***

Fuerte weszła do Pokoju Wspólnego, taszcząc za sobą ogromną walizkę z ubraniami. W pomieszczeniu nikogo nie było, więc podeszła do fotela znajdującego się najbliżej kominka, zdjęła pokryty śniegiem płaszcz i powiesiła na oparciu krzesła, które stało obok. Po chwili pochyliła się nad walizką w poszukiwaniu butelki rumu, a kiedy w końcu ją znalazła, wyczarowała złoty puchar i nalała do niego płynu. W momencie, kiedy przystawiała puchar do ust, na kolana wskoczył jej kot Temistokles.
- Cześć, grubasie - powiedziała, drapiąc go za uszami. - Nie wiesz, gdzie wszyscy się podziali?
Temistokles najwyraźniej miał to gdzieś, bo rozpłaszczył się jeszcze bardziej na kolanach dziewczyny i zaczął mruczeć. Fuerte machnęła ponownie różdżką i z walizki prosto do jej ręki wleciała książka Największe tajemnice greckich magów.
- No nic, może jeszcze nie wrócili z ferii, albo szwendają się po zamku i popijają kremowe piwo - mruknęła do kota. - Zaczekamy chwilę, może ktoś tu wpadnie - dodała, po czym zanurzyła się w lekturze.

Drzwi do pokoju wspólnego otworzyły się i do pomieszczenia weszła trójka zmarzniętych, przemokniętych Krukonów - de Collotye'owie i Abhorsen, a za nimi zupełnie sucha, obładowana książkami van Morta, którą spotkali na korytarzu. Kat i Akkarin sprzeczali się o coś między sobą - chłopak był wyraźnie wzburzony - a Seferyn wymownie przewracał oczami.

- Ab, to tylko śnieżki! - powiedziała Ann, powtarzając gest Seferyna i rzucając książki na stolik.

- Znowu w coś przegrał? - dobiegł ich głos z jednego z foteli.

- Dostał śnieżką w twarz i wpadł w zaspę i najwyraźniej jego męska duma tego nie zniosła - wyjaśniła Kat, powstrzymując wybuch śmiechu. - Cześć, Fuerte! Kiedy wróciłaś?

- Cały Ab... - Fuertianiakis zaśmiała się kpiąco i łyknęła zdrowo z trzymanego przez siebie pucharu. - Chwilę temu. A wy co robiliście?

- Bitwa na śnieżki. Pomysł Akkarina, ale chyba nie jest zadowolony z efektu, nie, Ab? - odpowiedziała jej Katerina, trącając kolegę łokciem. Chłopcy ściągnęli swoje płaszcze i powiesili je obok peleryny Fuerte, po czym obaj zajęli miejsca przy kominku, żeby się trochę ogrzać.

Kat posłała Ann porozumiewawcze spojrzenie, mruknęła coś o tym, że musi się przebrać i obie wyszły do dormitorium, zostawiając Sefa, Fuer i Aba samych w pokoju wspólnym.

- Napisałaś o CZYM? - Ab wyraźnie się ożywił.

- Nie twój interes - warknął Seferyn, a jego włosy zrobiły się krwistoczerwone. Akkarin, widząc reakcję kolegi tylko wzruszył ramionami.

- Dobra, spoko, przecież wszyscy widzą, że na siebie lecicie - powiedział z głupim uśmiechem.

Ann zgromiła go spojrzeniem, Sef już wyciągał różdżkę, żeby miotnąć w niego jakimś zaklęciem, Fuer dusiła się ze śmiechu, a Kat nie wiedziała, co zrobić.

- Szkoda, że ty nie widzisz, że... - zaczęła złośliwie van Morta, ale Katerina nagle się ożywiła, szarpnęła ją za rękę tak, że dziewczyna aż krzyknęła, i powiedziała:

- Chodź, poszukamy w bibliotece, chyba tam ostatnio byłaś, nie?

Fuerte wróciła do głaskania Temistoklesa, Ab wyciągnął Quidditch przez wieki i zajął się lekturą. Ann i Katerina skierowały się do wyjścia. De Collotye wyglądała, jakby chciała zabić koleżankę, a jej twarz kolorem przypominała obecną fryzurę brata.

- Ja poszukam w Wielkiej Sali - mruknął Seferyn i wybiegł z pokoju, wciąż z czerwonymi włosami, roztrącając pierwszoroczniaków. Akkarin spojrzał na niego znad książki.

- Nie był tak wściekły nawet, gdy zjarały mu się te włosy - mruknął do Fuerte, która w końcu wybuchnęła śmiechem, gdy tylko wyszli.

****

***

- Nie no, nic - odparła Fuer i otarła załzawione od śmiechu oczy. - Chyba powinnyśmy się sprężyć i poszukać tego gada.
Ann spojrzała na nią z miną, która mówiła, że dziewczyna nie do końca wie, o co chodzi.
- Irytek bawi się w chowanego - odparła jej Fuerte. - Flitwick przewiduje nagrodę dla osób, które pomogą w poszukiwaniu tej wredoty.
- Jak dla mnie, to mógłby zaginąć na zawsze - powiedziała Pen wzruszając lekko ramionami.
- Czy ja wiem - zaczęła Ann. - Bez niego byłoby chyba trochę nudno... Ale spoko, poszukam go z wami - dodała, zrzucając przypadkowo na podłogę stos książek.
Fuerte skrzywiła się lekko, bo jej głowa niemal eksplodowała z bólu przy każdym najmniejszym hałasie.
- Sorry - mruknęła Ann. - Mam chyba lekarstwo na ten twój ból głowy, poza tym, przyda nam sie w poszukiwaniach Irytka. - Wyciągnęła z torby niewielką buteleczkę złocistego płynu i pomachała nią przed nosem dziewczyn.
Kat uśmiechnęła się blado, Fuerte wyszczerzyła zęby i zarządziła:
- Chodźmy sprawdzić w kuchni, skrzaty przecież są najlepszym źródłem informacji!