Jasne, że mam takie cytaty. Nie wracam do nich może zbyt często, ani nie zapisuję, natomiast pamiętam z jakich są książek. Z tymi informacjami długo nie muszę ich szukać. Muszę przyznać, że dawno nie znalazłam cytatu, który by mnie jakoś mocno porwał. Natomiast mam kilka takich z przeszłości, które chowam gdzieś w pamięci. Jedne wiążą się z jakimiś sytuacjami, inne po prostu do mnie trafiły, zostawiły jakiś mocny ślad bez szczególnego powodu. Kilka z nich poniżej.

Największym oszustwem młodości jest wszelki optymizm, uporczywa wiara w to, że we wszystkim jest postęp.
Olga Tokarczuk, Prawiek i inne czasy

Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje. Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie. Jest kwintesencją życia i jest przeciwko życiu. Przenika przez skórę do mięśni i kości, które zaczynają odtąd istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie r11; to znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie. Upijać się? Spać całe tygodnie? Zapamiętywać się w aktywności aż do amoku? Modlić się nieustannie?
Olga Tokarczuk, Dom dzienny, dom nocny

Nie ma tyrana równie bezlitosnego jak ból, ani despoty, który dorównałby okrucieństwem poplątanym myślom.
Stephen King, Ręka Mistrza