Moje Magiczne Ja - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny Świat Harry'ego Pottera

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

Moje Magiczne Ja

Podstawowe informacje:

Autor:

monciakund

Gatunek: Poezja

Ograniczenie wiekowe: b/o

Przeczytano 2976 razy.

***

Bohaterowie: Inne.

Pstryk, pstryk, zdjĂŞcia
Pstryk, pstryk, przyjĂŞcia
Pstryk, pstryk, uroda
Pstryk, pstryk, moda
Pstryk, pstryk, doskonaÂłoÂści
Pstryk, pstryk, skromnoÂści
Pstryk, pstryk, powieÂści
To aÂż w gÂłowie siĂŞ nie mieÂści!

Pstryk, pstryk, zabawa
Pstryk, pstryk, wrzawa
Pstryk, pstryk, autografy
Pstryk, pstryk, brak gafy
Pstryk, pstryk, liczni fani
Pstryk, pstryk, zakochani
Pstryk, pstryk, wyjazdy
Pstryk, pstryk, gwiazdy

Oto moje magiczne Ja! Gilderoy Lockhart!

Komentarze

fuerte dnia 16.03.2017 09:51

No, moncia, w koĂącu. KazaĂŚ tyle czekaĂŚ swoim fanom - skandal!

Mnie siĂŞ to podoba, jest takie typowo Lockhartowate, zwÂłaszcza, Âże facet nawet jak mu siĂŞ w gÂłowie poprzewracaÂło, to dalej ÂżyÂł w tym Âświecie "sÂławy". Te "pstryki" wypadÂły fajnie i to gÂłĂłwnie myÂślĂŞ podkreÂśliÂło caÂły wydÂźwiĂŞk wiersza i parcie na szkÂło Gilderoya.

PaulaSmith dnia 16.03.2017 11:01

No, nie dziwiĂŞ siĂŞ, Âże monicia nie mogÂła siĂŞ doczekaĂŚ publikacji- byÂła po prostu dumna ze swojego dzieÂła. I bardzo sÂłusznie. Mi teÂż ono przypadÂło do gustu. Fajny klimat dajÂą pstryki, ale dobrze teÂż siĂŞ czyta jak siĂŞ je ominie, wiĂŞc podwĂłjny plus

Gilderoy jak siĂŞ patrzy! AÂż oceniĂŞ, na Wybitny,a co!

ulka_black_potter dnia 16.03.2017 11:24

Jakby TwĂłj wiersz trafiÂł do ksiÂąÂżki dla dzieci, to sÂłuÂżyÂłby jako przykÂład onomatopei

D

Jak na to spojrzaÂłam to byÂło takie "yyy". Jednak po chwili siĂŞ uÂśmiechnĂŞÂłam, bo fajnie Ci ten wierszyk wyszedÂł. Co tu wiĂŞcej o Lokharcie pisaĂŚ, przecieÂż on taki jest : D PiÂąteczka Âżyrafo.

Wioletta dnia 16.03.2017 18:37

Moncia, bardzo siĂŞ cieszĂŞ, Âże postanowiÂłaÂś coÂś po tak dÂługiej przerwie napisaĂŚ. jak pokazaÂłaÂś mi ten wierszyk to siĂŞ szczerze uÂśmiechnĂŞÂłam. jego konstrukcja jest prosta, ale dobra. bardzo dobrze siĂŞ to czyta, nie Âłamie jĂŞzyka, i wszystko gra. dodatkowo jest tak autentyczny, Âże nawet gdyby nie byÂło wiadomo o kim jest to moÂżna siĂŞ Âłatwo domyÂśliĂŚ!

pisz duÂżo, i czĂŞÂściej!

ania919 dnia 16.03.2017 19:51

CaÂłkiem fajny wierszyk, taki oryginalny, podoba mi siĂŞ nawet. Wszystko w nim gra, nic nie zgrzyta, dobrze siĂŞ go czyta. W ciekawy sposĂłb opisaÂłaÂś Lockharta. Pisz dalej bo naprawdĂŞ nieÂźle ci to wychodzi.

KHZP dnia 19.03.2017 01:34

Bardzo Âładny wierszyk. CaÂły Lockhart. Nawet czuĂŚ coÂś takiego, jakby to wyjÂąĂŚ z jego autobiografii. Ciekawe tylko, z ktĂłrego tomu?

PowtĂłrzenia dobrane i zgrane cud miĂłd, tak pasuje. Czerwony dywan od razu przed oczami. Fleshe z tej i tamtej strony. Bardzo miÂło siĂŞ czyta, bardzo fajne wejÂście w Gilderoya i bardzo bardzo W.

Mi siĂŞ na prawdĂŞ podoba. MoÂże nastĂŞpnym razem napiszesz coÂś podobnego o Ritcie Skeeter?
Pozdro, Puchon KHZP

Angelina Johnson dnia 19.03.2017 11:56

PoczÂątkowo wydaÂło mi siĂŞ to bardzo dziwne. ÂŚrednio lubiĂŞ wiersze, gdzie w kaÂżdym wersie jest uÂżyte to samo sÂłowo w tym samym miejscu. Ten zabieg ma nawet swojÂą nazwĂŞ, ktĂłrej niestety juÂż nie pamiĂŞtam ;D Tak czy siak czytajÂąc to za pierwszym razem szybko przeleciaÂłam te pstryki, by siĂŞ dowiedzieĂŚ o co tutaj tak naprawdĂŞ chodzi.

I dopiero gdy zobaczyÂłam ostatnie zdanie, zrozumiaÂłam jak bardzo te pstryki tutaj pasujÂą i aÂż ÂśmiaĂŚ mi siĂŞ chciaÂło z mojej wczeÂśniejszej niechĂŞci do tego wierszyka ;D ÂŚwietnie pokazaÂłaÂś caÂłe clou bohatera!

blad logiczny dnia 25.03.2017 13:59

Przede wszystkim pomysÂł na takie zaprezentowanie tej nieciekawej persony jest genialny. WÂłaÂściwie nic dodaĂŚ nic ujÂąĂŚ, CaÂły sens Âżycia Gilderoya ukazany, w szesnastu linijkach. Wybitnie zasÂłuÂżony Wybitny za tĂŞ "niewybitnÂą postaĂŚ".

Nieoryginalna dnia 12.02.2018 21:41

PamiĂŞtam jeszcze twoje stare wiersze, ktĂłre pisaÂłaÂś wieki temu i nie spodziewaÂłam siĂŞ, Âże przeczytam od ciebie coÂś nowego, takÂże miÂło siĂŞ zaskoczyÂłam znajdujÂąc to

Bardzo mi siĂŞ podoba ta rymowanka, uÂżycie jednej onomatopei jako anafory powtarzajÂącej siĂŞ wers po wersie wydaje siĂŞ banalne, ale tu wyszÂło to Âświetnie. Bardzo dobrze oddaÂłaÂś charakter Lockharta, uÂśmiechnĂŞÂłam siĂŞ czytajÂąc to haha.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	100%	[3 głosy]
Powyżej oczekiwań	0%	[0 głosów]
Zadowalający	0%	[0 głosów]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie