Rozdziały: [1], [2], [3].

David Malcolm, mimo póŸnej godziny, siedzia³ przy swoim biurku w Kwaterze G³ównej Aurorów. Lubi³ to miejsce o tej w³aœnie porze, wieczorem stawa³o siê o wiele spokojniejsze. Spora czêœÌ jego wspó³pracowników wraca³a do domów, ale ci, którzy zostawali, najczêœciej bezsensownie skrobali na pergaminach albo po prostu pozowali na zapracowanych. Na szczêœcie Jasper pogna³ gdzieœ, gdy tylko wybi³a godzina oficjalnego koùca ich zmiany. Tolerowa³ ju¿ trochê tego faceta, aczkolwiek rozpracowywaÌ sprawê i g³ówkowaÌ wola³ sam, g³upie komentarze tylko mu przeszkadza³y. Teraz mia³ czysty umys³, jednego trupa, jednego byÌ mo¿e istotnego œwiadka i wzglêdnie rzadk¹ przyczynê zgonu. Zamordowana wysy³a³a sporo listów, a wszyscy wypowiadali siê o niej raczej w samych superlatywach. To niedobrze, wystawiaj¹c komuœ laurkê, mo¿na pomin¹Ì pewne niepasuj¹ce do cukierkowatego obrazka szczegó³y. Ludzie, kiedy ju¿ wyrobi¹ sobie o kimœ opiniê, czêsto nie dopuszczaj¹ faktów, które im nie graj¹. Chc¹ sobie uporz¹dkowaÌ œwiat, ten jest dobrym magiem, ten z³ym czarnoksiê¿nikiem, ten gburem z lochu, ten wielkodusznym z pa³acu... Czy teraz te¿ tak by³o? Niewykluczone, aczkolwiek Malcolm przypomnia³ sobie o czym pomyœla³ zaraz na pocz¹tku dochodzenia. Niezadowolony klient? Wielu okupuje gabinety wró¿ek, zachwyca siê jasnowidzami i wcale nie chce poznaÌ prawdy. Jak tylko uœwiadomi³ sobie, co w³aœnie paln¹³, w myœlach wyszydzi³ sam siebie. Jeszcze trochê podobnych wa¿kich wniosków i zostaniesz filozofem, Malcolm, ty stary durniu. Zanim jednak tak siê stanie, musisz wróciÌ do tkania sieci w¹tków tej sprawy. Bez spisu osób, którym Annabell przepowiada³a przysz³oœÌ, nic nie ustal¹. I to nie jedyna rzecz, jakiej nie posiadali. Brakowa³o im jakichkolwiek listów kierowanych do denatki. A przecie¿ skoro tyle ich nadawa³a, ktoœ powinien na nie odpowiadaÌ, prawda? David postanowi³ na razie odpuœciÌ, aczkolwiek nied³ugo spyta o to t¹ ca³¹ Piêkn¹ Daphne. To jeden z licznych elementów, które ta dziwaczka bêdzie musia³a wyjaœniÌ. Zeznanie ma³ej pacjentki œwiêtego Munga rzuca³o na ni¹ trochê inne œwiat³o. Trzeba bêdzie dok³adnie przeœwietliÌ alibi od tej Hoppie Taylor. I najwa¿niejsze - na nic siê nie zamykaÌ. Nawet, gdy coœ zaczyna³o siê sk³adaÌ musia³ pamiêtaÌ, ¿e brakuje mu wiêkszoœci puzzli tej uk³adanki - nie wiedzia³ kim ofiara by³a, z kim siê spotyka³a, z jakich powodów jej serce przyœpiesza³o. Scio me nihil scire.*

Samuel Cheps wszed³ do przedsionka, za którym kry³o siê biuro Andrewa Taylora, mê¿a Hoppie. Maj¹c na uwadze, ¿e noszenie sakiewki z galeonami tego faceta pozwoli³oby wyrobiÌ niez³e miêœnie, a on sam prowadzi³ jeden z najlepiej prosperuj¹cych biznesów œwiata magii, mo¿na by siê spodziewaÌ, ¿e dotarcie tutaj bêdzie trudniejsze. Oczekiwa³ najbardziej uzdolnionych znawców zaklêÌ, uroków broni¹cych wejœcia albo po prostu tajemnego przejœcia czy innego ukrycia gabinetu dla szarych posiadaczy ró¿d¿ek. RzeczywistoœÌ po raz kolejny cuchnê³a bana³em. Mia³ przed sob¹ niewielk¹ norê, której œciany obwieszono portretami znanych twórców i pasjonatów eliksirów, z sufitu zwiesza³y siê zeschniête liœcie, ³odygi i pêki roœlin, a za d³ug¹ szar¹ lad¹ sta³a wyj¹tkowo atrakcyjna czarownica. Wysoka brunetka œrednio inteligentnym wyrazem twarzy przegl¹da³a magiczny kalendarz, obok niej le¿a³a sterta listów. Na ramieniu kobiety spoczywa³a piêkna sowa œnie¿na, wyj¹tkowo nerwowo dziobi¹c pracownicê. Tej to albo nie przeszkadza³o albo nie dawa³a sobie rady - szczerze mówi¹c sprawia³a wra¿enie, jakby siedzia³a tam jedynie dla pozoru i wra¿eù estetycznych. Te ostatnie by³y gwarantowane - panna bez machania ró¿d¿k¹ czy zaklêcia Accio bez trudu przywo³ywa³a ku swoim kr¹g³oœciom mêskie spojrzenia. Równie¿ Samuel przelecia³ wzrokiem tu i ówdzie, a nastêpnie pewnie skierowa³ swe kroki do wrót, za którymi kry³a siê jaskinia lwa.
- Tam nie wolno! - próbowa³a go jeszcze zatrzymaÌ sekretarka, ale on jedynie prychn¹³ pogardliwie. Drzwi ust¹pi³y natychmiast i stan¹³ oko w oko z Andrewem, który mia³ pe³ne prawo siê zirytowaÌ - zamiast tego podniós³ na przybysza wzrok. Nie musia³ siê niczym stresowaÌ, to on by³ gospodarzem. Móg³ spokojnie siedzieÌ za klonowym biurkiem, przegl¹daÌ pergaminy i obserwowaÌ poustawiane przed nim chybocz¹ce siê miniaturowe kocio³ki, z których wydostawa³a siê nios¹ca ze sob¹ zmys³owe, korzenne zapachy przeŸroczysta para.
- Czemu zawdziêczam tê niezbyt kulturaln¹ wizytê? - zapyta³ spokojnie, jakby codziennie ktoœ wchodzi³ do niego jak do kurnika. Czeka³ na wyjaœnienia, rêkê dla bezpieczeùstwa umieœci³ na ró¿d¿ce trzymanej za pasem. Wiedzia³ do czego zdolny jest cz³owiek, który zdecydowa³ siê tego dnia go odwiedziÌ. Nie przejrza³ jedynie jego intencji. Jeszcze.
Samuel zdawa³ siê go ignorowaÌ. Bezceremonialnie wzruszy³ ramionami i cisn¹³ w stronê Taylora plik kartek; marnie by skoùczy³ zbli¿aj¹c siê w takiej pozie do hipogryfa. W normalnych okolicznoœciach tak¿e Andrew by siê uniós³, ka¿dy ma jakieœ granice. Kurtuazja kurtuazj¹, ale nawet nieœmia³ek zaatakuje, gdy jego drzewo zostanie zagro¿one. Obecnie jednak dokumenty, jakie mia³ przed sob¹, œwiadczy³y, ¿e niebezpieczeùstwo czyha na ca³¹ wielk¹ puszczê. Spoczywa³y przed nim najnowsze kontrakty z dostawcami sk³adników, plany rozwoju przedsiêbiorstwa, ekspertyzy i najwa¿niejsze - receptury na nowe eliksiry, które mia³y przynieœÌ zyski. Konkurencja zna³a wszystko.
- Jak? - westchn¹³, jak gdyby zaraz mia³ wyzion¹Ì ducha.
- Nie martw siê, przyjacielu. Niektórzy rogacze ws³awili siê na kartach historii magii, masz jeszcze szansê. - Zaœmia³ siê cicho Samuel. Andrew zacisn¹³ zêby. Tak bardzo jej ufa³ - kiedyœ interesowa³a siê jego bran¿¹, wiêc jej pokaza³. Nadal do wszystkiego mog³a mieÌ dostêp. Mi³oœÌ oœlepia sto razy lepiej ni¿ Conjunctivitis.
- Dlaczego z tym do mnie przychodzisz? - zapyta³ twardo. Mo¿e to by³ b³¹d, ale postanowi³ mówiÌ jasno. Bez jakichœ dociekaù, analiz, pitu pitu. Mia³ wszystkiego doœÌ. Nie móg³ jednak przegapiÌ, ¿e ten mê¿czyzna siedzi teraz przed nim. By³ zobowi¹zany, chocia¿by ze wzglêdu na pracowników, spróbowaÌ pozostaÌ w grze. No i ojciec...
- Alfredowi zdaje siê, ¿e nie jestem ju¿ potrzebny, a oficjalnie nigdy nie mianowa³ mnie partnerem. To jego b³¹d, zawsze wydaje mu siê, ¿e mo¿e poci¹gaÌ za sznurki. Mo¿e pora mu je wyrwaÌ i przej¹Ì kontrolê? - Uœmiechn¹³ siê i odchyli³ wygodnie na fotelu. - Innymi s³owy, proponujê ci wspó³pracê. Zabawê w podwójnego agenta.
- Sk¹d mam wiedzieÌ, ¿e to nie jakiœ podstêp? - W Andrewie zaczyna³a budziÌ siê podejrzliwoœÌ.
- Wska¿ gwaranta, a jestem gotów z³o¿yÌ wieczyst¹ przysiêgê. Poza eliksirami nie mam nic - odpar³ Samuel, a potem jego umys³ spowi³a czerù i pogr¹¿y³ siê w fali histeryczno - szaleùczego œmiechu.

David pi³ ostatni¹ tej nocy kawê, w zasadzie zaraz mia³ siê zwijaÌ. Wypisa³ papierki, przeanalizowa³ œledztwo, popróbowa³ ogarn¹Ì ca³oœÌ. Daremne ¿ale , pró¿ny trud. Mo¿e ci którzy wychodz¹ z pracy jak normalni ludzie maj¹ trochê racji? Z drugiej strony gdzie w Anglii dostanie tak dobre Ÿród³o kofeiny? Napój, który mia³ przed sob¹ to prawdziwa siekiera. W ka¿dym szambie jest jakieœ œwiate³ko, gdy opró¿ni³ kubek nie dane mu jednak by³o wychodziÌ. Wprost na niego lecia³ papierowy samolocik, co o tej porze by³o doœÌ dziwne. Zw³aszcza, ¿e tak naprawdê urzêdowa³ w tym gmachu dla rozrywki - jego dy¿ur zdarzeniowy min¹³ godziny temu, a nowy siê jeszcze nie zacz¹³.

Andrew Taylor, czarodziej czystej krwi, olcha, 9,5 cala, sztywna. Chce siĂŞ z panem widzieĂŚ, wychyliÂł sporo mikstury rozweselajÂącej, ale mĂłwi, Âże to waÂżne. WprowadzaĂŚ?

Szybko odpisaÂł, a po chwili ku niemu chwiaÂł siĂŞ podtrzymywany przez pracownikĂłw obsÂługi Andrew. To nie byÂł jego dzieĂą. Poplamiona koszula wystawaÂła z niezapiĂŞtych spodni, jeden but byÂł rozwiÂązany. Jak on w ogĂłle tu dotarÂł o wÂłasnych siÂłach? David byÂł pewien, Âże ten chÂłop nie potrafiÂł dzisiaj wykrzesaĂŚ z siebie skupienia potrzebnego do niewerbalnej teleportacji; nie mĂłwiÂąc o poprawnym wypowiedzeniu na gÂłos tego zaklĂŞcia. I po co...

- Panie oficerunciu kochany, moja stara k³ama³a! Tej starej Emily u nas nie by³o, gdy jej córka, gdy ta ma³a - mê¿czyzna przerwa³ wypowiedŸ zanosz¹c siê czymœ miêdzy wyciem, a p³aczem. - Ona da³a fa³szywe alibi, bo to z³a kobieta by³a! Proszê j¹ natentychmiast zamkn¹Ì do Azkabanu.

David westchn¹³. Oczywiœcie pijackie wyznania osoby najbli¿szej nale¿y braÌ zawsze z rezerw¹; mo¿e coœ w zwi¹zku siê popsu³o i facet szuka³ zemsty rêkami wymiaru sprawiedliwoœci? Z drugiej strony musia³ pamiêtaÌ, ¿e ta wiedŸma jak wynika z zeznaù chorej dziewczynki, zmusza³a córkê do wró¿enia wbrew jej woli. No i te listy. Gdy pierwszy raz pytali, czy Annabell jakieœ dostawa³a, Piêkna Daphne pokrêci³a przecz¹co g³ow¹...

* Wiem, Âże nic nie wiem.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?