Kazui <3

W zasadzie lepiej tkwiÌ w s³odkiej niewiedzy. UmiejêtnoœÌ braku myœlenia i brak odczuwania tego braku, w po³¹czeniu z brakiem myœlenia o myœleniu i przekonaniem, ¿e siê wszystko dobrze przemyœla³o jest darem, który posiadaj¹ tylko wybrani. Im wiêcej wiesz, tym mniej rozumiesz, wiêc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieÌ i mieÌ œwiêty spokój.

Za siedmioma gĂłrami, za siedmioma lasami
ÂŻyÂł sobie RacÂław z rycerzykami.
Wielu ich tam byÂło, innej maÂści kaÂżdy,
Jednak kaÂżdy spoÂśrĂłd nich byÂł bardzo odwaÂżny,
ChoÌ nie tak jak Rac³aw - m¹¿ najlepszy w œwiecie,
RozpalajÂący serce niemal kaÂżdej kobiecie,
Lecz kochajÂąc jednÂą, tĂŞ spoza Lagary,
KtĂłrÂą owÂładnĂŞÂły miÂłoÂści jego czary
I wyczekuje tylko kiedy siĂŞ zobaczÂą...
Ale koniec historii! Nie za to mi pÂłacÂą.
WracajÂąc do Lagary, ÂżyÂła tam Liliana,
KtĂłra, chociaÂż nieporadnoÂściÂą owiana
I znana w otoczeniu z niechĂŞci do koni,
Nie baÂła siĂŞ prawie dzierÂżyĂŚ w rĂŞku broni.
Gdy tylko nadszedÂł rozkaz, wskoczyÂła na konia.
MajÂąc u swego boku GajĂŞ, Aarona,
FomĂŞ i Milana, a przed sobÂą zadanie,
RuszyÂła, nie baczÂąc, czy coÂś jej siĂŞ stanie.
Jednak RacÂława niestety przy nich nie byÂło,
A szkoda, bo to by siĂŞ lepiej skoĂączyÂło.
Zamiast niego, Nadar przewodziÂł tej grupie
I chociaÂż zdawaÂło siĂŞ, Âże ma wszystko w dupie,
DoprowadziÂł ich caÂłych do kapitana,
Nie majÂącego nic z NarniÂą wspĂłlnego - Kasjana,
KtĂłry miaÂł przy sobie ogiera wspaniaÂłego,
Nawet dla stajennych nieprzyjemnego,
Z piĂŞknÂą grzywÂą i gracjÂą, jakiej wiĂŞcej miaÂło
Jedynie zgrabne, RacÂławowe ciaÂło...

Co byÂło z Aaronem? Z ostrzem w jego dÂłoni?
I LilianÂą? Jak z jej podejÂściem do koni?
Co z zaciĂŞtÂą GajÂą? Co z nadĂŞtym Milanem?
Potwornym ogierem wraz z jego panem?
Co z FomÂą? Jak Âżyje? I jak jego rany?
Kiedy tego wszystkiego dowiedzieĂŚ siĂŞ mamy?

Gdy tylko na Alette wielka wena spÂłynie.
MoÂże nigdy, moÂże jutro, moÂże w czarnej godzinie,
Byle, jak to nastÂąpi, napisaÂła wreszcie
O RacÂławie i jego kochanej niewieÂście.

Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this...

"Niewiele rzeczy ma na cz³owieka tak wielki wp³yw jak pierwsza ksi¹¿ka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa s³ów, choÌ wydaj¹ siê pozostawaÌ gdzieœ daleko za nami, towarzysz¹ nam przez ca³e ¿ycie i wznosz¹ w pamiêci pa³ac, do którego, wczeœniej czy póŸniej... i nie wa¿ne, ile w tym czasie przeczytaliœmy ksi¹¿ek, ile nowych œwiatów odkryliœmy, ile siê nauczyliœmy i ile zd¹¿yliœmy zapomnieÌ... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon






OglÂądam chiĂąskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubiĂŞ surowe. Pozdrawiam wszystkich, ktĂłrych karmiÂłam, a szczegĂłlnie tych, ktĂłrzy z tego powodu cierpieli. LubiĂŞ gotowaĂŚ dla Gne, ktĂłrej wszystko smakuje i Ciemka, ktĂłremu ÂśmierdzÂą (gotowane!) jajka. PijĂŞ herbatĂŞ koÂło kibla z Ang, o miÂłoÂści rozmawiam z Pene, ÂśpiĂŞ na podÂłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z ktĂłrymi obieram ziemniaki.

Pozdrawiam mistrza otwierania zamkĂłw Sam i specjalistĂŞ od Âłowienia smerfĂłw Katherine
... a kieÂłbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love

.

.

.

W kategorii Najlepsza Seria Obyczajowa, wygrywa Penelope - Trudny WybĂłr

I love Smaug

- O czym marzysz?- zapytaÂł w koĂącu.
- Marzê o lepszym ¿yciu. O tym, by ludziom bardziej zale¿a³o na ludziach, ni¿ na pieni¹dzach, by mieli honor i nie ³amali obietnic. Marzê o tym, by przyjaŸù by³a prawdziwa, a mi³oœÌ nie bola³a. - Odpowiedzia³a bez zastanowienia.
- A jeÂśli ci powiem, Âże mogĂŞ ci to daĂŚ, pĂłjdziesz ze mnÂą? - Wyraz jego twarzy nie zdradzaÂł uczuĂŚ, ale w oczach tliÂła siĂŞ iskierka nadziei.
- PĂłjdĂŞ. Dlatego, Âże bĂŞdĂŞ chciaÂła uwierzyĂŚ w to, Âże mĂłwisz prawdĂŞ. Szkoda tylko, Âże taki Âświat nie istnieje.
- Istnieje, a ja ci go poka¿ê, je¿eli tylko zechcesz otworzyÌ oczy. - Nieznajomy wyci¹gn¹³ do niej rêkê, a ona j¹ ujê³a, po raz pierwszy wierz¹c, ¿e mo¿e byÌ szczêœliwa.[/color]

Dedykacja dla mnie od pewnej bardzo sympatycznej osoby ;]







Nie ma zbyt wiele cza­su, by byÌ szczêœli­wym.
Dni prze­mijaj¹ szyb­ko. ¯ycie jest krótkie. W ksiêdze naszej przysz³oœci wpi­suje­my marze­nia, a ja­kaœ niewidzial­na rêka nam je przek­reœla. Nie ma­my wte­dy ¿ad­ne­go wy­boru. Je¿eli nie jes­teœmy szczêœli­wi dziœ, jak pot­ra­fimy byÌ ni­mi jutro?
Wy­korzys­taj ten dzieù dzi­siej­szy. Obiema rêko­ma obej­mij go. Przyj­mij ochoczo, co niesie ze sob¹: œwiat³o, po­wiet­rze i ¿ycie, je­go uœmiech, p³acz, i ca³y cud te­go dnia.
WyjdŸ mu nap­rze­ciw.


Wiersz Anciol, mĂłj ulubiony



Robak gne

.

W kategorii Najlepsza Seria Obyczajowa, wygrywa Penelope - Trudny WybĂłr

I love Smaug

- O czym marzysz?- zapytaÂł w koĂącu.
- Marzê o lepszym ¿yciu. O tym, by ludziom bardziej zale¿a³o na ludziach, ni¿ na pieni¹dzach, by mieli honor i nie ³amali obietnic. Marzê o tym, by przyjaŸù by³a prawdziwa, a mi³oœÌ nie bola³a. - Odpowiedzia³a bez zastanowienia.
- A jeÂśli ci powiem, Âże mogĂŞ ci to daĂŚ, pĂłjdziesz ze mnÂą? - Wyraz jego twarzy nie zdradzaÂł uczuĂŚ, ale w oczach tliÂła siĂŞ iskierka nadziei.
- PĂłjdĂŞ. Dlatego, Âże bĂŞdĂŞ chciaÂła uwierzyĂŚ w to, Âże mĂłwisz prawdĂŞ. Szkoda tylko, Âże taki Âświat nie istnieje.
- Istnieje, a ja ci go poka¿ê, je¿eli tylko zechcesz otworzyÌ oczy. - Nieznajomy wyci¹gn¹³ do niej rêkê, a ona j¹ ujê³a, po raz pierwszy wierz¹c, ¿e mo¿e byÌ szczêœliwa.[/color]

Dedykacja dla mnie od pewnej bardzo sympatycznej osoby ;]







Nie ma zbyt wiele cza­su, by byÌ szczêœli­wym.
Dni prze­mijaj¹ szyb­ko. ¯ycie jest krótkie. W ksiêdze naszej przysz³oœci wpi­suje­my marze­nia, a ja­kaœ niewidzial­na rêka nam je przek­reœla. Nie ma­my wte­dy ¿ad­ne­go wy­boru. Je¿eli nie jes­teœmy szczêœli­wi dziœ, jak pot­ra­fimy byÌ ni­mi jutro?
Wy­korzys­taj ten dzieù dzi­siej­szy. Obiema rêko­ma obej­mij go. Przyj­mij ochoczo, co niesie ze sob¹: œwiat³o, po­wiet­rze i ¿ycie, je­go uœmiech, p³acz, i ca³y cud te­go dnia.
WyjdŸ mu nap­rze­ciw.


Wiersz Anciol, mĂłj ulubiony



Robak gne

.

.

.