JuÂż nic nie bĂŞdzie takie samo 3/? - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

[NZ] JuÂż nic nie bĂŞdzie takie samo

Po 5 latach od Âśmierci Voldemorta i 4 latach od skoĂączenia szkoÂły, Hermiona wraca do Hogwartu w roli nauczycielki

Autor:

_raven_

Gatunek: Romans

Ograniczenie wiekowe: +13

Przeczytano 12996 razy.

Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5].

JuÂż nic nie bĂŞdzie takie samo 3/?

Hermiona wraca do Hogwartu. Pierwszego wrzeÂśnia, tuÂż po przekroczeniu bramy, spotyka dawnego znajomego. Kto nim jest?

Uwaga! Brak zgodnoÂści z kanonem, szczegĂłlnie dotyczy to ostatniej czĂŞÂści Harry'ego Pottera!

Pierwszego wrzeÂśnia o Âświcie Hermiona zeszÂła do kuchni w domu rodzicĂłw. CiĂŞÂżko jej byÂło ÂżegnaĂŚ to miejsce kolejny raz. CzuÂła, jakby cofnĂŞÂła siĂŞ w czasie o kilkanaÂście lat. Jak wtedy, kiedy pierwszy raz jechaÂła w nieznane, do zamku, w ktĂłrym mieli jÂą uczyĂŚ magii. WiedziaÂła, Âże teraz bĂŞdzie inaczej, ale byĂŚ moÂże dlatego towarzyszyÂł jej taki stres. UgryzÂła zaledwie dwa kĂŞsy przygotowanego przez mamĂŞ tosta, wiĂŞcej nie byÂła w stanie. PoÂżegnaÂła siĂŞ z rodzicami, by po chwili deportowaĂŚ siĂŞ z rodzinnego domu i aportowaĂŚ przed bramÂą zamku, w ktĂłrym juÂż drugi raz miaÂła rozpoczÂąĂŚ nowe Âżycie.

UchyliÂła ciĂŞÂżkie wrota, chwyciÂła w dÂłonie wielkie kufry i ruszyÂła w drogĂŞ ku zamkowi. SzÂła powoli, ÂżaÂłujÂąc, Âże nie ma przy niej kogoÂś, kto wyrĂŞczyÂłby jÂą w dÂźwiganiu bagaÂży. W sumie mogÂła spakowaĂŚ mniej podrĂŞcznikĂłw, rodzice mogliby je podesÂłaĂŚ przez kominek. Poza tym zawsze moÂżna byÂło zamĂłwiĂŚ je w ksiĂŞgarni z dostawÂą do Hogwartu. Jaka szkoda, Âże nie pomyÂślaÂła o tym wczeÂśniej, teraz musi tachaĂŚ ciĂŞÂżary, a do zamku jeszcze taki kawaÂł drogi...

- ZapomniaÂłaÂś rĂłÂżdÂżki, Granger, czy bawienie siĂŞ w mugolkĂŞ sprawia ci przyjemnoÂśĂŚ? - Z niemego biadolenia nad wÂłasnÂą bezmyÂślnoÂściÂą wyrwaÂł jÂą znajomy, kpiÂący gÂłos. Zza jej plecĂłw wyÂłoniÂła siĂŞ ubrana na czarno postaĂŚ, lewitujÂąca przed sobÂą dwa kufry.
- DzieĂą dobry, panie profesorze - powiedziaÂła Hermiona, czujÂąc jak jej policzki czerwieniÂą siĂŞ ze wstydu. OdstawiÂła kufry na ziemiĂŞ, by wyjÂąĂŚ rĂłÂżdÂżkĂŞ z kieszeni.
- Nie wysilaj siĂŞ, Granger - odparÂł profesor Snape i machnÂąÂł rĂłÂżdÂżkÂą. Kufry Hermiony podskoczyÂły i doÂłÂączyÂły do dwĂłch pakunkĂłw, znajdujÂących siĂŞ juÂż w powietrzu. Gdy cztery bagaÂże w rĂłwnym rzĂŞdzie szybowaÂły przed Snape'em, Hermiona staraÂła siĂŞ zasÂłoniĂŚ wÂłosami wielkie rumieĂące na policzkach, idÂąc pĂłÂł kroku za swoim byÂłym nauczycielem. ÂŻe teÂż nie pomyÂślaÂła o uÂżyciu rĂłÂżdÂżki! Przez siedem lat uczyÂła siĂŞ magii tylko po to, by na terenie magicznego zamku zachowywaĂŚ siĂŞ jak najwiĂŞksza mugolka na Âświecie! No i akurat Snape musiaÂł siĂŞ na to natknÂąĂŚ...

SzÂła za nim w milczeniu, podczas gdy przez gÂłowĂŞ przebiegaÂły jej tysiÂące myÂśli. WidziaÂła Snape'a pierwszy raz od upadku Voldemorta. Wtedy Mistrz EliksirĂłw byÂł na granicy Âżycia i Âśmierci - gdyby nie bÂłyskawiczna pomoc Hermiony, jej wiedza, umiejĂŞtnoÂści i odrobina Felix Felicis, nie byÂłoby go tutaj. Przez prawie rok dochodziÂł do siebie pod czujnym okiem uzdrowicieli ze ÂŚwiĂŞtego Munga. SÂłyszaÂła, Âże wrĂłciÂł do szkoÂły po dwĂłch latach przerwy, na wyraÂźnÂą proÂśbĂŞ McGonagall. ZostaÂł oczyszczony ze wszystkich zarzutĂłw, zrehabilitowany w oczach czÂłonkĂłw Zakonu Feniksa, ale tylko cztery osoby wiedziaÂły, kim naprawdĂŞ byÂł ten czÂłowiek. Cztery osoby widziaÂły wspomnienia, ktĂłre Snape przekazaÂł Harry'emu, bĂŞdÂąc przekonany, Âże to jego ostatnie chwile. Hermiona, Harry i Ron ÂżaÂłowali, Âże weszli do nich razem. Pewnie by tego nie zrobili, gdyby wiedzieli, Âże Severus przeÂżyje atak Nagini. Ale przecieÂż uzdrowiciele tylko krĂŞcili gÂłowami, starajÂąc siĂŞ przywrĂłciĂŚ funkcje Âżyciowe poranionemu ciaÂłu. Gdyby trĂłjka przyjaciĂłÂł domyÂśliÂła siĂŞ, czego wspomnienia mogÂą dotyczyĂŚ, nie oglÂądaliby ich w razem, Harry zrobiÂłby to sam. Ale zobaczyli je, Hermiona wiedziaÂła, co to oznacza dla nauczyciela Obrony Przed CzarnÂą MagiÂą. TrĂłjka dzieciakĂłw poznaÂła jego sekret, a on musi ÂżyĂŚ ze ÂświadomoÂściÂą, Âże teraz kaÂżdy moÂże przez przypadek dowiedzieĂŚ siĂŞ prawdy o jego przeszÂłoÂści, o jego uczuciu. I Âże oni - Granger, Potter i Weasley juÂż zawsze bĂŞdÂą na niego patrzeĂŚ przez pryzmat tego, co zobaczyli w myÂślodsiewni. Nagle Hermiona poczuÂła wielki Âżal. ZrobiÂło jej siĂŞ szkoda czÂłowieka, ktĂłry szedÂł przed niÂą. Przez chwilĂŞ zapragnĂŞÂła go dotknÂąĂŚ, powiedzieĂŚ coÂś, co sprawi, Âże on nabierze pewnoÂści, Âże nikt wiĂŞcej nie pozna jego sekretu. WspĂłlnie zÂłoÂżyli przecieÂż PrzysiĂŞgĂŞ WieczystÂą, Âże to, co widzieli, zostanie miĂŞdzy nimi. ChciaÂła mu to teraz powiedzieĂŚ, ale z jej ust nie byÂł w stanie wydobyĂŚ siĂŞ Âżaden dÂźwiĂŞk. SzÂła wiĂŞc w ciszy, czujÂąc coraz wiĂŞkszy ciĂŞÂżar z kaÂżdym krokiem, ktĂłry zbliÂżaÂł jÂą do zamku, ktĂłry jeszcze kilka godzin wczeÂśniej wydawaÂł jej siĂŞ wybawieniem. ZaczĂŞÂła obserwowaĂŚ czubki swoich butĂłw, by nie musieĂŚ patrzeĂŚ na Snape'a. PrzypomniaÂła sobie bezbronne, poranione, blade ciaÂło profesora, leÂżÂące bez Âżycia na podÂłodze WrzeszczÂącej Chaty. ZostaÂła z nim sama, Harry i Ron pobiegli do zamku po pomoc. Snape wyglÂądaÂł zupeÂłnie inaczej niÂż sobie wyobraÂżaÂła - byÂł co prawda przeraÂźliwie blady, ale jego miĂŞÂśnie, drgajÂące pod wpÂływem jadu Nagini i zaklĂŞĂŚ szeptanych przez HermionĂŞ, w niczym nie przypominaÂły tego, co sobie wyobraÂżaÂła. Zawsze myÂślaÂła, Âże pod szatami Snape'a kryje siĂŞ wychudzone, wÂątÂłe ciaÂło. Tymczasem Severus byÂł dobrze zbudowanym mĂŞÂżczyznÂą, jego miĂŞÂśnie z pewnoÂściÂą mogÂły budziĂŚ podziw uczennic Hogwartu, gdyby tylko potrafiÂł i chciaÂł podkreÂśliĂŚ swoje atuty. No wÂłaÂśnie, chciaÂł... Hermiona wiedziaÂła, dlaczego Severus chowaÂł siĂŞ przed Âświatem za kurtynÂą czarnych, tÂłustych wÂłosĂłw i szerokimi szatami. WiedziaÂła, dlaczego jest taki zgorzkniaÂły i nieprzystĂŞpny. WiedziaÂła i byÂło jej z tym zdecydowanie Âźle. Teraz szÂła za nim, rozmyÂślajÂąc i czujÂąc, Âże coÂś dziwnego dzieje siĂŞ z jej ÂżoÂłÂądkiem. Nagle uderzyÂła w coÂś... w kogoÂś. PodniosÂła wzrok i zobaczyÂła postaĂŚ Snape'a... tuÂż przed swoim nosem. Dotarli juÂż do zamku, a ona nie zauwaÂżyÂła, Âże profesor zatrzymaÂł siĂŞ przed wrotami i wpadÂła na niego. SpojrzaÂła z przeraÂżeniem w jego twarz, wyszeptaÂła "przepraszam", zaklĂŞciem niewerbalnym otworzyÂła drzwi wejÂściowe, chwyciÂła swoje kufry i, mruczÂąc "dziĂŞkujĂŞ", czym prĂŞdzej weszÂła do zamku. Pierwsze kroki skierowaÂła do gabinetu McGonagall, by ta wskazaÂła jej komnaty, ktĂłre mogÂła zajÂąĂŚ.

- Dobrze, Âże juÂż jesteÂś. Tu masz plan swoich zajĂŞĂŚ. Zajmiesz gabinet naleÂżÂący do tej pory do Horacego, na drugim piĂŞtrze. Nauczyciel eliksirĂłw zazwyczaj zajmowaÂł pomieszczenia w lochach, obok sali eliksirĂłw, ale Severus prosiÂł, by mĂłgÂł tam nadal mieszkaĂŚ. ZresztÂą tobie teÂż bĂŞdzie lepiej na drugim piĂŞtrze. Tym bardziej, Âże w tym samym korytarzu jest gabinet Longbottoma. Uczta powitalna zacznie siĂŞ tradycyjnie o piÂątej. OczekujĂŞ, Âże kwadrans wczeÂśniej pojawisz siĂŞ w Wielkiej Sali. Profesor Flitwick przyprowadzi pierwszorocznych, reszta nauczycieli bĂŞdzie czekaĂŚ przy stole. MoÂżesz oczywiÂście zjeÂśĂŚ wczeÂśniej posiÂłki w Wielkiej Sali, skrzaty przygotowujÂą je dla nauczycieli od rana. GdybyÂś czegoÂś potrzebowaÂła, zawsze moÂżesz zwrĂłciĂŚ siĂŞ do nich albo do ktĂłregokolwiek z pracownikĂłw Hogwartu. Przyjmujemy zasadĂŞ, Âże zwracamy siĂŞ do siebie po imieniu. Nie krĂŞpuj siĂŞ wiĂŞc zwracaĂŚ siĂŞ tak do swoich byÂłych nauczycieli. OczywiÂście nic na siÂłĂŞ, ale to uÂłatwia pokonywanie barier i stwarza bardziej serdeczne, powiedziaÂłabym - rodzinne, stosunki. JakieÂś pytania?
- Nie, pani profesor.
- Minervo. NaprawdĂŞ wystarczy Minervo. Dobrze, moÂżesz teraz pĂłjÂśĂŚ odpoczÂąĂŚ i siĂŞ rozpakowaĂŚ.
- DziĂŞkujĂŞ - powiedziaÂła Hermiona, ÂściskajÂąc w dÂłoni swĂłj plan i odwracajÂąc siĂŞ w stronĂŞ drzwi.
- Jeszcze jedno - powiedziaÂła profesor McGonagall, kiedy Hermiona chwyciÂła za klamkĂŞ. Dziewczyna odwrĂłciÂła siĂŞ w stronĂŞ dyrektorki i pytajÂąco uniosÂła brwi. - NaprawdĂŞ cieszĂŞ siĂŞ, Âże do nas doÂłÂączyÂłaÂś.

*****
PokĂłj, ktĂłry przyszÂło jej zajÂąĂŚ, byÂł bardzo przytulny. To byÂły te same pomieszczenia, w ktĂłrych kiedyÂś mieszkali nauczyciele obrony przed czarnÂą magiÂą - Lupin, Crouch pod postaciÂą Moody'ego i Umbridge. KaÂżdy z nich urzÂądzaÂł pokĂłj we wÂłasnym stylu. Teraz byÂły tu najpotrzebniejsze sprzĂŞty - biurko, komoda, szafa, regaÂł na ksiÂąÂżki, stolik i fotele. W kominku pÂłonÂąÂł ogieĂą, ktĂłry sprawiÂł, Âże na napiĂŞte ciaÂło dziewczyny spÂłynĂŞÂło miÂłe ciepÂło. UsiadÂła w fotelu naprzeciw kominka i wpatrywaÂła siĂŞ w pÂłonÂące drewno. To przez ten kominek Harry prĂłbowaÂł skontaktowaĂŚ siĂŞ z Syriuszem. To w tym gabinecie Umbridge prĂłbowaÂła zmusiĂŚ ich do przyznania siĂŞ do szpiegowania i ukrywania Syriusza. Hermiona wzdrygnĂŞÂła siĂŞ na samÂą myÂśl o tamtych wydarzeniach. Nie ma juÂż ani Syriusza, ani Lupina, ktĂłry zajmowaÂł ten gabinet na trzecim roku jej nauki, nie ma Moody'ego, ktĂłry byÂł tu przetrzymywany przez caÂły kolejny rok. CzujÂąc, Âże przygnĂŞbienie bierze gĂłrĂŞ nad wszystkimi innymi uczuciami, Hermiona wstaÂła z fotela i otworzyÂła drzwi do sypialni. Jednym ruchem rĂłÂżdÂżki rozpakowaÂła kufry - ubrania zawisÂły w szafie i uÂłoÂżyÂły siĂŞ schludnie w szufladach komody. KsiÂąÂżki ustawiÂły siĂŞ na pĂłÂłkach. Ramki ze zdjĂŞciami, leÂżÂące na dnie kufra, Hermiona wyjĂŞÂła rĂŞcznie. Na szafce przy ÂłĂłÂżku ustawiÂła fotografiĂŞ rodzicĂłw, zdjĂŞcie z jednego ze spotkaĂą Gwardii Dumbledore'a znalazÂło siĂŞ na Âścianie. Hermiona wziĂŞÂła do rĂŞki obrazek, na ktĂłrym poruszaÂły siĂŞ trzy znajome twarze. Po lewej Harry drapaÂł siĂŞ po nosie, w Âśrodku Hermiona miaÂła naburmuszonÂą minĂŞ. Ron uÂśmiechaÂł siĂŞ szeroko, pokazujÂąc wszystkie zĂŞby.

- Masz racjĂŞ, Ron. JuÂż nic nie bĂŞdzie takie samo - powiedziaÂła na gÂłos, po czym ustawiÂła zdjĂŞcie na biurku. WziĂŞÂła do rĂŞki podrĂŞczniki do eliksirĂłw, po czym opuÂściÂła swoje nowe mieszkanie, starajÂąc siĂŞ za wszelkÂą cenĂŞ nie dopuszczaĂŚ do siebie ponurych myÂśli.

Komentarze

Alette dnia 28.04.2014 08:44

PisaÂłam ci juÂż, Âże styl pisania masz dobry? JeÂśli nie to - styl pisania masz dobry... ale co siĂŞ z tobÂą dzieje? ;p

W sumie mogÂła spakowaĂŚ mniej podrĂŞcznikĂłw, rodzice mogliby je podesÂłaĂŚ przez kominek. Poza tym zawsze moÂżna byÂło zamĂłwiĂŚ je w ksiĂŞgarni z dostawÂą do Hogwartu

mogÂła->mogliby->moÂżna. No wiesz co ;p

by wyjÂąĂŚ rĂłÂżdÂżkĂŞ z kieszeni.
- Nie wysilaj siĂŞ, Granger - odparÂł profesor Snape i machnÂąÂł rĂłÂżdÂżkÂą.

rĂłÂżdÂżkĂŞ->rĂłÂżdÂżkÂą.

OdnoszĂŞ wraÂżenie (popraw mnie, jeÂśli siĂŞ mylĂŞ), Âże ciĂŞÂżko byÂło ci zaczÂąĂŚ ten rozdziaÂł, bo jakoÂś na poczÂątku dosyĂŚ sÂłabo siĂŞ czytaÂło, a z kaÂżdym kolejnym zdaniem byÂło juÂż tylko lepiej.
Tyle ode mnie jeÂśli chodzi o jĂŞzyk i takie tam... i tak siĂŞ nie znam.

Teraz kilka sÂłĂłw o historii ;p

Tak pisaÂłaÂś na sb, Âże stracisz czytelnikĂłw nananana, a mnie taka wizja jakoÂś nie przeszkadza. Harry zszedÂł tutaj na dalszy plan i o ile nie masz zamiaru bezczeÂściĂŚ pamiĂŞĂŚ po Syriuszu i Jamesie, to ja jestem nastawiona pozytywnie. ZwiÂązek Hermiony nigdy nie byÂł dla mnie istotny, w ogĂłle Granger Âśrednio mnie interesowaÂła w ksiÂąÂżce - byÂła nazbyt idealna.
Dziwny byÂł tylko ten fragment o super boskim ciele Severusa - bo ja jestem w stanie uwierzyĂŚ, Âże on moÂże siĂŞ podobaĂŚ, ale nie ma co robiĂŚ z niego seksi ciacha. Niechaj bĂŞdzie sobie zapuszczonym Snape'm, ktĂłry porywa wszystkich sarkazmem i tajemniczoÂściÂą, a nie swojÂą aparycjÂą.
Tak w ogĂłle, kiedy czytaÂłam o niezgodnoÂści z ksiÂąÂżkÂą i o tym, Âże Severus Âżyje, to juÂż miaÂłam nadziejĂŞ, Âże w ogĂłle zlikwidujesz te wspomnienia i banalnÂą miÂłoÂśĂŚ do Lily. Szkoda, Âże tego nie zrobiÂłaÂś, truuuudno ;p przetrwam haha

OgĂłlnie czytaÂło siĂŞ bardzo szybko i w ogĂłle siĂŞ nie dÂłuÂżyÂło. Niby taki obyczaj, a jednak wydarzenia nie wydajÂą siĂŞ tak jasne i oczywiste. Zastanawiam siĂŞ, jakÂą nauczycielkÂą bĂŞdzie Hermiona.

Dlatego czekam na kolejna, powodzenia ; )

Smierciojadek dnia 28.04.2014 12:40

Ja teÂż po tych zapowiedziach w sb spodziewaÂłam siĂŞ, Âże zrobisz coÂś naprawdĂŞ niekanonicznego. Mnie to tak czy siak by w ogĂłle nie przeszkadzaÂło, no ale mimo wszystko - tutaj tego nawet nie zauwaÂżyÂłam. No uÂśmierciÂłaÂś Snape'a, w porzÂądku, mnie to na rĂŞkĂŞ. Ale zastanawia mnie, jak chcesz wykorzystaĂŚ tĂŞ postaĂŚ. Skoro to docelowo ma byĂŚ romans, to...? To tylko takie moje luÂźne przemyÂślenie.

OgĂłlnie wszystko super. Masz naprawdĂŞ wciÂągajÂący styl pisania; wszystko jest takie pÂłynne, przemyÂślane i poukÂładane. Zobaczymy, jak Hermiona sprawdzi siĂŞ w roli nauczycielki.

dobrosia1 dnia 28.04.2014 16:15

We wstĂŞpie chciaÂłam napisaĂŚ, Âże bardzo lubiĂŞ czytaĂŚ twoje opowiadania. Piszesz tak pÂłynnie, Âże aÂż nie mogĂŞ siĂŞ oderwaĂŚ. Jednak ta czĂŞÂśĂŚ wyszÂła ci, niestety jak dla mnie, najgorzej. LubiĂŞ, jak w opowiadaniu jest duÂżo dialogĂłw, a tu tylko suchy opis. SÂą drobne bÂłĂŞdy, w wiĂŞkszoÂści powtĂłrzenia, ale to nie ma wedÂług mnie nic do rzeczy. Nie powiem, Âże z trudem przebrnĂŞÂłam, ale ciĂŞÂżko mi siĂŞ czytaÂło akurat tÂą czĂŞÂśĂŚ. Ale nie przejmuj siĂŞ mnÂą, cholernie mnie dzisiaj boli gÂłowa, to pewnie przez to. Podoba mi siĂŞ, Âże nie uÂśmierciÂłaÂś Snape'a, to dodaje jakiejÂś takiej oryginalnoÂści twojemu opowiadaniu. Nikt wczeÂśniej na to nie wpadÂł. CĂłÂż wiĂŞcej napisaĂŚ? Powodzenia w pisaniu i czekam na kolejnÂą czĂŞÂśĂŚ

ulka_black_potter dnia 28.04.2014 22:38

Najpierw siĂŞ przyczepiĂŞ. Minerva McGonagall nigdy w Âżyciu nie pozwoliÂłaby mĂłwiĂŚ do siebie po imieniu takiej mÂłodej cziksie! Wiem, Âże ten ff jest nie kanoniczny, ale nie. Ona by na to nie przystaÂła. DrugÂą rzeczÂą, ktĂłra mnie boli jest ten wielki blok tekstu. Prawie jakbym czytaÂła post Any_Black:x Nie lubiĂŞ jak nie ma akapitĂłw.

OgĂłlnie to rozdziaÂł zgrabnie napisany i mnie siĂŞ podobaÂł. JeÂśli dobrze myÂślĂŞ to Snape - melancholijny romantyk spiknie sie s HermionÂą, ktĂła czerwieni siĂŞ na jego widok

_raven_ dnia 29.04.2014 00:05

No dobra, czas na mnie.

mogÂła->mogliby->moÂżna. No wiesz co ;p
(...)
rĂłÂżdÂżkĂŞ->rĂłÂżdÂżkÂą.

Oj, nooo...

OdnoszĂŞ wraÂżenie (popraw mnie, jeÂśli siĂŞ mylĂŞ), Âże ciĂŞÂżko byÂło ci zaczÂąĂŚ ten rozdziaÂł, bo jakoÂś na poczÂątku dosyĂŚ sÂłabo siĂŞ czytaÂło, a z kaÂżdym kolejnym zdaniem byÂło juÂż tylko lepiej.

No to CiĂŞ muszĂŞ poprawiĂŚ. Tzn byĂŚ moÂże czyta siĂŞ gorzej niÂż wczeÂśniejsze, ale nie jest tak, Âże zaczynaÂło mi siĂŞ to trudniej, bo ja caÂłoÂśĂŚ piszĂŞ jako jeden tekst, bez podziaÂłu jakiegoÂś i potem po prostu go dzielĂŞ na mniejsze fragmenty. ByĂŚ moÂże miaÂłam jakiÂś tam moment zawahania i mĂłgÂł on wpÂłynÂąĂŚ na jakoÂśĂŚ, ale to byÂło z rok temu, wiĂŞc szczerze mĂłwiÂąc - nie pamiĂŞtam juÂż tego. Ale jakby mi siĂŞ jakoÂś bardzo Âźle pisaÂło, to pewnie bym utknĂŞÂła na dÂłuÂżej, a takiej sytuacji nie byÂło.

o ile nie masz zamiaru bezczeÂściĂŚ pamiĂŞĂŚ po Syriuszu i Jamesie, to ja jestem nastawiona pozytywnie

Nie zamierzam. Zmartwychwstania teÂż nie bĂŞdzie.

Niechaj bĂŞdzie sobie zapuszczonym Snape'm, ktĂłry porywa wszystkich sarkazmem i tajemniczoÂściÂą, a nie swojÂą aparycjÂą.

AleÂż przecieÂż jest! Hermiona miaÂła okazjĂŞ siĂŞ przekonaĂŚ, Âże Severus wyglÂąda dobrze bez szat (

), ale to nie oznacza, Âże on teraz bĂŞdzie paradowaÂł po zamku w obcisÂłej koszulce na ramiÂączkach.

Zastanawiam siĂŞ, jakÂą nauczycielkÂą bĂŞdzie Hermiona.

Zobaczymy, jak Hermiona sprawdzi siĂŞ w roli nauczycielki. Oczko

No i to jest gÂłĂłwny problem. Bo ja nie mam zupeÂłnie pomysÂłu na tĂŞ czĂŞÂśĂŚ historii. Ba, nawet konsultowaÂłam siĂŞ z mojÂą pierwszÂą czytelniczkÂą i ona powiedziaÂła "no to ogranicz to do minimum, zgrabnie pomijaj lekcje". No to teraz mam zagwozdkĂŞ, serio

Jednak ta czĂŞÂśĂŚ wyszÂła ci, niestety jak dla mnie, najgorzej. LubiĂŞ, jak w opowiadaniu jest duÂżo dialogĂłw, a tu tylko suchy opis.

wytÂłumaczĂŞ siĂŞ. Po pierwsze - zawsze staram siĂŞ ograniczaĂŚ dialogi, bo ja nie lubiĂŞ, gdy jest ich duÂżo. Tworzy siĂŞ je duÂżo Âłatwiej niÂż opis i dlatego moim zdaniem jest to takie pĂłjÂście na ÂłatwiznĂŞ. ChociaÂż fakt, w ÂżadnÂą stronĂŞ nie moÂżna przesadzaĂŚ. Tutaj jest ich wyjÂątkowo maÂło, bo po prostu Hermiona nie miaÂła z kim rozmawiaĂŚ. MoÂżna byÂło dorzuciĂŚ dialog w domu, ale nie wniĂłsÂłby kompletnie nic do opowiadania i pewnie wyszÂłoby to sztucznie. Potem, z Severusem - o czym miaÂłaby rozmawiaĂŚ? Nie piszĂŞ kaÂżdej czĂŞÂści oddzielnie, stÂąd ten nierĂłwny podziaÂł, jeÂżeli poskleja siĂŞ to wszystko w caÂłoÂśĂŚ, to miĂŞdzy dialogami i opisami jest nieco wiĂŞcej rĂłwnowagi.

Najpierw siĂŞ przyczepiĂŞ. Minerva McGonagall nigdy w Âżyciu nie pozwoliÂłaby mĂłwiĂŚ do siebie po imieniu takiej mÂłodej cziksie!

Oj tam, oj tam... ZasugerowaÂłam siĂŞ tym, Âże np Snape, chyba najmÂłodszy z grona pedagogicznego, teÂż do wszystkich mĂłwiÂł na Ty. MyÂślĂŞ, Âże to byÂło doÂśĂŚ naturalne, Âże Minerwa od razu zaproponowaÂła Hermionie tĂŞ wersjĂŞ. GÂłupio byÂłoby wykluczaĂŚ trĂłjkĂŞ najmÂłodszych nauczycieli. ChociaÂż sÂądzĂŞ, Âże Hermiona nie skorzysta z tej moliwoÂści, przynajmniej nie na poczÂątku.

DrugÂą rzeczÂą, ktĂłra mnie boli jest ten wielki blok tekstu. Prawie jakbym czytaÂła post Any_Black:x Nie lubiĂŞ jak nie ma akapitĂłw.

No przecieÂż juÂż poodzielaÂłam enterami poszczegĂłlne czĂŞÂści, noooo

DziĂŞkujĂŞ bardzo za wszystkie opinie. I bardzo mnie cieszy, Âże zmartwychwstaÂły Snape nie zniechĂŞca Was do dalszego czytania

Angelina Johnson dnia 29.04.2014 14:01

Mi siĂŞ ogĂłlnie podobaÂło. Z dialogami masz lekkie problemy, bo czasami nie wiesz, kiedy po dialogu daĂŚ wielkÂą, a kiedy daĂŚ maÂłÂą literĂŞ i czy wtedy daĂŚ kropkĂŞ czy nie. WyÂślĂŞ Ci na PW wyjaÂśnienie i bĂŞdzie cacy, to jest naprawdĂŞ Âłatwe do zapamiĂŞtania. ; )

Czasami Twoje opisy sÂą toporne. Przynajmniej w tej czĂŞÂści. ByĂŚ moÂże bierze siĂŞ to u mnie z tego, Âże opisujesz wszystko oczami Hermiony, za ktĂłrÂą w ksiÂąÂżce nie przepadaÂłam i Twoja niestety w sporym stopniu jÂą przypomina.
MyÂślĂŞ teÂż, Âże za szybko wspomniaÂłaÂś o Snape. Chodzi mi o moment, w ktĂłrym Hermiona zauwaÂżyÂła, Âże on jest przystojny. Od razu wprowadzasz Severusa, tÂłumaczysz skÂąd siĂŞ wziÂąÂł (za to ogroomny plus), pokazujesz, Âże Hermionie jest go trochĂŞ szkoda i... na tym powinnaÂś przestaĂŚ. W tej czĂŞÂści. Bez Âżadnego "widziaÂłam go bez szat i ma mĂŞskie ciaÂło o jakie go nie podejrzewaÂłam", ani nic w tym stylu. Niepotrzebnie siĂŞ poÂśpieszyÂłaÂś.

Mi siĂŞ Minerva podoba, chociaÂż dziwnie bĂŞdĂŞ siĂŞ czuÂła, czytajÂąc jak Hermiona zwraca siĂŞ do swoich byÂłych nauczycieli po nazwisku. ;D

Alette dnia 29.04.2014 17:54

No to w takim razie problem pewnie leÂży po mojej stronie ;p

to nie oznacza, Âże on teraz bĂŞdzie paradowaÂł po zamku w obcisÂłej koszulce na ramiÂączkach.

Tak, ale moÂże wÂłaÂśnie podpiszĂŞ siĂŞ pod Ang, Âże za szybko z tym wyskoczyÂłaÂś ;p

Tworzy siĂŞ je duÂżo Âłatwiej niÂż opis i dlatego moim zdaniem jest to takie pĂłjÂście na ÂłatwiznĂŞ.

Zgadzam siĂŞ i nie zgadzam jednoczeÂśnie, dlatego aÂż muszĂŞ napisaĂŚ (i po to wÂłaÂściwie jest ten komentarz). W opowiadaniu/ksiÂąÂżce/ff (niepotrzebne skreÂśliĂŚ) w ogĂłle nie powinno byĂŚ takiego czegoÂś jak za duÂżo dialogĂłw, za duÂżo opisĂłw - wszystko winno byĂŚ w sam raz. Wbrew pozorom stworzenie dialogu wcale Âłatwe nie jest - caÂłoÂśĂŚ musi wypadaĂŚ naturalnie, czytelnik musi odczuĂŚ te emocje. Wiele osĂłb tego nie rozumie i dlatego wali te konwersacje w ogĂłle niepotrzebnie, czĂŞsto wÂłaÂśnie idÂąc przez to na ÂłatwiznĂŞ. Ale nie jest to wina samych dialogĂłw, tylko po prostu kiepskiego ich pisania. To samo tyczy siĂŞ opisĂłw, wiĂŞc nie bĂŞdĂŞ siĂŞ powtarzaĂŚ.

To takie rozwaÂżania ogĂłlne i nie odnoszĂŞ siĂŞ bezpoÂśrednio do twojego tekstu, bo jak dla mnie iloÂśĂŚ dialogĂłw i opisĂłw jest bardzo w porzÂądku.

Ba, nawet konsultowaÂłam siĂŞ z mojÂą pierwszÂą czytelniczkÂą i ona powiedziaÂła "no to ogranicz to do minimum, zgrabnie pomijaj lekcje".

No ja siĂŞ zastanawiam jak siĂŞ odnajdzie jako nauczycielka, a nie jak bĂŞdzie prowadziĂŚ lekcje ;p A tego ominÂąĂŚ nie moÂżesz haha

I ot p

_raven_ dnia 29.04.2014 19:39

MyÂślĂŞ teÂż, Âże za szybko wspomniaÂłaÂś o Snape.

ChciaÂłam coÂś napisaĂŚ na swoje usprawiedliwienie. Ale chyba nie wiem co

Mi siĂŞ Minerva podoba, chociaÂż dziwnie bĂŞdĂŞ siĂŞ czuÂła, czytajÂąc jak Hermiona zwraca siĂŞ do swoich byÂłych nauczycieli po nazwisku. ;D

Nie sÂądzĂŞ (tylko "nie sÂądzĂŞ", bo czĂŞÂśĂŚ ff zwiÂązana z pracÂą i kontaktami z innymi nauczycielami niÂż Neville i Cho jeszcze nie powstaÂła) Âżeby zwracaÂła siĂŞ po nazwisku do swoich byÂłych nauczycieli. Przynajmniej nie od razu i nie do wszystkich. Ale uznaÂłam, Âże McGonagall po prostu powinna to zaproponowaĂŚ, nawet jeÂśli nie spodziewa siĂŞ, by Hermiona z tego korzystaÂła.

No to w takim razie problem pewnie leÂży po mojej stronie ;p

Nie, leÂży po mojej, ale nie ma zwiÂązku z zaczynaniem tego rozdziaÂłu. DÂłuÂższÂą przerwĂŞ zrobiÂłam dopiero w trakcie ceremonii przydziaÂłu i jakoÂś nadal nie udaÂło mi siĂŞ jej skoĂączyĂŚ

Co do dialogĂłw. Ich nadmiar kojarzy mi siĂŞ wÂłaÂśnie z takim prostym
- bla bla - powiedziaÂł x
- ble ble - odpowiedziaÂł y
- plepleple - wtrÂąciÂł siĂŞ z, robiÂąc coÂśtam.
Powstaje milion stron tekstu, ktĂłry wÂłaÂściwie jest ciÂągÂłym zapisem rozmĂłw. CzĂŞsto wÂłaÂśnie z czymÂś takim siĂŞ spotykam i bardzo tego nie lubiĂŞ. Poza tym bĂŞdĂŞ siĂŞ upieraĂŚ, Âże dialogi sÂą jednak Âłatwiejsze. DuÂżo Âłatwiej, kiedy w rozmowie bohater mĂłwi o swoich uczuciach, niÂż je jakoÂś zgrabnie opisaĂŚ w postaci narracji. Zgadzam siĂŞ, Âże wszystkiego powinno byĂŚ w sam raz, staram siĂŞ Âżeby tak byÂło, choĂŚ to nie zawsze wychodzi.

No ja siĂŞ zastanawiam jak siĂŞ odnajdzie jako nauczycielka, a nie jak bĂŞdzie prowadziĂŚ lekcje ;p A tego ominÂąĂŚ nie moÂżesz haha

Ech... a ja siĂŞ na romansie planowaÂłam skupiĂŚ, a nie nauczaniu...

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	50%	[1 głos]
Powyżej oczekiwań	50%	[1 głos]
Zadowalający	0%	[0 głosów]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie