paznokcie lakierem "Maybe you magic" z Linii Morgany Le Fay.

-Czyli że ma mnie dość?- nie załapałam dowcipu.

-Nie, skądże.- odparła sarkastycznie Betty.- Nie łudź się, że Malfoy kiedykolwiek na ciebie spojrzy. Pierwsza rzecz, jesteś Krukonką, co dyskwalifikuje cię już na samym starcie. Druga rzecz, nie jesteś czystej krwi. Muszę ci przypominać, że o północy zamieniasz się w dynię?

-Wypraszam sobie!! Nie w dynię, a w kota!! Przeklęta wróżka chrzestna...- uderzyłam głową w blat biurka.

-Po trzecie, nie wyglądasz wyjściowo, więc wybacz.- Betty była bezlitosna. Co za wspaniała przyjaciółka. Pocieszy, pomoże...

-A co komu przeszkadza, że mam białe włosy?! Mój Draco jest taki tolerancyjny!- wypaliłam.

-Tak, tolerancyjny. Najchętniej zamknąłby cię w klatce i rzucił ośmiornicy na pożarcie.

-Wyliczaj dalej, jego tolerancyjność to tylko kwestia czasu, musi się najpierw we mnie zakochać.- machnęłam ręką.

-Po czwarte...- kontynuowała Betty.-... jesteś dla niego dzieciakiem o dwa lata młodszym, więc nie masz co liczyć, że spojrzy na ciebie łaskawszym wzrokiem.

-Mam czternaście lat!! Jestem kobietą!- oburzyłam się.- A Malfoy już od dawna skrycie mnie pożąda, tylko nie chce się do tego przyznać!- odrzuciłam białe włosy na ramiona.

-Ehe, tak skrycie, że sam tego nie wie.- dogryzła mi Betty, machając łapami, żeby wysuszyć lakier.- On chodzi z Pansy Parkinson.

-Pewnie i co jeszcze. Parkinson opowiada brednie, nie mów, że jej wierzysz. Malfoy czasami ogląda się za mną...- rozmarzyłam się.

-Tak, zastanawiając się jakim smiertelnym zaklęciem sprawić, żebyś wreszcie dała mu święty spokój. Nie mozesz zakochać się w Potterze?
Przecież on za tobą szaleje!- Betty zacisnęła usta w wąską kreseczkę.

-Przecież to wymoczek.- prychnęłam.- Nie ma w sobie nawet cienia ikry, przy Malfoy`u to kupa kompostu...

-Patrz jaki paradoks, to samo prawdopodobnie twierdzi o tobie Malfoy.- Betty naprowadziła mnie na odpowiedni tor myslenia. Zmarszczyłam brwi.

-Czyli to znaczy, że Malfoy ma mnie za idiotkę?- błysnęłam inteligentnym tekstem.

Betty opadły łapy.

-Wreszcie załapałaś.- westchnęła z ulgą.- Dasz mu spokój? Mam dość biegania z tobą za nim po całym zamku i robienia sobie obcesu przed wszystkimi.

-Jakiego obcesu?- zapytałam niewinnie.

-Takiego obcesowatego. Na przykład to co było wczoraj.- odparowała Betty, mierząc mnie stalowym wzrokiem.- Bo podczas obiadu zachciało ci się podrywać tego blondasa.

Rzucanie w niego czereśniami nie było najlepszym pomysłem.
Fakt, Draco chyba nie był zachwycony, kiedy dostał czeresienką centralnie w oko. Myślałam, że otworzy buzię i złapie ją w usta, a ten tylko patrzył zdumiony jak czerwone owocko na niego leci. No i dostał w stalowy ślepek. A się słodko wkurzył! ^^

-Przestań tak się rozmazywać, bo normalnie zaraz zamienisz mi się w kałużę.- obsztorcowała mnie Betty.- Facet do końca życia będzie miał psychiczny uraz do czereśni!

-Ale za to też bedzie się uśmiechał na ich widok, bo będzie pamiętał, że to przeze mnie stały się dla niego koszmarem!- zapiszczałam radośnie.
-Boże, widzisz i nie grzmisz...- Betty spojrzała ze zgrozą w sufit.- Będzie się uśmiechał na ich widok, ale jak szaleniec, któremu dano do ręki ostre narzędzie. A nie daj, Panie Boże, jeśli wtedy wejdziesz mu w drogę. Mogiła murowana.

- Sugerujesz, że on mnie nienawidzi?- zadałam kolejne inteligentne pytanie z mojego niewyczerpanego zapasu.

-Aua, dlaczego życie tak boli?- teraz to Betty walnęła łbem w najbliższą twardą rzecz.- Ja nie sugeruję, ja to WIEM! Daj się poadorować Potterowi, a nuż widelec ci się spodoba? Wiesz, chodzenie z legendą nie jest takie złe...

-Może i masz rację? Przerobię go na macho. Przefarbuję włosy na blond, przyliżę troszkę, bo wygląda jak miotła Filcha, zdejmę pingle i dopasuję soczewki zmieniające kolor oczu na stalowy....- podnieciłam się.

-Po czym cały Hogwart ryknie śmiechem i stwierdzi, że oboje macie szmery pod sufitami. On dlatego, że dał z siebie zrobić idiotę, ty dlatego, że zrobiłaś z niego idiotę. Będzie z niego taki macho jak z ciebie striptizerka.- Betty sprowadziła mnie do poziomu gleby.

-Wiesz, zastanowię się nad tym później teraz muszę dokończyć użalanie się nad sobą.- stwierdziłam spokojnie.- Buuuu! Buhuhuuuu! Świat jest niesprawiedliwyyyy!! Dlaczego jaaa? Dlaczego to mnie rzuca Malfoy?!

*****************************************

Ten ff powstał, bo ostatnio zaroiło się od tematów odnośnie Malfoy`a. Nie łączy się toto z żadnym z nich, ale chciałam rzucić dawką absurdu. Na Ravena nie mam weny, za dużo go ostatnio było. A to wykrzesałam z siebie w kilka... naście minut, na zywca. I pokazuje pewne paradoksy i zboczenia. A tak w ogóle dedykowane wszystkim Członkiniom Haremu Dracona Malfoy`a XD chcecie jeszcze coś z tej serii?

Zwariowany Świat Anix - Hogwarckie Telenowele Miłosne Anika 26/06/2007 13:45

Czytano 9571 razy Liczba komentarzy - 75

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.