O Czterech ZaÂłoÂżycielach - Gryffindor 1/? - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

O Czterech ZaÂłoÂżycielach - Gryffindor 1/?

Podstawowe informacje:

Autor:

fuerte

Gatunek: Przygodowe

Ograniczenie wiekowe: b/o

Przeczytano 3462 razy.

Pierwszy rozdziaÂł historii o Czterech ZaÂłoÂżycielach Hogwartu i ich dziejach przed zaÂłoÂżeniem Hogwartu. KaÂżdy zna historiĂŞ powstania SzkoÂła Magii i Czarodziejstwa, jednak nikt nie wie w jaki sposĂłb doszÂło do tego, Âże Czterej ZaÂłoÂżyciele spotkali siĂŞ. W tym

MaÂła wioska w Âśredniowiecznej Anglii byÂła zamieszkana jedynie przez dwustu mieszkaĂącĂłw. PodlegaÂła pod rzÂądy Edwarda WspaniaÂłego, ktĂłry wcale taki wspaniaÂły nie byÂł. Plotki gÂłosiÂły, Âże bardzo uwielbiaÂł kobiece towarzystwo i by rozpieszczaĂŚ swoje towarzyszki, zawyÂżaÂł co rusz podatki. Dlatego w wioskach nie ÂżyÂło siĂŞ najlepiej, rolnicy ledwo dawali radĂŞ wyrobiĂŚ normĂŞ dla krĂłla, nie mĂłwiÂąc juÂż o plonach na rzecz mieszkaĂącĂłw i swoich rodzin.
Tutaj wÂłaÂśnie, w zatĂŞchÂłej oborze obok wychudzonych krĂłw narodziÂł siĂŞ Godryk Gryffindor, najszlachetniejszy ze wszystkich. Jednak jego droga do WielkoÂści byÂła dÂługa i trudna. A oto jego historia.

- Mocniej gÂłupia, co tak jĂŞczysz!
Galazor Gryffindor staÂł zniesmaczony nad swojÂą kochankÂą, PolumenÂą. Dziewczyna leÂżaÂła wÂśrĂłd gnijÂącego siana z rozÂłoÂżonymi nogami, przÂąc i wrzeszczÂąc. MiaÂła wÂąskie biodra jak na wieÂśniaczkĂŞ i porĂłd sprawiaÂł jej bĂłl.
- No dalej! Bo bĂŞdĂŞ musiaÂł sam sie tym zajÂąĂŚ!
- Nie! - krzyknĂŞÂła Polumena, widzÂąc jak jej mĂŞÂżczyzna wyciÂąga rĂłÂżdÂżkĂŞ. ByÂła gÂłupiÂą dziewczynÂą, ciekawÂą jak to jest robiĂŚ to z czarodziejem. PrzecieÂż to takie zakazane. Teraz bardzo ÂżaÂłowaÂła. BaÂła siĂŞ Galazora, byÂł jej obcy, a jego magia bezwglĂŞdna. ZamknĂŞÂła oczy, sÂłyszÂąc niespokojne muczenie krĂłw. No dalej, maÂły, modliÂła siĂŞ w duchu do nienarodzonego jeszcze dziecka. W koĂącu zebrawszy siÂły, wrzasnĂŞÂła przeciÂągle.
Z jej Âłona wysunĂŞÂła siĂŞ gÂłĂłwka. Galazor zniecierpliwiony porodem ponownie wyciÂągnÂąÂł rĂłÂżdÂżkĂŞ i machnÂąÂł zaklĂŞcie. Dziecko wysunĂŞÂło siĂŞ nieco bardziej. Polumena ze strachu krzyknĂŞÂła, koĂączÂąc ciĂŞÂżki porĂłd. Galazor kucnÂąÂł, starajÂąc siĂŞ nie zwymiotowaĂŚ. NiemowlĂŞ byÂło caÂłe we krwi, wokĂłÂł uniosiÂł siĂŞ zapach uryny. PrzekrĂŞciÂł rĂłÂżdÂżkÂą dziecko na plecy. ZakwiliÂło.
- Dobrze siĂŞ spisaÂłaÂś, wieÂśniaczko. To chÂłopiec. NazwĂŞ go Godryk.
WyjÂąÂł z kieszeni kawaÂłek ligninowej chusty i zaklĂŞciem zawinÂąÂł w niÂą dziecko. DrugÂą chustĂŞ rzuciÂł na nagi brzuch Polumeny. WychodzÂąc z obory, rzuciÂł na odchodnym:
- Wytrzyj siĂŞ i umyj. JesteÂś caÂła brudna.
StaraÂł siĂŞ nie sÂłyszeĂŚ jej gÂłoÂśnego pÂłaczu.
...
Godryk staÂł na ÂłÂące naprzeciwko chÂłopca z wycelowanym mieczem. SpojrzaÂł ukradkiem na PaniÂą Jego SnĂłw, ÂślicznÂą AnnĂŞ, ktĂłra staÂła z otwartÂą buziÂą trzymajÂąc niedokoĂączony jeszcze wianek. Godryk uÂśmiechnÂąÂł siĂŞ pod nosem. Jego przeciwnik byÂł dwa lata starszy, lecz mniej zwinny. JuÂż, juÂż dochodziÂło do bitwy o "ksiĂŞÂżniczkĂŞ", gdy na ÂścieÂżce pojawiÂł siĂŞ jego ojciec.
- TwĂłj stary przyszedÂł uratowaĂŚ ci dupĂŞ? - zapytaÂł kpiÂąco chÂłopiec, zgarniajÂąc do siebie siedmioletniÂą AnnĂŞ. W Godryku zawrzaÂła krew. Jednak posÂłusznie odwrĂłciÂł siĂŞ w kierunku nadchodzÂącego ojca.
- Godryku, chodÂź ze mnÂą. - mruknÂąÂł ojciec, nie zaszczycajÂąc go nawet spojrzeniem. Godryk schowaÂł drewniany mieczyk za pasek i ruszyÂł niechĂŞtnie za Galazorem. MiaÂł sÂłaby kontakt z ojcem, ktĂłry co rusz znikaÂł na kilka miesiĂŞcy i nie bardzo wiedziaÂł czego ten, praktycznie obcy dla niego czÂłowiek moÂże chcieĂŚ. Galazor prowadziÂł go coraz gÂłĂŞbiej w las, aÂż w koĂącu zatrzymaÂł siĂŞ nad nieznanym chÂłopcu jeziorem. WĂłwczas odwrĂłciÂł siĂŞ do niego, po raz pierwszy od dawna patrzÂąc mu uwaÂżnie w oczy.
- Powiedz mi Godryku, czy to prawda co mĂłwiÂła twoja matka? UdaÂło ci siĂŞ przywoÂłaĂŚ do siebie kubek z wodÂą? Czy pod twoim spojrzeniem zatliÂło siĂŞ w kominku?
- AleÂż... ojcze.. to byÂł wypadek... ja... ja nie wiem jak to siĂŞ staÂło...
Godryk staÂł przeraÂżony przed ojcem. Nie wiedziaÂł jakim cudem udawaÂły mu siĂŞ te rzeczy, jednak baÂł siĂŞ gniewu tego mĂŞÂżczyzny. PodÂświadomie czuÂł, Âże mama teÂż siĂŞ go baÂła.
- Godryku, jesteÂś moim synem. JesteÂś synem Galazora Gryffindora! I jesteÂś czarodziejem - odrzekÂł dumnie ojciec, kÂładÂąc rĂŞkĂŞ na ramieniu chÂłopca. Godryk zrobiÂł wielkie oczy, cofajÂąc siĂŞ nieznacznie. Jak przez mgÂłĂŞ sÂłyszaÂł sÂłowa ojca. Gdy Galazar wyciÂągnÂąÂł z pochwy na miecz jakiÂś przedmiot, chÂłopiec odruchowo wziÂąÂł go do rĂŞki.
PoraziÂło go niczym prÂądem.
Nie mĂłgÂł pozbyĂŚ siĂŞ TEGO z dÂłoni, choĂŚ chciaÂł. WyrzuciĂŚ i zdeptaĂŚ. ZniszczyĂŚ!
WidziaÂł przeraÂżone oczy ojca, jak on wyciÂąga rĂłÂżdÂżkĂŞ i prĂłbuje zaatakowaĂŚ poraÂżonego Godryka, jednak chÂłopcu nic siĂŞ nie dzieje. CzuÂł jak wszystkie pory jego skĂłry krzyczÂą, a kaÂżdy wÂłos staje dĂŞba. CzuÂł potĂŞgĂŞ magii.
W koĂącu wszystko minĂŞÂło. Zmachany, wykoĂączony Godryk klĂŞkaÂł na zimnej ziemi. Galazar staÂł daleko przed nim ze wzniesionÂą rĂŞkÂą. ChÂłopiec chwiejnie wstaÂł i spojrzaÂł w swojÂą prawÂą dÂłoĂą. TrzymaÂł w niej brÂązowÂą, krĂłtkÂą rĂłÂżdÂżkĂŞ.
- Co... Co siĂŞ staÂło?
Galazor pokrĂŞciÂł z niedowierzaniem gÂłowa, cofajÂąc siĂŞ jeszcze dalej. ByÂł sÂłabym czarodziejem, a magii potrafiÂł uÂżywaĂŚ jedynie do pokazywania swojego gniewu. Moc Godryka zszokowaÂła go. Syn odbiÂł wszystkie jego zaklĂŞcia.
- Ojcze! Nie zostawiaj mnie! - rozpÂłakaÂł siĂŞ oÂśmioletni Godryk Gryffindor stojÂąc samotnie nad obcym jeziorem z rĂłÂżdÂżkÂą w prawej dÂłoni.

napisane przez: Angelina Johnson

Komentarze

Hermiona Jean Granger dnia 26.07.2013 20:25

ÂŁadnie napisane, ukazuje coÂś, na co nikt inny by nie wpadÂł

Lossiril dnia 27.07.2013 13:22

Bardzo spodobaÂło mi siĂŞ, Âże nie zrobiÂłaÂś z Godryka czarodzieja czystej krwi i szlachetnego rodu. PokazaÂłaÂś, Âże wielkoÂśĂŚ moÂżna osiÂągnÂąĂŚ dziĂŞki zdolnoÂściom i ciĂŞÂżkiej pracy ^^

Lily050 dnia 27.07.2013 13:23

Bardzo dobrze napisane. DajĂŞ ci W.

Cordiale dnia 29.07.2013 09:57

Borze, to byÂła cudowne... Chyba najlepsze ff jakie czytaÂłam (nie czytaÂłam za duÂżo ale przynajmniej nie ma tu romansu czy innego caÂłowania, ok ktĂłrego robi mi siĂŞ nie dobrze jak czytam, ile moÂżna?). Nie jest czarodiejem czystej krwi - zszokowaÂło mnie takie wyobraÂżenie ale i uastysfakcjonowaÂło. Wybitny, stara!

Sunco dnia 30.07.2013 00:15

PrzeÂświetne! Zabawne, majÂące swĂłj indywidualny charakterek. Bardzo spodobaÂł mi siĂŞ TwĂłj styl, jest lekki, szybko siĂŞ go czyta i z ogromna chĂŞciÂą.

Christina dnia 04.08.2013 21:35

Siostra, magia.
Jak zawsze siĂŞ popisaÂłaÂś.
Uwielbiam TwĂłj styl, gdzie kaÂżde zdanie ma charakterystyczny ... charakter ^^

Ciekawe, kto daÂł Ci NĂŞdzny.

Alette dnia 28.08.2013 12:07

Bardzo dobry poczÂątek. ZaciekawiÂł mnie na tyle, by zajrzeĂŚ do pozostaÂłych czĂŞÂści. Jednak same losy Godryka juÂż sÂłabsze. MoÂże to przez ten przeskok. Nie bardzo rozumiaÂłam akcjĂŞ. PowinnaÂś najpierw zrobiĂŚ jakieÂś wprowadzenie: napisaĂŚ trochĂŞ wiĂŞcej o okolicy w ktĂłrej przebywaÂł czy o nim samym. Nie czuÂłam gniewu jego ojca ani ciekawoÂści chÂłopaka. WÂłaÂściwie nawet jego moc do mnie nie dotarÂła. Na moje musisz trochĂŞ zwolniĂŚ.

fuerte dnia 11.01.2014 21:46

O, pamiĂŞtam, Âże byÂłam zÂła, Âże trzeba byÂło rozdzielaĂŚ tĂŞ czĂŞÂśĂŚ na pĂłÂł, bo caÂłoÂśĂŚ prezentowaÂła siĂŞ lepiej (oczywiÂście wpÂływy czysto techniczne, nie autorki). W kaÂżdym razie zaciekawiÂło mnie to na tyle, Âżeby przeczytaĂŚ dalsze czĂŞÂści, poza tym lubiĂŞ legendy - o ile sÂą ciekawe - a ta mnie zdecydowanie ujĂŞÂła. MoÂże dlatego, Âże temat zaÂłoÂżycieli Hogwartu jest dosyĂŚ pÂłytki i raczej nikt nie porusza go od tej strony, co Ty. To mnie chyba urzekÂło najbardziej w tym opowiadaniu, takÂże ze swojej strony mogĂŞ tylko zachĂŞciĂŚ innych, Âżeby przeczytali wszystkie czĂŞÂści.

Inuki dnia 12.05.2014 20:45

Ciekawe, oryginalne, nietypowe. Czyli to, co lubiĂŞ

Z jednej strony wciÂąÂż poruszasz siĂŞ po Âświecie wykreowanym przez Rowling, a z d drugiej strony poprzez tak znaczÂącÂą zmianĂŞ epoki, w jakiej rozgrywa siĂŞ akcja, tworzysz swĂłj wÂłasny maÂły Âświat.

Piszesz Âładnie, pÂłynnie, tylko mam wraÂżenie, jakby tekst byÂł trochĂŞ... Jakby to ujÂąĂŚ... Skompresowany? MyÂślĂŞ, Âże wiesz o co mi chodzi. PowstaÂł doÂśĂŚ duÂży przeskok w czasie, a obie sytuacje opisane sÂą bardzo krĂłtko, co wywoÂłuje efekt jakby wszystko byÂło opowiedziane w poÂśpiechu. Nie wiem jak to inaczej ujÂąĂŚ.

Mimo wszystko caÂłoÂśĂŚ jest ciekawa, napisana przyjemnym, niebanalnym stylem. DajĂŞ powyÂżej oczekiwaĂą i lecĂŞ czytaĂŚ dalej

Sixth Gun dnia 25.07.2014 19:53

<le dÂżej kej roÂłling>
No no, nie spodziewaÂłabym siĂŞ, Âże Godryk mĂłgÂłby mieĂŚ tak wspaniaÂłego (bÂądÂź teÂż wspaniale dziwnego) ojca. Niebanalny dom by powstaÂł w Hogwarcie, gdyby jego zaÂłoÂżycielem byÂł Galazor... CĂłÂż, chyba sama lepiej bym nie opisaÂła dzieciĂąstwa maÂłego Gryffindora, chociaÂż zabrakÂło mi w jego osobie odwagi. W koĂącu to Godryk Gruffinor! Ale czegoÂż moÂżna siĂŞ spodziewaĂŚ po kimÂś, kto ma takiego ojca... OczywiÂście z zaÂłoÂżenia! ; ) PrĂŞdzej matkĂŞ osÂądzaÂłabym o odwagĂŞ (choĂŚ tez niekoniecznie, miĂŞdzy niÂą a gÂłupotÂą jest cieniutka granica). PoczytaÂłabym dalej, ale bojĂŞ siĂŞ, Âże za bardzo namiesza mi to w moich wyobraÂżeniach.

Penelope dnia 23.10.2014 12:35

Po pierwsze dziĂŞkujĂŞ Al, Âże podsunĂŞÂłaÂś mi wÂłaÂśnie to ff ;]

Godryk ÂżyÂł w "zamierzchÂłych" czasach, wiĂŞc dobrze Âże tego nie zmieniasz ;] ÂŚwiat w ktĂłrym ÂżyjÂą bohaterowie wydaje mi siĂŞ obcy i straszny. Ludzie bojÂą siĂŞ czarodziei i jednoczeÂśnie sÂą nimi zaciekawieni. Z tego co wywnioskowaÂłam mugole wiedzÂą o magii i dla nich jest ona zakazana i jest rĂłwnieÂż czymÂś czego siĂŞ bojÂą.

Niestety Rowling nie przedstawiÂła nam Âżyciorysu Âżadnego z zaÂłoÂżycieli Hogwartu, wiĂŞc moÂżemy siĂŞ jedynie domyÂślaĂŚ jak to wyglÂądaÂło. Twoje wyobraÂżenie bardzo mi siĂŞ podoba, a scena porodu po prostu wymiata

Intryguje mnie rĂłwnieÂż ten Galazor (swojÂą drogÂą dziwne imiĂŞ

) jest taki okrutny i bezwzglĂŞdny... A jego zachowanie w stosunku do matki Godryka wprost karygodne, wspĂłÂłczuje tej kobiecie, mimo Âże zachowaÂła siĂŞ gÂłupio. Mam teÂż nadziejĂŞ, Âże nie bĂŞdzie chciaÂł skrzywdziĂŚ swojego syna tylko dlatego, Âże jest od niego potĂŞÂżniejszy.

OgĂłlnie wstĂŞp mi siĂŞ podoba i poczÂątek jest taki baÂśniowy, mam nadziejĂŞ, Âże caÂły fick bĂŞdzie siĂŞ utrzymywaÂł w tym klimacie;]

A teraz Âżeby nie byÂło za kolorowo, muszĂŞ siĂŞ do czegoÂś przyczepiĂŚ

Opisy - stanowczo ich tutaj za maÂło i za szybko idziesz z akcjÂą, czasem moÂżna siĂŞ pogubiĂŚ.

No to tyle ode mnie i idĂŞ czytaĂŚ dalej

Krnabrny dnia 17.06.2015 11:06

Ciekawy pomysÂł, jak na pierwszÂą czĂŞÂśĂŚ ( i jedno z pierwszych ff na stronie w tej kategorii) nie jest Âźle. Opisy mogÂłabyÂś dopracowaĂŚ, ale to juÂż osoby wyÂżej ci napisaÂły - zresztÂą pewnie w kolejnych czĂŞÂściach bĂŞdĂŞ nimi oczarowany. MuszĂŞ pochwaliĂŚ zwÂłaszcza za walkĂŞ o 7-letniÂą AnnĂŞ - taka chĂŞĂŚ honorowego pojedynku (przerwanego przez ojca) pasuje mi do Godryka, zresztÂą fajnie opisujesz teÂż rĂłÂżnice nie tylko miĂŞdzy epokami ale Âśrodowiskowe. Traktowanie rodzÂącej (oczywiÂście pokazuje teÂż charakter ojca Godryka" ) i uÂżycie sÂłowa "****" przez dziecko - myÂślĂŞ, Âże dodaje dawnej wsi realnoÂści, w koĂącu to byli proÂści ludzie, dawne czasy - ogĂłlnie potencjaÂł jest, zdolnoÂści sÂą i fajnie.

Only Dream dnia 09.01.2016 15:23

Hm... FF na pewno interesujÂące. MoÂże nie porwaÂło mnie, ale na pewno zainteresowaÂło. W sumie to nawet mi siĂŞ podoba. GÂłĂłwnie przez to, Âże jego tematyka jest niecodzienna. BÂądÂź co bÂądÂź, zbyt wiele informacji czy FF o zaÂłoÂżycielach to nie ma. Tak jak zauwaÂżyÂła fuerte - ten temat jest doÂśĂŚ pÂłytki i maÂło popularny.
PolubiÂłam tego Godryka. Tak samo jak lubiÂą GryfonĂłw. W ksiÂąÂżkach czasem sÂą nieco lekkomyÂślni, ale teÂż przyjacielscy, co przedstawia im w moich oczach w pozytywny sposĂłb. No i nie sposĂłb odmĂłwiĂŚ wiĂŞkszoÂści z nich odwagi. I gÂłupoty czasem teÂż.
Zgadzam siĂŞ z ChristinÂą. W tym opowiadaniu kaÂżde zdanie ma jakiÂś wyjÂątkowy charakter. I pasuje do czasĂłw, w ktĂłrych dzieje siĂŞ akcja. Jednak Alette sÂłusznie zauwaÂżyÂła, Âże duÂży przeskok w czasie przeszkadza. TrochĂŞ brakuje informacji o tym, jak objawiaÂła siĂŞ jego magia i jak dziaÂłaÂł na niego mugolski Âświat.
Zgadzam siĂŞ teÂż w Pene - scena porodu jest mocnÂą stronÂą tego FF. Ciekawi mnie teÂż, jak Galazor przyspieszyÂł porĂłd. MoÂże to byÂły jakieÂś niestandardowe zaklĂŞcia? W kaÂżdym razie wyszÂło Ci to doÂśĂŚ realistycznie.
Podoba mi siĂŞ, Âże nie ukazaÂłaÂś Godryka jako kogoÂś szlachetnie urodzonego, majÂącego wszystko na wyciÂągniĂŞcie rĂŞki. To nie byÂłoby realistyczne. U Ciebie wydaje siĂŞ byĂŚ prawdziwy, pasujÂący na kogoÂś, kto w przyszÂłoÂści zaÂłoÂży swĂłj Dom w Hogwarcie. AÂż mnie zaciekawiÂło, jakie poczÂątki mĂłgÂł mieĂŚ Salazar.

Marcus Clinton dnia 21.03.2017 14:19

Bardzo mnie zainteresowaÂło to FF juÂż na samym poczÂątku. Stare czasy, ludzie Âżyli zupeÂłnie inaczej. Czarodzieje nie potrafili zwiĂŞkszaĂŚ swojego daru, a mugole praktycznie (chyba) nie wiedzieli o istnieniu kogoÂś takiego jak magik. Potem jest za duÂży przeskok. Brakuje mi miĂŞdzy porodem, a kolejnum etapem Godryka jakiejÂś opowieÂści o tym co staÂło siĂŞ z matkÂą przyszÂłego zaÂłoÂżyciela, oraz kto potem zostaÂł jego macochÂą. Jednak caÂłoÂśĂŚ na plus

BumSzakalaka dnia 06.12.2018 07:31

Jeju ten Galazor to jakiÂś dupek! AÂż mnie wpieniÂł jak zostawiÂł PolumenĂŞ samÂą w stajni.

Jeszcze jak prefidnie porzuciÂł Godryka. Powinien siĂŞ cieszyĂŚ, Âże spÂłodziÂł tak potĂŞÂżnego czarodzieja. No po prostu w to nie wierzĂŞ...
CaÂłoÂśĂŚ jest fascynujÂąca, bardzo podoba mi siĂŞ treÂśĂŚ oraz sposĂłb w jaki zostaÂła przedstawiona. Szkoda jedynie, Âże ta seria zostaÂła porzucona (chyba, Âże znajdĂŞ jÂą na profilu Ang), bo bym chĂŞtnie jÂą przeczytaÂła.

Lilyatte dnia 09.12.2018 12:44

To jest naprawdĂŞ fajne i podobajÂą mi siĂŞ bohaterowie. Nie sÂą tacy pÂłascy, coÂś siĂŞ dzieje i nie sÂą najzwyczajniej w Âświecie szablonowo. DuÂżym plusem jest teÂż przedstawienie Godryka jako tego, ktĂłry miaÂł despotycznego ojca. Nie widzĂŞ tak naprawdĂŞ Âżadnych minusĂłw w tej historii. Napisane Âładnym jĂŞzykiem, bez wiĂŞkszych bÂłĂŞdĂłw i do tego lekkie i nowatorskie jeÂśli chodzi o temat. Dobra robota.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	53%	[8 głosów]
Powyżej oczekiwań	27%	[4 głosy]
Zadowalający	7%	[1 głos]
Nędzny	7%	[1 głos]
Okropny	7%	[1 głos]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie