Marionetki - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny Świat Harry'ego Pottera

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

Marionetki

Podstawowe informacje:

Autor:

Aneta02

Gatunek: Poezja

Ograniczenie wiekowe: b/o

Przeczytano 2628 razy.

DwunastozgÂłoskowiec

Bohaterowie: Inne, Lord Voldemort .

Nadchodzi ma godzina, Âśmierci woÂłanie,

Swoje nasiona ku zamku ciÂągnie powĂłz

Cierpienia wielkiego. PatrzĂŞ z gĂłry na to

I me zÂłe serce tak zemsta nepĂŞdza.

Poddani biegajÂą w rĂłÂżnorakie strony,

Lecz ta jedna jest wskazana dla wszystkich tych

Naiwnych gÂłupcĂłw. Jedyna do wyboru

Droga zagÂłady. Rozkaz z mych ust wĂŞÂżowych

I pada cieĂą zielonego bÂłysku na ich

ÂŻycie przykrĂłtkie, niepokojem posiane.

Niewiasta ucieka, zamartwiaÂłe dziecko

I pada kolejny odÂłamek szkÂła na stos

Ludzkich ÂżyĂŚ. PatrzĂŞ z gĂłry na napĂŞdzane

Mym koÂłem marionetki, cel osiÂągniĂŞty

Pokryty cierpieniem, ogromem gĂłry Âłez

Komentarze

Nquus dnia 06.05.2018 13:00

Sam klimat wiersza przypadÂł mi do gustu. Niestety nie przepadam za przesadna interpunkcjÂą w wierszach, a tu jest wedÂług mnie trochĂŞ za duÂżo. TreÂśĂŚ jest okay, a sens doÂśĂŚ prosty do odkrycia. OgĂłlnie na plus, ale faktycznie zdania sÂą tak porozdzielane, Âże wczytaĂŚ siĂŞ trzeba, Âżeby poukÂładaĂŚ to siebie w gÂłowie, bo po pierwszym przeczytaniu, nie bardzo wiadomo co z czym jeÂśĂŚ.

Erudieth dnia 06.05.2018 13:04

Szczerze mĂłwiÂąc, to niezbyt mi siĂŞ spodobaÂł ten wiersz. Nie przypadÂła mi do gustu duÂża iloÂśĂŚ przerzutni poetyckich. To znaczy no rozumiem, Âże formaty ÂśredniĂłwkowe i tak dalej, ale tutaj jakoÂś kompletnie siĂŞ to nie zgraÂło. W tego typu wierszach bardzo waÂżne jest rĂłwnieÂż rozÂłoÂżenie akcentĂłw sylabowych, ktĂłre tutaj jest ogromnie chaotyczne. No i dwunastozgÂłoskowiec bez rymĂłw brzmi trochĂŞ... dziwnie, Âłyso, pusto? Nie wiem sama, jak to okreÂśliĂŚ. No i juÂż nawet pominĂŞ fakt, Âże w czwartej linijce tego dwunastozgÂłoskowca jest jedenaÂście sylab.

Interpunkcja wydaje mi siĂŞ dziwna. Nagle pojawia siĂŞ kropka w Âśrodku wersu, po czym jak zdanie koĂączy siĂŞ na koĂącu wersa, to juÂż jej nie ma. Nie widzĂŞ w tym zbytniego sensu, no ale cĂłÂż...
Liryka bezpoÂśrednia jak chodzi o Voldemorta jest ciĂŞÂżka, poniewaÂż bardzo ciĂŞÂżko siĂŞ w niego wczuĂŚ, ale cĂłÂż, Tobie siĂŞ to niestety nie udaÂło. Nie jestem w stanie sobie wyobraziĂŚ Czarnego Pana mĂłwiÂącego o swoich wĂŞÂżowych ustach. No i tego typu refleksje zupeÂłnie mi do niego nie pasujÂą. On przecieÂż nie zwracaÂł uwagi na innych, myÂślaÂł tylko o sobie, o tym, jak zdobyĂŚ jak najwiĂŞkszÂą wÂładzĂŞ. Nie oglÂądaÂł siĂŞ na uciekajÂące niewiasty tudzieÂż zamartwiaÂłe dziecko.

Czyli tak podsumowujÂąc, to ani budowa tego wiersza, ani jego wymowa, zupeÂłnie mi siĂŞ nie podoba.

Klaudia Lind dnia 06.05.2018 16:08

MusiaÂłam przeczytaĂŚ to dwa razy, by zrozumieĂŚ sens tego wiersza. Wydaje mi siĂŞ, Âże wina nieczytelnoÂści leÂży w dziwnie podzielonych zdaniach. Rozumiem, Âże ten podziaÂł wynika z tego, by byÂło te 12 glosek w kaÂżdym wersie, ale takie ciachanie na chama wyszÂło trochĂŞ chaotycznie.
Brak rymĂłw wcale mi nie przeszkadza, lepiej jak ich konsekwentnie nie ma, niÂż jak sÂą na siÂłĂŞ lub zgrzytajÂą.
Przelanie myÂśli Voldemorta nie jest Âłatwe, trudno siĂŞ w nie wczuĂŚ, tak by wyszÂło to naturalnie. Po czĂŞÂści ci siĂŞ udaÂło, ale nie do koĂąca, mimo to brawo za odwagĂŞ w pisaniu

Nieoryginalna dnia 09.05.2018 21:22

Nie wiem, ja teÂż nie jestem przekonana. Nie kupiÂł mnie jakoÂś ten wiersz ani jego klimat, zgadzam siĂŞ konsekwentnie z Erudieth w kwestii budowy. Poza tym nie jestem pewna, czy na pewno Veoldemort myÂślaÂł o cierpieniu, ktĂłre zadawaÂł ludziom. Sam zamysÂł tego wiersza uwaÂżam jednak za bardzo ciekawy, powodzenia w dalszym pisaniu.

Pomyloony dnia 10.05.2018 10:25

Powiem tak - mi siĂŞ podoba. Bardzo lubiĂŞ motyw marionetek i theatrum mundi w literaturze, sama czĂŞsto do niego nawiÂązujĂŞ piszÂąc wiersze. MoÂże i budowa nie jest idealna, wymaga pewnego dopracowania, ale nie mam wiĂŞkszych zastrzeÂżeĂą. Mi nawet te liczne przerzutnie wcale nie przeszkadzaÂły. Jedyne na co zwrĂłciÂłam uwagĂŞ to bÂłÂąd w deklinacji. Powinno byĂŚ chyba "ku zamkowi", prawda?
Co mi siĂŞ bardzo spodobaÂło w tym wierszu, to Âże podmiot liryczny moÂże byĂŚ utoÂżsamiony z Voldemortem, ale teÂż z upersonifikowanÂą ÂśmierciÂą czy nawet Bogiem, ktĂłry w kaÂżdej chwili moÂże zapaliĂŚ 'zielone ÂświatÂło'. W koĂącu Voldemort kreowaÂł siĂŞ na takiego pana Âżycia i Âśmierci, wykraczaÂł poza prawa zwykÂłego czÂłowieka.
Wiersz ogĂłÂłem oceniam pozytywnie - na pewno masz w sobie duÂży potencjaÂł literacki i czekam na wiĂŞcej Twojej twĂłrczoÂści.

Sam Quest dnia 07.08.2020 13:59

ByÂło kilka momentĂłw, w ktĂłrych te przeskoki do kolejnej linijki mi nie pasowaÂły bo brzmiaÂły sztucznie, ale w innych momentach byÂło to juÂż fajne.

Podziwiam za tÂą konsekwencjĂŞ w dwunastu sylabach w kaÂżdym wersie, uwaÂżam, Âże utrudniÂłaÂś sobie tym zadanie i chociaÂż wiersz nie wyszedÂł idealnie to i tak peÂłen szacunek za tÂą prĂłbĂŞ.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie