- El! Wstawaj, ¶piochu! Dzisiaj jedziesz do szko³y! – Dziewczyna podskoczy³a na d¼wiêk g³osu matki. Nie spa³a od godziny. Le¿a³a pod ko³dr± i rozmy¶la³a o tym, jak bêdzie w Swanville. Przed oczami mia³a obraz Hogwartu. Gdzie¶ w g³êbi duszy pragnê³a, ¿eby jej nowa szko³a okaza³a siê taka sama...
- Ju¿, mamo. – Ziewnê³a przeci±gle. Wyskoczy³a z ³ó¿ka, zrobi³a kilka sk³onów i przysiadów. Rozejrza³a siê po pokoju, w którym mieszka³a ca³e swoje dotychczasowe ¿ycie. Teraz przyjdzie jej go opu¶ciæ, pojechaæ w nieznane miejsce, do obcych osób. A co, je¶li bêd± niemili?... Elaine by³a uwielbiana przez nauczycieli, jednak z pozosta³ymi uczniami bywa³o ró¿nie. To przecie¿ nie jej wina, ¿e lubi³a siê uczyæ, lecz inni tego nie rozumieli...
Podesz³a do okna. By³o gor±co, wiêc za³o¿y³a granatow± sukienkê na rami±czkach, siêgaj±c± do kolan. Idealnie kontrastowa³a z jej z³otymi lokami i jasn± skór±. Uczesa³a siê i umy³a twarz. Zauwa¿y³a, ¿e jest okropnie blada. Stwierdzi³a, ¿e nic nie mo¿e z tym zrobiæ, wiêc powoli zesz³a po schodach.
Mama czeka³a na ni± w kuchni ze ¶niadaniem, ale El jakim¶ dziwnym trafem opu¶ci³ apetyt. Nie chcia³a jednak jeszcze bardziej denerwowaæ mamy, która wprawdzie ¶wietnie ukrywa³a swoje emocje (Elaine odziedziczy³a to w³a¶nie po niej), lecz jej córka by³a obdarzona ogromn± empati± i po prostu czu³a, ¿e co¶ wisi w powietrzu. W koñcu jej rodzicielka mieszka³a tu tylko z ni±. Gdy jej zabraknie, zostanie ca³kiem sama. Gdzie by³ ojciec El? Nie wiadomo. Dziewczyna wielokrotnie próbowa³a siê dowiedzieæ, ale za ka¿dym razem widzia³a ³zy sp³ywaj±ce po policzkach Katherine, wiêc po jakim¶ czasie po prostu zaprzesta³a wypytywania. Czasem zastanawia³a siê, dlaczego tak jest, a w jej g³owie rodzi³o siê mnóstwo pomys³ów.
A mo¿e by³ czarodziejem? Kiedy mama siê dowiedzia³a, uciek³a od niego?
Albo alkoholikiem? Narkomanem?
A co, je¶li nale¿a³ do jakiej¶ okropnej mafii? Albo by³... ¦miercio¿erc±?
Szybko odrzuci³a od siebie te my¶li. Oczywi¶cie, dopuszcza³a te¿ samobójstwo, morderstwo albo nawet gwa³t, choæ w to ostatnie nie potrafi³a uwierzyæ. Jej rodzicielka mia³a czarny pas karate...
- Elaine, skarbie, dlaczego nic nie jesz? – dobieg³ do niej, trochê jak zza ¶ciany, g³os matki.
Elaine. Aha. Denerwuje siê.
- Ja... Nie jestem g³odna – mruknê³a dziewczyna, wpatruj±c siê w kanapkê z ¿ó³tym serem, któr± mama najwyra¼niej po³o¿y³a na jej talerzu, kiedy El zajêta by³a rozmy¶laniem. – Poza tym, nie lubiê sera ¿ó³tego.
- Och, no tak! Jak mog³am o tym zapomnieæ? – Katherine Howard najwyra¼niej by³a zdenerwowana. Gdyby nie by³a, nigdy nie zapomnia³aby o tym, ¿e jej córka nie lubi sera ¿ó³tego. To by³a jedna z zaledwie dwóch rzeczy, które nie przechodzi³y blondynce przez gard³o. Drug± z nich by³o miêso.
Elaine by³a pewna, ¿e nie jest w stanie nic zje¶æ, ale kiedy mama po³o¿y³a przed ni± sa³atkê owocow±, nie mog³a siê powstrzymaæ. No có¿, w koñcu to sa³atka owocowa, prawda?
Po ¶niadaniu, które straszliwie siê d³u¿y³o, El podziêkowa³a, wsta³a od sto³u i posz³a na górê, do swojego kochanego pokoju. Nie mia³a na nic si³y. Pad³a na ³ó¿ko, w³o¿y³a do uszu s³uchawki, pod³±czy³a je do iPada i pu¶ci³a Mike’a Oldifielda. Dzisiaj pad³o na Man On The Rocks, jedn± z jej ulubionych p³yt tego wykonawcy. Chocia¿, szczerze mówi±c, zdecydowanie wola³a te wcze¶niejsze. U³o¿y³a siê wygodnie, zamknê³a oczy i próbowa³a siê rozlu¼niæ, jednak z marnym skutkam. Za wszelk± cenê stara³a siê przestaæ my¶leæ...
Dlaczego matka Willa do nich przysz³a? Joannie zdawa³a siê byæ taka mi³a... A¿ nadzwyczaj mi³a, bior±c pod uwagê bardzo interesuj±cy fakt – jej syn wytar³ sw± rêkê w spodnie, kiedy dotkn±³ El. Intryguj±ce. I do tego my¶la³, ¿e ona tego nie zauwa¿y³a.
Kiedy w jej g³owie rozbrzmiewa³ trzeci utwór, zasnê³a.
So you come to my world, I can show you
Where they lead to the footprints in the sand.
On the paths through the valleys and canyons,
To the veins in your arm, take my hand.
I'm the man on the rocks on the island.
The black pearl, the fool on the hill.
I'm the gold at the end of the rainbow.
If I ask you to follow, you will.
So you come to my world to find freedom.
Give you wings to the stars, you can fly.
Bring you hope and a dream to believe in
As you float through the dark, crimson sky.
I'm the man on the rocks on the island,
The jewel in the crown of the king.
I'm the hope in the hearts of the helpless,
The choir where no-one will sing.
There's a trail out of the canyon,
There's a new life waiting out there!
It'll take you home, out of this chasm,
Where there's blue sky sunlight to share.
So you come to my world to escape it all,
And you're running from the dragons and the fools!
Through the dark, empty caverns deep in your soul,
Chasing the tiger, the jewels.
I'm the man on the rocks on the island.
I'm the beggar, the loser, the cheat!
So now you come to the gates for redemption,
With a ball and chain at your feet.
There's a trail out of the canyon,
There's a new life waiting out there!
It'll take you home, out of this chasm,
Where there's blue sky, sunlight to share!*
Kiedy siê obudzi³a, na jej zegarku widnia³a godzina 13:27. Natychmiast zerwa³a siê, dopakowa³a kufer, po¿egna³a z mam± i wysz³a. Dok³adnie o 14:00 sta³a pod domem Grohlów, gotowa, by rozpocz±æ zupe³nie nowe ¿ycie...
*Mike Oldfield – Man On The Rocks
Prorok Niecodzienny
Nicram_93
[P]Louise Lainey
Liliana2194![[off]](../../infusions/shoutbox_panel/sh_offline.png "Offline")
Rue Riddle
Nadal czujê siê na 17 lat, a ju¿ 26 na karku 
A.
No có¿, ostatni raz wstawiam co¶ tak krótkiego ;> Dlaczego nie mog³a¶ uci±æ tej piosenki (i tak ma³o kto przeczyta ca³y ten tekst) i napisaæ co¶ wiêcej? Ja wiem, ¿e chcia³a¶ to zakoñczyæ w ciekawym momencie, ale wystarczy³ akapit, drugie tyle tekstu i wymy¶lenie podobnie dobrej, tajemniczej i zapowiadaj±cej akcje koñcówki. Z tego rozdzia³u poza tym, ¿e mama jest dziwnie nerwowa i ¿e El nie lubi ¿ó³tego sera, nic nie wynika. Jestem zawiedziona!
Poza tym podoba mi siê Twój styl. Bawi mnie narracja, co jest plusem.