"ZerwaÂła siĂŞ na nogi i przywarÂła do wilgotnej Âściany. Nie przyszÂło to jej Âłatwo, bo w tej samej chwili, gdy wylÂądowaÂła, roÂślina zaczĂŞÂła oplataĂŚ jej nogi grubymi pĂŞdami. Harry i Ron byli juÂż uwiĂŞzieni - Âłodygi oplotÂły im nogi tak mocno, Âże zaczĂŞÂły drĂŞtwieĂŚ.
Hermionie uda³o siê unikn¹Ì ich losu tylko dlatego, ¿e w porê to spostrzeg³a. Teraz patrzy³a, przera¿ona, jak koledzy szamoc¹ siê, próbuj¹c uwolniÌ nogi, ale im rozpaczliwiej szarpali za ³odygi, tym ciaœniej i mocniej ich oplata³y." - "Harry Potter i Kamieù Filozoficzny"





Diabelskie sidÂła to bardzo rzadka i jedna z najbardziej niebezpiecznych roÂślin, jakie opisuje nam Rowling w swoich powieÂściach o Harrym.

Diabelskie sid³a bardzo lubi¹ wilgoÌ oraz ciemnoœÌ. Roœlina jest bardzo niebezpieczna ze wzglêdu na d³ugie, grube, ciemne macki, które oplataj¹ cia³o i dusz¹ cz³owieka. Ich ³odygi zakoùczone s¹ liœÌmi w kszta³cie w¹sów.

DziaÂłajÂą podobnie na zasadzie ruchomych piaskĂłw - im bardziej czarodziej prĂłbuje siĂŞ z nich wyplÂątaĂŚ, tym mocniej go duszÂą. SÂą dwa sposoby na uwolnienie siĂŞ od nich: zapaliĂŚ ÂświatÂło, ktĂłrego roÂśliny nie znoszÂą lub najzwyczajniej siĂŞ rozluÂźniĂŚ. Wtedy macki zacznÂą siĂŞ cofaĂŚ, dajÂąc szansĂŞ na ucieczkĂŞ.





Z diabelskimi sidÂłami spotykamy siĂŞ poraz pierwszy w tomie 'Harry Potter i KamieĂą Filozoficzny'. Profesor Pomona Sprout, nauczycielka zielarstwa, wykorzystaÂła tĂŞ roslinĂŞ jako puÂłapkĂŞ w celu ochrony Kamienia Filozoficznego. ZnajdowaÂły siĂŞ tuÂż pod klapÂą na trzecim piĂŞtrze zamku. PokonaÂła je Hermiona, ktĂłra juÂż wtedy wiedziaÂła bardzo duÂżo na temat magicznych roÂślin i zwierzÂąt. RĂłwnieÂż podczas II Bitwy O Hogwart Pomona Sprout zasadziÂła diabelskie sidÂła, aby zatrzymaÂły nadchodzÂących poplecznikĂłw Voldemorta.


Niestety ta roÂślina wykorzystana rĂłwnieÂż byÂła w zÂłych celach. W 'Harrym Potterze i Zakonie Feniksa' uÂśmierciÂła ona Broderyka Bodea tuÂż pod nosem uzdrowicieli ze Szpitala ÂŚwiĂŞtego Munga. Podobno czarodziej otrzymaÂł jÂą jako prezent boÂżonarodzeniowy, okazaÂła siĂŞ byĂŚ jednak przesyÂłkÂą od wroga. SidÂła byÂły umieszczone w doniczce tak, aby roÂślina sprawiaÂła wraÂżenie niepozornej.