Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5].

Seattle, Waszyngton, Stany Zjednoczone Ameryki.

Zwyczajne miejsce, ale dla niektĂłrych niezwykÂłe. Normalne ulice, lecz przecieÂż w kaÂżdym zakamarku skrywa siĂŞ choĂŚ trochĂŞ magii. Trzeba tylko otworzyĂŚ oczy i nauczyĂŚ siĂŞ patrzeĂŚ. A to jest dla wiĂŞkszoÂści ludzi najwiĂŞkszÂą trudnoÂściÂą.

***

Trzynasty maja to pozornie caÂłkiem przeciĂŞtna data.
Ale nie dla Elaine Howard.
Trzynastego maja 2000 roku po raz pierwszy ujrzaÂła blask sÂłoĂąca.
Trzynastego maja 2010 roku pokochaÂła sagĂŞ o Harrym Potterze.
Trzynastego maja 2011 roku nie dostaÂła tak upragnionego listu z Hogwartu.
Trzynastego maja 2012 roku straciÂła juÂż wszelkie nadzieje na to, Âże jest czarownicÂą.

***

Elaine by³a bardzo wysok¹ jak na swój wiek, szczup³¹ dziewczyn¹. Mia³a œliczne, szaro-niebieskie oczy i d³ugie, lœni¹ce, z³ote loki. Jej cera by³a koloru koœci s³oniowej.

Matka, Katherine, nazywaÂła swojÂą cĂłrkĂŞ El. Tak pewnie nazywaliby jÂą teÂż jej przyjaciele, gdyby tylko ich miaÂła. Elaine nie znaÂła swojego ojca. Gdy tylko pytaÂła o niego rodzicielkĂŞ, otrzymywaÂła w odpowiedzi jedynie nieprzerwane milczenie. Zawsze.
El uwielbiaÂła byĂŚ sama. Nie potrzebowaÂła towarzystwa innych. W stu procentach wystarczaÂły jej ksi¹¿ki, ktĂłre kochaÂła najbardziej. Dlaczego? Ksi¹¿ki nigdy nie wytykajÂą b³êdĂłw, nie ka¿¹ sprzÂątaĂŚ w pokoju, nie czepiajÂą siĂŞ wyglÂądu… Ale za szybko siĂŞ koĂączÂą.

Elaine naleÂżaÂła do Federacji Skautingu Europejskiego. ByÂła zastĂŞpowÂą Wilka.

Dziewczyna miaÂła jeden sekret. NiektĂłrzy uwaÂżali go za bezsensowny, jednak El strzegÂła go dniem i nocÂą. UÂżywaÂła swojego drugiego imienia – Elaine. To pierwsze byÂło wielkÂą tajemnicÂą. PoznaĂŚ jÂą mogÂła tylko osoba, ktĂłrÂą pokocha cĂłrka pani Howard.

***

Will David Grohl byÂł czarodziejem czystej krwi, paÂłajÂącym nienawiÂściÂą do mugolakĂłw i wszystkiego, co mugolskie.

Nigdy nie czekaÂł na list z Hogwartu – matka zawsze powtarzaÂła mu, Âże trafi do szkoÂły poÂłoÂżonej bliÂżej ich domu. Nie przeszkadzaÂło mu to zbytnio. NajwyÂższym priorytetem byÂła nauka magii. Miejsce, w ktĂłrym bĂŞdzie siĂŞ uczyÂł, nie miaÂło dla niego Âżadnego znaczenia.

Will byÂł wysoki i dobrze zbudowany. MiaÂł ciemnoniebieskie oczy i dÂługie, krĂŞcone, brÂązowe wÂłosy, za ktĂłrymi czĂŞsto ukrywaÂł swojÂą twarz.

***

Jest trzynasty maja roku paĂąskiego 2013.
Wysoka, szczupÂła dziewczyna przechadza siĂŞ ulicami Seattle. RozglÂąda siĂŞ uwaÂżnie. Z ciekawoÂściÂą obserwuje otaczajÂący jÂą Âświat. SkrĂŞca to w prawo, to w lewo, ale zawsze pewnie. WyglÂąda na spokojnÂą i opanowanÂą.

Nagle na jej twarzy pojawia siê zdziwienie. Chwilê póŸniej przeradza siê ono w podekscytowanie. Przypatruje siê ciemnemu, rzeŸbionemu patykowi. Po up³ywie minuty schyla siê i go podnosi. Ku jej zdumieniu wydobywa siê z niego kilka ¿ó³tych iskier.

- Czy mogÂłabyÂś Âłaskawie oddaĂŚ mi mojÂą ró¿dÂżkĂŞ? – pyta chÂłopiec, podchodzÂąc bliÂżej. – Jestem Will – przedstawia siĂŞ i podaje dziewczynie dÂłoĂą.
- Elaine – wypowiada swoje imiĂŞ, ÂściskajÂąc rĂŞkĂŞ Willa.
- JesteÂś czarownicÂą? – ChÂłopak zadaje to pytanie, chociaÂż juÂż doskonale zna odpowiedÂź.
- Nie. – Na twarzy El pojawia siĂŞ rumieniec. MÂłody Grohl patrzy na niÂą ze zdziwieniem.
- ÂŻaden mugol nie zdoÂłaÂłby wykrzesaĂŚ z tej ró¿dÂżki choĂŚby jednej iskierki – tÂłumaczy.
- Ale... Ja pochodzĂŞ... Z mugolskiej rodziny – mĂłwi nieÂśmiaÂło zszokowana dziewczyna. Will kÂątem oka zerka na swojÂą rĂŞkĂŞ. PrzecieÂż pÂłynie w niej czysta krew czarodziejĂłw! A on, potomek staroÂżytnego rodu GrohlĂłw, podaÂł jÂą mugolaczce! Szlamie!

- Ej! Poczekaj! – krzyczy Elaine, widzÂąc odchodzÂącego bruneta. Jej uwaÂżny wzrok zauwaÂża teÂż to, Âże nowo poznany chÂłopak wyciera swojÂą dÂłoĂą o spodnie.
El ciĂŞÂżko wzdycha. PoczuÂła, Âże powiedziaÂła coÂś Âźle. A moÂże to Will postÂąpiÂł nieodpowiednio? Nie, na pewno nie. PrzecieÂż to taki miÂły, uroczy chÂłopiec...

***

- Matko, wrĂłciÂłem – informuje rodzicielkĂŞ Will, po czym biegnie prosto do Âłazienki w celu odkaÂżenia rÂąk.

Po piĂŞtnastu minutach wchodzi do salonu.
- Will, kochanie, co ty robiÂłeÂś tyle czasu w Âłazience? – pyta Joannie Grohl, patrzÂąc z zaciekawieniem na syna.
- MyÂłem rĂŞce po spotkaniu ze szlamÂą – tÂłumaczy krĂłtko i zwiĂŞÂźle chÂłopak. Kieruje siĂŞ w stronĂŞ swojego pokoju i pada na ³ó¿ko. Jest szesnasta trzydzieÂści, a jemu juÂż chce siĂŞ spaĂŚ. Jednak po kilku minutach zbiera siĂŞ w sobie i podejmuje nieudolnÂą prĂłbĂŞ doprowadzenia pomieszczenia do porzÂądku.

W sumie, miÂła byÂła ta Elaine – myÂśli z uÂśmiechem, spoglÂądajÂąc na swojÂą dÂłoĂą.

***

- Mamo! Mamo! Nie uwierzysz, co siĂŞ staÂło! – krzyczy Elaine, wpadajÂąc do domu. Jednak nie zastaje tam swojej matki. No tak, przecieÂż jest jeszcze w pracy... Dziewczyna kieruje siĂŞ do swojego pokoju. Bierze z pó³ki przypadkowÂą ksi¹¿kĂŞ i siada z niÂą na krzeÂśle.

Ciekawe, czy jeszcze kiedyÂś spotkam Willa? – zadaje sobie w duchu pytanie.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.