Czarnoksiê¿nik - wydaje siê, ¿e jest to najbardziej z³owieszcze okreœlenie magicznej osoby. W przeciwieùstwie do czarodzieja czy maga, czarnoksiê¿nik wydaje siê osob¹ z³¹ do szpiku koœci. Panuje on nad przyrod¹. li czarodzieje w wielu ksi¹¿kach, filmach i grach potrafi¹ przesuwaÌ góry, wzbudzaÌ sztormy, ciskaÌ piorunami. Czarnoksiê¿nik najczêœciej kojarzony jest z si³ami ciemnoœci, z³a, nekromancj¹, rzucaniem kl¹tw i wzywaniem z³oœliwych demonów.
W wiekach Âśrednich to, czy kogoÂś uwaÂżano i nazywano czarnoksiĂŞÂżnikiem, zaleÂżaÂło bardziej od wynikĂłw jego dziaÂłania niÂż, od jego intencji. JeÂżeli zachowanie i rezultaty byÂły dobre nazywano takÂą osobĂŞ czarodziejem, ale jeÂżeli byÂły zÂłe - czarnoksiĂŞÂżnikiem.

ByÂły teÂż czasy i miejsca, gdzie polowano na tzw. "czarownice". NajczĂŞÂściej byÂły to po prostu starsze, "dziwne kobiety", ktĂłre potrafiÂły zioÂłami i innymi "miksturami" leczyĂŚ i pomagaĂŚ ludziom. Natychmiast byÂły Âścigane przez ÂŚwiĂŞtÂą InkwizycjĂŞ KoÂścioÂła Katolickiego i palone na stosie.
Z ksi¹¿ek o Harrym Potterze dowiadujemy siê, ¿e prawdziwe czarownice potrafi³y opieraÌ siê mugolskim metodom, rzucaj¹c zaklêcie zmro¿enia p³omieni. Udawa³y wtedy, ¿e wrzeszcz¹ z bólu, podczas gdy odczuwa³y przyjemne ³askotanie. Czarownica Wendelina [...] tak polubi³a ³askotanie, ¿e przybiera³a coraz to nowe postacie, aby daÌ siê schwytaÌ i spaliÌ. Uda³o siê jej tego dokonaÌ a¿ czterdzieœci siedem razy. (WA, str. 8, Sowia Poczta)

Najbardziej znani Potteromaniakom czarnoksiĂŞÂżnicy to Lord Voldemort i Gallert Grindelwald. PragnĂŞ wam przybliÂżyĂŚ tych dwĂłch czarnoksiĂŞÂżnikĂłw przez pryzmat dziaÂłania, jako pewien przykÂład modelu anty maga.



W swoich czasach Gallert Grindelwald sia³ grozê, by³ pierwszy na liœcie Najniebezpieczniejszych Czarnoksiê¿ników Wszech Czasów (ust¹pi³ dopiero Lordowi Voldemortowi). Przez wiele lat namawiano Dumbledore'a, by skoùczy³ z tym czarnoksiê¿nikiem, lecz on ba³ siê tego. Wiedzia³, ¿e jest na równi si³ami ze swoim dawnym przyjacielem. Z przyjacielem, którego pozna³ we wakacje wiele lat temu, z którym ³¹czy³y go wspólne m³odzieùcze cele. Grindelwalda, podobnie jak póŸniej Voldemorta, poci¹ga³a wizja nieœmiertelnoœci. Zdobycie wszystkich legendarnych Insygniów Œmierci (Czarnej, niezwyciê¿onej, Ró¿dzki, Peleryny-Niewidki i Kamienia Wskrzeszenia) mia³o daÌ w³adzê nad sam¹ Œmierci¹. Znak Insygniów sta³ siê jego symbolem, który wyry³ szkolnym korytarzu w Durmstrangu, szkole dla czarodziejów. Uda³o mu siê zdobyÌ tylko Czarn¹ Ró¿d¿kê, która czyni³a tego, kto j¹ posiada niezwyciê¿onym. Jednak w 1945 roku, Dumbledore go pokona³ i sam zdoby³ jedno Insygnium marzeù z dzieciùstwa. Grindelwald zosta³ zamkniêty w swoim w³asnym wiêzieniu, Numengradzie, i ju¿ nigdy nie da³ o sobie znaÌ czarodziejskiej spo³ecznoœci.
Pod koniec ¿ycia, Gallert wyrazi³ skruchê przed samym Lordem Voldemortem nie wyjawiaj¹c mu miejsca "pobytu" Czarnej Ró¿d¿ki. W rozmowie z Potterem, Dumbledore'a bardzo to ucieszy³o.



Z Lordem Voldemortem spo³eczeùstwo czarodziejów odby³o dwie wojny. Pierwsza musia³a zacz¹Ì siê nie wczeœniej ni¿ w latach piêÌdziesi¹tych (mo¿e nawet póŸniej). Nie ma co do tego dok³adnych informacji. Mo¿na jedynie pos³ugiwaÌ siê poszlakami. Sieroctwo odbi³o siê mocno na psychice Toma Riddle'a. Gdy skoùczy³ Hogwart w 1942 roku wiemy, ¿e przez kilka lat wêdrowa³ po œwiecie, g³ównie w poszukiwaniu materia³u na horkruksy i poznawaniu tajemnic czarnej magii. Horkruksy mia³y mu zapewniÌ nieœmiertelnoœÌ (a w wyniku niezwyciê¿onoœÌ), coœ o czym marzy³. Nie interesowa³y go Insygnia Œmierci (prócz Czarnej Ró¿d¿ki, która mog³a uczyniÌ go najpotê¿niejszym czarodziejem). Liczba siedmiu horkruksów mia³a z niego zrobiÌ kogoœ wyj¹tkowego. Czu³ siê kimœ wyj¹tkowym od dzieciùstwa. Wyj¹tkowoœci nie dawa³o mu imiê Thomas. Potrzebowa³ nowego imienia. Gdy w koùcu powróci³ do Anglii okrzykn¹³ siê Lordem Voldemortem.

Tak wiêc, jego terror trwa³ i trwa³. By³ bezlitosny. Skupi³ wokó³ siebie oddanych ludzi - Œmiercio¿erców. Albus Dumbledore (nauczyciel transmutacji Toma w Hogwarcie) uwa¿a³, ¿e nigdy nie czu³ do nich przyjaŸni czy mi³oœci. To nie byli przyjaciele. To byli s³udzy, którzy za z³e wykonanie misji, mogli po¿egnaÌ siê ¿yciem. St¹d czarodzieje bali siê wymówiÌ imiê Lorda Voldemorta, st¹d okreœlenie "Sam-Wiesz-Kto"... Nie wiele osób wiedzia³o, kim Lord Voldemort by³ w przesz³oœci - zdolnym i uroczym Prefektem Naczelnym ze Slytherinu. Ten, Którego Imienia Nie Wolno WymieniaÌ sta³ siê bezkarny, mordowa³ prawie codziennie jakichœ mugoli i czarodziejów. Wymordowa³ najstarsze czarodziejskie rody. Ba³ siê tylko Albusa Dumbledore'a. Hogwartu nie odwa¿y³ siê tkn¹Ì, dopóki Albus by³ tam dyrektorem.
Jego potĂŞga upadÂła dopiero w 1981, w Halloween, gdy prĂłbowaÂł zabiĂŚ rocznego Pottera. UlotniÂł siĂŞ, uciekÂł. Dumbledore uwaÂżaÂł, Âże kryÂł siĂŞ w Albanii. (KT, 342: "Jak Lordowi Voldemortowi udaÂło siĂŞ zaczarowaĂŚ Ginny, skoro moje ÂźrĂłdÂła donoszÂą, Âże obecnie ukrywa siĂŞ w puszczach Albanii?" ). MiaÂł racjĂŞ, Voldemort przebywaÂł w puszczy w Albanii.
Od 1991 roku, Czarny Pan prĂłbowaÂł powrĂłciĂŚ. PoniĂłsÂł klĂŞskĂŞ przy zdobywaniu Kamienia Filozoficznego, ktĂłry mĂłgÂł go wrĂłciĂŚ do Âżycia - do prawdziwego Âżycia (po prĂłbie zabĂłjstwa Harry'ego Pottera staÂł siĂŞ czymÂś mniej niÂż narmarniejszÂą istotÂą). PrzegraÂł o wÂłos w legendarnej Komnacie Tajemnic. Podczas, gdy Harry byÂł w trzeciej klasie, Voldemort "odpoczywaÂł", wegetowaÂł. Nie miaÂł siÂł. Dopiero podczas wakacji w 1994r. odnalazÂł go Peter Pettigrew (ÂśmiercioÂżerca) wÂłaÂśnie w Albanii, a w czerwcu 1995r. Ten, KtĂłrego Imienia Nie Wolno WymawiaĂŚ wrĂłciÂł. DziĂŞki krwi Harry'ego, koÂści Toma Riddle'a Sr. oraz dÂłoni Glizdogona, odzyskaÂł ciaÂło i znowu mĂłgÂł... zabijaĂŚ. Celem nadrzĂŞdnym byÂło jednak zniszczenie Pottera, przez ktĂłrego straciÂł moc i, ktĂłry (wedÂług niego niesÂłusznie) - staÂł siĂŞ legendÂą.

II wojna zaczê³a siê jednak o ca³y rok póŸniej, poniewa¿ Ministerstwo Magii na prze³omie lat 1995/1996 ukrywa³o powrót Dziedzica Slytherinu. Jednak, gdy sam Voldemort wdar³ siê do Ministerstwa, gdzie rozegra³a siê wielka bitwa miêdzy Zakonem Feniksa a Œmiercio¿ercami, oraz samym Voldemortem a Dumbledore'em - Ministerstwo przyzna³o wiarê Dyrektorowi Hogwartu i Potterowi. Zmieni³ siê Minister Magii. Ju¿ w wakacje mo¿na powiedzieÌ, ¿e wojna siê rozpoczê³a. Aurorzy dzia³ali pe³n¹ par¹, panika rozgorza³a siê na nowo, rozdawano ró¿ne broszurki. Na nic to jednak by³o! Do Hogwartu wdarli siê Œmiercio¿ercy, Dumbledore zosta³ zabity przez w³asnego pracownika. Ostatni (realny) punkt oporu spad³ z Wie¿y Astronomicznej. Zosta³ Harry Potter - siedemnastoletni czarodziej. Chc¹c czy nie chc¹c sta³ siê sztandarow¹ postaci¹, od którego wszyscy oczekiwali rebelii, lecz ten musia³ szukaÌ horkruksów Czarnego Pana. Pomimo wielu trudnoœci ostatecznie zosta³a mu tylko Nagini (w¹¿ Voldemorta) i... on sam. Czarny Pan nie czu³ fizycznie, ¿e ktoœ mu zniszczy³ horkruksa. Podczas Bitwiy o Hogwart, w Zakazanym Lesie, Lord Voldemort rzuci³ na Pottera Œmiertelne Zaklêcie. Jednak zniszczy³ tylko w Harrym ten skrawek swojej duszy. To, co Wybraùca pozosta³o nietkniête. Harry okaza³ siê prawdziwym Panem Œmierci (którym Grindelwald nigdy by nie zosta³), posiadaj¹c wszystkie trzy Insygnia i poddaj¹c siê dobrowolnie Œmierci. Nagini, zabi³ Neville Longbottom, uczeù Hogwartu i przyjaciel Pottera.
Lord Voldemort nie zachowa³ siê jak Grindelwald, ¿a³uj¹c swoich czynów. Nie, on by³ ponad to. Ponad ludzkie s³abostki. By³ LORDEM VOLDEMORTEM, niezwykle inteligentnym cz³owiekiem jeszcze z Hogwartu, dziedzicem samego Salazara Slytherina! I on mia³by okazaÌ skruchê? Zabi³ tylu ludzi i NIC mu nie zrobiono! On MUSI wygraÌ! Ma Czarn¹ Ró¿d¿kê! Ma horkruksy (a na pewno tego z Pokoju ¯yczeù). Nie jest zwyk³ym ch³opaszkiem z sierociùca, by przepraszaÌ za swoje czyny! Tak zapewne myœla³ w chwilê przed œmierci¹ Czarny Pan. Przeliczy³ siê. Ostatecznie zosta³ pokonany rykoszetem w³asnego, œmiercionoœnego, zaklêcia. Przegra³.

Oprócz tych doskonale znanych nam czarnoksiê¿ników czêsto spotykamy siê z takimi imionami jak, np. Sauron (The Lord of the Ring), Ner'zhul (World of Warcraft) i Czarnoksiê¿nik z krainy Oz (Czarnoksiê¿nik z krainy Oz). Saurona szerokie grono osób zna z "W³adcy Pierœcieni". Ka¿dy wie, ¿e by³ "Okiem bez powieki", ¿e d¹¿y³ do w³adzy na wszystkimi rasami Œródziemia, daj¹c im fa³szywe pierœcienie, a dla siebie wykuwaj¹c ten Jedyny, dziêki któremu zyska³ niewyobra¿aln¹ moc i nieœmiertelnoœÌ (analogiczn¹ postaci¹ jest Lord Voldemort).
Za to Ner'zhul mo¿e sprawiÌ problem dla tych, co nie s¹ zg³êbieni w Warcrafta. Ner'zhul nale¿a³ do starszyzny szamanów, póŸniej zosta³ Królem Liszów.
A CzarnoksiĂŞÂżnik z krainy Oz totalnie zbija z tropu. Jego "czarnoksiĂŞski" tytuÂł trochĂŞ myli, bo byÂł on bohaterem pozytywnym! ChoĂŚ lekko nikczemnym to o bardzo dobrym sercu.

Na podstawie takich postaci jak Lord Voldemort, Sauron czy Król Nazguli, mo¿na jednoznacznie okreœliÌ, jaki jest czarnoksiê¿nik. Zdarzaj¹ siê równie¿ wyj¹tki, potwierdzaj¹ce regu³ê, jak Czarnoksiê¿nik z krainy Oz.

Ale czy warto byĂŚ czarnoksiĂŞÂżnikiem czy dobrym czarodziejem? Na to pytanie musicie odpowiedzieĂŚ sobie sami, zgodnie z sumieniem.

ÂŹrĂłdÂła:
- ksi¹¿ki o Harrym Potterze
- "WÂładca PierÂścieni",
- World of Warcraft,
- Internet