O tym dlaczego nie warto uwa¿aæ na grzybobraniu.
Chyba synek mój zwariowa³!
Chyba gdzie¶ swój rozum schowa³!
Nie wiem co mu siê dzi¶ sta³o,
Ale nie¼le go pogrza³o!
A zaczê³o siê od tego,
(Nie wêszy³em w tym nic z³ego)
¯e dzi¶ rano po ¶niadaniu
Znikn±³ gdzie¶ na grzybobraniu,
A gdy znalaz³ siê ch³opaczek,
Macha³ kijem w stronê kaczek.
Pewnie grzyby go znudzi³y.
Nawet ja nie mia³em si³y,
Wiêc do domu chcia³em wróciæ,
Ale on siê zacz±³ k³óciæ.
Zacz±³ bredziæ o Hogwarcie,
¯e tam maj± lepsze ¿arcie,
Eliksiry, magii sztuka,
Domy gryfa i borsuka,
I testrale, i chochliki,
Miot³y, quidditch, ¶wistokliki...
¦miaæ siê? P³akaæ? Nie wiedzia³em,
Wiêc zdziwiony nad nim sta³em,
A on dalej opowiada:
„Kota wezmê od s±siada,
Miot³ê od cioci Bo¿enki,
Jeszcze pióra od Marzenki!”.
Ju¿ mnie rozbola³a g³owa,
A on ci±gnie to od nowa.
Co¶ tam mówi o Hogwarcie,
¯e tam maj± lepsze ¿arcie,
Eliksiry, magii sztuka,
Domy wê¿a no i kruka...
Przyznam szczerze... siê wkurzy³em,
W pieniek drzewa uderzy³em
Co siê m³ody ciut ukorzy³,
Lecz po chwili dalej tworzy³:
„¦miercio¿erco!” na mnie krzyczy
I „Avada” w¶ciekle ryczy.
W koñcu siê przebra³a miarka.
Za koszulê wzi±³em Marka
I prowadzê go do domu.
A on krzyczy: „Sam Wiesz Komu
Zdrajco s³u¿ysz! ¦miercio¿erca!
¯mija! Bez ludzkiego serca!”
Ca³± drogê siê wyrywa³
I szamota³, i wyzywa³,
Wiêc zamkn±³em go w pokoju,
¯eby chwile mieæ spokoju.
Odetchn±³em, pomy¶la³em
I plan prosty w g³owie mia³em,
¯e poczekam przez noc ca³±.
Mo¿e co¶ siê bêdzie dzia³o.
Do poranka poczeka³em
I chwilowo siê nie ba³em,
Bo siê Marek uspokoi³
I przez moment ju¿ nie broi³.
Pó³ godziny siedzia³ w ciszy,
A¿ us³ysza³ piski myszy
I ju¿ trzyma³ w rêku kijek,
I celowa³ w mysi ryjek.
„Hej, Parszywku! Nêdzny szczurze!
Zaraz ci rozpêtam burzê!
Crucio, Accio i Reparo!
Giñ za wszystko! Z³a poczwaro!”
Mysz siê biedna przestraszy³a
I przed ciosem odskoczy³a,
Pod nogami mi przemknê³a,
Potem w kominku zniknê³a.
Marek poszed³ ju¿ w jej ¶lady.
Ja ze strachu ca³y blady,
A on popió³ w d³onie bierze:
„Do Muszelki! Na Wybrze¿e!”.
Przesz³o to wszelkie pojêcie,
Wiêc zamkn±³em go w ³azience,
Ale ch³opak drzwi po³ama³,
¯e to Zgredek chamsko sk³ama³
I znów zacz±³ swoje prawiæ,
¯e w quidditch chce siê bawiæ.
Wybieg³ z miot³± na ulice,
Pi³ki rzuca³ w kamienice.
Ju¿ trzy okna wybi³ z rana!
Po czym krzycza³: „Jest wygrana!”.
Teraz biega po podwórku
I okrakiem siad³ na Burku.
Macha kijkiem jak szalony,
Macha nim na wszystkie strony.
„Hardodziobie leæ do nieba!”.
Eh...
Chyba mu lekarza trzeba...
Prorok Niecodzienny
Nicram_93
[P]Louise Lainey
Mikasa
Bardzo skoczny i dynamiczny wierszyk, niektóre rymy bardzo ciekawe, ogólnie ca³a historia bardzo pozytywna! W pojedynczych miejscach by³y zgrzyty rytmiczne, ale wyczuwa³o siê je w³a¶nie dlatego, ze wiêkszo¶æ wiersza jest naprawdê ¶wietna! Bardzo przyjemnie mi siê czyta³o, dziêki 
Kochana, powali³a¶ 
Niaja
. Uwielbiam to <3
Alette
Jakby to okre¶li³ Graba¿: pyzata dycha! 
![[off]](../../infusions/shoutbox_panel/sh_offline.png "Offline")
A.
Wileno, przesz³a¶ tym wierszem sam± siebie! Jest ¶wietny, cudowny, ¶mieszny, fajny i w ogóle
Marek mia³ chyba niez³e haluny, mo¿e po prostu poszed³ na to grzybobranie i siê najad³ grzybków halucynków i potem mu tak odwali³o
Wyobrazi³am sobie takiego malutkiego psa jamnika, który w doros³ej postaci siêga g³ow± niewiele ponad pó³ ³ydki
Wielkie W za ten wiersz! Nic nie zgrzyta³o, wszystko piêknie, rymy Ci cudownie siad³y, rytm taki sam
Wiêcej takich