" z tobą nie da się nudzić łosiu"

Łapa15

Sir Łosiu David I

"Nic nie daję zapatrzenie się w marzenia i zapominanie o życiu" - A.Dumbledore

Dziekuję Łapsonie

.

Od tchórzostwa ślizgonów,kujonostwa Krukonów i niechęci do walki Puchonów chroń nas Gryffindorze

-Fred, teraz ty - powiedziała pulchna kobieta.
- Nie jestem Fred, jestem George- odrzekł chłopiec. - Naprawdę, kobieto, i ty się uważasz za naszą matkę? Nie wiesz, jak ma na imię twoje dziecko?
-Przepraszam, George.
-To był żart, jestem Fred.

- Och, jesteś prefektem, Percy? -zdziwił się jeden z bliźniaków. - Dlaczego nam nie powiedziałeś? Nie mieliśmy pojęcia.
- Daj spokój, przecież pamiętam, że coś o tym wspominał - powiedział drugi bliźniak. -Raz
- Albo dwa-
-Chwilę temu-
- Przez całe lato
- Och, zamknijcie się - rzekł Percy prefekt.

- Nie graj - powiedziała natychmiast Hermiona.
- Powiedz, że jesteś chory - doradził Ron.
- Udaj, że złamałeś nogę -podsunęła Hermiona.
-Naprawdę złam nogę-powiedział Ron.

Firenzo! Co ty wyprawiasz? Masz człowieka na grzbiecie! Co za wstyd! Zachowujesz się jak zwykły muł!

- Może jest chory!-szepnął Ron z nadzieją.
- Może sam odszedł -mruknął Harry- bo znowu nie dali mu obrony przed czarną magią!
- Albo może go wylali! - zawołał Ron. Przecież nikt go nie znosi, więc-
- A może - rozległ się lodowaty głos tuż za nimi -czeka, żeby usłyszeć, dlaczego wy dwaj nie przyjechaliście pociągiem razem z innymi.


Twoi synowie polecieli tym samochodem do domu Harry'ego i z powrotem! - wrzasnęła pani Weasley. -Co masz na ten temat do powiedzenia, no?
- Naprawdę? I co, wszystko działało? To z-znaczy - dodał szybko, widząc iskry sypiące się z oczu pani Weasley -t-to bardzo brzydko, chłopcy- naprawdę bardzo nieładnie

Ja nie szukam żadnych kłopotów. To kłopoty zwykle znajdują mnie.

To nie jest zatruta czekolada, możecie mi wierzyć...

- No dobra - powiedział Ron, otwierając książkę na stronie piątej i szóstej. - Co widzisz w mojej?
- Rozmokłe brązowe fusy - mruknął Harry, którego odurzający, wonny dym wprawił w stan senności i otępienia.


I Lupin to wypił? Zwariował czy co?

Przysięgam uroczyście, że knuję coś niedobrego.

Panowie Lunatyk, Glizdogon, Łapa i Rogacz,
zawsze uczynni doradcy czarodziejskich psotników,
mają zaszczyt przedstawić
MAPĘ HUNCWOTÓW


- Ach, moi kochani! Kto z was pierwszy podniósł się z krzesła? Kto?
- Nie wiem - wybąknął Ron, patrząc ze strachem na Harry'ego.
- Nie sądzę, by to miało jakieś znaczenie - oświadczyła chłodno profesor McGonagall - chyba że za drzwiami czeka jakiś szaleniec z siekierą, żeby zamordować pierwszą osobę, która wyjdzie z Wielkiej Sali.

Możesz mi powiedzieć, Potter, co twoja głowa robiła w Hogsmeade? Twojej głowie nie wolno przebywać w Hogsmeade. Żadna część twojego ciała nie ma pozwolenia na przebywanie w Hogsmeade.

- Pan Lunatyk przesyła wyrazy szacunku profesorowi Snape'owi i uprasza go, by zechciał nie wtykać swojego długiego nochala w sprawy innych ludzi.
- Pan Rogacz zgadza się z panem Lunatykiem i pragnie dodać, że profesor Snape jest wrednym głupolem.
- Pan Łapa pragnie wyrazić swoje zdumienie, jak taki kretyn mógł zostać profesorem.
- Pan Glizdogon życzy profesorowi Snape'owi miłego dnia i radzi mu umyć włosy, bo kleją się od łoju.

-Czy ktoś by chciał, żebym mu pomogła zinterpretować mgliste kształty wewnątrz kuli? - zapytała, podzwaniając bransoletami.
- Ja nie potrzebuję pomocy -szepnął Ron. -Przecież to jasne. Wieczorem będzie bardzo mglisto.

A teraz wchodzi drużyna Ślizgonów, prowadzona przez jej kapitana, Flinta. Flint dokonał pewnych zmian... wydaję się, że postawił raczej na rozmiary i wagę zawodników niż na ich umiejętności...

- A niby skąd mam wiedzieć, co się dzieje w głowie wilkołaka? - syknął Snape. - Zejdź mi z drogi, Potter.
- JEST PAN ŻAŁOSNY! - krzyknął Harry. -NIE CHCE PAN NAWET ICH WYSŁUCHAĆ, BO ZROBILI Z PANA BALONA W SZKOLE!
-MILCZ! JAK ŚMIESZ MÓWIĆ DO MNIE W TEN SPOSÓB!

WIĘC POWINIENEŚ UMRZEĆ! LEPIEJ UMRZEĆ, NIŻ ZDRADZIĆ SWOICH PRZYJACIÓŁ! MY BYŚMY TO SAMO ZROBILI DLA CIEBIE!

Nie waham się twierdzić, że James byłby bardzo rozczarowany, gdyby jego syn nie odnalazł żadnego z tajnych wyjść z zamku.


Co to, pidżama party?...

- Potter, powiedz im coś, ja przecież chciałam dla wszystkich dobrze!
-Przykro mi, pani profesor, nie będę opowiadał kłamstw.


Wszystko w porządku. Nic ci nie jest, nie zwariowałeś. Ja też je widzę.

Zawsze uważałem, że my z Fredem powinniśmy dostać ze wszystkiego P, bo sam fakt, że pojawiliśmy się na egzaminach, był powyżej oczekiwań

Mam pomysł. Proponuję, żebyś się przymknął.

Odkręca się w drugą stronę...

-Nie wierzę! Nie wierzę! Och, Ron, to cudownie! Prefekt! Jak każdy w tej rodzinie!
- A ja i Fred to co, jesteśmy tylko sąsiadami?

-No dobra, śniło mi się, że gram w quidditcha. Jak myślisz, co to znaczy?
-Pewnie to, że zostaniesz pożarty przez jakąś olbrzymią żelkę.


-Harry, czy to prawda, że podniosłeś głos na profesor Umbridge?
-Tak.
-I że zarzuciłeś jej kłamstwo?
-Tak.
-Weź sobie ciasteczko.

CZY JESTEŚ PEWNA DOLORES, ŻE NIE CHCESZ TABLETEK NA KASZEL?!!

- Czy pamiętasz, jak mówiłem, że ćwiczymy zaklęcia NIEWERBALNE, Potter?
- Tak.
- Tak, proszę pana.
-Nie ma potrzeby zwracania się do mnie per pan, profesorze.


- Pottuś kocha Pomyluną!
- To miłe, że nikomu o tym nie powiesz-mruknął Harry.


- Jestem nauczycielem-ryknął. -Nauczycielem, Potter! Jak śmiesz grozić, że wywalisz mi drzwi?!
-Przepraszam, panie profesorze - powiedział Harry, wymawiając z naciskiem dwa ostatnie słowa, po czym schował różdżkę za pazuchę.
Hagrid wytrzeszczył oczy.
- A od kiedy to mówisz do mnie panie profesorze?
- A od kiedy mówisz do mnie Potter?


Kto ci podbił oko, Granger? Chcę mu posłać kwiaty.


Po raz kolejny okazujesz delikatność tępego topora

- To jest egzemplarz Eliksirów dla zaawansowanych, który nabyłeś w Esach i Floresach?
-Tak -odpowiedział stanowczo Harry.
Więc dlaczego na wewnętrznej stronie okładki jest nazwisko Roonil Wazlib?
W Harrym na moment zamarło serce.
-To moja ksywka.
-Twoja ksywka- powtórzył Snape.
- No tak... tak mnie nazywają moi przyjaciele.
- Wiem, co to jest ksywka -wycedził Snape.


-Żadne zmartwienie, od razu to zlikwidowałam, ale zostaniesz tu do rana. Przez kilka godzin nie wolno ci się nadwyrężać.
- Nie chcę zostać tu na noc! - krzyknął ze złością Harry, siadając i odrzucając koce -Chcę odnaleźć McLaggena i zabić go.
- Obawiam się, że to podpada pod kategorię nadwyrężenia.

-Ile za to?
- 5 galeonów.
- A dla mnie?
- 5 galeonów.
-Co? Dla brata?
-10 galeonów.

-Widzisz tamtą dziewczynę? To Romilda Vane. Kombinuje jak w ciebie wcisnąć eliksir miłosny.
-No co ty?
- Hej. Myśli, że jesteś wybrańcem, dlatego na ciebie leci.
-Ale ja jestem wybrańcem. Au, Au, to był żart.

-Nie nazywaj mnie Nimfadorą, Remusie."
-Nimfadora Tonks, która woli, by się do niej zwracano po nazwisku.
- Ty też byś wolał, gdyby twoja głupia matka nazwała cię Nimfadorą.

-Podobało ci się pytanie dziesiąte,Luniaczku?-zapytał Syriusz
-Bardzo-odpowiedział żywo Lupin-,,Podaj pięć oznak,po których można rozpoznać wilkołaka''.Wspaniałe pytanie
-I co myślisz ,że wymieniłeś wszystkie?-zapytał z udawanym przejęciem James
-Chyba tak-odrzekł z powagą Lupin-,,Pierwsza :siedzi na moim krześle.Druga:nosi moje ubranie.Trzecia:nazywa się Remus Lupin...''

EJ! Jest wojna!

HARRY, ZABIJĘ CIĘ, JEŚLI PRZEZ NICH ZGINIEMY!

Może jest, a może go nie ma, ale pozostaje faktem, że potrafi poruszać się szybciej niż Severus Snape, gdy mu się zagrozi szamponem, więc nie liczcie na to, że zabawi gdzieś dłużej, gdy wy planujecie coś ryzykownego.

-Nie możecie tego zrobić bez mojej zgody, no i musielibyście mieć kilka moich włosów.
- No i w tym miejscu nasz plan się wali, to fakt - powiedział George -bo przecież nie zdobędziemy paru twoich włosów bez twojej zgody.
-No jasne, jest nas tylko trzynaścioro na jednego faceta, któremu na dodatek nie wolno użyć czarów, nie mamy szans - dodał Fred.

Udało się, dostali w kość, niech żyje Potter nam!
A Voldek gnije w piekle, za którym tęsknił sam!

-Szpiegowałem dla ciebie, kłamałem dla ciebie, narażałem dla ciebie życie, a wszystko to robiłem, by zapewnić bezpieczeństwo synowi Lily. A teraz mówisz mi, że hodowałeś go jak prosiaka na rzeź.
-To bardzo wzruszające, Severusie - powiedział z powagą Dumbledore. - A więc w końcu dojrzałeś do tego, by przejmować się losem tego chłopca?
- Jego losem? r11; wykrzyknął Snape. - Expecto patronum!. Z końca jego różdżki wystrzeliła srebrna łania. Wylądowała na podłodze, przebiegła przez pokój i wyskoczyła przez okno. Dumbledore patrzył, aż jej srebrna poświata zniknęła w ciemności, a potem odwrócił się do Snape'a. Oczy miał pełne łez.
-Przez te wszystkie lata?...
-Zawsze.

-Cała moja rodzina była w Slytherinie - powiedział.
- Jasny gwint! A ja myślałem że z tobą wszystko w porządku!

-Ty wyczarowałeś tę łanię?
- Nie, myślałem, że ty.
-Nie, mój patronus to jeleń.
-Racja. Te rogi...


-Tych, którzy nigdy nie pili eliksiru wielosokowego ostrzegam, gorsze niż siki goblina.
-No, widzę, że z ciebie niezły znawca. Nie żebym coś sugerował.

Wiersz autorstwa łośka <3

Anciolu, piękny i wspaniały,
kimże ja przy Tobie jestem,
taki niedojrzały...
Spójrz w oczy me,
jak lekki wiatr,
pieszczą Cię.
Odpowiedz na to pytanie,
czy życie razem nam dane?
Oddaj mnie rentę swę*,
a szepnę Ci do ucha,
Kocham Cię!

*rentę swę - użyte tu celowo