Ciemnym korytarzem w ciemn± noc sz³a dziewczyna. Jedna z wielu ¿yj±cych na tym ¶wiecie. Lecz ona by³a wyj±tkowa, jedyna w swoim rodzaju, niepowtarzalna.
Wokó³ niej roztacza³a siê cienka po¶wiata, a naoko³o d³oni tañczy³ weso³o ogieñ. Gdyby tylko wiedzia³, co siê zaraz stanie...
Dziewczyna dosz³a do drzwi. Przystanê³a na chwilê i zaczerpnê³a powietrza. Poruszy³a nerwowo d³oni±, a p³omieñ zgas³. Z oci±ganiem popchnê³a ciê¿kie, drewniane wrota. W¶lizgnê³a siê przez szczelinê miêdzy drzwiami do pomieszczenia jeszcze ciemniejszego od korytarza. Przysz³a tu w konkretnym celu. Ruszy³a w kierunku lampy, lecz zanim j± zapali³a, co¶ przemknê³o b³yskawicznie obok jej lewego ucha. K±tem oka zauwa¿y³a zielony promieñ.
- Avada - pomy¶la³a z przestrachem i zdumiona czyj±¶ obecno¶ci± w Bibliotece, zdusi³a w sobie okrzyk. Wyci±gnê³a ró¿d¿kê ze swojego d³ugiego, wi±zanego buta.
- Drêtwota! - szepnê³a i wycelowa³a ró¿d¿kê w miejsce pobytu jej 'towarzysza'.
Tajemniczy osobnik zrobi³ unik i wys³a³ kolejn± Avadê w jej kierunku. Zwinnie przemknê³a w bok, unikaj±c ju¿ kolejnego zielonego promienia.
- Jest ich wiêcej... - przemknê³o jej przez my¶l.
Nie myli³a siê, bowiem w tym samym momencie wystrzeli³o ku niej kilka innych zaklêæ. Wyczarowa³a szybko tarczê, która przyjmuj±c silne ciosy po chwili znik³a.
Dziewczynie zmêczonej ci±g³ym unikaniem pocisków rude w³osy przyklei³y siê do mokrego czo³a.
Nie my¶la³a, ¿e znajd± j± tak szybko. Nie by³a z pocz±tku pewna czy to oni, ale du¿a ilo¶æ zaklêæ u¶miercaj±cych zmierzaj±cych w jej kierunku rozwia³a wszelakie w±tpliwo¶ci.
Gdy mia³a siê ju¿ poddaæ, gdy by³a zmêczona i ciê¿ko oddycha³a, do pomieszczenia wtargnê³a pewnym siebie krokiem jeszcze jedna osoba. Rudow³osa odzyska³a nadziejê i si³y, kiedy zobaczy³a tak dobrze jej znane, bo identyczne do tych, które sama mia³a, platynowoszare têczówki i blond kosmyki widoczne spod kaptura.
Z ró¿d¿ki blondyna wystrzeli³o kilka zaklêæ niewybaczanych, a raczej u¶miercaj±cych. Atakowa³ ¶miercio¿erców i jednocze¶nie szuka³ dziewczyny.
I wtedy j± zobaczy³... Jej przepe³nione strachem szare oczy i potargane rude loki. Blad± cerê, dr¿±c± rêkê w której trzyma³a czarodziejski 'patyk'. Taki sam jaki mia³ on. Pos³a³ jej pokrzepiaj±cy u¶miech. A ona wsta³a i ruszy³a z nowymi si³ami do boju o wolno¶æ, ¿ycie, przyjació³, rodzinê i lepsze jutro dla siebie i innych ludzi. Unika³a jak ¿r±cego kwasu zielonych promieni i atakowa³a po chwili ze zdwojon± si³±.
Lecz zawsze jest tak, ¿e zrobi siê co¶ za pó¼no. Tak by³o w tym przypadku. Ruda nie zd±¿y³a unikn±æ zaklêcia i oberwa³a Drêtwot±, która pos³a³a j± na najbli¿sz± ¶cianê. Kolejna zakapturzona postaæ korzystaj±c z tego, ¿e ofiara le¿y otumaniona pod rega³em, z którego zaczê³y spadaæ ksi±¿ki, wyszepta³a:
- Avada Kedavra!
Blondyn widz±c zielony promieñ ruszy³ ku dziewczynie. Odbi³ siê od pod³ogi i skoczy³, przyjmuj±c na siebie zaklêcie u¶miercaj±ce. ¦miercio¿ercy siê wycofali, a dziewczyna, która prawie dosz³a do siebie, doczo³ga³a siê do le¿±cego ch³opaka, który ostatkiem si³ wyszepta³ pe³nym bólu g³osem:
- Emily... wybacz...mi...
Rudow³osa popatrzy³a jeszcze chwilê na martw± twarz blondyna i jego puste oczy, nim po jej policzku sp³ynê³a jedna, samotna ³za...
- Draco...
Prorok Niecodzienny
Nicram_93
[P]Louise Lainey
BlackSamurai
Sam Quest
), to zapraszam na mojego bloga. Na razie dwa rozdzia³y +prolog osadzone w innych ramach czasowych ni¿ powy¿szy tekst. Polecam zak³adkê Pokój wspólny przed czytaniem 
Liliana2194![[off]](../../infusions/shoutbox_panel/sh_offline.png "Offline")
Nadal czujê siê na 17 lat, a ju¿ 26 na karku 
A.
No to tak:
Generalnie nie lubiê robienia z Draco takiego "twardego na zewn±trz, miêkkiego w ¶rodku", bo ja sama go tak nie postrzegam i do¶æ samolubnie nie potrafiê zrozumieæ, jak inni tak mog±. A tu jeszcze jaka¶ obca dziewczyna... Poza tym, trochê nie do koñca ogarnê³am tê akcjê, charakter Draco mi tu nie pasowa³, a ca³o¶æ by³a chyba zbyt krótka, ¿eby jakkolwiek rozwin±æ akcjê. Ale to wszystko jest do poprawienia, praktyka czyni mistrza