Fuerte weszła do kuchni i stanęła twarzą w twarz z Ann i Kat.
- Siema - powiedziała, szczerząc zęby. - Mam kolejną kartkę, wisiała na...
- Dawaj - warknęła Ann, a na jej policzkach znowu pojawił się rumieniec, a oczy zaszkliły się od łez. - Mam tego już serdecznie dosyć, Kat, błagam, chodźmy stąd już! - krzyknęła na odchodne i wybiegła z kuchni, trącając Fuer w ramię.
Krukonka zaśmiała się pod nosem i spojrzała w stronę stołu, stojącego po środku kuchni, przy którym siedziała wyraźnie rozbawiona Angelina Johnson w towarzystwie Gryfonek, które Fuer widziała pierwszy raz na oczy.
- Okej, o co biega? - zapytała, siadając na jednym z krzeseł i sięgnęła po piersiówkę do kieszeni szaty. - Gryffindor i Slytherin to trochę dziwne połączenie.
- Jestem, eee..., zakładnikiem - odparła Angelina, patrząc wymownie w sufit.
Fuerte wybuchnęła śmiechem, po czym rozejrzała się po kuchni i przywołała gestem ręki jednego ze skrzatów.
- Mam ochotę na ziemniaczki zapiekane z serem, da się zrobić? - zwróciła się do skrzata, który pokiwał tylko głową i ukłonił się głęboko. - Zrób więcej, skoro mamy tu tyle siedzieć, to trzeba się nażreć.
Po chwili skrzat przyniósł półmiski z jedzeniem dla każdego, a Fuer jedząc łapczywie, zaczęła się przyglądać swoim towarzyszkom.
- Zastanawia mnie - zaczęła, zwracając się do Angeliny - Dlaczego tak właściwie stąd nie uciekasz, przecież masz różdżkę i w ogóle.
- Mam sobie iść i pozwolić, żeby ominęła mnie cała zabawa? - odparła Ślizgonka i uśmiechnęła się złośliwie.
- Racja, Ann wypisuje takie śmieszne rzeczy...
- Ty coś wiesz? - odezwała się jedna z Gryfonek, której imienia Fuer nie znała.
Fuerte uśmiechnęła się szeroko i zrozumiała, że nawet, jeżeli wszyscy pomagają Ann znaleźć jej pamiętnik, to wszyscy są bardzo ciekawi jego treści. Jednak zanim dziewczyna zdążyła powiedzieć cokolwiek, drzwi do Kuchni ponownie się otworzyły.