"Dorśli nie pamiętają,
jak to jest być dzieckiem.
Naprawdę nie pamiętają, wierz mi.
Zapomnieli o ile większy wydawał się wtedy świat.
Jak trudno było wdrapać się na krzesło.
I jak to było zawsze patrzeć do góry.
Zapomniel.
Już tego nie wiedzą.
Ty tez zapomnisz.
Czasami dorośli opowiadają,
jak to było pięknie być dzieckiem.
Nawet marzą o tym, by znów nim być.
Ale o czym marzyli będąc dziećmi?
Jak myślisz?
Sądzę, że marzyli o tym, by w końcu dorosnąć".

Koń jest bogiem,
Galop nałogiem,
kłus podstawą,
Skoki zabawą,
Upadek zwątpieniem,
Jazda pocieszeniem,
palcat pomocą,
Łydki całą mocą,
Ostrogi zbytkiem,
siodło nabytkiem,
Grzywa uchwytem,
Kask jeźdźca bytem.

Jak śmiesz wytrącać różdżkę z dłoni czarodzieja?

http://www.youtube.com/watch?v=dLhFDYQHDQY

hej

"Ten, któremu starczy odwagi i wytrwałości, by przez całe życie wpatrywać się w mrok, pierwszy dojrzy w nim przebłysk światła."

Slytherin przyjmuje takich,
Co mają czystą krew.
Co mają więcej sprytu
Od uczniów domów trzech.

Sé onr sverdar sitja hvass!

OTO NAJPRZYSTOJNIEJSZY HPNETOWICZ

CUD!













Czy to złe? Że jestem sobą? Że nikogo nie udaję? Jestem sobą, a to sztuka.





"I got my feet kicked up and it's a quarter to four
Nothin' to do so I just stare at the floor
Well maybe I will try to sneak into the Ravenclaws' place for once
'Cause it seems like such fun and
they're just so uptight and
I could make excuses
But the truth is they'd all probably just blow
'Cause after all I'm just a Hufflepuff, Just a Hufflepuff

I try to keep a low profile during the war
I'll leave the fighting up to the Gryffindors
'Cause man they sure like to be heroes
But not me, you see
'Cause it don't seem like fun and
it just seems crazy man,
I could make excuses
But the truth is they'd all probably just blow
'Cause after all I'm just a Hufflepuff
Just a Hufflepuff

It's hard to be the outside lookin' in through glass
When everyone is praisin somebody else, some other class.
And even though I may not have the brains or the brawn
I'm loyal to the ones that matter to me,
'cause it's just the right
thing and, it's just how I am and I won't make excuses,
'cause the truth is that I'll do just enough,
'cause after all I'm just a Hufflepuff.
I am just a Hufflepuff"



































Hufflepuff <3

.

''Trzecia strzyga rzuciła się na Dymitra. Od chwili, kiedy go poznałam, nie widziałam, by przegrał jakąś walkę. Zawsze okazywał się szybszy i silniejszy od przeciwnika. Lecz tym razem było inaczej. (...) Wpatrywałam się w tę scenę szeroko otwartymi oczami. Rozpoznałam jasnowłosego strzygę. Rozmawiałam z nim podczas bitwy na dziedzińcu.
Chwycił Dymitra o cisnął nim o ziemię. Starli się w uścisku i nagle ujrzałam kły bestii zatapiające się w szyi strażnika. Czerwone oczy błyszczały, zwrócone w moją stronę.
Usłyszałam krzyk. Wydobył się z moich ust. (...) Chciałam mu pobiec na ratunek, ale ktoś mnie zatrzymał. To był Stan.
- Co robisz, Rose? Jest ich coraz więcej.
Czy on nie rozumiał? Tam został Dymitr, musiałam po niego iść. (...)
- Musimy uciekać, Rose!
- On tam został!- krzyczałam najgłośniej, jak mogłam. Jak to możliwe, że pokonywałam strzygi, a nie miałam siły się wyrwać dwojgu strażnikom?- Dymitr tam jest! Musimy po niego wrócić! Nie możemy go zostawić!
Kopałam na oślep, krzycząc, by go ratowali. Matka potrząsnęła mną i zbliżyła twarz do mojej twarzy.
- On nie żyje, Rose! Nie możemy po niego wrócić. Słońce zajdzie za piętnaście minut, a strzygi tylko na to czekają. Nie wolno nam marnować ani sekundy. Musimy znaleźć się za osłoną, zanim zrobi się ciemno. Możemy nie zdążyć.
Widziałam bestie tłoczące się przed wyjściem. Czerwone ślepia lśniły żądzą krwi. (...) Mimo to nie była w stanie się poruszyć. Wciąż wpatrywałam się w czeluść jaskini. Tam jest mój Dymitr. Razem z nim moja dusza. Nie wierzyłam, że zginął. Wtedy i ja musiałabym umrzeć.
Matka wymierzyła mi policzek. Otrzeźwiałam.
- Pędź!- krzyknęła- On nie żyje! Nie pozwolę ci zginąć razem z nim!
Zobaczyłam w jej oczach strach. Bała się o mnie. Usiłowała ratować córkę. Przypomniałam sobie słowa Dymitra, który wolał zginąć, niż ujrzeć mnie martwą. Jeśli nadal będę tu tkwić, zawiodę ich oboje.
- Dalej!- usłyszałam krzyk matki.
Pobiegłam, a łzy spływały mi po policzkach.''
~ Richelle Mead + "Pocałunek cienia" str. 400, 401, 402

"- Pewnego dnia oboje zostaniemy strażnikami Lissy. Moim obowiązkiem będzie ją chronić za wszelką cenę. Gdyby zaatakowały nas strzygi, musiałbym zasłonić ją swoim ciałem.
- Wiem. Rozumiem to. - Przed oczami znów roztańczyły mi się czarne plamki. Byłam bliska omdlenia.
- Nie w tym rzecz. Jeśli pozwolę sobie pokochać ciebie, nie będę chronił Lissy. Bo to ciebie bym zasłonił."
~ Richelle Mead + "Akademia wampirów" str. 329


"- Wow. Dyskusja o twarzy którą tylko matka mogłaby kochać.
Ha. Słodko. Gdyby ten żart pochodził od kogokolwiek innego, oklaskiwałabym go.
- Dobrze, że jesteś znawczynią w zakresie urazów twarzy - powiedziałam - Jak twój nos?
Lodowaty uśmiech Mii drgnął nieznacznie, ale nie zniknął. Złamałam jej nos we wszystkich miejscach jakiś miesiąc wcześniej - podczas szkolnych tańców - i po leczeniu pozostała mała krzywizna. Prawdopodobnie chirurgia plastyczna mogłaby to poprawić, ale z moja wiedzą o stanie finansowym rodziny Mii, wiedziałam, że to nie byłoby możliwe w najbliższym czasie.
- Jest lepiej - odparła sztywno - Na szczęście był tylko rozbity przez psychopatyczną dziwkę i właściwie, to nikt nie odnosi tego do mnie.
Obdarzyłam ją moim najlepszym psychopatycznym uśmiechem.
- Jaka szkoda. Członek własnej rodziny uderzył cię przez przypadek. Psychopatyczne dziwki mają skłonności do sięgania po więcej."
~ Richelle Mead + "W szponach mrozu" str. 55

''- Auu! (..)
Coś dużego i silnego przygwoździło mnie do twardej ziemi, a liście i gałęzie poraniły mi twarz i ręce. Dymitr unieruchomił mnie i nachylił się do mojego ucha.
- Powinnaś była ukryć się w miasteczku- szepnął z rozbawieniem.- To było ostatnie miejsce, w którym bym cię szukał. Tymczasem bezbłędnie odgadłem twój plan.
- Nie bądź z siebie taki dumny- wycedziłam przez zęby, starając się uwolnić. Szlag. Był cwany. W dodatku znów oszołomiła mnie jego bliskość. (...)- Miałeś szczęście i tyle.
- Nie potrzebuję szczęścia, Roza. Zawsze cię znajdę. Od ciebie zależy, jak bardzo chcesz utrudnić nam życie.''
~ Richelle Mead + "Ostatnie poświęcenie" str.100




"To ja zawsze będę jego najwierniejszą! On sam Lord Voldemort uczył mnie czarnej magii!"