Może warto zacząć od tego, że Snape przecież nie wiedział kogo przepowiednia dotyczy.

A co z panem Glizdogonem ? To on nasłał Voldemorta na Potterów, trzeba pamiętać czyja wina była większa. James i Lilly mogli się ukrywać bardzo długo, ale to Peter ich bezpośrednio zdradził, nie Snape

Ale może do rzeczy...Nie wiem po co te skrajne emocje i nakręcanie się. Rozumiem nie ze względu na to, że nasłał kogokolwiek na kogokolwiek, ale że zainteresował się czarną magią, że szukał w niej ukojenia, tyle. Dlatego prosiłbym, żeby nie dorabiać mi łatki jakiegoś bezwzględnego mordercy.

Chore teorie...Moim zdaniem James i Syriusz jako nastolatkowie byli okrutni i kropka. Nic ich nie usprawiedliwia, bo Snape nie dał im cienia powodu do takiego ataku, żadnej prowokacji, żadnej zaczepki, nawet krzywego spojrzenia...I nie ma różnicy, że był Ślizgonem, Puchonem czy Krukonem. W taki sposób nie należało potraktować NIKOGO. I o żadnej Syberii nie psiałem, ale nie odjęto nawet punktu Gryffindorowi. Może dlatego zajefajni Huncwoci robi dalej swoje. A tyle od mnie, bo każdy będzie postrzegał tę kwestię 'po swojemu'.

Może warto zacząć od tego, że Snape przecież nie wiedział kogo przepowiednia dotyczy.

Co do tego że James go uratował, to niekoniecznie by to przeszło niezauważone przez nikogo... jezyk Raczej by tego nie ukryli, więc istnieje duże prawdopodobieństwo że Potter by poleciał. I okazał tchórzostwo ratując Snape'a.

W mojej opinii jego największym błędem było ulokowanie swych uczuć w Lily. Nie była tego warta. Szkoda mi go za to, ale to był wybór Severusa. Koniec końców pozwolił aby jakieś uczucie zwyciężyło, które go zniszczyło.

Alette napisał(a):
Dlatego nazywanie tej akcji przejawem tchórzostwa strasznie mnie dziwi... no bo co ma piernik do wiatraka? Stchórzył bo co konkretnie?

Ana_Black napisał(a):
Muszę to skomentować. Moim zdaniem to Snape nie był wart przyjaźni Lily. Ja nie kupuję tej jego miłości do niej. Tak ją niby kochał, a zadawał się z tymi, których celem jest zabicie takich jak ona i sam chciał dołączyć do śmierciożerców. I był głuchy na jej prośby. To tak jakby biały człowiek powiedział, że kocha czarnoskórą kobietę, ale jednocześnie zadawał się z przyszłymi członkami Ku Klux Klanu i planował do niego razem z nimi dołączyć, a na błagania niby wielkiej miłości byłby głupi. Jak dla mnie przyjaźń Snape'a i Lily nie miała prawa bytu i prędzej czy później musiała się skończyć. Zbytnia rozbieżność charakteru, a dla Snape'a koledzy widać byli ważniejsi, skoro nie potrafił dla niej z nich zrezygnować. Lily zrobiła wszystko co mogła. Snape wybrał przyszłych śmierciożerców z własnej woli. Może Lily miała stoczyć się z nim na dno? No chyba nie. Miłość do Lily zniszczyła Snape'a? To właśnie ta miłość sprawiła, że oprócz wyraźnego pierwiastka zła, jak napisała Mikasa, miał też pierwiastek dobra. To miłość do Lily sprawiła, że się nawrócił i zszedł z drogi morderców. Szkoda tylko, że dopiero wtedy, gdy okazało się, że skazał ją i jej rodzinę na śmierć. To ta miłość sprawiła, że Snape nie został zniszczony przez samego siebie głównie.

Robisz jedno, wyznajesz jedno a na końcu robisz co innego. To jest tchórzostwo, w ostatniej chwili zmiana zdania i robię coś przeciwnego do całego postępowania.

Nie sądzę aby rozgłaszanie takich opowieści w razie śmierci Snape'a przeszło z jednym czy dwoma szlabanami. W końcu jako jedni z 4 osób w ty Lupin, wiedzieli tym kim był ich przyjaciel. Dzieciaki często działają wbrew temu co życzą sobie dorośli (przykładów Harry'ego ile było). Za to odpowiadają i sie je kara. Nie pisze swojego osobistego odczucia, ale znając słowa Lupina i to jak działa "prawo" w świecie magicznym, można stwierdzić że nie byłoby to ciekawe dla przyszłości Jamesa.

Lily do niego nie pasowała, to jest fakt. By najmniej na to co widzieliśmy, na moje zdanie, ktoś może mieć inne. Poza tym napisałam że ona nie była tego warta. Ani miłości, ani potem jego poświęcenia, co prawda po jej śmierci, ale co zrobić.
To że potem działał w ukryciu dla bachora który go doprowadzał do furii, dobitnie świadczy że ją kochał. Każdy kocha na swój sposób.
Nie napisałam że "miłość do Lily zniszczyła Snape'a". Nie wiem skąd to wzięłaś. Jedynie że uczucie go zniszczyło, a to bardziej złożona sprawa. Poza tym dokonało się to na jego własne życzenie, jakby się nie patrzeć, każdy kształtuje swój los i ma na niego wpływ.

Katherine_Pierce napisał(a):

Kochana, ale kiedy zmienił zdanie? James zareagował od razu jak się dowiedział co zrobił SYRIUSZ. To nie James kazał Severusowi iść za Lupinem, a potem się rozmyślił.
Poza tym mogłoby im to ujść płazem. Nikt nie musiał wiedzieć, że to Black kazał mu tam iść bo jedyny świadek by zginął... każdy mógłby uznać, że na własną rękę śledził Lupina i dlatego skończył tak a nie inaczej.

Katherine_Pierce napisał(a):
Ona nie była warta jego? Serio? A Ty przyjaźniłabyś się z kimś, kto pogardza takimi jak Ty, Twoją rodziną itd? I do tego zadaje się z ludźmi, którzy chcą Cię zabić? A i którego największą ambicją jest w przyszłości stać się sługusem takiego psychopaty jakim był Voldemort? Wątpię.
Nie, to uczucie go nie zniszczyło. To uczucie go uratowało. Gdyby nie kochał Lily, pewnie albo by zginął w walce z jakimś aurorem albo zgniłby w azkabanie. Do tego zmarłby jako ten zły... a sądząc po tym jaki w 7. tomie dostaliśmy obraz tego "życia po życiu" w HP liczyło się to jaką "duszę" miał człowiek. Fakt, że kochał Lily sprawił, że mógł (i co ważniejsze chciał -- jego rozmowa z D. właśnie o duszy, nie pamiętam dokładnie jak to szło ale coś "na śmierć ilu niewinnych patrzyłeś(...)? Ostatnio? Tych, których nie mogłem uratować) odkupić swoje winy, że mógł pokazać, że nie jest zły, że mógł zginąć jako bohater.

Katherine_Pierce napisał(a):
"Bachora"? Serio? Snape chciał chronić Harry'ego między innymi dlatego, że miał wyrzuty sumienia. To on doniósł o przepowiedni, to przez niego zaczęło się tamto "polowanie" na dziecko urodzone pod koniec lipca. Miał wyrzuty sumienia, bo to przez niego ten "bachor" siedzący w jego klasie został sierotą. A niektórzy (a wydaje mi się, że Snape był taką osobą) maskują swoje poczucie winy nienawiścią. Oczywiście, fakt, że wyglądał jak James bardzo mu w tym pomagał.
Bo piszesz, że ratował bachora, którego go doprowadzał do furii... ale przepraszam bardzo czym? Harry nie zrobił mu niczego...
No i ja nadal sądzę, że tylko dzięki temu, że kochał Lily, miał okazję do tego by pokazać, że ma w sobie dobro i że potrafi to dobro wykorzystać i że nie jest tchórzem. Nie było tam żadnego bezsensownego poświęcenia, bo nikt, kto zginął w walce z Voldemortem, nie zginął bezsensownie.

Piszą "zmianę zdania" mam na myśli samą sytuację. Nienawidził Snape'a, robił co mógł by mu uprzykrzyć życie i nie oszukujmy się. Znając Snape'a i Jamesa, to było pewne że ten pierwszy poleci tam sprawdzić o co chodzi. Tak samo zapewne zrobiłby James, oboje byli pod tym względem do siebie podobni. Dzieciaki i młodzież takie są, baaa nawet dorośli. Jak ktoś ci mówi aby czegoś nie robić a jednocześnie cie podpuszcza to leziesz sprawdzić o co biega... James musiał zdawać sobie z tego sprawę, wiedząc o jego wielce nieprzyjacielskich stosunkach z Seversusem, podpuścił go z konkretnego powodu. Może zrobił to pod wpływem chwili, może nie, ale koniec końców musiał wiedzieć że robi prowokację.

To że Snape by zginął i teoretycznie jedyny świadek też, to nie znaczy że sprawa by ucichła.

Na początku się przyjaźnili, ale to od kiedy w złości nazwał ją "szlamą" przyjaźń się skończyła. Lily zawsze uważała siebie za lepszą, wiedziała czego chce i to plus, ale miała to przekonanie mądrzejszej. Snape był inny. Z tego co widzieliśmy, poddaje w dużą wątpliwość aby Lily była taką dobrą przyjaciółką. Dla niej jej przekonania było oczywiste, Snape'a olewała. Mówię o przyjaźni, o niczym innym

Potem ich drogi całkiem się rozeszły. I tutaj nie winię Lily, Snape dał się omamić, nawet jeśli nie było to intencją żadnej ze stron. Snape z pewnością miał jedne z największych szans aby skończyć całkiem dobrze. Zaprzepaścił to dla jej syna, jego wybór. Gdyby jednak nie żył resztę lat w tej całej swojej agonii, a zaczął żyć dla siebie, to jego życie byłoby lepsze. Bo on nie żył dla siebie, utknął w tym wszystkim, wpajając sobie że to jedyny sposób aby "odpokutować". Ku ironii w tym względzie on i Syriusz byli do siebie podobni.

Co do samej Lily, to nie wiemy zbyt wiele o niej, poza jakimiś zdaniami, które miały ją wykreować na idealną. Myślę, że jakoś kumplowała się ze Snape'm bo był jej pierwszym "znajomym" czarodziejem. Powiedział jej o tym wszystkim, a to się pamięta. Dalej każde żyło swoim życiem, dopóki nie mogli dłużej udawać i ich drogi definitywnie się rozeszły.

Gdyby zaczął żyć swoimi życiem, a nie ciągłymi próbami naprawienia przeszłości, jego losy mogłyby być inne. Nie da sie naprawić tego co się stało. Wszyscy go uważają za odkupionego bo poświęcił wszystko. Bał się żyć swoim życiem, wolał spędzić je robiąc coś czego nie chciał, robił z poczucia obowiązku, przymusu samego siebie. I tutaj wychodzi że koniec końców też nie był odważny, a okazał tchórzostwo w stosunku do samego siebie. Nie do tego co robił chroniąc Harry'ego, ale to własnej osoby.

Snape sam decydował, jak każdy, jak kierować swoim życiem. Każdy ma w sobie obie strony, kwestia tylko jak je wykorzystać, aby nie przegiąć w żadną stronę. Snape popadł z jednej skrajności w drugą. Dla wielu jego wyczyn będzie świadczył o przejawie dobra. Ja dostrzegałam to w retrospekcjach, Snape nie był zły od początku. Był inny i chociaż taki pozostał do końca.

Ana_Black napisał(a):

Chwila, chwila, jaką prowokację? James nie wiedział, że Snape był takim idiotą, żeby potulnie poleźć do Bijącej Wierzby, bo Syriusz mu powiedział jak może śledzić Remusa, dopóki właśnie Syriusz nie powiedział o tym przyjacielowi. A James od razu poleciał ratować Snape'a. Mógł go nienawidzić, ale nie znaczy to od razu, że życzył mu śmierci. Harry nienawidził Draco, ale czy chciał jego śmierci? Nie.

Ana_Black napisał(a):

Nie no, jasne, nie ucichłaby. Tylko prawdopodobnie potraktowane by to zostało jako nieszczęśliwy wypadek. Głupi uczeń śledził Lupina i źle się to dla niego skończyło. Syriusz pewnie by się nie przyznał, że go podpuścił, a James i Remus by nie wydali przyjaciela. A nawet jeśli, to myślę że zostałoby to uznane za głupi, nieodpowiedzialny dowcip i Syriusz co najwyżej zostałby zawieszony. W końcu nie zostało powiedziane, że wysłał Snape'a do wilkołaka, żeby go zabił, tylko żeby utrzeć wścibski nochal, a nad konsekwencjami się nie zastanawiał. Jak to głupi nastolatek.

Ana_Black napisał(a):

Że co? Nazwanie "szlamą" tylko przelało czarę goryczy. Ich przyjaźń zaczęła słabnąć już wcześniej. Przez to, że Snape zadawał się z przyszłymi śmierciożercami i był głuchy na jej prośby, żeby przestał się z nimi kumplować. Według mnie ta przyjaźń nie miała prawa bytu i prędzej czy później musiała skończyć. Skądś ty wytrzasnęła to, że Lily uważała się za lepszą i mądrzejszą? Jakie olewała Snape'a? Ona jedyna stawała w jego obronie, podczas gdy ci jego koledzy stali z boku i się gapili. Próbowała go przekonać, żeby przestał się zadawać z przyszłymi mordercami, ale on był na to głuchy. Co jeszcze miała zrobić? Pójść z nim na dno? Chciałabyś żeby twój przyjaciel zadawał się z osobami, które w przyszłości mogą zabić ciebie i twoją rodzinę i chce razem z nimi służyć najgroźniejszemu mordercy i psychopacie jakim był Voldemort?

Ana_Black napisał(a):

Zaprzepaścił dla jej syna? To właśnie dlatego że Harry przeżył skończył dobrze, nie umarł jako zły. Chronił Harry'ego z obowiązku wobec Lily i dlatego, że (niby) ją kochał. Nikt go do tego nie zmuszał. Nie widzę tu żadnego podobieństwa z Syriuszem. Tak, Syriusz w Azkabanie za pewnie żył w agonii, ale po ucieczce to się zmieniła. On był cholernie silny i nie babrał się w swoim nieszczęściu jak to robił Snape. Zresztą nie zauważyłam, żeby Snape kiedykolwiek żył w agonii.

Ana_Black napisał(a):
Niby gdzie Lily jest pokazana jako idealna? Ja myślę, że Lily kochała Snape'a jak brata, ale nawet w przypadku brata nie można akceptować zadawania się przez niego z przyszłymi mordercami. Tak, w przypadku Avery'ego i Notta Lily myślała o sobie. I swojej rodzinie, którą mogliby w przyszłości zabić.

Ana_Black napisał(a):
Tchórzostwo do własnej osoby? Bo nie potrafił żyć jak każdy? Bo nie chciał, żeby wyszła na jaw jego dobra strona (z rozmowy z Dumbledore'em to wynika)? Coś czego nie chciał? Snape sam, z własnej nieprzymuszonej woli, powiedział Dumbledore'owi, że zrobi dla niego wszystko. To Snape odpowiedział mu, gdy dowiedział się, że Harry musi umrzeć, na pytanie czy zaczął go interesować los chłopca, "zawsze". Nie rób z niego zniewolonej ofiary, bo nikt go nie zniewalał.

Ana_Black napisał(a):

Nie, Snape nie był całkowicie zły, ale był zły. Oczywiście, że nie od początku, bo nikt nie rodzi się zły. Oprócz Voldemorta i może Bellatriks i Umbridge. I pozostałby zły, gdyby Harry nie był synem Lily albo Voldemort wybrał Neville'a. Nie oszukujmy się. Dlaczego uważasz, że popadł w skrajność? Jak można być zbyt dobrym lub zbyt złym?

Drugie nadal podtrzymuję, zawsze mnie bawi jak bohater nagle zmienia zdanie i ratuje swego wroga. Chociaż w tym przypadku mógł ratować też Syriusza.
James zgrywał twardziela i ważniaka, w rzeczywistości był inny. Przestraszył sie i zadziałał, jak nie dla siebie to dla najlepszego przyjaciela. To jest bardziej zrozumiałe.

Nieszczęśliwy wypadek i coś więcej. To jest podpuszczanie. świecie HP też było karane. Nie trafiłby do Azkabanu, ale zapewne tez by to się mocniej odbiło na jego szkolnej kartotece.

Możemy tak pisać i pisać o tym w kółko. Ale to chyba nie ma większego sensu. Obie wersje mogły się wydarzyć, tylko że wiedząc że podpuściło się kogoś, i ten ktoś zginie, mimochodem znaczna większość zaczyna się obawiać że - ktoś zginie, i wpadnie przez to. Tutaj mogło być podobnie, chociaż głównie opierałam się na tym co przekazał na Lupin.

Lily zawsze uważała siebie za lepszą, wiedziała czego chce i to plus, ale miała to przekonanie mądrzejszej. Snape był inny. Z tego co widzieliśmy, poddaje w dużą wątpliwość aby Lily była taką dobrą przyjaciółką. Dla niej jej przekonania było oczywiste, Snape'a olewała. Mówię o przyjaźni, o niczym innym.

Snape z pewnością miał jedne z największych szans aby skończyć całkiem dobrze. Zaprzepaścił to dla jej syna, jego wybór. Gdyby jednak nie żył resztę lat w tej całej swojej agonii, a zaczął żyć dla siebie, to jego życie byłoby lepsze.

Harry od początku wpakowywał się w kłopoty i rzucał podejrzenia na Snape'a, to pomogło im obu utrzymywać wzajemną niechęć. W końcu to Potter go oskarżał o różne rzeczy, miał swoje poszlaki, ale nie dokładnie sie im zawsze przyglądali, przez co najłatwiej było zrzucić winę na nauczyciela który nie pajał do nich sympatią.

wsze mnie bawi jak bohater nagle zmienia zdanie i ratuje swego wroga. Chociaż w tym przypadku mógł ratować też Syriusza.

zawsze można odejść i przekreślić przyjaźń, zwłaszcza jeśli się rozpadała od jakiegoś czasu. Tylko czy tak post postępuje prawdziwy przyjaciel?

On zrezygnował ze wszystkiego innego, a nie musiał. To było poniekąd "tchórzostwo". Bo nawet chroniąc Harry'ego mógł mieć cos więcej od życia, zrobić coś więcej dla siebie.

Przeczytałaś nieuważnie. Podobieństwo z Syriuszem - nie chodzi o motywy. A o to że obaj poniekąd skazali siebie na taki los: samotnika, rezygnacja z życia etc. Oboje byli pogrążeni w cierpieniu, każdy z innych powodów, ale to jest cecha wspólna.

Dla mnie oni w ogóle nie byli prawdziwymi przyjaciółmi. Lily próbowała być, ale to takie uczucie bez wzajemności. W konfrontacji z życiem okazało się tylko pustym słowem, niewiele znaczącym. Prawdziwa przyjaźń istnieje tam, gdzie jest wzajemne zrozumienie, a nie tam, gdzie ktoś skacze za kimś w ogień. Bo taki skok to instynkt i często pojawia się w stosunku do obcych. Lily nie rozumiała Severusa, on nie rozumiał jej, ich drogi się rozeszły, tyle.

Choć nie zgadzam się z Ana, że Syriusz by się nie przyznał. Moim zdaniem jakby Severus zginął to Syriusz by się przyznał... nawet jeśli nikt by go wcześniej nie oskarżył. Syriusz nie ukrywałby się jak tchórz.