A ja się ciesze...Bo nie będzie nigdy marychy! [Laugh]

Z twojej wcześniejsze wypowiedzi wynika, że wierzysz w życie po śmierci, czy uwarzasz,ze dusza pośmierci będzie mogła myśleć i pamiętać co robiła na ziemi?
Wiem, że nie powinnam pytać, wszakże napisałaś wyrażnie, że że nad tą sprawąsięnie zastanawiasz,przepraszam więc ale cały czas te pytaniasnują mi się po głowie. Mój rozu mówi mi coś zupełnie innego a niżeli chciała by usłuszeć świadomość,dlatego zadaję to pytanie osobą postronnym.

Dziękuję, naprawdę rozwiałaś moje wątpliwości i strapienia.

Flegma napisał/a:
Jeżeli wierzysz tylko w to, co możesz zobaczyć, dotknąć lub poczuć którymś ze zmysłów, to ja szczerze współczuję. Mam rozumieć, że nie wierzysz w miłość, marzenia, nadzieję, przyjaźń i w inne wartości, których też tak naprawdę nie możemy udowodnić. Ja w tym momencie już nie mówię o Bogu, ale o wierzenie w istnienie rzeczy innych niż kubek, stół i cegła. Jeżeli jednak nie przyjmujesz do siebie wiary w cokolwiek, co z pozoru nie istnieje, to chyba nie mamy o czym rozmawiać.

Miss Bagwell napisał/a:
Wiara, skarbie nie polega na tym, że po śmierci idzie się do raju a tam czeka na każdego 40 czy ileś tam dziewic .

Serea napisał/a:

Umarła śmiercią naturalną. Sama wiem jakie ateista może mieć cieżkie życie. Zwłaszcza z fanatycznymi katolikami. Ale cóż... może z czasem niektórzy zrozumieją, że wiara nie ma nic wspólnego z charakterem człowieka. A znam takich co z góry zakładają: "Katolik-dobry, Ateista-zły".

Ej no... to właśnie była moja wiara... zapomniałaś tylko o alkoholu i papierosach za darmo. Ale to MOJA wiara i wara komukolwiek od tego co JA będę miał po śmierci.

Bardzo też nie lubię łapanek jakie przeprowadzają wyznawcy pewnego szczepu, którzy ku memu najszczerszemu ubolewaniu nie przychodzą do mnie po rozmowie przeprowadzonej z półtora roku temu.

Za to z Bogiem jest tak, że nie można go odczuć na własnej skórze tak jak na przykład strachu czy miłości, czy smutku, depresji i milionów innych opisanych przez psychologów emocji. Ale dość już tej filozofii... emocje to kupa chemii z przewagą kupy

Miss Bagwell napisał/a:

Bubi... ale ja go czuję.

A skręty to gdzie?

A skręty to gdzie?

Przepraszam za brak precyzji. Oczywiście naukowcy opisali stan ekstazy religijnej i są w stanie go wywołać bez większych problemów i bez środków farmakologicznych. Podobnie jak strach czy inne emocje (z tego co wiem nie udało im się to z miłością, przynajmniej taką znaną z powieści romantycznych, gdyż to co mamy w większości w codziennym życiu to tak jak już pisałem zlepek kilku pierwotnych instynktów).
Tak więc możesz poczuć nawet ekstazę z racji twoich prywatnych WYOBRAŻEŃ o Bogu ale nie możesz poczuć Boga.
Poza tym to, że na przykład człowiek z manią prześladowczą czuje, że ktoś go śledzi, jest gdzieś niedaleko czy nawet stoi tuż za nim nie znaczy, że tak naprawdę jest. Podobnie można odczuwać obecność Boga.

Bóg nie jest stanem umysłu jak miłość. Za to jego obecność możesz odczuwać...

Ogólnie to chyba zgadzam się z Bubim.

Ja nie jestem aż na tyle szalona być czuć miłość kogoś kogo nie ma Bubi.

Li , ty jesteś nie wierząca?

Nie wiem, problematyczna sprawa.

To znaczy? Masz problem z zdefiniowaniem swojej wiary? Czy trudno ci sie odnieść z nią do rzeczywistości?

Ostatniego pytania w ogóle nie rozumiem, możesz jaśniej? Generalnie moja wiara, tudzież nie-wiara przechodzi kryzys. Ale na pewno nie jestem katoliczką.

Miss Bagwell napisał/a:
Chcesz powiedzieć , że naukowcy mówią, że Boga odczuwa się na takiej samej podstawie na jakiej odczuwa sie...nie wiem... orgazm?
Wiesz nie mówi mi co ja mogę poczuć a czego nie bo nigdy nie byłeś w mojej skórze. B)
Ja nie jestem aż na tyle szalona być czuć miłość kogoś kogo nie ma Bubi.

Miss Bagwell napisał/a:


Słyszałeś o tych młodych naukowcach z łódzkiej politechniki którzy wymyślili wzór na miłość? Tak, opracowali oni równanie , które według nich da człowiekowi nie tyle co idealny związek (bo dzięki niemu znajdzie sobie idealną drugą połowę) , ale po prostu szczęście. Czy w takim razie Boga też będzie można sobie ''obliczyć''? Nie sądzisz, że jeżeli człowiek doszedł już tak daleko by podjąć się stworzyć równanie miłości to stworzy coś co będzie niepodważalnym dowodem na Boga? Ja osobiście jestem przeciw bo nie mam zamiaru patrzeć jak wszyscy masowo się nawracają. B)

Remedia na poprawę humoru stosowało się na szeroką skalę jeszcze przed osławionym lekiem o nazwie prozac. Wszystkie antydepresanty poprawiają samopoczucie. Podobnie leki zwiększające popęd płciowy. Podobnie poprawiające pamięć i koncentrację (głównie leki na ADHD i rozszerzające naczynia w mózgu).

Miss... dokładnie o to mi chodzi... podobnie potrafią wywołać uczucie strachu czy też panicznego lęku przed "diabłem" który wydaje się stać tuż obok. Również w ten sam sposób potrafią wywołać religijne wizje i to co zobaczysz zależy tylko od tego w co wierzysz. Z odkryciami naukowymi niestety nie można walczyć (kiedyś próbowali...) i trzeba się pogodzić. No chyba że ciebie Miss nikt nie przekona, że czarne jest czarne, a białe jest białe .

Miss Bagwell napisał/a:
Jednak mijasz się z celem i nie odpowiadasz na moje pytanie.

Miss Bagwell napisał/a:
Kaczyński mnie dostatecznie przekonał , co jest co. B)
Ale nie zgodzę się co do stwierdzenia, że z odkryciami naukowymi nie można walczyć. Sami naukowcy cały czas to robią, przescigając się z swoimi dziełami. Wśród nich są i tacy którzy całe życie pracują nad połączeniem Boga z nauką.
I owszem- nikt mnie nie przekona, że Boga nie ma. Bo na tym polega siła mojej wiary.