Co do tego, że Lily nie kochała Snape'a to jasne jak słońce. Natomiast nie do końca zgadzam się z Twoim postrzeganiem uczucia Severusa. W dzisiejszych czasach taka miłość jest raczej niespotykana, albo bardzo rzadko, albo w ogóle jeszcze w pokoleniu naszych rodziców, czy może nawet bardziej dziadków. Severus był osobą, która kochała od zawsze i na zawsze. I to, że nigdy nie był z Lily, moim zdaniem, jeszcze bardziej potęgowało jego tęsknotę i miłość. I nic dziwnego, że pamiętał kolor jej oczu, skoro Harry mu o nich przypominał. Mogę nie pamiętać koloru oczu chłopaka z podstawówki, który mi się podobał, ale jeśli chodzi o osobę, którą kocham, to zapamiętam taki szczegół. Poza tym, dla jednych to szczegół, dla innych nie do końca.

Mnie chyba najbardziej wzruszyła mimo wszystko śmierć... Zgredka. Pamiętam oczywiście, że byłam bardzo smutna, kiedy umarł Syriusz, czy jak umierał Dumbledore. Chociaż przyznam, że bardziej mną wstrząsnęła scena w jaskini, kiedy Harry podawał Dumbledore'owi ten cały płyn, niż samo zabicie dyrektora. Natomiast, wracając do Zgredka, to chyba była dla mnie strasznie bezsensowna śmierć i w ogóle nie potrzebna. Z kolei to, co zrobił w tej sytuacji Harry było naprawdę poruszające.

Rozumiem, że jest to bardzo ciężko pojąć, ale miłość to nie jest proste uczucie. Po pierwsze nie każdy wyrasta. Mówimy o Severusie, który nie był zwykłym, przeciętnym człowiekiem. Początkowo interesowało go zabijanie, a później zaszył się w Hogwarcie na szesnaście, czy ile tam lat. Gdzie miał kogoś poznać? Poza tym, nie wiem, jeżeli kochał Lily, to chyba nie w głowie było mu umawianie się na randki. A może się wcześniej umawiał, ale to nie było to? Nie każdego kocha się miłością identyczną i być może nie ma ludzi nie zastąpionych, ale chyba nie dotyczy to miłości. Uważasz, że nie można kogoś kochać, jak się z nim nie jest? Miłość to nie tylko piękne i cudowne uczucie i w większości przypadków jest niestety nieodwzajemnione. W przypadku Severusa właśnie tak było - Lily nigdy nie była jego dziewczyną, żoną, ale był w niej zakochany. Być może właśnie przez to, że była nieosiągalna kochał ją jeszcze mocniej.

Oczywiście, że logiczne jest - dla mnie też - że jeżeli Snape kochał Lily, to powinien dla niej zrezygnować z pewnych rzeczy. Tylko, że w miłości nie ma często żadnej logiki i mogę podać Ci na to inne, gorsze przykłady niż to, że Severus przez kilka lat był śmierciożercą. Zwłaszcza, że później się opamiętał, moim zdaniem, w dużej mierze z wyrzutów sumienia po śmierci Lily. I to, że Dumbledore mu pomógł nie ma teraz znaczenia, bo gdyby Snape nie chciał przestać się bawić w czarnoksiężnika, to miałby gdzieś pomocną dłoń Albusa. Zawsze chodziło o Lily.

Nie wiem, wydaje mi się, że skoro to uczucie trwało tyle lat, to z czasem stawało się po prostu dojrzalsze. Nie porównywałabym zachowania piętnasto- czy szesnastolatka z uczuciem, które bądź co bądź trwało tyle lat. Nie chodzi o usprawiedliwianie, ale o to, że nie zawsze jest tak, jak powinno być. Severus był gówniarzem, nie robiłabym z niego geniusza, zwłaszcza, że wiele czynników sprawiło, że zainteresował się czarną magią. Myślę, że on sobie zdawał sprawę z tego, że Lily nigdy nie pokocha go tak, jak on kochał ją. Być może był jakiś moment, kiedy przeszło jej to przez myśl, a on wtedy był śmierciożercą, więc nie wyszło. Nie twierdzę, że nie. Ale nie umniejszałabym jego uczucia do niej tylko dlatego, że jak był nastolatkiem, to nie odszedł od śmierciożerców. Zwłaszcza, że to nie było do końca proste, bo chyba wiemy, jak skończył np. Regulus.



Eh, a kto tu mówi, że Severus był biedny i pokrzywdzony? Rozmawiamy teraz o tym, że kochał Lily. Nie sądzę, żeby miłość była uczuciem, które mężczyźnie ujmuje męskości i czyni go pierdołą. Tak samo jak nie usprawiedliwiam tego co robił. Tylko, że dla mnie to, że ktoś robi złe rzeczy, ba - nawet, jeśli ktoś kogoś zabija, nie oznacza od razu, że nie potrafi kochać. Może miłość Severusa była jakaś koślawa, może nie do końca była taka, jaką my sobie wyobrażamy, ale ja kupuję to, że kochał Lily do śmierci. Nawet, jeżeli w prawdziwym życiu takie coś się nie zdarza, albo jest abstrakcyjnym zjawiskiem.

Nie wiem, mnie nadal to nie przekonuje. Zgadzam się, że to faktycznie mało spotykana historia, ale po prostu uważam, że miłość między ludźmi nie ma ograniczeń. Ale zgadzam się, że w uczuciu Severusa było prawdopodobnie dużo wyrzutów sumienia, a najwięcej chyba tęsknoty. Tyle, że tęsknota ma w miłości bardzo duży udział, więc nadal uważam, że Snape kochał Lily. To, że nie zawsze się tak zachowywał, to zupełnie inna bajka.