Bardzo długo była to moja ulubiona książka z serii. Pisząc bardzo długo, mam na myśli aż do wydania "Księcia Półkrwi". Mieliśmy trochę oddechu od Voldemorta, chociaż jak wiadomo była to cisza przed burzą. No i wprowadzenie dwóch świetnych postaci, wątku Huncwotów, było moim zdaniem świetne i odświeżające. Pamiętam tylko, że nie lubiłam sir Cadogana i wątku z egzekucją Hardodzioba. No i tu też mam sentyment, bo wygrałam wtedy jakieś gadżety związane z tą częścią, haha.

Więzień Azkabanu był przez długi czas moim ulubionym tomem. To już była jednak trochę bardziej mroczna opowieść, choć jeszcze nie tak mroczna jak kolejne. Myślę, że wtedy dało się poczuć takie namacalne niebezpieczeństwo, w jakim znalazł się Harry. Nie wiedzieliśmy jeszcze, że Syriusz to jest swój chłop i krzywdy Harry'emu nie zrobi. Ale jakoś tak, odsunęło się na ten jeden tom widmo Voldemorta, pojawiły się nowe zagrożenia - początkowo Syriusz właśnie, dementorzy, później Glizdogon. Podobało mi się to, że z jednej strony Rowling uśpiła naszą czujność, bo nie było w tej książce Voldemorta, więc potem kolejne tomy były jakieś takie bardziej dramatyczne pod tym kątem. Z drugiej, chyba trochę lepiej poznaliśmy Harry'ego, no i jego rodziców i w ogóle Huncwotów, co dla mnie zawsze było super, bo kochałam ich nad życie. No i ja tę część wspominam z sentymentem, bo wygrałam kiedyś jakieś gadżety w konkursie, i one były związane właśnie z tym tomem. A że nigdy niczego nie wygrywam, to zawsze to wspominam z łezką w oku, haha.

Ale mam też takie przemyślenie, że Komnata Tajemnic jest w ogóle przez wielu fanów podawana jako najmniej lubiana część. Myślicie, że to może mieć wpływ na to, jak odbieramy Więźnia z Azkabanu?