Życie codzienne, a Harry Potter, czyli fenomen tej książki!
Wielu z Nas, rozumie lub zna różnicę pomiędzy światem magii i czarodziejstwa, a życiem naszym, codziennym jako zwykłego śmiertelnika. Jednakże, czasami można dostrzec pewną prawidłowość, ludzie czytający Harrego Pottera, często zmieniają swoje poglądy, marząc, bądź myśląc podobnie jak bohaterowie tejże lektury.
Sam czasami łapie się na tym, że zastanawiam się jakby to było, gdybym posiadał moc, gdybym trafił do takiego świata.
I choć wiemy, że to tylko fikcja, jednak jest coś w tym, że człowiek chwyta się tej nieistniejącej rzeczywistości, w chwilach rozterki czy załamania.
Nasuwa się, więc pytanie, dlaczego?
No właśnie, co jest takiego w tym świecie, czego nie ma tutaj? Czarów? Niezwykłego świata? Chyba nie. To nie rzeczy fantastyczne, tak nas przyciągają do tego świata, to miłość i przyjaźń zawarta w kilkuset stronach, która wręcz "nachalnie" bije z tej książki, to oddanie i walka w słusznej sprawie, bo chyba każdy z Nas marzy o tym, aby mieć takiego przyjaciela, jak miał Harry, a równolegle Hermiona i Ron, dlatego też sięgamy do tej lektury wiele razy, to nie jest coś co podlega jakiemuś filozoficznemu wytłumaczeniu sensu przyjaźni czy miłości, to po prostu, ludzkie emocje, a przecież to one są niezbadane przez ludzi, można je rozszyfrować, można zrozumieć, ale nie da się ich tak "o" poczuć.
Zastanawiacie się pewnie, po co jest ten tekst, może niektórzy z Was go nie rozumieją, a inni dobrze wiedzą o czym mówię, i właśnie do tego zmierzam, ludzie są tak różni, tak odmienni, a jednocześnie tak bardzo podobni i chociaż pochodzimy z różnych stron, z różnych ras, to jak powiedział pewien mądry profesor "choć jesteśmy inni, to nasze serca biją tym samym rytmem", tak właśnie powstał fenomen HP, tak zdobył on wielbicieli, zawiera on więcej, niż niektóre przesłania wielkich myślicieli.
Podsumowując, Harry Potter, to nie tylko książka fantasy, to nie tylko kilkaset stron dobrej opowieści, to przesłanie przyjaźni, miłości i honoru, które i tam i tu, czyli na Ziemi są najważniejsze. To nie bogactwo, to nie władza, a te 3 wartości kierują naszym życiem i dlatego, Harry Potter jest tak wielkim dziełem.
alettednia 20/11/2009 18:43 Postanowiłam zmienić treść tego komentarza, gdyż mam dosyć rozważań na temat mojej osoby(pozostałe skasowałam, bo cytowanie wypowiedzi strasznie mnie irytuje). Wcale nie oznacza to, że zmieniłam zdanie pod waszym wpływem. wręcz przeciwnie - nigdy nie byłam go pewna tak jak teraz. W tym momencie jednak postanowiłam napisać więcej, żeby moja krytyka była bardziej uzasadniona.
Długość - notki biograficzne to temat trudny, gdyż w pewnym momencie nie można dodać nic więcej. Z przemyśleniami jest inaczej - tego typu rzeczy mogą się rozciągać na kilka stron...co ja piszę - kilkanaście stron. Nie mogę dać W za taki krótki artykuł.
Niewyczerpanie tematu - ja już napisałam wyżej, fenomen Pottera to coś o czym można pisać długo. Poza tym, czuję pewien niesmak, bo właściwie autor przekazał swoją myśl za szybko i zbyt ogólnikowo. Pewne rzeczy po prostu TRZEBA rozwinąć. Nie mogę więc postawić P.
Chaos - za mało kropek za dużo przecinków. treść do mnie nie dociera, nie rozumiem. Wcale to nie oznacza, jak wszyscy myślą, że nie ogarniam poszczególnych zdań. oznacza to, że nie dociera do mnie przesłanie tego artu. podejrzewam, że szybko o nim zapomnę. Dlatego Z odpada.
Być może nie jest to beznadziejne, ale też nie dobre. Gdyby autor włożył w to trochę pracy (napisał-sprawdził-przeczytał głośno-poprawił) byłabym bardziej skłonna postawić Z. Nie jestem, gdyż ja oczekuję trochę wysiłku.
Tak więc szczere i niezmienne N
Olluniadnia 20/11/2009 20:18 Aż się zaczytałam. To. co jest w tym dającym do myślenia arcie, faktycznie daje się poznać w życiu codziennym. Czytając tytuł, myślałam raczej o jakimś wypadku potteromana, wręcz nałogowca, który, np. zabił się z powodu śmierci Dumbledora. W HP jest faktycznie "to coś", do którego się wraca po milion razy i nie tylko dla tego, żeby być "na czasie".
ssylwiadnia 20/11/2009 21:33 W ogÓle sie nie zgadzam z alette.
Artykuł jest BARDZO ciekawy, temat jest mało oryginalny "Fenomen Pottera" ale opisany został inaczej co czyni ten art godnym uwagi. Autor/autorka rozpatrzył/a ten fakt pod innym względem i wysnuł/a ciekawe wnioski.
Co do długości artykułu to nie jest on za krótki. Liczy się JAKOŚĆ a nie ILOŚĆ , a jakość tej pracy jest dobra. Przemyślenia zawarte w artykule są intrygujące.
WYBITNY
Mary Kate Nilsendnia 20/11/2009 21:46 zgadzam się z alette w 100 % i chciałabym dodać od siebie, że miłość ,przyjaźń i bohaterstwo jest prawie w każdej książce(a przynajmniej miłość i przyjaźń) , a w Harrym Potterze pociąga mnie właśnie ta wizja nie odkrytego ,tajemniczego , pełnego niespodzianek , magicznego , obcego nam świata. Jedynie przez czytanie tych właśnie książek mogę się do tego świata zanurzyć i poznawać jego zakamarki. Czasami trzeba oderwać się od nudnej , szarej rzeczywistości.
Nie rozumiem co chcesz przekazać w tym 'artykule' 3 główne wartości w książce? One znajdują się w prawie każdej ...
Narcyziadnia 21/11/2009 11:13 Jak widzę, zdania są podzielone.
Ja dam P i zaraz powiem dlaczego. Po pierwsze uważam, że chłopak (wnioskuję z art. że to On ;P ) ma trochę racji i chociaż mnie osobiście w tej książce ciągnie raczej do świata magii, to już nie raz spotkałam się z podobnymi przemyśleniami. Są ludzie, którym w prawdziwym świecie brakuje miłości i przyjaźni, a zanurzając się w tę lekturę wreszcie mogą tego doświadczyć. W książce, oprócz motywu magii non stop przewija się motyw miłości. Od samego początku, aż do końca i to ona właśnie wygrywa.
Masz rację, Mary Kate, prawie wszystkie książki zawierają w sobie takie właśnie treści. Np. "Misery", albo " My, dzieci z dworca zoo" aż kipi miłością. Lub "Cierpienia młodego Wertera" no tutaj to jest tyle miłości, że się w głowie nie mieści. Szkoda tylko, że główny bohater popełnia samobójstwo...
Cieszę się, że ja rozumiem, co chciał przekazać.
Pozdrawiam
Totenrapdnia 21/11/2009 12:32 @Alette
Są dużo krótsze artykuły.
Temat nie brzmiał Fenomen HP, tylko życie codziennie, a Harry Potter, CZYLI fenomen tej książki.
Treść dotarła do tych, którzy HP odbierają jako
lekcję przyjaźni i miłości, a nie świata fantasy, do którego można się zagłębić przez milion innych książek z tej kategorii.
@Mary Kate Nilsen
Możesz mnie po tym co napisze, obrazić, ale mając 14 lat, niewiele osób rozumie co to jest prawdziwa przyjaźń czy miłość, a ludzi w twoim wieku przyciąga tylko świat fantasy, a to jest bardzo ciekawe, bo możecie przeczytać masę innych książek o tej treści i też wczujecie się w fantastyczny świat. Oglądając pewien wywiad kilka miesięcy temu z J.K.R zadano jej pytanie "Co właściwie ma przekazać HP młodemu pokoleniu", po jej odpowiedzi bardzo się ucieszyłem, że potrafiłem zrozumieć jej tok myślenia, bo odpowiedziała w podobny sposób jak ja w tym artykule. Chciała przekazać jak ważna jest przyjaźń i miłość, oddanie i honor, a zarazem włączyła w to świat fantasy, który dał niesamowity efekt.
Pozdrawiam.
anetta92dnia 21/11/2009 14:54 Hmmm sam temat jest ciekawy i można by coś z tym dalej zrobić. Wydaje mi się, że każdy kto przeczytał HP i jest jego fanem, (a na tej stronie chyba tylko tacy ludzie są) mogłby na pisać taki artykuł i "wylać" wszytskie swoje przemyślenia. Ty się odważyłeś i oto jest.
Rozumiem, że to Twoje zdanie, ale pisząc atrykuł staraj się żeby był on w miarę zrozumiały i czytelny dla odbiorców.
I tutaj zgodzę się z alette - musiałam pare razy przeczytać art, żeby go zrozumieć.
Nie mam pojęcia co dać za taki artykuł, ale wyżej niż Z nie będzie.
OrderofPhoenixdnia 21/11/2009 15:27 Treść można było bardziej rozwinąć, ale ogólnie całkiem dobrze. Są krótsze artykuły ,ale nie jesteśmy od tego, żeby popełniać błędy innych ludzi. Fenomen HP jeste bardzo szerokim tematem , w którym można grzebać do woli. Rozumiem, że wybrałeś konkretną... gałąź, ale powinieneś dojść, aż na sam koniec. Liczy sie to, że artykuł napisany jest po twojemu a nie pod dyktando. Mówi się, że twórca daje swemu dziełu, cząstkę siebie samego. Broń więc swoich racji, ale wysłuchaj krytyki bo ona zawsze sie przydaje. A no i pisze następne arty P na zachęte.
Irisdnia 21/11/2009 18:36 No więc tak, tak...
Artykuł mi się spodobał, ale czegoś mi w nim brakuje, narazie nie umiem temu czemuś nadać "imienia", ale, jednak, czegoś mi w tym wszystkim brak...
Rzeczywiście z tych kilkuset stron, emanuje ta nachalna miłość i inne cnoty, co mnie niekiedy, aż denerwowało, ponieważ roztkliwianie się nad tym wszystkim nie było potrzebne, to się rozumiało "samo prze się"...
Art ogólnie dobry, daję P
xXxPusiaxXxdnia 21/11/2009 19:22 wspaniałe...
tak jest to co czuje dany czytelnik, a nie jakieś dane, które wszyscy znamy... strasznie mi się podoba... ciekawie zredagowany... jest w nim coś co przyciąga uwagę... zmusza do zastanowienia... wymienia poglądy...
może jest tam kilka błędów i tekst nie jest idealny ale mi się strasznie podobał
proszę o więcej
Mistrzyni_Afrytowdnia 22/11/2009 14:43 Po pierwsze - nie przejmuj się alette. To nie zaskoczenie, że jej się nie podoba. ; D
Ja z chęcią dam Ci PO, byc może trochę naciągane, ale to tak na dobry początek. Nie wiem, czy to Twój pierwszy artykuł, jednak jest on pierwszym jaki czytam. Podoba mi się, że podjąłeś się tego tematu. Zauważyłam, że masz mały problem z przecinkami, chyba je bardzo lubisz. Dam Ci małą radę, z której sama korzystam. Przeczytaj napisany tekst jeszcze raz, jakbyś go recytował i stawiaj przecinki tam, gdzie zawieszasz głos. Myślę, że to pomoże.
Drugim problemem jest chaotycznośc, prawdopodobnie wynikająca ze zbyt długich zdań. Wygląda to, jakbyś się śpieszył - niepotrzebnie. Następnym razem napisany artykuł odstaw na jeden dzień, później wróc, przeczytaj go jeszcze raz i popraw. Zamiast tak dużej ilości przecinków, stawiaj kropki, pozwól nam odetchnąc na moment od czytania. ; )
Artykuł sam w sobie jest dobry, choc trochę niedopracowany. I nie zważaj na ilośc - nie to się tutaj liczy.
Życzę dalszej przygody z artykułami.
_Lunia_Lovegood_dnia 22/11/2009 16:34 Artykuł całkiem dobry, choć trochę niedopracowany. Na drugi raz pisz krótsze zdania.
Moim zdaniem, Harry Potter jest taki lubiany, bo jest pełen miłości - co zauważyłeś w swojej pracy - oraz magii. Bardzo ładne połączenie, dające niesamowity, jedyny w swoim rodzaju efekt i właśnie to jest fenomenem tej książki.
alette -
Piszesz, że z książki bije miłość, przyjaźń, a nie piszesz dlaczego.
- to zdanie jest rozbrajające.
Nie ocenię nawet treści, bo wcale do mnie nie dotarła.
- skoro do ciebie (zresztą nie tylko) nie dociera, co on tam napisał, nie wiem jakim cudem, bo tam nic trudnego nie ma, to dlaczego komentujesz?
Chaos, chaos, chaos. Mam jeszcze raz powtórzyć? Chaos. Straszny piekielny chaos.
- artykuł nie jest aż tak chaotyczny, aby go nie zrozumieć.
P
__________________________________________
edit:
Owszem, komentowanie to nie tylko słodzenie autorowi, ale najpierw trzeba samemu zrozumieć tekst. A skoro ty (i nie tylko ty) go nie rozumiesz, to nie komentuj. A gdyby to było napisane po chińsku , to też byś skomentowała i oceniła, no bo możesz?
Kociara_Lovegooddnia 22/11/2009 18:07 ...ludzie są tak różni, tak odmienni, a jednocześnie tak bardzo podobni i chociaż pochodzimy z różnych stron, z różnych ras, to jak powiedział pewien mądry profesor "choć jesteśmy inni, to nasze serca biją tym samym rytmem" Człowieku, ja cię uwielbiam za ten artykuł... cóż, każdy ma swoje, osobiste zdanie. Moje jest takie, że zasługujesz tylko na W.
Jessica Clarkednia 23/11/2009 15:01 Hmm... Artykuł mocno rażący błędami interpunkcyjnymi. Zgadzam się z alette - za dużo przecinków, za mało kropek. Książka nie tylko zasłynęła tym, że jest tam uczucie miłości, przyjaźni ale autorka wprowadziła też fantastykę, ale również uczucie mniej dobre np. strach, smutek, przygnębienie (depresja). O książce można by pisać do usranej śmierci.
Pomyśl głębiej, a na pewno zobaczysz, że o temacie jaki wybrałeś/łaś na pewno da się więcej napisać. Daje Z.
Pozdrawiam.
bellatrix666dnia 23/11/2009 15:44 Cóż... Nie przesadzajmy nie jest, aż tak źle. Prawda w tym artykule panuje wielkie zamieszanie, ale można go ( po wnikliwym przeczytanu) zrozumieć.
do samego autora: byłoby naprawdę dobrze, gdybyś nie przesadził/a z długością zdań i ilością przecinków. Powtórzę radę innych: przed wysłaniem zawsze trzy razy przeczytaj i popraw.
Podoba mi się twoje podejście do tematu, po prostu wyrażasz własną opinię...
Zagadnienie można było jeszcze bardziej rozwinąć, ale i tak jest wporządku.
postawię ci P
ps poćwicz trochę interpunkcję...
Alette: to, że masz zły nastrój, wcale nie musi oznaczać, że możesz wyżywać się na autorze.
pozdrawiam
agata95dnia 24/11/2009 09:51 Trochę chaotycznie to napisałeś, ale ogółem, przemyślenia mi się podobają
A alette jest po prostu szczera^^ widziałam jej komentarze już pod paroma artykułami i zawsze komentuje na ostro
pozdrawiam
a za art daję PO
mirandadnia 24/11/2009 17:47 Dobry pomysł na art. i wykonanie też dobre masz P. A nawiązując do treści zgadzam się czytając te książki nie skupiamy się tylko na magii
Ginny___Weasleydnia 25/11/2009 20:48 Artykuł porusza bardzo ważny temat i zgadzam się z Twoimi spostrzeżeniami z jednym małym "ale". Piszesz, że nie ma tu filozoficznego poznania, ale tak się składa, że gdyby nie ona w ogóle nie zwróciłbyś na to uwagi. Filozofia to jest właśnie zadawanie pytań i szukanie odpowiedzi na nie. Twój artykuł jest więc bardzo filozoficzny. Daję P.
Bieldnia 26/11/2009 00:34 Abstrahując do wypowiedzi poprzedniczki to właśnie ten teks jest dla mnie za mało filozoficzny, kompletnie nie rusza głębi jaką za sobą powinien nieść, tylko liże hasła wystrzeliwane w nas za każdym razem kiedy mowa, jest o Potterze.
Według mnie za mało rozwinięta myśl, za płytko poprowadzona, na temat fenomenu tej książki można by pracę magisterską napisać, a ty słonko zawarłeś się w kilku krótkich akapitach. Poza tym nie zgadzam się, że książka przyciąga z powodu przyjaźni i miłości. Jak najbardziej te cechy dodają jej poczytności, nadają głębszy sens, czynią ją prawdziwą, ale to właśnie ta magia przyciąga najbardziej. To co jest nieznane, nie dane nam do przeżycia.
Nie od dziś wiadomo, że jak coś nie istnieje, jest nierealne, niemożliwe do zdobycia, to człowiek to wymyśli. I to jest Fenomen Pottera, zawiera w sobie wszystko to o czym człowiek marzy, a nigdy tego nie dostanie. Magia połączona z normalnym życiem i z przygodą jak w finezyjnej grze komputerowej.
Fuzja tego co mamy na co dzień, i tego czego nie doświadczymy nigdy, to jest dla mnie ten fenomen.
PS tylko nie mówcie mi, że chcę autorowi zrobić przyktość, po prostu wyrażam swoją opinię, mam nadzieję, że moja krytyka jest konstruktywna, a nauczono mnie, że taka jest najlepsza.
Kociara_Lovegooddnia 26/11/2009 20:44 alette, masz rację, wyrażasz opinie. Mówisz to, co myślisz. Ale po drodze zawsze kogoś obrażasz
Narcyziadnia 26/11/2009 22:42 Och! Czy ja też mogę się wtrącić? ^^
A ja powiem, że "Będę pisać co mi się podoba koniec kropka. " Tak więc zacytuję:
"Krytyka jeszcze nikomu nie zaszkodziła."
A ja się nie zgadzam. Czasem nie przemyślana krytyka może zupełnie zniechęcić autora do dalszego pisania.
A tak poza tym to, alette, pisz co chcesz, tylko licz się z tym, że z taką postawą, jaką tu prezentujesz możesz liczyć z kolei Ty na krytykę. Nie zawsze krytyka musi oznaczać zjechanie kogoś z góry na dół.
A poza tym mamy tutaj wiele osób, które staną w obronie pokrzywdzonych xDD. Mi tam się nawet ciekawie czyta wasze sprzeczki ;P.
... Ja z kolei liczę się z tym, że ten komentarz może zostać usunięty ;p.
Lily1212dnia 28/11/2009 19:04 Moim zdaniem artykuł zasłużył na Z. Autor ma częściowo rację. Jednak nie każdy poszukuje w tej książce miłości, przyjaźni i innych wartości moralnych. Niektórzy np. poszukiwacze magicznych przygód, wręcz fanatycy mogą uważać przyjaźń i miłość w tej lekturze jako mało istotny szczegół będący jedynie dodatkiem do magii i fantastycznych przygód. Ale są też tacy jak opisani tutaj. Poszukujący pocieszenia w cudzych uczuciach i fantastycznych happy endach zawierających potężną dawkę emocji. Ja osobiście jestem pół na pół. Raz zatracam się w uczuciach, raz w przygodach, a czasami w jednych i w drugich na raz. Zależy od mojej potrzeby, samopoczucia. Podobnie jak autor artykułu często patrzę oczami HP. Uważam, że tekst opowiada prawdę, jednak nie zawsze się ona sprawdza.
Gusiat736dnia 29/11/2009 16:03 Hmm...nie za bardzo wyczerpujące ale widać, że się napracowałeś jak na twoje możliwości. Ogólnie nie jest złe. Dlatego waham się czy dać ci PO czy Z no ale chyba dam PO, tak na zachętę ;p
kaska2_dnia 02/12/2009 20:00 Hmm... Temat sam w sobie ciekawy, mało błędów językowych, widać, że przelałeś swoje przemyślenia. Jednakże naprawdę można to jeszcze było rozwinąć. Daję P
Her-mio-nadnia 06/12/2009 19:44 Uważam , że jest to wspaniały artykół. Bardzo poruszający i trafiający do czytelnika, banajmniej do mnie. Owszem mógłby być bardziej dogłębny, ale uważam że jest swietny. Daję Wybitny.
saphira00dnia 11/12/2009 19:59 Niesamowite... widać, ze naprawdę się zagłębiłeś w książkę i starasz się myśleć innymi torami. GRATULUJĘ!!!
Ginny_323515dnia 12/12/2009 22:10 Hmm...mnie osobiście bardziej ciągnie do czrów i tego cudownego świata, ale jak napisała wyżej pewna osoba mając 14 lat nie rozumie się co to jest przyjaźń czy miłość (nie wiedziałam, że to zależne od wieku,a jeśli nawet tak to według Ciebie kiedy osiąga się ten wspaniały stan zrozumienia ?). Te 3 cechy są bardzo ważne, ale czy napewno najważniejsze ?
dollywatsondnia 23/12/2009 16:48 Hmmm... Artykuł skłaniający do pewnej refleksji. Jednak nie zgodze sie z tym,że to nie fantastyka przyciąga nas do książek o HP gdyż jest to jeden z czynnników. Tekst może i krótki ale mi się podoba. Wolę czytać takie niż te dłuuugie i mozolne.Stawiam PO.
arianaadnia 23/12/2009 20:39 Artykuł jest mądrze napisany, ma to 'coś' . To co jest w nim napisane jest szczerą prawdą, więc z całym szacunkiem : Z
HarryPotter9dnia 24/12/2009 15:56 Dobry art ale mnie nadal ciągnie magia do tej książki a nie ta przyjażń .Przyjaźń też mnie tam ciągnie bo taki Lee JOrdan,Rodzina Weasleya'ów , Colin Creevey , Hermiona Granger, Nauczyciele(z wyjątkiem Snape'a)Tak to ona
Bellamortdnia 25/12/2009 00:27 Trochę, ba, nawet bardzo za krotko, ale wiem, doskonale rozumiem, co autor chcial przekazac. Tez tak mam, ta ksiazka jest czyms niezwyklym, ma w sobie to "cos", co tylko nieliczni potrafia zrozumiec i rozwazyc. Najczesciej dzieci i mlodziez, bo starsi uwazaja, ze to dziecinada. A szkoda...
Martyna_McColindnia 25/12/2009 15:36 Temat poruszony w tym artykule jest bardzo ważny dla wszystkich Potteromaniaków. No bo dlaczego po raz enty wracamy do tych książek? ;p
Jak dla mnie, art. trochę za krótki, można by było przemyślenia ciągnąć w nieskończoność.
.Dokładnie, książka ma w sobie to coś.
I rozumiem co chciał przekazać autor. ;p
Z.
0Cherry0dnia 28/12/2009 12:12 A co z rządzą przygód ? Mnie to najbardziej pociąga. Chcialabym podobnie jak bohaterzy przezywac przygody . Ich życie nie jest nudne tak jak kazdego,zwyklego przecietniaka .
monia3437dnia 29/12/2009 13:44 ` Tak Czasami tez się złapię na tym że marzę aby być czarownica albo coś takiego. Fenomen Harrego naprawdę polega na tym że czytamy go aby także odciągnąć się od codzienności
Kinga804dnia 30/12/2009 14:07 Fajnie to napisałeś.. w sumie mogłeś troszkę rozwinąć ale jest dobrze jak jest..
kiskowadnia 30/12/2009 15:48 Tak , dokładnie Cię rozumiem, jeśli chodzi o tą pierwszą część. Co do przesłania... idealnie to ująłeś miłość, przyjaźń, honor.
Ecia96dnia 05/01/2010 20:02 Ja żyje w dwóch światach moim i tym realnym W moim jest jak w Hogwarcie magicznie i zagadkowo
lena_1610dnia 09/01/2010 13:43 Ja się zgadzam z autorem! Daję W, bo ie myślę, ze HP jest takim fenomenem tylko ze względu na magię! Przecież jest tyle książek o magii i rzeczach nadprzyrodzonych, nie? I o której słyszeliście więcej, niż o HP? Więc daję W! xD
majka26dnia 10/01/2010 14:57 Ja też jak zaczęłam czytać tą książkę to się łapie na myśli jak by to było gdyby tez świat naprawdę istniał Zgadzam się z autorem artykułu .Ta książka jest niesamowita ^^
GomenDdnia 13/01/2010 22:37 "Sam czasami łapie się na tym, że zastanawiam się jakby to było, gdybym posiadał moc, gdybym trafił do takiego świata." - pozauje to że jesteś dzieciakiem - po takim wstępie nie ma ochoty dalej tego czytać...
xxxMajka9xxxdnia 14/01/2010 14:20 Temat bardzo ciekawy! Daję W.;]
Myślę dokładnie jak Ty. Są takie chwile, kiedy myślę, że to już koniec, że nie dam sobie rady. I mimo iż mam już 15 lat, nasuwa mi się takie pytanie "co by zrobił Harry?" albo pocieszenie "Oni mieli gorzej, musieli TO i TAMTO". Może to śmieszne, ale pomaga)
xszaroburoiponuroxdnia 15/01/2010 14:44 Artykuł ciekawy . Sama tez czesto sie nad tym zastanawiam . I szczerze żaluje że nie mozna sobie wybrac , czy chcialo by sie posiadac moc , czy mozna byloby sie przeniesc w swiat magii . Bo było by wtedy o wiele ciekawiej.
gretka17dnia 21/01/2010 21:39 ciekawy artykół zasługuje na powyżej oczekiwań ja [rzyznam też czesto tak to sobie wyobrażam
xszaroburoiponuroxdnia 30/01/2010 09:17 100% szczerewj prawdy . ;] Sama czasem sobie mysle , co by było gdybmy była Harrym , Hermiona czy Ronem . Co bym wybrała śmierć swoja czy przyjacioł ( 7 czesc ) . I wiem , że ksiażka HP ma wielu zwolenników jak i tych , który nia gardza traktuja jak cos głupiego , dziwnego , A czytających za dziwaków , głupków , i innych . Osobiscie gardze własnie tymi kórzy tak mysła o HP . Od poczatku ksiazka uzekła mnie trescia i przeslaniem , które poczułam juz od pierwszych słow zaczynajacych pierwsza czasc .Za art daje W .
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze. -
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Porady prawne, Kamień Filozoficzny, Komnata Tajemnic, Więzień Azkabanu, Czara Ognia, Harry Potter i Zakon Feniksa, Książe Półkrwi
Emma Watson - Hermiona Granger, Rupert Grint - Ron Weasley, Gary Oldman - Syriusz Black, Alan Rickman - Snape, Daniel Radcliffe - Harry Potter
. W HP jest faktycznie "to coś", do którego się wraca po milion razy i nie tylko dla tego, żeby być "na czasie".
