Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5].

Kim uda³a siê do sto³u Gryfonów wœród radosnych okrzyków. Ba³a siê, ¿e zaraz do Wielkiej Sali wpadnie jej ojciec, zrobi awanturê i bêdzie chcia³ j¹ st¹d zabraÌ. Z trudem prze³knê³a œlinê. Siedzia³a cicho, spodziewaj¹c siê najgorszego. Jednak nic siê nie dzia³o. Gdy wszyscy pierwszoroczni zostali przydzieleni, na stole pojawi³y siê z³ote pó³miski. Œwie¿o upieczona Gryfonka na³o¿y³a sobie tylko trochê ziemniaków i miêsa. Z trudem prze³yka³a ka¿dy kês, podczas gdy inni zajadali siê w najlepsze.
Gdy uczta dobieg³a koùca, Kim uda³a siê wraz ze swoim prefektem i grupk¹ innych pierwszorocznych Gryfonów do wie¿y. Zajê³a ³ó¿ko obok wysokiej blondynki o piwnych oczach. Nie mog³a zasn¹Ì przez d³ugi czas. Mo¿e jej ojciec przyjdzie po ni¹ w nocy i zabierze j¹ potajemnie, gdy ona bêdzie spaÌ? W koùcu jednak zapad³a w niespokojny sen. Gdy tylko o œwicie uchyli³a powieki, usiad³a gwa³townie na ³ó¿ku i ogarnê³a wzrokiem ca³e pomieszczenie. Wci¹¿ by³a w Hogwarcie. Ze zdziwieniem potar³a oczy i uszczypnê³a siê kilka razy, aby sprawdziÌ, czy to nie sen. A jednak tata nie zabra³ jej w nocy!
Przez kilka nastĂŞpnych dni dziewczynka ÂżyÂła w strachu, Âże lada chwila rodzice jÂą stÂąd zabiorÂą. Dni mijaÂły, nikt z jej rodziny siĂŞ nie pojawiaÂł. W koĂącu przestaÂła siĂŞ tym przejmowaĂŚ. Wszystko szÂło jak z pÂłatka, do czasu przerwy ÂświÂątecznej...
Kim siedzia³a w³aœnie w poci¹gu, który mia³ j¹ zawieœÌ na stacjê King' s Cross. Siedzia³a w przedziale wpatrzona w mijane krajobrazy. Nie cieszy³a siê zbytnio na powrót do domu. Chcia³a siê komuœ wygadaÌ, opowiedzieÌ o wszystkim, co siê dzia³o w Hogwarcie. Rodzice jednak nigdy nie dali jej skoùczyÌ ¿adnej swojej wypowiedzi.
Wreszcie poci¹g zacz¹³ zwalniaÌ, a potem zatrzyma³ siê. Gryfonka wziê³a walizkê i ruszy³ ku wyjœciu z poci¹gu.
Rodzice juÂż na niÂą czekali. Dziewczynka uÂśmiechnĂŞÂła siĂŞ blado. Bez zbĂŞdnych powitaĂą ruszyli do samochodu. Kim tylko westchnĂŞÂła i zaczĂŞÂła wlec siĂŞ za nimi, ciÂągnÂąc za sobÂą swojÂą walizkĂŞ.
Gdy dotarli do domu, rodzice wci¹¿ nie odezwali siê do niej ani s³owem. Czy¿by siê na ni¹ obrazili, bo nie trafi³a do Slytherinu? Kim jako pierwsza wesz³a do domu i zamierza³a siê w³aœnie udaÌ do swojego pokoju. Gdy postawi³a swoj¹ stopê na pierwszym stopniu szerokich schodów, wiod¹cych na pierwsze piêtro domu, us³ysza³a za plecami g³os :
- Wiesz, Âże tam juÂż nie wrĂłcisz, prawda?
Dziewczynka odwrĂłciÂła siĂŞ. Za niÂą staÂł jej ojciec.
- Jak to nie? - spytaÂła zdziwiona dziewczynka.
- UmawialiÂśmy siĂŞ na coÂś - odparÂł chÂłodno ojciec.
- Ale ja nie mam wpÂływu na to, w jakim Domu bĂŞdĂŞ! - prĂłbowaÂła wytÂłumaczyĂŚ Gryfonka.
- Jak Âśmiesz nam pyskowaĂŚ! - wtrÂąciÂła siĂŞ mama.
- Ale ja wcale... - zaczĂŞÂła Kim.
- Tylko nie tym tonem, mÂłoda damo! Masz nas szanowaĂŚ i siĂŞ nas sÂłuchaĂŚ! - rozkazaÂła kobieta. Kim Âłzy napÂłynĂŞÂły do oczu. ByÂła bezsilna. Nic nie mogÂła zrobiĂŚ. Nie miaÂła juÂż nawet siÂły zaprotestowaĂŚ.
- JesteÂście okrutni - rzuciÂła tylko, odwrĂłciÂła siĂŞ i pobiegÂła w gĂłrĂŞ schodĂłw.

Wpad³a do swojego pokoju i trzasnê³a drzwiami. Rzuci³a walizkê w k¹t, usiad³a na ³ó¿ku i zaczê³a p³akaÌ. P³aka³a d³ugo i rozpaczliwie. Gdy siê opanowa³a, po³o¿y³a siê na plecach i wbi³a wzrok w sufit. Le¿a³a tak d³u¿sz¹ chwilê w ciszy i samotnoœci.
Nagle us³ysza³a stukanie w szybê. Wzdrygnê³a siê. Wsta³a z ³ó¿ka i podesz³a do okna. Po drugiej stronie zobaczy³a uœmiechniêt¹ kobietê. Siedzia³a na miotle. Mia³a czarne w³osy do ramion i niebieskie oczy. By³a szczup³a, wysoka i wysportowana. Macha³a weso³o do dziewczynki.
- Ciocia Rozalia! - szepnê³a uradowana Kim. Otworzy³a okno. Ciocia machnê³a ró¿d¿k¹ i w jednej chwili by³a ma³a jak muszka. Wlecia³a do pokoju dziewczynki i ponownie machnê³a ró¿d¿k¹. Teraz przed Kim sta³a ciotka Rozalia w normalnych rozmiarach.
- Co tu robisz ciociu? - spyta³a cicho Gryfonka, sadowi¹c siê na ³ó¿ku. Ciocia zajê³a miejsce obok niej.
- WpadÂłam zobaczyĂŚ, co tam u mojej ulubionej siostrzenicy! - zawoÂłaÂła radoÂśnie ciocia, mierzwiÂąc wÂłosy dziewczynki.
- Ciiiiiicho! - syknĂŞÂła Kim. - Rodzice mogÂą ciĂŞ usÂłyszeĂŚ!
- No tak - westchnĂŞÂła ciocia. - Dobrze, bĂŞdĂŞ cicho. Przyrzekam. No to co tam u ciebie?
- Szczerze mĂłwiÂąc, Âźle. Rodzice zgodzili siĂŞ wysÂłaĂŚ mnie do Hogwartu, pod warunkiem, Âże bĂŞdĂŞ w Slytherinie, a tiara przydzieliÂła mnie do Gryffindoru i...
- Do Gryfka? Moja dziewczynka! - powiedziaÂła ciotka dumnym tonem. Kim uÂśmiechnĂŞÂła siĂŞ blado.
- No i teraz nie pozwalajÂą mi tam wrĂłciĂŚ po ÂświĂŞtach.
- Jak to nie?! - wykrzyknĂŞÂła ciocia, zrywajÂąc siĂŞ na rĂłwne nogi. Po chwili jednak zdaÂła sobie sprawĂŞ z tego, co zrobiÂła.
- Schowaj siê! - powiedzia³a Kim. Ciocia zaczê³a nerwowo siê rozgl¹daÌ po pokoju, szukaj¹c sobie miejsca. Postanowi³a, ¿e zmniejszy siê, a potem wjedzie pod ³ó¿ko dziewczynki.
Tymczasem dziewczynka usÂłyszaÂła coraz gÂłoÂśniejsze kroki.
- Szybciej, szybciej! - szepta³a, obgryzaj¹c paznokcie. Ciocia jednak jak na z³oœÌ zapomnia³a zaklêcia i tylko macha³a szybko ró¿d¿k¹, mrucz¹c pod nosem jakiœ niezrozumia³e s³owa.
Nagle wzrok Kim i jej cioci padÂł na drzwi, ktĂłre otworzyÂły siĂŞ gwaÂłtownie. StaÂła w nich matka Kim. I wcale nie wyglÂądaÂła na zadowolonÂą...

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.